Een Hondenleven

Van mijn drie honden post ik denk ik de minste foto's van Dalí. Hij heeft buiten ons terrein meestal een muilkorf om, en dat vind ik niet zo fotogeniek. Hij vindt het soms een beetje eng om op de foto te gaan en kijkt dan alsof hij in de oorlog was. En ik doe hem geen lol met allemaal spannende nieuwe dingen als Animal Event of suppen dus de meeste foto's van hem zijn steeds dezelfde paar dingen: in zijn mandje, spelend in de tuin, wandelend in het bos, mee naar de paardenwei.

Maar dat betekent niet dat Dalí minder leuk of intens geliefd is dan die andere twee

Dus hierbij zet ik hem even in het zonnetje. Eind april hadden we hem alweer 10 jaar. Hij is nu 11.



Zijn zwart wordt steeds minder zwart maar zijn prachtige ogen blijven mooi diep van kleur.





Koekje vangen dat we heel rustig zijn gaan wonen heeft hem zo goed gedaan. Hij is voor zijn doen zo vrolijk en ontspannen.



Hij oefent graag kleine trucjes en simpele opdrachten. Hij kan heel veel en leert graag maar het moet zonder druk en in kleine stapjes. Laat dat nou voor elke hond heel goed werken dus daar heb ik veel van geleerd voor Lucca en Taro. Zo vind ik hem trouwens op zijn schattigst: met zo'n pruillipje



Hij is dol op piepspeeltjes. Deze hamburger komen drie kleinere speeltjes uit (een ui, een komkommer en een tomaat). Dat vindt hij geweldig.



Mee naar de paarden. Daar mag hij los (aan een sleeplijn) en scharrelt hij lekker rond. Hij kijkt hier een beetje ptss omdat hij al weet dat ik als volgende stap de paarden van het gras ga drijven. Consternatie! Dan worden zijn herdergenen geactiveerd en denkt hij dat hij moet "helpen".



Ik vind het toch minder gezellig, zo'n muilkorffoto. Maar goed, zo ziet hij er wel vaak uit.



Met z'n relmattie. Die twee zijn altijd aan het racen en stoeien en op muizenjacht.
Dalí zit volledig onder de plak bij Lucca en Taro en ze toleren ook 0 van zijn angstagressie. En dat vindt hij volgens mij heel fijn en duidelijk. Het is echt een heerlijke roedel zo.

knap ding, wat fijn dat die verhuizing voor hem zo goed is

Prachtige ogen heeft ie, heel sprekend.
Waar is die muilkorf dan voor? Zijn angstagressie?

Inderdaad zijn angstagressie. Dalí vindt vreemde honden eng en als hij de kans ziet snept hij ze in de billen. Er is nooit meer gebeurd dan dat er een pluk haar tussen zijn tanden zat maar ik wil het niet hebben. Het is toch een vervelende ervaring voor die andere hond die meestal helemaal geen kwaad in de zin had.

Het begon er mee dat we hem een muilkorf om deden als we grote kans maakten op buurtende honden maar mijn man was er wat makkelijker in dan ik: "met een muilkorf loopt het toch veel meer ontspannen? Ik doe dat ding gewoon altijd om." En eigenlijk heeft hij groot gelijk. Voor Dalí is het net zo normaal als een tuig of halsband geworden. Dus nu heeft hij buiten onze tuin vrijwel altijd zijn muilkorf om. Honden vermijden we met hem alsnog maar als er eentje voorbij komt is er ook niks aan de hand.

Ahh, ik zie hem inderdaad niet vaak maar wel heel graag. Hij is zo leuk.

Mooi wijs grijs koppie heeft hij.

Knapperd.

Wat heeft hij een mooie kop
Die ogen zijn prachtig.

Knapperd

Dali is knap!

Wat schrijf je lief over hem. Ik vind hem prachtige ogen hebben. Hij ziet er gelukkig uit.

Dank jullie wel, hij is ook echt heel leuk en lief, en de gebruiksaanwijzing hebben we inmiddels voor 90% compleet

Dirkje schreef: 10 mei 2023, 20:58 Wat schrijf je lief over hem. Ik vind hem prachtige ogen hebben. Hij ziet er gelukkig uit.

Heel lief, dank je wel

Ik hou zo van grijze snorren bij oudere honden, die van hem zijn erg mooi!

Hele mooie ogen, en een super lief grijs snoetje