Een Hondenleven

En hij is alweer 12 jaar oud!

Een beetje ouder en nog steeds heel erg knap en uiteraard de keizer van de wijk. Nu met zijn eigen “erf” en hij is zelfs gaan waken.


Nog mee geweest op wintersport en lekker van de sneeuw en de bergen genoten.


Van doodbrave pup naar onstuimige puber, naar actieve sporthond, naar actieve gezinshond en uiteindelijk zijn we nu beland bij de slome fase. Een uur wandelen betekent nu hooguit 3 km want er wordt gesloft en gesnuffeld.
Ik kan tegenwoordig zelfs even stoppen met hem nog los, omdat hij dan gewoon ergens even gaat liggen kijken. Hij is zo ontspannen geworden. Wat een heerlijke fase, zo’n oude hond. En tegelijk vind ik het doodeng.


Hopelijk mogen we nog vele jaren van deze geweldige hond genieten

Met zoon kaas-cupcakes gebakken:

Gefeliciteerd Manu!

Hij is nog steeds echt een prachtige hond. Dat jullie nog maar vele jaren van hem mogen genieten.

Gefeliciteerd!

Gefeliciteerd!

Leuk geschreven.

He, twaalf alweer, hoe dan Gefeliciteerd met de knappe man, nog vele jaren

Gefeliciteerd. Nog steeds een knappe vent.

Gefeliciteerd met je knappe vent! Op naar nog vele gezonde jaren.

Gefeliciteerd Manu.

Gefeliciteerd

Gefeliciteerd

Gefeliciteerd met Manu

GefeliciManu
Knappe vent

Ik zeg maar altijd; de seniorenfase van honden is de mooiste, maar tegelijkertijd ook de lastigste fase.
Ze zijn zo aandoenlijk met hun grijswitte snuiten en soms wat suffige gedrag, ze stralen wijsheid uit, je kent elkaar door en door. Zo mooi. En ondertussen het besef dat het einde gaat komen...

Hopelijk kan hij lekker nog een tijd mee genieten! :I

Gefeliciteerd met Manu

Happy birthday beauty.

Gefeliciteerd

Gefeliciteerd!!!

Gefeliciteerd knapperd. Hij blijft er goed uitzien. Doe er nog maar heel veel jaren bij.

Gefeliciteerd met je knappe vent

Van harte gefeliciteerd met die mooie kanjer van je! Daar heb je ook wat mee te stellen gehad in het begin, en kijk nu

Gefeliciteerd met je mooie oudje!

Gefeliciteerd knappe Manu!
Fijn dat deze levensfase hem ook goed past.

Bedankt allemaal!

Wat heb ik toch een hoop met hem te stellen gehad. Of hij met mij Ik heb zoveel van hem geleerd. En hoe hij moest wennen aan de komst van onze zoon, zeker in de jaren dat hij rond wankelde. Nu met mijn dochter gaat het al veel gemakkelijker. Wandelende voedselverspreiders, handig.
Hij is wel echt oud hoor. Je mag het niet te hard in zijn buurt zeggen, want hij is nog steeds zeer trots en vindt zichzelf nog heel wat. Is hij ook. Nog steeds ontvangt hij groot respect van alle passerende honden, de teefjes dansen hem nog om de poten en nog elke dag hoort hij wel van een voorbijganger hoe mooi hij wel niet is.

Maar elke maand een Librela prik en wat anabolen erbij om de spieren te ondersteunen. Soms krijgt hij pijnstillers, dan heeft hij weer meer last van de artroseplek op zijn poot en begint hij weer veel te likken. Hij loopt echt heel langzaam, ook los. Maar hij geniet duidelijk dus ik hoop dat we dit nog lang kunnen doen. Lekker sloffen en de wereld om ons heen in ons opnemen. Even een ijsje halen of in de zee dippen om daarna een koffie te drinken op het strand. Hij heeft de pauze stiekem best wel nodig intussen.

En zijn maatje Meeko. Die is echt wel een stukje stoerder geworden en mag Manu soms zelfs even wegsturen. Maar ze spelen vooral samen, zelfs die ouwe mopperkont daagt hem nog uit. Even een mep voor z’n kop geven en doen of hij dezelfde bal wil

Gefeliciteerd met de mooie Manu!