Jetski schreef: 07 okt 2022, 09:28
Nohw wat een leuke groep zo samen
Ik vind het zo leuk bij shelties dat ze er allemaal verschillend uitzien, hoeveel ze kwa kleur ook op elkaar lijken..
Als je op een show gaat kijken, lijken ze meer op elkaar
.
Maar shelties en grootte is best een gok vaak, mijn Pippa is hele klein met haar 27 cm schoft, maar haar nestzusje die ondertussen overleden is helaas was 50 cm schoft...
En de oortjes horen netjes te tippen, dar wordt ook duchtig voor geplakt en verzwaard als pup. Haalt weinig uit volgens mij, die van Vivi zijn maanden geplakt en prikken toch.
Ik vind het allemaal best zo.
EchoMira schreef: 07 okt 2022, 01:48
Je zegt twee keer dat ze lief en makkelijk zijn. Ik heb geen verstand van het ras maar jij wel en ik neem het zo van je aan. Ik zie ze altijd met blije bazen lopen. Of wandelen moet ik zeggen van mijn vlaamse stagiaire.
Ik heb er vorige keer goed naar gekeken en op zich is een whiltie gewoon een fijne, gezonde makkelijke hond. Ook niet te groot of te klein voor een dekking.
Foto´s zoeken lukt niet want dan krijg je alleen maar silkens en dat is gewoon echt iets anders.
Enige wanneer het fout gaat, is met een baas die er druk op zet om te presteren of tegen schreeuwt ofte hard praat. Het zijn gevoelige en zachte hondjes. Terughoudend naar vreemden staat in de rasbeschrijving (nu hebben Sherlock, Flora en Vivi die niet gelezen) maar het klopt vaak wel, en dan weet je dat te terughoudend angstig kan worden.
Maar ik heb de indruk dat de laatste 10 jaar er meer en meer echt stabiele shelties zijn ook en zelfs wat drukke. Van onze 5 samen is Flora de minst stabiele, in die zin dat ze een tikje nerveus is. Ze is wel super sociaal naar mensen en kinderen, meer dan de anderen.
Gezondheid: epilepsie zit in sommige lijnen maar lijkt ook minder te worden, in die mate zelfs dat ik op dit moment geen enkele sheltie ken met epilepsie, HD testen nodig, nu en dan is er eentje met slechte heupen en dan de oogtesten, CEA zijn heel veel dragers. Net als MDR1. Maar dat wordt dus getest en alleen dragers met vrije honden gecombineerd. Er is nu wel een andere vermoedelijke erfelijke aandoening, pees in de hak waarvan de persgroeve niet helemaal goed is en daardoor verspringt of zoiets, maar dat is een jaar of 5 geleden begonnen en wordt heel kort op de bal op gereageerd, ik weet van 3 fokkers dat ze geheel of gedeeltelijk gestopt zijn daarom.
Een aantal jaren geleden heeft de rasvereniging een grote bevraging gedaan bij alle eigenaars van de toen in Nederland gefokte pups naar gezondheid, ook de pups die naar buitenland gegaan zijn (daarom kregen wij die lijst ook) en ik heb het gevoel dat ze er wat mee gedaan hebben ook.
Kruisingen: nog niet gezien eigenlijk tenzij uit broodfok. En ik ken ook geen enkele fokker van wie ik vermoed dat je een dekking zou krijgen, je zou dan echt al buiten de "echte" fokkers moeten zoeken naar een individuele reu.
Sheltie fokkers zijn erg... er is ook een enorme discussie tussen de zuiver Engelse en de Amerikaanse lijnen.
Even opgezocht: dat onderzoek is langer geleden dan gedacht, zie hier:
https://www.nederlandsesheltieverenigin ... ncouns.pdf
)