Een Hondenleven

Pups die met de fles worden groot gebracht nadat de moeder hond na een keizersnede overleed.
Omdat het een groot nest was, word een gedeelte van de pups door een ander gezin verzorgd.
Daar zijn al een teef en reu in huis.
De reu begon eerst met het verzorgen van de pups, later ook de teef.
De pups worden door de reu en teef na het krijgen van de fles, gewassen en gestimuleerd.
Pups zijn nu 1 week als ik het goed heb.
Bij het andere gezin met pups is zover ik weet geen andere hond aanwezig. ( er is wel een hond nog aanwezig. Die loopt af en toe bij de pups.)
Worden pups die zonder volwassen hond op groeien, sociaal genoeg?
Leren ze genoeg?
De pups die met een volwassen hond op groeien, komt dat overeen met de verzorging van een moederhond?
Zijn er punten qua gezondheid doordat ze niet de 1e melk van de moeder hebben gehad?
Is het verstandig om zo'n pup te nemen?

Voor nu is het heel mooi dat de andere honden in beeld zijn maar dat zou ik bij pasgeboren pups wat temperen. Laat dat fijne gedrag maar een stevige basis ontwikkelen en dat bereik je door niet te haasten.
Het zogen zelf moet de eigenaar doen en dat is toch het belangrijkste in de eerste twee maanden. Daar komt de voeding en de veiligheid vandaan.
Over een paar weken. Dan wil je die grote honden even goed in de stutten hebben zodat ze betrouwbaar leuk met de pups omgaan. Niet in verzorgende zin maar het is wel een enorme positieve context om mee te starten. En ze hebben elkaar.
Ik zou denk ik van het nest afgezien hebben als de teef dood is.

Maar ik vind niet dat er iets met de pups mis zou moeten zijn. Dat kun je het beste pas veel later inschatten. Nadat je het gedrag van de pup in een winkelcentrum hebt gezien is meteen duidelijk wat zijn insteek op aard is. Als je dan angstig gedrag ziet is het natuurlijk niet goed maar heel veel van zulke hondjes zijn gewoon nog steeds supervrolijk en dan maakt het dus niet uit.

Dus je eerste keuze is of je je antwoord nog een hele tijd uit kunt stellen. Zo niet, dan altijd nee.
Kun je altijd nog op terugkomen.

Annets schreef: 20 aug 2022, 22:17 Pups die met de fles worden groot gebracht nadat de moeder hond na een keizersnede overleed.
Omdat het een groot nest was, word een gedeelte van de pups door een ander gezin verzorgd.
Daar zijn al een teef en reu in huis.
De reu begon eerst met het verzorgen van de pups, later ook de teef.
De pups worden door de reu en teef na het krijgen van de fles, gewassen en gestimuleerd.
Pups zijn nu 1 week als ik het goed heb.
Bij het andere gezin met pups is zover ik weet geen andere hond aanwezig.
Worden pups die zonder volwassen hond op groeien, sociaal genoeg?
Leren ze genoeg?
De pups die met een volwassen hond op groeien, komt dat overeen met de verzorging van een moederhond?
Zijn er punten qua gezondheid doordat ze niet de 1e melk van de moeder hebben gehad?
Is het verstandig om zo'n pup te nemen?

Ik zie eigenlijk geen problemen qua gedrag en ontwikkeling. De pups groeien op in een roedel honden en met mensen. Wat gezondheid betreft krijgen ze niet de maternale bescherming mee van moeder. Dit kun je ondervangen door al vroeg te beginnen met titeren en op maat te gaan enten.

Annets schreef: 20 aug 2022, 22:17
Zijn er punten qua gezondheid doordat ze niet de 1e melk van de moeder hebben gehad?

Pups die in de eerste uren na de geboorte geen colostrum hebben gedronken hebben een grotere kans om in de eerste weken te sterven. Maar dierenartsen weten dit ook wel natuurlijk en soms wordt dan geprobeerd de teef te melken en de pups dit met een sonde te geven. Er is ook colostrum in poeder vorm maar ik weet niet of dat net zo goed is. Maar dat moeten ze dus wel in de eerste uren na de geboorte krijgen.

Ze zouden ook nog een pleegmoeder kunnen zoeken voor die helft van het nest wat nu zonder volwassen hond opgroeid. Want daar leren de pups wel heel veel van. Daar is een speciale fb groep voor. Zijn die mensen daarvan op de hoogte?

Ik zou zelf geen hond durven nemen die zonder oudere honden is opgegroeid. Want ik begreep altijd dat flessen pups enorm ongeremd zijn en ook echt een hele slechte bijtrem hebben. Ooit in oude tijden zal dat in mijn ogen ook de reden zijn dat africhters hun pups liefst met 5 of ,6 weken namen. Hoe jonger hoe minder manieren en hoe makkelijker je enorme bijters krijgt.

Toch zal dat ook wel rasafankelijk zijn. De golden retriever van een vriend van mij corrigeerde haar pups namelijk niet. Nooit. Liep hooguit weg. Andere teven zijn heel streng..

Voor mij is het vrij essentieel dat een hond normaal groot wordt voor ik hem neem of normaal gedrag vertoont als volwassen hond. Dan neem ik hem ook.

Dus flessen pups zonder andere honden die de ouderrol op zich namen hoef ik zelf niet. Te bang voor vreemde gedragingen.

De hond die ik nu heb heeft zijn moeder verloren rond de 3 weken. Geen surrogaatmoeder of andere honden erbij. Eigenlijk ook minimaal menselijke aandacht en contact.
Ik heb hem met 6,5 week mee naar huis genomen.
Super dom en ik zou het zelf niet weer doen onder die specifieke omstandigheden.

Ik ben zelf betrokken geweest bij een nestje die geboren zijn met een keizersnee waarvoor we een zogende teef hebben gevonden voor de eerste 3 weken en waarbij we nadien zelf zeer intensief met de pups zijn bezig geweest èn veel veilig en positief hond contact binnen de roedel. Dat zijn alle 8 hele stabiele, vrolijke vrije hondjes geworden.

Sandra&co schreef: 21 aug 2022, 19:17
Isabel schreef: 21 aug 2022, 16:34 De hond die ik nu heb heeft zijn moeder verloren rond de 3 weken. Geen surrogaatmoeder of andere honden erbij. Eigenlijk ook minimaal menselijke aandacht en contact.
Ik heb hem met 6,5 week mee naar huis genomen.
Super dom en ik zou het zelf niet weer doen onder die specifieke omstandigheden.

Merk je er iets aan?

Ja ik merk er wel iets aan. Of dat volledig te wijten is aan bovenstaande wordt natuurlijk zo'n nurture nature ding. Maar ik geloof wel dat dat hem mede gevormd heeft.

Bij honden weet ik het niet, maar bij katten die niet bij de moeder & nestgenoten opgroeien kan er echt, wat ik zou noemen, 'gestoord' gedrag ontstaan. Zoals het aanvallen van honden of mensenbenen. Dat is geen normaal kattengedrag.

Isabel schreef: 21 aug 2022, 19:43
Sandra&co schreef: 21 aug 2022, 19:17
Isabel schreef: 21 aug 2022, 16:34 De hond die ik nu heb heeft zijn moeder verloren rond de 3 weken. Geen surrogaatmoeder of andere honden erbij. Eigenlijk ook minimaal menselijke aandacht en contact.
Ik heb hem met 6,5 week mee naar huis genomen.
Super dom en ik zou het zelf niet weer doen onder die specifieke omstandigheden.

Merk je er iets aan?
Ja ik merk er wel iets aan. Of dat volledig te wijten is aan bovenstaande wordt natuurlijk zo'n nurture nature ding. Maar ik geloof wel dat dat hem mede gevormd heeft.

Hoe heeft het hem gevormd dan?
In welk opzicht?

Mijn ex heeft een hondje waarvan de moeder bij de geboorte is overleden.
Was een nest van 3 en er waren geloof ik nog 2 andere volwassen honden aanwezig.
Hondje van mijn ex is ruim 1,5 jaar nu en een vrolijk, sociaal, stabiel hondje, moet nog een beetje volwassener worden natuurlijk maar een heerlijk karakter zit erop.
Zijn bijtrem was wat lager maar of dat puur karakter is of toch het gemis vd moeder durf ik niet te zeggen.

Het is denk ik ook wel rasafhankelijk hoeveel impact zoiets heeft op een hond

ranetje schreef: 21 aug 2022, 21:25
Isabel schreef: 21 aug 2022, 19:43
Sandra&co schreef: 21 aug 2022, 19:17

Merk je er iets aan?
Ja ik merk er wel iets aan. Of dat volledig te wijten is aan bovenstaande wordt natuurlijk zo'n nurture nature ding. Maar ik geloof wel dat dat hem mede gevormd heeft.
Hoe heeft het hem gevormd dan?
In welk opzicht?

Ik geloof, maar dat is ook maar giswerk, dat zijn start in het leven een bijdrage heeft geleverd aan zijn angst, en dan met name hoe hij daar mee omgaat. Zijn gebrek aan socialisatie en coping zegmaar.

Vanaf de dag dat ik hem mee nam was ik buutvrij voor de hele pot, en de rest van de wereld was en is niet zo aan hem besteedt.
Hij wou pertinent niet op schoot bij de vriendin die mee was, gromde vanaf dag een naar de ex met wie ik toen nog samen woonde als hij door het huis liep. Grommend koekjes aanpakken in de welkoop, anaalklieren leegschieten bij bijna alles.

Het socialiseren, zoals ik gewend was ben ik mee gestopt. Hij gromde en grauwde naar alles en iedereen. Vertrouwen kweken werkt bij hem niet.

Ik merk dat ik het lastig verwoorden vind wat ik merk aan Mattie.
Ik heb hiervoor al andere grote, vergelijkbare honden gehad. Herplaatsers uit binnen - en buitenland. Pups vanuit een 'goed' nest. Allemaal erf en/of waak en verdedigingsrassen (kruisingen). Dus bekend met de eigenschappen die daarbij horen.
Ik heb ze allemaal kunnen sturen en begeleiden maar deze hond is echt een nieuwe uitdaging.
Dus zeg t maar. Is t mijn ego wat het verbind aan zijn start in het leven of heeft dat daadwerkelijk invloed op zijn zijn.

Isabel schreef: 22 aug 2022, 19:41
ranetje schreef: 21 aug 2022, 21:25
Isabel schreef: 21 aug 2022, 19:43

Ja ik merk er wel iets aan. Of dat volledig te wijten is aan bovenstaande wordt natuurlijk zo'n nurture nature ding. Maar ik geloof wel dat dat hem mede gevormd heeft.
Hoe heeft het hem gevormd dan?
In welk opzicht?
Ik geloof, maar dat is ook maar giswerk, dat zijn start in het leven een bijdrage heeft geleverd aan zijn angst, en dan met name hoe hij daar mee omgaat. Zijn gebrek aan socialisatie en coping zegmaar.

Vanaf de dag dat ik hem mee nam was ik buutvrij voor de hele pot, en de rest van de wereld was en is niet zo aan hem besteedt.
Hij wou pertinent niet op schoot bij de vriendin die mee was, gromde vanaf dag een naar de ex met wie ik toen nog samen woonde als hij door het huis liep. Grommend koekjes aanpakken in de welkoop, anaalklieren leegschieten bij bijna alles.

Het socialiseren, zoals ik gewend was ben ik mee gestopt. Hij gromde en grauwde naar alles en iedereen. Vertrouwen kweken werkt bij hem niet.

Ik merk dat ik het lastig verwoorden vind wat ik merk aan Mattie.
Ik heb hiervoor al andere grote, vergelijkbare honden gehad. Herplaatsers uit binnen - en buitenland. Pups vanuit een 'goed' nest. Allemaal erf en/of waak en verdedigingsrassen (kruisingen). Dus bekend met de eigenschappen die daarbij horen.
Ik heb ze allemaal kunnen sturen en begeleiden maar deze hond is echt een nieuwe uitdaging.
Dus zeg t maar. Is t mijn ego wat het verbind aan zijn start in het leven of heeft dat daadwerkelijk invloed op zijn zijn.

Dat is heel wat, maar inderdaad is het de vraag wat de oorzaak is.

Misschien is het ook zijn karakter?
Waren er andere pups en hoe zijn die geworden?

@Isabel Je zou dan kunnen kijken naar de andere pups uit het nest inderdaad. Die zouden redelijk vergelijkbare karakters moeten hebben. Al zegt ook dat weinig want ook een bepaalde lijn kan dat karakter vererven.
Zoals ik al eens eerder schreef heb ik ooit een herder pupje gehad die ook niets van vreemden moest weten en die ook niet te socialiseren was. Koekjes aannemen misschien....maar voor hetzelfde geld beet ze de persoon keihard en door. Of ze gromde diep en verstijfde als iemand contact zocht. Die hond was wel gewoon door de moeder groot gebracht. Dat was gewoon haar karakter. Een terugslag naar hoe ze vroeger waren. Toen waren het zeer serieuze waak en verdedigingshonden. Dat was het absoluut. Niemand kwam binnen en niemand kwam aan ons of de andere honden.

Bedankt voor jullie reacties.
Als er word overwogen om een pup uit dit nest te nemen, is de wens een pup die met en door de anderen honden is groot gebracht.
Eigenaar van het nest wacht ook eerst af hoe het de pups vergaat de 1e weken.

Marc schreef: 23 aug 2022, 07:23 @Isabel Je zou dan kunnen kijken naar de andere pups uit het nest inderdaad. Die zouden redelijk vergelijkbare karakters moeten hebben. Al zegt ook dat weinig want ook een bepaalde lijn kan dat karakter vererven.
Zoals ik al eens eerder schreef heb ik ooit een herder pupje gehad die ook niets van vreemden moest weten en die ook niet te socialiseren was. Koekjes aannemen misschien....maar voor hetzelfde geld beet ze de persoon keihard en door. Of ze gromde diep en verstijfde als iemand contact zocht. Die hond was wel gewoon door de moeder groot gebracht. Dat was gewoon haar karakter. Een terugslag naar hoe ze vroeger waren. Toen waren het zeer serieuze waak en verdedigingshonden. Dat was het absoluut. Niemand kwam binnen en niemand kwam aan ons of de andere honden.

Ik heb maar 1 broer gevolgd, die is kort geleden herplaatst. Op zijn eerste adres was hij ook voor zijn eigen mensen 'onbetrouwbaar' maar daar werd ook vrij onhandig met hem omgegaan.
Op zijn nieuwe adres zijn ze dolblij met 'm. Wel één bijt incident met de vrouw des huizes maar die mensen gaan er wel 100% voor.

Of het nurture of nature is ga ik nooit weten. Ik weet wel dat ik geen pup zonder mams minimale menselijke aandacht èn te vroeg meer ergens vandaan haal

.

Daarnaast vermoed ik dat er ook wel wat anders door gekruisd zit, presa, pitt, who knows..

Annets schreef: 23 aug 2022, 11:58 Bedankt voor jullie reacties.
Als er word overwogen om een pup uit dit nest te nemen, is de wens een pup die met en door de anderen honden is groot gebracht.
Eigenaar van het nest wacht ook eerst af hoe het de pups vergaat de 1e weken.

Heb je al nieuws of een update?

Isabel schreef: 03 sep 2022, 16:44
Annets schreef: 23 aug 2022, 11:58 Bedankt voor jullie reacties.
Als er word overwogen om een pup uit dit nest te nemen, is de wens een pup die met en door de anderen honden is groot gebracht.
Eigenaar van het nest wacht ook eerst af hoe het de pups vergaat de 1e weken.
Heb je al nieuws of een update?

Nog niet.
Er word eerst afgewacht tot ze een paar weken zijn, en hoe ze het dan doen qua gezondheid.
Het word geen pup voor mij hoor.
Ik heb genoeg aan James Hond.

Isabel schreef: 03 sep 2022, 16:42
Marc schreef: 23 aug 2022, 07:23 @Isabel Je zou dan kunnen kijken naar de andere pups uit het nest inderdaad. Die zouden redelijk vergelijkbare karakters moeten hebben. Al zegt ook dat weinig want ook een bepaalde lijn kan dat karakter vererven.
Zoals ik al eens eerder schreef heb ik ooit een herder pupje gehad die ook niets van vreemden moest weten en die ook niet te socialiseren was. Koekjes aannemen misschien....maar voor hetzelfde geld beet ze de persoon keihard en door. Of ze gromde diep en verstijfde als iemand contact zocht. Die hond was wel gewoon door de moeder groot gebracht. Dat was gewoon haar karakter. Een terugslag naar hoe ze vroeger waren. Toen waren het zeer serieuze waak en verdedigingshonden. Dat was het absoluut. Niemand kwam binnen en niemand kwam aan ons of de andere honden.
Ik heb maar 1 broer gevolgd, die is kort geleden herplaatst. Op zijn eerste adres was hij ook voor zijn eigen mensen 'onbetrouwbaar' maar daar werd ook vrij onhandig met hem omgegaan.
Op zijn nieuwe adres zijn ze dolblij met 'm. Wel één bijt incident met de vrouw des huizes maar die mensen gaan er wel 100% voor.

Of het nurture of nature is ga ik nooit weten. Ik weet wel dat ik geen pup zonder mams minimale menselijke aandacht èn te vroeg meer ergens vandaan haal.

Daarnaast vermoed ik dat er ook wel wat anders door gekruisd zit, presa, pitt, who knows..

Als het presa is kan ik me er wat bij voorstellen. Pitbull had hem waarschijnlijk socialer gemaakt want ik ken geen pitbull die niet lollig was tijdens het opgroeien. Ik denk dat Cane Corso het soms al in zich heeft want er zijn zoveel Cane Corso niet sociaal en extreem waaks.

Een Hondenleven

pups die opgroeien zonder mams

pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams

Re: pups die opgroeien zonder mams