Even buurten
Geplaatst: 25 mei 2024, 16:59
Hij deed het geweldig goed, vrijdagavond op cursus (Rally-O) ook al. Tot 2 weken geleden had hij een lastigere periode. Slecht luisteren, chaos in zijn hoofd en zenuwachtig.
Dank je wel. We zijn ook super blij met hem en ik vind zelf ook dat hij wel lekker opdroogt.Kimmie schreef: 25 mei 2024, 19:35 Wat een prachtige hond is het ook....en gezellig mee zo naar de zaak![]()
Hij vindt dat soort dingen geweldig en is ook niet onder de indruk van lawaai in de werkplaats (luchtsleutel in dit geval). Staat er vlak naast en kijkt niet op of om.
Dank je wel.Persistence schreef: 26 mei 2024, 19:56 Wat een prachtige hond is het toch. Gister was ik een stuk wandelen en er was een groep honden aan het spelen bij het water. Maar de beauceron bleef bij het bankje zitten, waar z’n baasje zag. De frisbee die zij had was veel interessanter dan alles wat eromheen gebeurde, dat bekeek hij stoïcijns.
Ik had het echt geweldig gevonden als Brego zo mee naar het werk zou kunnen, maar het is met het type werk wat ik doe (fysio/manueeltherapeut) echt niet handig.Gretha schreef: 26 mei 2024, 19:17
Hij vindt dat soort dingen geweldig en is ook niet onder de indruk van lawaai in de werkplaats (luchtsleutel in dit geval). Staat er vlak naast en kijkt niet op of om.
Wel is hij reactief naar andere honden geworden wat ik erg jammer vind. Ik hoop dat onder controle te kunnen krijgen. Waarschijnlijk gaat dat wel lukken.
Ik was er al van overtuigd dat het onzekerheid was en sinds vrijdag tijdens de cursus weet ik dat wel zeker. Ik zat eerst in een ander groepje samen met een jonge Cane Corso reu. Die 2 konden elkaars bloed wel drinken, Cash afleiden werd steeds lastiger. Zelf vond ik de Cane Corso geen prettige uitstraling hebben. Ze reageerden echt extreem op elkaar.
In de nieuwe groep zit een Friese Stabij reu die ook bij iedere hond uit zijn stekker gaat, echt als een idioot blaffen en grommen. Overduidelijk pure angst.
Op hem reageert Cash veel minder heftig en als hij wel reageert, kan ik hem vrij makkelijk afleiden en weer meenemen. We stonden al vrij snel met 4 honden (waarvan 3 reuen) vlakbij elkaar en dat ging probleemloos. Wel iets meer afstand voor de Stabij, die vond het nog heel erg moeilijk.
Maar de Golden reu die ultieme rust uitstraalt stond 2 m naast ons.
De dooddoener: hij is in het eerst jaar 3x gepakt door een andere hond, lijkt toch echt zijn sporen nagelaten te hebben. Samen met de gierende hormonen zorgden ervoor dat het even wat lastiger was allemaal.
Maar ik merk duidelijk dat we nu weer (even) in een andere, rustigere fase zitten. Hopelijk kan ik hem de komende tijd zonder excessen naar volwassenheid begeleiden en krijgt hij zijn zelfverzekerdheid weer terug.