Een Hondenleven

Het was net echt.

Kijk dat staan Het is nog knap ook om zo je balans te houden.

Het joekert van de loopse teven. En dat dient in de gaten gehouden te worden. En aangezien zijn postuur niet toelaat dat hij vrijelijk de horizon af kan turen, moet het maar zo.

Deed onze eerste Pinscher ook altijd.

Kelly, eigenlijk Gina van de Axmagal.

Was een eerste klas kreng. Maar ook heel erg leuk. Met haar waren de wandelingen nooit saai. Hoe vaak ik wel niet op haar heb moeten wachten.

Toen ik haar op ging halen in Amsterdam (ze was nog geen 7 weken) liep ze gelijk heel parmantig aan de riem mee, alsof ze me al heel lang kon en niks anders gewend was.

Pepper doet het ook. Als ze iets niet goed kan zien gaat ze zo staan. Van kleur en formaat is ze bijna hetzelfde als het zwart/witte hondje van de foto. Soms loopt ze ook nog een paar passen als dat nog beter uitkomt.

Laatst stopte naast ons een lesauto, de leerling moest de hellingproef doen.
Pepper kon niet goed zien wie er in de auto zat dus ging ze zo staan. Zowel de instructeur als de leerling vonden het heel vermakelijk.

Wat knap! Mijn honden kunnen dat nooit.

Ik noem die houding altijd 'de kangoeroe'. Mijn hond doet het ook niet, maar één van mijn katten doet het wel.

Teckels zijn er meesters in.
Uiteraard wèl erbij op je hol zitten en meestal is het punt van aandacht culinair.

Haha, Bobbie doet het ook vaak. En hij krijgt er altijd aandacht mee. En dus vaak een snoepje.