Een Hondenleven

Ik vind dat mooi om te zien dat Mo-yi ook verschillende begroetingen heeft voor mensen.
Eigenlijk vind ze iedereen gewoon leuk. Wel kan ze bij sommige wat gereserveerd zijn.
Zo is mn buuf bv een enorme dikke vriendin van Mo. Dat terwijl die buuf keffers heeft en haar eerdere echt ronduit lelijk deden, toch blijft Mo haar los daarvan zien en als we haar tegenkomen zonder keffers dan wil ze zowat op schoot bij haar.
Een andere buuf vindt honden eng, en Mo is groot, toch doet ze echt haar best om af en toe hallo te zeggen tegen Mo , bij haar durft ze dat wel want lieve kop enzo. En Mo voelt dat wel aan denk ik, daar is zij ook heel rustig en relaxed, gaat gewoon naast haar zitten en kijkt eens de andere kant op, snuffelt hooguit even aan haar broek.
Bij 1 buurman is ze gereserveerd, die roept; heeee Mo haloo lieverrrd..maar meer als een kwispel krijgt ie niet.
Dat is dan wat sneu als die eerste buuf langskomt want daar loopt ze dan zo vrolijk op af
Iemand die een stukje verderop woont, die ze ook kent van kleins af aan daar is ze ook duidleijk in dat ze sie af en toe hallo wil gaan zeggen. We kunnen een week zo voorbij lopen en dan ineens loopt ze de tuin in, staat stil, kijkt mij aan van; kom, gaan we even hierheen..en voila..even knuffen met die mevrouw, die komt ervoor naar buiten, gaat op trapje zitten en dan is t goed.
Mensen in het bos ZONDER hond is raar en daar kan ze niet aan wennen, dan loopt ze met dr hoofd wat laag te scannen waar hun hond dan is, want wie loopt er nu in het bos zonder hond? dan spoor je vast niet..
Ze kan best goed zich aanpassen aan de mens, degene die een uitgebreide knuffelsessie willen dan doet ze vrolijk mee ( tenzij de buurman ) , en mensen die het maar wat spannend vinden daar kan ze zo rustig op inspelen.
Heb ik het wel over afgelopen jaren hoor, haar eerste jaren kon ze best lomp Hallo gaan zeggen.

Hoe zijn jullie onden daarin? Is alles en iedereen gelijk, of worden er afwegingen gemaakt?

Zinodo schreef: 17 aug 2022, 09:26 Wij zijn heel erg op zichzelf geworden. Ik kan me niet herinneren dat onze honden iemand hebben begroet. ja, schoonouders die op bezoek waren, maar geen vreemde mensen.

Hier ook wel, eigenlijk komt hier niemand binnen, jammer voor Mo. Maar de buurtjes buiten, ja iedereen is best gek op dr. Door haar heb ik zo ook eens een praatje ( ja over Mo dan natuurlijk )

Sandra&co schreef: 17 aug 2022, 09:27 Ik denk dat iedere hond zonder plank voor z'n kop, afwegingen maakt. Op het werk (bejaarde mensen) is Duque veel kalmer dan wanneer OMAAAAA!!! op bezoek komt bijvoorbeeld. Hij voelt zwakte aan en dimt daarop in. Ook trekt hij als een magneet aan op mensen die niet lekker in hun vel zitten. Daar moet-ie bij zijn.
Sofi vindt bijna alle mensen even oninteressant. Tenzij ze koekjes hebben, dan komt ze wel even flirten. En goed ook. Toch komt die ook áf en toe iemand tegen waar ze om onbekende redenen ineens verliefd op wordt.

Ja mooi is dat vind ik, dat ze er zo verschillend in zijn ( en mogen zijn )

Maart schreef: 17 aug 2022, 09:32 Ze negeren mensen op straat. Behalve oudjes, die stilstaan en ze lief aanspreken, dan moet er even heen gegaan worden. (de RuPi's, treskor is nog niet zo ver ).
Runar is wel overduidelijk meer blij bij mensen die hij kent. Oprecht blij.
Soms is hij mee naar het werk en zijn favoriete moment is als hij dan de dierenarts ineens ziet

Ooit op een WK herkende hij een Italiaanse dame. Geen idee wie dat was, maar hij moest er heen. Janken, piepen, brullen, trekken vast zijn baasje in zijn vorige leven, die dame vond het gelukkig ook wel enorm grappig

Thuis vinden ze iedereen leuk, iedereen mag binnen komen en iedereen wordt begroet, door alle 3.

Ook heerlijk

De meeste van mijn wartjes vinden vreemden maar zo-zo - behalve Karma, dat is een echte allemansvriend. Zij maakt ook weinig verschil tussen mensen die ze kent of niet kent : iedereen die haar leuk vindt, vindt ze ook leuk. De buurman kent ze natuurlijk het beste dus die is wel nog wat extra leuk.

Vreemd genoeg (nu ja, niet vreemd voor een wartje maar wel voor Karma, gezien de rest van haar gedrag) vindt ze vreemden die haar buiten (tijdens een wandeling) willen aanhalen zeer verdacht, daar gaat ze maar zeer zelden op in.

De rest hier is vriendelijk eens bezoek binnen is en liefst ook nog braaf zit, dan komen ze even heel vriendelijk een knuffel showen maar voor de rest kan alle bezoek voor hen de boom in.

Als je Maya leuk vind vind zij jou geweldig. Kent ze je al dan vind ze je de wereld. En er wordt ook net zo debiel gedaan in de begroeting. Madam kan (nog) niet normaal doen ❤

Er is hier in de buurt een bordercollie en even oud als Mo-yi. Ze kennen elkaar ook als van pup af aan en we zien elkaar sporadisch. We hebben ze eens bijna een jaar niet gezien, en kwamen elkaar tegen. Mo-yi zag het van verre en begon te kwispelen, de border zag het ook en begon ook te kwispelen, en keek steeds naar zn baasje en vroeg toestemming of ie erop af mocht..wij allebei met een big smile en verwachten een soort disney-ontmoeting..de kwispels werden heftiger, Mo maakte speelbogen, de border zette een drafje in...de neuzen kwamen tegen elkaar, kwispel, kwispel, nog 1 speelboog en alletwee deden ze weer hun ding.."joe, heee, hoii, leuk jij hier! oke doei "
Wij, baasjes, waren lichtelijk teleurgesteld, aan het gedrag tevoren hadden we een mega begroeting verwacht
maar zo kan het dus ook

Temeer ook omdat de border eigenlijk niet zo van de honden is, loopt er liefst omheen, dus zijn reactie van veraf bij Mo schepte heel wat verwachtingen

Froo heeft een heel blije begroeting voor mensen die ze heel goed kent en lief vindt, dan gaat ze echt piepen en snuiven en gaat haar staartje helemaal rond. Ze wil ook dat je haar aait. De rest van de mensen krijgen wel kwispels, maar liever niet aaien, wel graag lief tegen haar praten want dat vindt ze enig. Vreemde mensen krijgen een gespannen kwispel en als ze haar lokken gaat ze wel kijken, maar alleen even om te snuffelen want ze wil niet geaaid worden. Ik zeg meestal dat ze haar maar niet moeten aaien. Soms doen ze het alsnog, vroeger hapte ze dan dus liet ik haar niet naar andere mensen toe gaan, maar tegenwoordig is ze een stuk volwassener en minder onder de indruk en loopt ze gewoon weg. Heb je het voor jezelf verpest, doei.


Aloy is bij mensen die ze kent gewoon een lompe beuker. Ze moet dan met veel gekrijs begroeten en gaat helemaal door het lint. Ik werk eraan want mijn trommelvliezen vinden het niet zo’n succes, en bovendien stampt ze vanwege het bord voor haar kop tegelijkertijd Froo helemaal plat als die niet uitkijkt.

Ze mag heel soms vreemde mensen begroeten die haar willen aaien. Vroeger vloog ze ze dan zo’n beetje om de hals, maar tegenwoordig loopt ze er even heen en komt ze dan gelijk weer naar mij terug. Ze vindt ze wel leuk maar lang niet meer zo interessant als eerst.

Andere mensen zijn oninteressant. Alleen bij sommige bekenden, dan zijn ze superblij.
Het is niet dat ze zich echt afzijdig houden; ze gaan rustig ook op de bank liggen als er visite is. Maar op mensen af om aangehaald te worden of snoep te krijgen, nee.
Mensen op straat die willen aaien (“oooooo, rastahonden!”) daar wordt met een boogje omheen gelopen alhoewel Panni nog weleens haar slettenbroekje wil aantrekken. Als ze willen aaien wijs ik haar ook altijd aan. Aai die maar.

Zus en Sjaak vinden zichzelf het stralend middelpunt van de aarde, maar als ze na een kwispeltje en oogcontact niet uitgenodigd worden, houdt het op en ze worden zo overladen met aandacht dat ze er precies 10 seconden tijd voor hebben
Jaap heeft met sommige mensen opeens zomaar De Klik en dat klopt dan ook altijd. Onbekenden die direct doen of ze dikke vrienden zijn, worden gedist
Allemaal gaan ze bij volwassenen wel direct mee in drukte tijdens contact, daar moet ik op letten. Jaap en Zus zijn met kinderen rustig en Sjaak ligt op de grond te kronkelen.

Die rare klik met onbekenden heb ik zelf ooit een keer meegemaakt, op de wereldhondenshow in Dortmund.
Ik liep nietsvermoedend door de hal en werd opeens besprongen door een gillende Beardie die me begroette of ik de langverwachte Messias was En nee, dat deed ie niet bij iedereen. Iedereen keek, ik voelde me nog voor lul staan ook, haha.
Wat dát nou was?

Nanna schreef: 17 aug 2022, 11:57 Die rare klik met onbekenden heb ik zelf ooit een keer meegemaakt, op de wereldhondenshow in Dortmund.
Ik liep nietsvermoedend door de hal en werd opeens besprongen door een gillende Beardie die me begroette of ik de langverwachte Messias was En nee, dat deed ie niet bij iedereen. Iedereen keek, ik voelde me nog voor lul staan ook, haha.
Wat dát nou was?

Haha

Geen idee, hij heeft dat eens in de zoveel jaar. Een paar weken terug een meneer die van grote afstand naar hem zwaaide vanuit de auto. Ik heb hem met de grootste moeite mee gekregen, hij moest en zou bij die man instappen

Een keer sprong ie in het park zomaar op schoot bij een vrouw die amper naar hem keek. Als de verloren zoon en zo reageerde zij ook

Dagmar schreef: 17 aug 2022, 12:08

Nanna schreef: 17 aug 2022, 11:57 Die rare klik met onbekenden heb ik zelf ooit een keer meegemaakt, op de wereldhondenshow in Dortmund.
Ik liep nietsvermoedend door de hal en werd opeens besprongen door een gillende Beardie die me begroette of ik de langverwachte Messias was En nee, dat deed ie niet bij iedereen. Iedereen keek, ik voelde me nog voor lul staan ook, haha.
Wat dát nou was?

Haha

Geen idee, hij heeft dat eens in de zoveel jaar. Een paar weken terug een meneer die van grote afstand naar hem zwaaide vanuit de auto. Ik heb hem met de grootste moeite mee gekregen, hij moest en zou bij die man instappen

Een keer sprong ie in het park zomaar op schoot bij een vrouw die amper naar hem keek. Als de verloren zoon en zo reageerde zij ook

Dat kan toegevoegd aan het lijstje met vragen wanneer je hond ineens kan praten

Ik heb geleerd dat 'elke hond zijn sympathieën en antipathieën' heeft. (ja met die bewoording) De ene persoon, bekend of onbekend, zal hij/zij dus leuker vinden en enthousiaster of voorzichtiger op reageren dan op anderen. Met onbekenden zijn honden meestal voorzichtiger en vriendelijker omdat ze nog niet goed weten wat voor vlees ze in de kuip hebben.

Mijn hond reageert ook verschillend om mensen. De ene onbekende vindt hij spontaan leuk en de andere negeert hij straal. Van de ene bekende kan hij hyper enthousiast worden, terwijl hij met een ander helemaal niets te maken wil hebben. Hij is niet zo subtiel, dus je kan wel duidelijk aan hem zien in welke categorie iemand valt haha.

Mo-yi schreef: 17 aug 2022, 12:15
Dat kan toegevoegd aan het lijstje met vragen wanneer je hond ineens kan praten

Ach, hij had het met vijf weken al met mij en hij woont toch hier.

Tijdje terug een man die vroeg of Colin die muilkorf nou echt nodig heeft "want hij ziet er zo lief uit". Colin gaf zelf antwoord met een korte luide blaf waarop die vent meteen naar achteren stoof
De meeste mensen negeert hij, tenzij ze raar doen of zijn aandacht gaan vragen. Mensen met honden vertrouwt hij al veel sneller, en bekenden worden met 4 poten in de lucht besprongen.

Ranja vindt visite FANTASTISCH en pist gezellig over de schoenen. Bekend of onbekend maakt niet uit, maar bij sommige favorieten is het wel erger

Nanna schreef: 17 aug 2022, 11:57 Die rare klik met onbekenden heb ik zelf ooit een keer meegemaakt, op de wereldhondenshow in Dortmund.
Ik liep nietsvermoedend door de hal en werd opeens besprongen door een gillende Beardie die me begroette of ik de langverwachte Messias was En nee, dat deed ie niet bij iedereen. Iedereen keek, ik voelde me nog voor lul staan ook, haha.
Wat dát nou was?

Misschien leek je op een bekende. Oor werd eens in de zoveel tijd op straat ook ineens HEEL blij van iemand, dat waren dan bijna altijd mensen met een beetje marinus' postuur en een zwarte leren jas. De teleurstelling was overigens ook altijd minstens zo groot Maar het duurde door haar enthousiasme soms best even voor ze door had dat het marinus niet was.

twinkel doet heel overdreven alsof jij de belangrijkste persoon op de aarde bent en speciaal bent voor haar. maar zo begroet ze iedereen, zelfs vreemde mensen die bij ons thuis komen.

de rest van de honden zijn altijd wel blij als er mensen binnen komen. buiten negeren ze mensen en dat heb ik heel graag, anders kom ik nooit verder met 6 honden.

Van Goofy moet iedereen en alles dood
nu zijn we bezig met hem te leren negeren maar als mensen bang zijn dan lukt dat niet die etterbak voelt dat zo goed aan en dan gaat hij juist blaffen
Daisy en Zaar kunnen gelukkig wel negeren en gaan alleen een knuffel halen als mensen het aangeven dat ze het willen

Als mensen Toos enthousiast begroeten dan dat ze dat net zo enthousiast terug. Dan schudt ze haar kont er zowat af bij sommige mensen.
Maar verder zal ze nooit uit zichzelf enthousiast naar mensen toe gaan.
Veel mensen willen met haar op de foto of een foto van haar maken, dan vind ik het mooi om te zien hoe ze dan zelf reageert.
Bij de 1 blijft ze rustig zitten en bij de ander draait ze die dikke kont van haar naar de camera en loopt ze gewoon weg

3 die gevoelig zijn voor aandacht en mensen leuk vinden.
Chara doet als een hondje wat in de auto op de achterbank staat.. laag wiebelen met de kop en erop af gaan en als mensen enthousiast worden heb je met een beetje pech een hond in je nek want ze neigt tot opspringen en dan is ze met ca. 62 cm schoft en hoog op de poten ineens een hele grote hond.
Glory is bij sommige mensen afwachtend, maar eigenlijk wil ze ook op iedereen af die haar vriendelijk lokt... en dan wordt het een klein dol kalfje.

Aki idem, iedereen die vriendelijk is wordt vriendelijk begroet, meestal werpt hij dan ook zijn speel voor de voeten (buiten) of vlijt hij zich tegen knieën aan met een beuk, opspringen en happen hebben we er bij hem gode zij dank uit al heel lang, maar hij blijft lomp.


Met 3 echter vind ik het geen doen als mensen buiten een of meerdere honden leuk vinden, dus ik kap het af en leg uit dat ze met zijn 3'en te druk zijn om te begroeten.

Binnen moeten we mensen écht gaan instrueren de honden niet direct te gaan begroeten als ze komen.. maar dat lukt niet. Schoonma komt met vreet, de vroegere oppas is te blij om Aki altijd weer te zien en visa versa.. mensen reageren ook domweg te enthousiast op ze waardoor het lastig wordt om de rust erin te krijgen/houden.

Tara schreef: 18 aug 2022, 18:32 Bij ons thuis is het helaas meteen kermis als er bezoek komt en ik ben daar niet blij mee. Dus ik wil daar wel paal en perk aan gaan stellen. Geen enkele aandacht voor de honden als ze zo opgefokt zijn graag. Maar het zal wel een te hoopvolle gedachte zijn dat dat mogelijk is.
Buitenshuis interesseert niemand ze iets. Je hoeft ook niet te gaan roepen, want je bent lucht.

Dat heb ik dus ook.
Met Finn en Bluf stuurde ik ze op een bepaald moment op de/een plaats. En pas als ik vond dat de rust er was mochten ze weer erbij om "hallo" te zeggen tegen bezoek.

Recent besprak ik dat op training, en die man vond dat stom. Dan bouw je alleen nog meer spanning op vond hij.
Ik zag dat anders toen ik het op die manier met Finn en Bluf deed.. het werd stukken rustiger in ieder geval.
EN nu doe ik het wel ook met Aak en Chara, en ook Glory indirect. Weg bij de deur en jullie wachten maar, bezoek is voor en van ons en ik wil ze eerst begroeten zonder dat jullie als stoorzender er tussen zitten of mij zelfs wegduwen..

Maar dat zet geen zoden aan de dijk als in ons geval bezoek direct snoepje geeft of wel aan gaat halen, dan heeft het domweg geen nut want de beloning krijgen ze al nog voor ze er wat voor hebben hoeven doen

Dan ben ik toch wel heel wat strenger tegen mijn bezoek. Maya is nl gewoon te lomp. Dit is van even spelen met mij gister..



Maar ik accepteer dat en ze weet ook precies wanneer het wel en niet mag. Alleen wil ik gewoon niet hebben dat ze zo debiel doet bij visite. Want de meeste visite hebben niet veel kaas gegeten van hondengedrag en hun eigen plek opeisen.
Maya kan het ook niet na een uur rust. Als je dan zou zeggen ,kom er maar bij, oid dan zit ze in 1 seconde weer in die WHOOHOO modus en bij je op schoot.
Of je dat nu wilde of niet

Dus mijn hond totaal negeren zodra je binnenkomt.

Bij Fayah is er nog wat werk aan de winkel, maar zij kan al wel goed aanvoelen wat kan. Ze wil het liefst wel naar iedereen toe, maar bij mensen die geen contact met haar maken, wil ze alleen even snuffelen en dan loopt ze ook weer door, ze dringt zich nooit op. Kinderen vindt ze heel leuk, maar dan is ze heel zoet en voorzichtig en doet echt haar best haar enthousiasme binnen de perken te houden. Bij volwassenen is ze wat uitbundiger, maar ook alleen als die meegaan in haar gedrag. Behalve mensen gewoon voorbij lopen die geen contact willen en voorkomen dat ze gaat opspringen als ze wel contact mag maken, doe ik er niet zo veel aan. De meeste collies worden vanzelf wel wat gereserveerder als ze volwassen worden. Dus van mij mag ze contact maken als andere mensen naar haar gaan kirren of haar gaan lokken.

Mila en Amy zijn wel enthousiast als hier bezoek komt thuis, maar buitenshuis tonen ze geen interesse in vreemde mensen en vinden ze mensen die hen lokken vreemd en verdacht. Mila was als pup redelijk vergelijkbaar met Fayah, nu is ze eerder neutraal. Ze is nooit lomp of opdringerig. Al gooit ze wel bij iedereen die hier op bezoek komt haar speeltje voor de voeten.
Amy vond vreemde mensen ooit nog best spannend en was wat wantrouwend, maar daar is ze helemaal overheen gegroeid. Bij mensen die geen honden zijn gewend, lijn ik haar soms even aan, omdat ze wel lomp kan zijn. Ze mag er dan wel meteen naartoe, maar met de lijn voorkom ik dan dat ze mensen letterlijk in de nek springt Ze kalmeert wel weer heel snel, het is alleen de eerste paar seconden dat ze door het dolle heen is. Ik laat haar bewust niet wachten tot ze gekalmeerd is, omdat ik denk dat ik de situatie daarmee te zwaar maak en elke vorm van druk bij haar spanning oplevert. Ik ben juist blij dat ze dat wantrouwen nu niet meer ervaart bij vreemde mensen, dus dan maar even een ongeleid projectiel.

Arlo heeft nog wat meer begeleiding nodig met bezoek, maar zeker bij bezoek thuis ontvangen ontdooit hij tegenwoordig ook heel snel.