Een Hondenleven

Hoe denken jullie daar over? Er wordt her en der gezegd dat het ongezond is. I.v.m gewrichten die teveel klappen opvangen, banden die kunnen scheuren en adrenaline die te hoog oploopt.

Cooper vind balletjes apporteren leuk. Maar na een paar keer gooien vindt hij het wel welletjes. Dan ruim ik het balletje op en is er eigenlijk qua adrenaline niets aan de hand in mijn ogen (hij gaat dan slapen). Ik zie wel dat hij als een gek op het balletje afduikt dan denk ik wel eens; oei, rustig aan.

Katus vindt het leuk, als enige.
Ik doe het dan alleen buiten. Niet binnen op de tegels of het laminaat.

Ik heb het altijd gedaan, maar wel met mate. Ik wil niet van die honden hebben die de hele wandeling alleen maar op dat balletje aan het wachten zijn. Dus zo nu en dan wordt er wel - even!- met een balletje gespeeld in de tuin of tijdens de wandeling, maar zeker niet standaard en veel vaker niet dan wel.
Als ik kijk naar de capriolen die ze uithalen als ze samen spellen en rennen of als ze jagen (vooral Amy), dan valt het rennen en remmen voor de bal en het maken van korte wendingen daarbij vergeleken heel erg mee. Dat is ongetwijfeld anders als je hond drie uur lang achter balletjes aan rent, maar daar is hier sowieso geen sprake van. Nu Mila oud is, zorg ik er wel voor dat ik het balletje rustig in een rechte lijn gooi, maar dan heb je het over een collie van bijna 13.
En wat betreft die adrenaline valt dat ook reuze mee als je het af en toe even kort doet. Dat zal ook aan de hond liggen, sommige worden natuurlijk al direct hysterisch alleen al bij het zien van een bal. Ik combineer apporteerspelletjes altijd met rust en zelfbeheersing, dus dan loopt de opwinding überhaupt al niet enorm op en er wordt niet verder gespeeld als ze niet rustig op hun beurt kunnen wachten bijvoorbeeld.

Het boeit Teddy niet zoveel. Ze brengt ze ook niet echt terug.

Ik gooi alleen in de tuin met de bal, niet tijdens wandelingen. En inderdaad met mate.

Mijn vorige een hond een Duitse Staande was er gek op. Maar ik moest er uiteindelijk toen ze ouder werd wel mee stoppen. Zij remde ook zo idioot af met haar voorpoten. Daar kreeg ze dus later wel last van en pijn bij het opstaan e.d. Ik gooide nog wel in het water zodat ze kon zwemmen wat ze ook graag deed.

Daan schreef: 04 okt 2023, 11:53 Het boeit Teddy niet zoveel. Ze brengt ze ook niet echt terug.

Mijn vorige hond ook niet. Die vond dat echt belachelijk . Zij had sowieso niets met spelen .
Cooper daarentegen is dol op spelen.

Toen ik alleen Kells had deed ik dat wel, maar niet dagelijks en ook niet lang achter elkaar. Ik gooide met zo'n werparm op het grasveld of in het water. Sinds ik meerdere honden heb, neem ik heel af en toe, bij warm weer, een paar ballen mee om in het water te gooien.

ik gooi nooit met balletjes. ooit een logee gehad die bal obsessief was, zodra ze iemand zag met een werpstok en of een bal was ik haar kwijt. terugkomen ho maar. kon geen rust vinden helemaal niks. tegen de baasjes gezegd dat ze moesten stoppen met balletjes gooien en leren dat ze moest komen. ze is nu een stuk rustiger in gedrag en beter bereikbaar.

ik wilde een dekking van een reu, maar deze heeft dus 2 pezen in de schouder afgescheurd doordat het gastgezin waar de hond zit balletjes gooiden recht omhoog. nu een half jaar later gaat het langzaam beter met de hond.

Soms nog eens, maar zelden en enkel met de jongste.
Treskor heeft wel altijd iets vast, maar hij vindt dat ook gewoon prima, gooien hoeft niet persé.
Piiri wil wel heel graag dat je gooit, komt het ook tegen je aanduwen, maar ze wil niet lossen. Dus dat wordt moeilijk, maar ze wil dat niet inzien.
Als ze samen zijn, wordt er zeker niet gespeeld.

Onze vorige hond (bordercollie) had een afwijking waardoor z n lichaamstemperatuur ineens gevaarlijk hoog kon worden.
Bij het spelen met de bal gebeurde dit binnen een paar minuten(ook als het vroor) , terwijl bv meerennen naast de fiets (ook als het warmer was.) z n temperatuur nauwelijks liet stijgen.
Bij onze huidige hond gooien we wel met de bal, maar met beleid.
Hij vindt het het einde maar het fokt meer op dan dat het ontspant zeg maar..

Meeko is dól op de bal en nog het liefst in het water. Ik gebruik de bal om hem lekker grote stukken te laten zwemmen en we gooien heel soms nog bij losloopwandelingen. Hij mag de bal wel vaak dragen, dat vindt hij ook fantastisch. Ik krijg dan lekker veel focus van hem.
Ik doe het nu veel minder vanwege zijn rug.

Ik ben ermee gestopt met Bertus. Hij wordt er zo vreselijk hyper van. Ook al gooi ik met een bal en gooi ik een andere bal terwijl hij de gegooide bal lost. Dan nog remt hij zo raar af dat hij zijn poot weer aan het bloeden krijgt .

Naast de fiets doe ik ook niet meer want hij vind het leuk om in mijn wiel te happen

Als ik iets niet zelf wil ophalen hoef ik wat Peer betreft nergens mee te gooien. Hij vindt er niks aan.
Voor eetbare dingen wil hij overigens wel lopen.

Ik heb altijd ballengekke Borders gehad.
Wel beperk ik het in bezit hebben van een tennisbal. Borders kunnen zo gek van die bal worden dat ze alleen nog maar met mensen communiceren via de bal. Geen lol aan. Krijg je hele asociale honden van.
We spelen met de bal en daarna ruim ik ‘m op.
Tuinspeelgoed en plastic balletjes hebben minder invloed op hun gedrag dan tennisballen. Dirkje is zo’n border die haar balletje over het hek gooit en dat de buurvrouw dan met haar gaat spelen. Vind ze leuk.

Dirkje schreef: 04 okt 2023, 14:56 Ik heb altijd ballengekke Borders gehad.
Wel beperk ik het in bezit hebben van een tennisbal. Borders kunnen zo gek van die bal worden dat ze alleen nog maar met mensen communiceren via de bal. Geen lol aan. Krijg je hele asociale honden van.
We spelen met de bal en daarna ruim ik ‘m op.
Tuinspeelgoed en plastic balletjes hebben minder invloed op hun gedrag dan tennisballen. Dirkje is zo’n border die haar balletje over het hek gooit en dat de buurvrouw dan met haar gaat spelen. Vind ze leuk.

Haha, herkenbaar, Mila doet dat soort dingen ook. Ook als we gaan wandelen en ze iets mag dragen waar ik verder niets mee doe en niet mee gooi. Elke passant krijgt dan haar speelgoed voor de voeten geworpen.
Vandaar dat ik er bij haar ook altijd heel goed op heb gelet en maar heel af en toe speelgoed meenam op de wandeling en bovendien het spel altijd heel duidelijk te beëindigde, anders is zij ook alleen nog maar daarmee bezig.

Aloy mag wel met de bal maar ze moet eerst wachten tot ik zeg dat ze mag gaan voordat ze er achteraan mag rennen. Dus zij rent (bijna) nooit achter een nog rollende bal aan en het gaat er altijd wat rustiger aan toe. Ik doe het trouwens niet omdat ik bang ben voor fysieke schade, want ik denk dat een paar keer achter de bal aan voor een gezonde hond op zich niet zoveel kwaad kan, maar Aloy vindt het zelf leuker als de bal gepaard gaat met opdrachten zoals wacht, give it, leave it… Alleen maar gooien en telkens de bal terugbrengen is ze echt na twee keer beu. Saai, geen uitdaging of zo. Ik vind het prima, kunnen we het nuttige gelijk met het aangename combineren.

Froo mag alleen maar heel soms achter een balletje aan rennen, maar zij zit heel krakkemikkig in elkaar en ik ben bang dat zij wel echt fysiek nadeel zou kunnen ondervinden van vaak achter een bal aan rennen. Met haar doe ik zoekspelletjes met de bal, want ze vindt ze wel helemaal het einde.

Ik doe het met Miep soms, die is hier zo fanatiek.
Jet wel, die mag niet want die maakt zichzelf kapot. En heeft al artrose

Ik gooi niet met ballen. Heb een hekel aan honden die gek op ballen zijn. Tanja vindt er weleens een en dan wilt ze hem constant begraven. Ze verdedigd hem ook als een andere hond hem wil pakken. Ik loop gewoon door, dus ze begint elke keer weer een ander kuiltje te graven.
Ik heb trouwens jaren geleden gezien hoe erg de tanden afslijten van een tennisbal.

Af en toe als beloning met trainen etc maar nooit zo maar voor de lol eigenlijk. Niet op land dan.. wel in t water. Minder kans op blessures.
Daarnaast doet Xanu natuurlijk dock diven. Dat is dan wel met een dummie maar die gooi ik dus ook... trainen doen we, naast in t bad, ook op t droge maar dan hooguit 2 of 3x achter elkaar en dan klaar. En dat 2 x in de week ofzo

Cooper schreef: 04 okt 2023, 11:33 Hoe denken jullie daar over? Er wordt her en der gezegd dat het ongezond is. I.v.m gewrichten die teveel klappen opvangen, banden die kunnen scheuren en adrenaline die te hoog oploopt.

Cooper vind balletjes apporteren leuk. Maar na een paar keer gooien vindt hij het wel welletjes. Dan ruim ik het balletje op en is er eigenlijk qua adrenaline niets aan de hand in mijn ogen (hij gaat dan slapen). Ik zie wel dat hij als een gek op het balletje afduikt dan denk ik wel eens; oei, rustig aan.

Dat is dan prima, niks aan de hand.

Volgend die verhalen gaat het vooral om honden die eindeloos door blijven racen achter dat steeds weer gegooide balletje.
Daar lijkt het niet op bij jou

Diana schreef: 04 okt 2023, 15:37

Dirkje schreef: 04 okt 2023, 14:56 Ik heb altijd ballengekke Borders gehad.
Wel beperk ik het in bezit hebben van een tennisbal. Borders kunnen zo gek van die bal worden dat ze alleen nog maar met mensen communiceren via de bal. Geen lol aan. Krijg je hele asociale honden van.
We spelen met de bal en daarna ruim ik ‘m op.
Tuinspeelgoed en plastic balletjes hebben minder invloed op hun gedrag dan tennisballen. Dirkje is zo’n border die haar balletje over het hek gooit en dat de buurvrouw dan met haar gaat spelen. Vind ze leuk.

Haha, herkenbaar, Mila doet dat soort dingen ook. Ook als we gaan wandelen en ze iets mag dragen waar ik verder niets mee doe en niet mee gooi. Elke passant krijgt dan haar speelgoed voor de voeten geworpen.
Vandaar dat ik er bij haar ook altijd heel goed op heb gelet en maar heel af en toe speelgoed meenam op de wandeling en bovendien het spel altijd heel duidelijk te beëindigde, anders is zij ook alleen nog maar daarmee bezig.

Ja, precies. Dan blijft het ook leuk. Volgens mij is het voor ons soort honden ook wel prettig om tijdens de wandeling regelmatig niet te kunnen spelen omdat ze dan gewoon lekker berichtjes gaan lezen en een beetje kuieren.

Dirkje schreef: 04 okt 2023, 21:32

Diana schreef: 04 okt 2023, 15:37

Dirkje schreef: 04 okt 2023, 14:56 Ik heb altijd ballengekke Borders gehad.
Wel beperk ik het in bezit hebben van een tennisbal. Borders kunnen zo gek van die bal worden dat ze alleen nog maar met mensen communiceren via de bal. Geen lol aan. Krijg je hele asociale honden van.
We spelen met de bal en daarna ruim ik ‘m op.
Tuinspeelgoed en plastic balletjes hebben minder invloed op hun gedrag dan tennisballen. Dirkje is zo’n border die haar balletje over het hek gooit en dat de buurvrouw dan met haar gaat spelen. Vind ze leuk.

Haha, herkenbaar, Mila doet dat soort dingen ook. Ook als we gaan wandelen en ze iets mag dragen waar ik verder niets mee doe en niet mee gooi. Elke passant krijgt dan haar speelgoed voor de voeten geworpen.
Vandaar dat ik er bij haar ook altijd heel goed op heb gelet en maar heel af en toe speelgoed meenam op de wandeling en bovendien het spel altijd heel duidelijk te beëindigde, anders is zij ook alleen nog maar daarmee bezig.

Ja, precies. Dan blijft het ook leuk. Volgens mij is het voor ons soort honden ook wel prettig om tijdens de wandeling regelmatig niet te kunnen spelen omdat ze dan gewoon lekker berichtjes gaan lezen en een beetje kuieren.

Niet alleen prettig, denk ik, maar ook echt nodig. Even gewone hondendingen doen die juist ontspannend werken

Cooper schreef: 04 okt 2023, 11:33 Hoe denken jullie daar over? Er wordt her en der gezegd dat het ongezond is. I.v.m gewrichten die teveel klappen opvangen, banden die kunnen scheuren en adrenaline die te hoog oploopt.

Cooper vind balletjes apporteren leuk. Maar na een paar keer gooien vindt hij het wel welletjes. Dan ruim ik het balletje op en is er eigenlijk qua adrenaline niets aan de hand in mijn ogen (hij gaat dan slapen). Ik zie wel dat hij als een gek op het balletje afduikt dan denk ik wel eens; oei, rustig aan.

5,5 jaar geleden is Gizmo geopereerd aan zijn rug. Naast dat hij niet meer mocht springen, mocht hij ook niet meer apporteren. Maar als hij dat nou echt heel erg leuk vond, zei de dierenarts, dan mochten we hem nog wel een paar keer achter een balletje aan laten rennen, maar niet meer dan 2-3 keer. Hij moest immers nog wel gewoon leuke dingen kunnen doen.

Nu is Gizmo sowieso nooit zo van het achter balletjes aanrennen geweest, maar voor een gezonde hond lijkt het me dus geen probleem om dat een paar keer te doen. Het wordt pas problematisch wanneer het langere tijd (een half uur bijvoorbeeld) aan een stuk gebeurd. Ik denk zelf dat het ook een stuk belastender is wanneer je hond achter de nog bewegende bal aan gaat, dan wanneer je je hond vraagt te wachten en pas op commando de bal gaat halen wanneer de bal al stil ligt (maar dat is mijn gevoel, geen idee of dat daadwerkelijk zo is). Ik heb wel ooit van iemand met een blindegeleidehond gehoord dat haar hond niet achter ballen aan mocht, alleen als ze ze in het water gooide, omdat dat de kans op blessures aanzienlijk verminderde. Dus wellicht is dat voor Cooper ook een optie?

Gizmo vindt het trouwens veel leuker wanneer ik zijn voerdummy onderweg 'per ongeluk' een keer laat vallen en hij terug kan om hem te zoeken, of wanneer ik hem onderweg ergens verstop en hij hem wederom kan zoeken en terugbrengen, dan wanneer ik dat ding gewoon gooi.

Een keer de bal gooien kan gerust, zoals al eerder gezegd niet een half uur achter elkaar en als middel om je hond moe te maken.
Als je zorgt dat je hond vooruit weg kan achter de bal aan en de bal niet stuitert voorkom je vreemde sprongen/capriolen van je hond en is de kans op blessures een stuk kleiner.