Een Hondenleven

Vandaag was het alweer 5 jaar geleden dat ik een zeer ondeugende überpuber die wat heropvoeding nodig had mocht ophalen.
Ongeveer een week ervoor zag ik oa deze foto voorbijkomen op facebook:

Iets in die blik trok me enorm aan waardoor ik omhoog scrolde en de beschrijving erbij las:
Jong (9 maanden oud), behoefde nog wat opvoeding, volgens de vorige eigenaren een wat pittig karakter.
Ik las tussen de regels door dat er een fijne hond van te maken moest zijn dus ik heb contact gezocht met degene die hem geadverteerd had, aangegeven wat ik zocht, wat ik te bieden had en of zij inschatte of hij in het plaatje paste.
Hij bleek op zijn leeftijd na te passen in mijn eisen- en wensenlijstje, ik zocht een hond die geen moeite had met mijn slechte dagen, die gezellig mee op stap kon, mijn visite en hulpverleners heel hield, geen katten sloopte, volwassen (minimaal 2-3 jaar oud) en waar ik voor de leukigheid wat mee kon ondernemen aan cursussen etc om op elkaar ingespeeld te raken.

Uiteindelijk was ik de best passende kandidaat en werd hij mij aangeboden.
Had nog wat voeten in de aarde want de vorige eigenaren vonden het te lang duren en hadden inmiddels een afspraak ingepland voor euthanasie omdat hij vals en onhandelbaar zou zijn.
Hij is daar met spoed weggehaald en een week naar een gastgezin gegaan zodat ik nog ff een paar dagen kon herstellen van een operatie en vervoer kon regelen.
Mijn moeder is 26 oktober 2017 vanuit Harderwijk naar Almelo gereden, vervolgens met mij naar regio Arnhem, van daaruit weer terug naar Almelo en ten slotte weer naar Harderwijk; 5 uur bij elkaar speciaal om een hondje op te halen.

De eerste weken waren hels.
Hij was ontzettend vervelend (vooral onbegrensd en onbegrepen en dat reageerde hij op mij af), mij aan alle kanten aan het uitproberen en hij was me steeds een paar stappen voor waardoor ik achter de feiten aanholde en hij de tijd van zijn leven had.
Regelmatig uit wanhoop bijna de haren uit mijn hoofd getrokken en jankend op de bank gezeten, me afvragend waarom ik het ook alweer een goed idee vond een hond te nemen.
Heb hem geregeld een uurtje in de bench gezet met een knaagje zodat ik even kon bijkomen en bedenken wat ik kon doen om alles in goede banen te leiden, een gouden greep omdat we elkaar af en toe flink in de weg zaten en elkaar nog niet helemaal begrepen.
En toen, na 3 weken ofzo, klikte er iets tussen ons en werd het ineens een stuk makkelijker.
Hij was nog steeds erg ondeugend maar begreep ook dat er regels zijn die opgevolgd dienen te worden en na verloop van tijd kreeg ik door dat door hem juist wat ruimte te gunnen binnen bepaalde kaders, hij beter luisterde.

Inmiddels kan ik hem vertellen dat hij bepaalde dingen niet hoeft te doen nog voordat hij het uitvreet, puur omdat hij een bepaalde blik heeft als hij wat verzint.
Hij is razend populair in mijn directe omgeving, (bijna) iedereen vindt hem geweldig en ik kan hem ook zo'n beetje overal mee naartoe nemen, iedereen die binnen stapt is ook gewoon zijn vriendje.
Hij is absoluut geen hond om cursussen mee te lopen of sportief mee te zijn, daar is hij te eigenwijs voor en zijn lijfje zit hem in de weg.
Maar wil ik stukken fietsen, dan zet ik hem gezellig voorop en dat vindt hij ook prachtig, tot stuiteren en joelen aan toe.

Hij is mijn grote kleine vriend, monstertje, komediant, kruikje en mijn onofficiële hulphond wanneer het leven even compleet kut is, gewoon door er te zijn.
Lief ventje, dat we nog maar vele jaren mogen picknicken, auto's kijken, met het ov mogen reizen naar opa en oma, de cavia's plagen en gezellig op stap gaan met Dívka.

ohw, gefeliciteerd en nog heel veel goede jaren met hem

Mooi verhaal. Dat kleine mormeltje is een regelrechte bofpips dat jouw oog destijds op die advertentie is gevallen.

Wat heb je veel bereikt met hem. Hoop dat jullie nog lang samen kunnen genieten. En de foto in de fietskrat is .

Gefeliciteerd met Madhu . Hopelijk zijn jullie nog jaren samen. Dat ze een karakter hebben voor u tegen te zeggen weet ik maar al te goed. ZO is onze Muppet ook. Een arrogant shitsooi. Een pitbull onder de kleine hondjes. Maar zo zalig en grappig soms.

Hij is wel prachtig Madhu. Nog vele leuke jaren samen

Ahhh, mooi verhaal, proficiat samen en nog vele jaartjes erbij

Bedankt!

katerke schreef: 26 okt 2022, 08:29 Gefeliciteerd met Madhu . Hopelijk zijn jullie nog jaren samen. Dat ze een karakter hebben voor u tegen te zeggen weet ik maar al te goed. ZO is onze Muppet ook. Een arrogant shitsooi. Een pitbull onder de kleine hondjes. Maar zo zalig en grappig soms.

Hij is wel prachtig Madhu. Nog vele leuke jaren samen

Mahdu is op zich helemaal niet moeilijk zolang je geen hond verwacht die met een vingerknip in de houding springt.
Wanneer iemand hem uitlaat die hem nergens op bijstuurt kan hij niet loslopen want dan denkt hij 'ik hoefde net niet te luisteren dus waarom zou dat nu wel moeten?' en neemt dan alle ruimte, komt niet inchecken etc.
Stuur je hem gelijk bij vanaf het begin (dus zeggen dat hij niet mag trekken, netjes laten wachten bij oversteken etc) dan kan hij daarna los en is bij te sturen.
Hij is ook schijtmakkelijk met andere dieren, alles en iedereen is leuk en gezellig tot de kleinste insectjes aan toe.
Ik moet wel uitleggen dat hij zachtjes moet doen met mijn cavia's omdat hij anders iets te ruw is met zijn neus erin duwen, ze omstoten etc maar je ziet aan hem dat het helemaal niet gemeen bedoeld is en hij ze machtigprachtig vindt.
Toen ik nog muizen had zat hij ook gerust uren voor die kooi naar ze te kijken omdat hij het zo mooi vond.

Maar hij is wel een hond die wat duidelijkheid nodig had toen ik hem kreeg.
Hij was niet veel meer gewend dan op zijn kleedje liggen, vooral niet aanwezig zijn in huis en een paar keer per dag uitgelaten worden want dat kon zijn voorganger ook.
Dat die voorganger bejaard was en het ook heeft moeten leren werd vergeten en toen hij ging puberen, zijn tandjes gebruikte in spel en in opstand kwam moest hij weg want vals en onhandelbaar.
Bij mij mag hij lekker in en om huis aanrommelen, heeft hij geleerd dat de tandjes in spel best gebruikt mogen worden maar wel zachtjes (als het ff kan pakt hij een knuffel om zich daarop af te reageren), dat zijn gebrommel geen probleem is want duidelijke communicatie (het is geen grommen, meer een beetje zeuren/jammeren/kreunen zegmaar wat intensiveert wanneer je hem negeert en uiteindelijk overgaat in blaffen).

Hij is gewoon een ontzettend grappig ventje en dat weet hij ook.
Als hij wat heeft uitgevreten en je wil hem een beetje bozig/streng vertellen dat hij Heul Erg Stout is dan zet hij zijn liefste en schattigste blik op, kwispelt zachtjesen hij weet gewoon dat je dan smelt.
Oh en als je met je opgestoken vinger zwaait om je 'correctie' kracht bij te zetten zegt hij gewoon hap.
En zo komt hij nogal eens weg met stoute boevenstreken; iedereen lacht erom en kan door die zoete harses vervolgens gewoon niet streng worden.
Hij is ook heel goed in dingen in zijn voordeel uit proberen te draaien.
Zo had ik hem aangeleerd dat kusje = koekje en ging hij vervolgens steeds kusjes geven en dan de koekjespot hypnotiseren.
Of in ruil voor stukjes frikandel bij wijze van spreken de riverdance op commando doen op gehoorzaamheidscursus maar ben je het lekkers vergeten dan doe je het zelf maar.
Sta je dan met een hond die gewoon vertikt mee te werken terwijl hij normaal het braafste jongetje van de klas was.
Die gehoorzaamheidscursus was geen succes trouwens, hij vond het saai en ik moest veel meer afwisseling bieden om hem te laten meewerken, dan ging het redelijk maar na 20 lessen zijn we ermee gestopt, we waren inmiddels leuk op elkaar ingespeeld geraakt en ik zag aan hem dat hij de cursus gewoon niet leuk vond tenzij het een les was waarin we aan sporten gingen snuffelen en zelfs daarbij was er maar weinig wat hij leuk vond, ook omdat hij sommige dingen gewoon niet kan omdat zijn lijfje hem tegenwerkt.
Voordeel is wel dat een hekwerk van ±35cm hoog voldoende is om hem op je terrein te houden, hij kan prima hoger springen maar dat is om op de bank te komen ofzo, ergens echt overheen springen doet hij gewoon niet.

Gefeliciteerd.

Wat een leuk hondje! Gefeliciteerd.

Gefeliciteerd

Wat een mooi verhaal en fijn dat jij hem wel begrijpt. Is wel even andere koek dan een sheltie hè? (Die had je hiervoor toch?)
Gefeliciteerd met je kereltje.

Persistence schreef: 26 okt 2022, 18:56 Wat een mooi verhaal en fijn dat jij hem wel begrijpt. Is wel even andere koek dan een sheltie hè? (Die had je hiervoor toch?)
Gefeliciteerd met je kereltje.

Ik heb nooit een Sheltie gehad, maar mss verwar je me met @Frootje, die heeft geloof ik een Sheltie gehad voordat Froo kwam?
Ik heb wel een Sheltie mogen trainen, maar die kende alles al, was kampioen in obedience geloof ik, erg leuk om mee te werken iig maar ook best ingewikkeld omdat je zo een verkeerd gebaar maakte en ze vrolijk dat gebaar opvolgde terwijl ik me er niet van bewust was dat ik die oefening van haar vroeg.

Mahdu is mijn allereerste echt helemaal eigen hond, voorheen wel honden gehad maar die waren vh gezin.
Wel compleet anders dan een Sheltie ja, een Sheltie wil graag werken, is actiever, vocaler en een stuk gevoeliger.
Mahdu daarentegen is fokking eigenwijs, vaak een luie bankaardappel (hij wil wel graag maar kan simpelweg niet goed meekomen ) en heel erg creatief in het will to please himself.

Loraine schreef: 26 okt 2022, 19:34Ik heb nooit een Sheltie gehad, maar mss verwar je me met @Frootje, die heeft geloof ik een Sheltie gehad voordat Froo kwam?

Ik heb wel een Sheltie gehad. Ze zijn erg leuk! Ik kan me voorstellen dat Mahdu wel even wat anders is, volgens mij zit er een flinke kop op hem. Hij is wel heel leuk en schattig, gefeliciteerd met jullie 5 jaar samen!

Wat hij in zijn kop heeft, heeft hij niet in zijn kont nee.
Maar ik vind hem zelf niet moeilijk ofzo, ik verwacht gewoon niet dat hij perfect gehoorzaam is en geef hem binnen bepaalde kaders de ruimte om zich uit te leven, daar worden we allebei gelukkiger van.
Betekent wel dat als ik hem roep hij vaak eerst even afmaakt waar hij mee bezig was; snuffelen, markeren, dat bejaarde groepje wandelaars opzoeken om te kijken of ze wat lekkers voor hem hebben, nog ff achter die eend aanrennen om te kijken of hij zo lollig opvliegt of wat hij ook doet op dat moment.
Maar hij kan ook prima op 100 meter afstand rondstruinen zonder overlast te geven ofzo en bij een tweede keer roepen of 'Mahdu, koekie?!' komt hij zich alsnog zeer vlot melden.
Ik maak ook flink gebruik van zijn voergerichtheid, in ruil voor een koekje of snoep doet hij bijna alles voor je en bij genoeg afwisseling erbij is hij zo ongeveer topbraaf.

Loraine schreef: 26 okt 2022, 20:27Maar ik vind hem zelf niet moeilijk ofzo, ik verwacht gewoon niet dat hij perfect gehoorzaam is en geef hem binnen bepaalde kaders de ruimte om zich uit te leven, daar worden we allebei gelukkiger van.

Ik begrijp dat wel en dat werkt denk ik ook het beste. Tussen Froo en Sheltie Saar zat behoorlijk wat jaar en ik vond Froo na het eerste jaar echt de braafste hond die ik ooit had gehad. Ze zet eigenlijk nooit een stap verkeerd, dus heel braaf! En toen kwam Aloy, die echt elk commando met evenveel plezier opvolgt en nu valt me eigenlijk pas op dat Froo zelden naar een commando luistert tenzij het echt belangrijk is. Als ik haar buiten vraag om bij me te komen, bijvoorbeeld. Of om te wachten. Dan doet ze dat wel. Maar als ik haar binnen vraag om te komen, te zitten, te gaan liggen… Ze doet het gewoon de helft van de tijd niet. Het is me nooit echt opgevallen omdat ze dus verder gewoon een vrij makkelijk hondje is dat niemand in de weg zit, maar toen Aloy kwam realiseerde ik me pas dat Froo echt een behoorlijk tegendraadse donder is. En dat is prima, want op momenten dat het wel moet luistert ze wel, maar voor de lol gaat ze het vaak gewoon niet doen, dat is niet haar definitie van plezier (tenzij je er echt een training van maakt. Met worstjes. Dan wel, maar zonder worstjes kun je echt de pip krijgen ). Wel die van Aloy. Zo heb ik maar weer geleerd dat er toch meerdere versies van braaf zijn, en ze zijn het allebei. Een beetje eigenwijs betekent niet gelijk moeilijk.

Mahdu en Froo hebben ongeveer dezelfde instelling geloof ik.

Nee idd.
Ik snap wel dat Dívka's vorige baasje niet met Mahdu uit de voeten kan, zij verwacht gewoon dat een hond bij wijze van spreken in de houding springt bij een vingerknip en dat doet Mahdu niet.
Ze had hem wel in no time 'boks' aangeleerd (poot op de vuist leggen) maar dat zijn dingen die hij prachtig vindt omdat er veel lekkers mee te verdienen valt.
Maar das gewoon het verschil tussen herder achtige types (ze heeft naast Dívka nog een Mechelse herder gehad en nu een Corgi) en een Mahdu of Froo.
Op mijn beurt vond ik Dívka in het begin verschrikkelijk moeilijk, vnl omdat ze zo ongeveer het tegenovergestelde is van Mahdu en ik ontzettend moest omschakelen en we ons allemaal wat moesten aanpassen om elkaar tegemoet te komen.

Ik vind het een enig hondje. Voor mij teveel haar maar dat knip je er inderdaad gewoon af.

Het is een soort hein. Heb je hem laten castreren?

EchoMira schreef: 26 okt 2022, 20:58 Ik vind het een enig hondje. Voor mij teveel haar maar dat knip je er inderdaad gewoon af.

Het is een soort hein. Heb je hem laten castreren?

Hij was al gecastreerd toen hij bij mij kwam.
De trimster bewerkt hem met scheerkop 7, in de zomer scheerkop 9 en dat is wat mij betreft een mooie lengte; lekker kort maar nog lang genoeg om er leuk uit te zien.
Het is dat het type gewoon zwaar ongezond is met die korte snuit, kromme poten en kromme rug, anders had ik er zo weer één genomen in de toekomst want het karakter is geweldig leuk.

Hein is ook een vroegcastraat. 9 maanden.
Ik vind dat niemand het moet doen maar ik kan niet ontkennen dat het leuke hondjes zijn.

Hein is Hein. Het doet er niet eens meer toe of hij leuk is. Hij is gewoon familie dus hij doet van alles goed.

Maar dat is het ook gewoon, omdat ze erbij horen is het gewoon goed.
Als ik naar de honden van mijn ouders kijk dan zit daar zowiezo een tussen waar ik wat minder mee kan.
Hij is ontzettend lief maar door zijn onzekerheid icm een fikse scheut takketerriër erdoor niet leuk om mee te wandelen.
Dus ik ga gewoon niet wandelen met hem tenzij voor nood ff een korte uitlaatronde.
Net zoals mijn stiefvader Dívka erg lief vindt maar gillend gek zou worden als ze bij hem zou wonen omdat ze vrij hyper is en zo'n schelle tetterbek erop heeft zitten.
Puur voorkeur in karakter/gedrag maar desondanks zijn ze ons allemaal ontzettend lief.

Loraine schreef: 26 okt 2022, 19:34

Persistence schreef: 26 okt 2022, 18:56 Wat een mooi verhaal en fijn dat jij hem wel begrijpt. Is wel even andere koek dan een sheltie hè? (Die had je hiervoor toch?)
Gefeliciteerd met je kereltje.

Ik heb nooit een Sheltie gehad, maar mss verwar je me met @Frootje, die heeft geloof ik een Sheltie gehad voordat Froo kwam?
Ik heb wel een Sheltie mogen trainen, maar die kende alles al, was kampioen in obedience geloof ik, erg leuk om mee te werken iig maar ook best ingewikkeld omdat je zo een verkeerd gebaar maakte en ze vrolijk dat gebaar opvolgde terwijl ik me er niet van bewust was dat ik die oefening van haar vroeg.

Mahdu is mijn allereerste echt helemaal eigen hond, voorheen wel honden gehad maar die waren vh gezin.
Wel compleet anders dan een Sheltie ja, een Sheltie wil graag werken, is actiever, vocaler en een stuk gevoeliger.
Mahdu daarentegen is fokking eigenwijs, vaak een luie bankaardappel (hij wil wel graag maar kan simpelweg niet goed meekomen ) en heel erg creatief in het will to please himself.

Ohja foutje, dat was Frootje inderdaad

Aaaaaah, gefeliciteerd met je maatje!

Gefeliciteerd Bertus is een kwart shih tzu ik herken wel dat drammerige

Bedankt!

Smoushond schreef: 27 okt 2022, 09:32 Gefeliciteerd Bertus is een kwart shih tzu ik herken wel dat drammerige

Doet Bertus ook dat zeuren wat steeds harder gaat tot het overgaat in blaffen?
Want daar is Mahdu kampioen in en als je zegt dat hij moet stoppen gaat hij met een diepe zucht en een beledigde kop liggen om vervolgens een paar minuten later te proberen of hij dan wel mag zeuren.

Loraine schreef: 27 okt 2022, 11:59 Bedankt!

Smoushond schreef: 27 okt 2022, 09:32 Gefeliciteerd Bertus is een kwart shih tzu ik herken wel dat drammerige

Doet Bertus ook dat zeuren wat steeds harder gaat tot het overgaat in blaffen?
Want daar is Mahdu kampioen in en als je zegt dat hij moet stoppen gaat hij met een diepe zucht en een beledigde kop liggen om vervolgens een paar minuten later te proberen of hij dan wel mag zeuren.

Ja maar ik heb hem :klaar ! Geleerd dus als hij dan doorgaat dan pak ik hem op en zet hem apart en dat weet hij