Een Hondenleven

Ik heb 2 podenco's. Lowie is de oudste, een gecastreerde reu van net 3 en 2 jaar bij ons. Bobbie is 1 jaar, gesteriliseerd en hebben we nu 9 maanden. Daarnaast nog een terriermixje Ella, gesteriliseerd van 13 en alweer 11 jaar bij ons.

Bobbie en Lowie spelen redelijk veel met elkaar. Het maakt niet zoveel uit wie het spel begint. Wel valt mij op dat als Lowie het zat is, Bobbie maar door en door gaat... en maar door. Ik zie Lowie uiteindelijk wel wat feller van zich af happen maar meer niet. Hij heeft er dan echt geen zin meer in. Uiteindelijk stopt Bobbie ermee.
Dit laten gaan of toch ingrijpen?

Misschien Bobbie gewoon even afleiden zodat hij zich op wat anders richt.
Echt ingrijpen zou ik pas doen als het niet meer leuk is voor één partij.
Zolang dat niet speelt zou ik het enkel bij wat afleiden houden.

Het klinkt al alsof het duidelijk niet meer leuk is voor een partij. Dus: ja, ik zou ingrijpen.
Ik heb geleerd (ik heb zelf maar 1 hond) dat je jezelf niet geheel buiten spel moet zetten als je meerdere honden hebt en ze aan het spelen zijn. Dat betekent niet dat je je er continue mee moet bemoeien, maar af en toe laten weten 'tot hier en niet verder' kan prima.

Hier thuis grijp ik soms wel in tussen Lola en Floris. Heel soms bijt/trekt Lola Floris wel is in z'n oor als ze het zat is en meestal snapt hij dat ook wel (hij snapt het sowieso wel maar doet er niet altijd iets mee...)maar net zo vaak staat ze ook hopeloos te kijken als ze het spel zat is en dan 'grijp ' ik wel in. Meer dan een 'Floris klaar' is het trouwens ook niet. Buiten had hij er een handje van om hard tegen Lola op te beuken terwijl zij nietsvermoedend aan het keutelen was, dat heb ik echt resoluut afgekapt en dat heeft in mijn ogen ook niks meer met spel te maken. Gelukkig heeft Floris daar wel van geleerd en blijft Lola nog een tijdje heel.

Ik grijp hier ook in als het nodig is. Zeker toen mijn Afghaan een grote puppy was, waren de Galgo's te zacht naar haar, waardoor ze geregeld echt te ver ging en haar spel geen spel meer was. Ze moest leren tot waar ze mocht gaan in haar spel. Nu gaat dat stukken beter, maar het blijft een puntje van aandacht.

Ik grijp ook in als een partij laat weten er wel klaar mee te zijn of het spel te lomp vindt en de andere partij daar niet naar luistert. Dan roep ik de hond die maar doorgaat bij me en spelen wij samen nog even.
Meestal is het hier Fayah die maar doorgaat en Arlo of Amy die maar heel halfslachtig en subtiel laten weten dat ze er eigenlijk wel genoeg van hebben, die hebben het gewoon totaal niet in zich om feller te reageren of om door te pakken. In andere gevallen is het Arlo die steeds lomper wordt in zijn spel en Fayah die daar geen raad mee weet, die bevriest dan. In allebei de gevallen is het niet meer voor beide leuk spel, dus dan breek ik dat af. Het gebeurt overigens steeds minder, dus ik denk dat ze er ook wel van leren dat dat het moment is om iets anders te gaan doen.

Ik grijp zeker in. Froo laat zich niet op haar kop zitten door de anderen en maakt het zelf wel duidelijk, daar luistert iedereen ook keurig naar (zou ik ook doen, ze is niet te beroerd om het anders nog even duidelijker te maken en ondanks haar formaat maakt dat wel indruk bij die twee ).

Maar Mowin kan enorm lomp worden, tot het punt waarop hij Aloy aan haar oren door de kamer sleept. Als Aloy dan aangeeft dat ze dat niet leuk vindt door te piepen en weg te willen, gaat hij gewoon door. Zodra ik merk dat Mowin zo overkookt kap ik het spel gewoon af, geen gesleep en gesleur, als je niet normaal kan spelen, speel je maar niet. Hetzelfde doe ik soms ook wel eens andersom trouwens, Aloy kan enorm beuken en als ik merk dat Mowin daar geen zin in heeft stuur ik haar gewoon weg, want ze kan nog erg volhardend zijn en dan luistert ze niet altijd naar wat Mowin ervan zegt, maar naar mij wordt gelukkig wel geluisterd.

Hier grijp ik ook wel eens in. Al is ingrijpen een groot woord in dit geval. Soms is Droef even moe of gewoon uitgespeeld en blijft Roderick maar doorgaan en Droef loopt dan steeds weg en wordt dan weer achtervolgt. Droef kan het zelf ook wel oplossen maar doet dat vrijwel nooit dus doe ik het voor hem door Roderick gewoon af te leiden.
In geval van Izzy doe ik het zelfde, al geeft Izzy wel duidelijk aan dat ze het niet wil maar Roderick gaat over haar grenzen heen. Thuis gebeurt het zelden dat Roderick met Izzy speelt maar buiten doen ze vaak wel een poging maar als Izzy het niet wil of niet meer leuk vind gaat hij maar door. Helaas is hij dan niet af te leiden dus til ik vaak Izzy dan maar gewoon en dan claim ik haar als het ware, na een paar meter kan ik haar dan weer neerzetten en is hij alweer ergens anders mee bezig, gelukkig is hij nooit zo lang geconcentreerd op iets.

Als een van de honden het "uitknopje" niet kan vinden en de ander er wel genoeg van heeft dan haal ik de dolle hond even bij me en help om dat "uitknopje" te vinden.
Op den duur leren ze zelf wel begrenzen, maar even helpen kan geen kwaad.

Ik grijp wel in als ze te druk worden of eentje het niet leuk meer vindt en de ander (=altijd Danu) door blijft gaan. Mies kan het prima zelf regelen als Danu over haar theewater gaat maar soms ben ik dat punt liever voor omdat dan de buren ook horen dat Mies 'en nu kappen jij mormel' gilde
Flora kán prima Danu stoppen maar vaak is ze een watje die lijdzaam ligt te zijn terwijl Danu haar pootje of oor aan het demonteren is

Meestal regelen ze het onderling prima trouwens en is het dik dolle pret. Dan grijp ik alsnog soms in want Mies speelt luid en dat geluid ben ik dan zelf zat

pioenroos schreef: 03 jun 2023, 16:15Flora kán prima Danu stoppen maar vaak is ze een watje die lijdzaam ligt te zijn terwijl Danu haar pootje of oor aan het demonteren is

Meestal regelen ze het onderling prima trouwens en is het dik dolle pret. Dan grijp ik alsnog soms in want Mies speelt luid en dat geluid ben ik dan zelf zat

Arme Flora, wat moet je nou met zo’n dochter.


Hier wordt ook nog steeds het meest ingegrepen als Froo en Aloy aan het spelen zijn, want Froo heeft altijd op een gegeven moment zoveel plezier dat ik mezelf niet meer kan horen denken en ik ben het altijd eerder zat dan die twee.

Mijn gevoel ging merendeels ook die richting op, maarja soms die twijfels

Nee, ik grijp nooit in.
Ze kennen elkaars grenzen beter dan ik en ze hebben nog nooit ruzie gehad.

Tussen Manu en Meeko heb ik nog nooit in hoeven grijpen. Manu kan heel goed zelf duidelijk maken wanneer het genoeg is, soms iets te goed Nooit gemeen maar wel heel, heel duidelijk.
Toevallig heb ik nu twee logés, waarvan 1 pup. Allebei spelen ze heel graag met Meeko, Meeko ook met hen. Hij begrenst ze alleen totaal niet, hij probeert soms weleens weg te lopen maar wordt dan weer belaagd en ondergaat het dan weer. Dan gaat hij liggen en rollen en weg proberen te kruipen. Hij lijkt het ook weer niet verschrikkelijk te vinden, maar toch help ik dan even door ze uit elkaar te halen. Meestal is het genoeg als ik er eentje even begrens met alleen stem.

Manu loopt er ook tussen en die heeft totaal geen last van dit soort hinderlagen. Ze zouden het niet in hun hoofd halen

Ik grijp wel in. Herbert is een kleine terrorist die soms niet van ophouden weet. Louitje wil altijd spelen en probeert dan iedereen uit te dagen door ze een flostouw onder de neus te duwen en soms wordt hij dan ook fysiek vervelend als Marco daar geen zin in heeft. Marco staat me dan hulpvragend aan te kijken.
En als Herbert en Louitje spelen kan dat alleen maar met heel veel lawaai. Dat doe je buiten maar, daar heb ik in huis geen zin in.
Maar ingrijpen is met de stem een Kappen Nou! Is voldoende.

Rennendehond schreef: 04 jun 2023, 07:33 Tussen Manu en Meeko heb ik nog nooit in hoeven grijpen. Manu kan heel goed zelf duidelijk maken wanneer het genoeg is, soms iets te goed Nooit gemeen maar wel heel, heel duidelijk.
Toevallig heb ik nu twee logés, waarvan 1 pup. Allebei spelen ze heel graag met Meeko, Meeko ook met hen. Hij begrenst ze alleen totaal niet, hij probeert soms weleens weg te lopen maar wordt dan weer belaagd en ondergaat het dan weer. Dan gaat hij liggen en rollen en weg proberen te kruipen. Hij lijkt het ook weer niet verschrikkelijk te vinden, maar toch help ik dan even door ze uit elkaar te halen. Meestal is het genoeg als ik er eentje even begrens met alleen stem.

Manu loopt er ook tussen en die heeft totaal geen last van dit soort hinderlagen. Ze zouden het niet in hun hoofd halen

Haha, hier is dat met Mila precies zo, die heeft daar echt nooit last van. Eén blik is genoeg om de ongewenste speler direct te laten aftaaien.
Amy, Arlo en Fayah zijn daar niet zo goed in. Vooral Amy en Fayah zijn echt van die honden die het dan maar lijdzaam ondergaan en de belager alleen maar negeren, maar dat heeft erg weinig effect, dus dan help ik wel een handje.

Ze spelen hier maar erg zelden, ingrijpen is dan ook niet nodig.
Piiri heeft er een handje van weg om in de tuin Treskor te pesten, dat kap ik wel af, maar goed, dat is dan ook geen spelen.

Ik hoef in principe nooit in te grijpen bij Xygan en Xanu. Als t echt te fanatiek gaat is een 'hey' genoeg. Maar meestal lossen ze t zelf prima op. Xavi mag niks oplossen overigens

malinois schreef: 04 jun 2023, 19:36 Ik hoef in principe nooit in te grijpen bij Xygan en Xanu. Als t echt te fanatiek gaat is een 'hey' genoeg. Maar meestal lossen ze t zelf prima op. Xavi mag niks oplossen overigens

Hier gaat het eigenlijk net zo. Ze begrijpen elkaar meer dan prima, dus ik hoef mij nergens mee te bemoeien.

Kells schreef: 04 jun 2023, 22:09

malinois schreef: 04 jun 2023, 19:36 Ik hoef in principe nooit in te grijpen bij Xygan en Xanu. Als t echt te fanatiek gaat is een 'hey' genoeg. Maar meestal lossen ze t zelf prima op. Xavi mag niks oplossen overigens

Hier gaat het eigenlijk net zo. Ze begrijpen elkaar meer dan prima, dus ik hoef mij nergens mee te bemoeien.

Hier ook , ze hebben nooit ruzie en weten prima hoe of wat.
Ook Jimi.