Een Hondenleven

Overal waar het uitkomt worden sneren en verdachtmakingen geuit over hoe kwalijk het fenomeen rashond is.

Onze huisbioloog noemt een rashond een genetisch wrak. Ik snap wel waarom maar ik geniet enorm van de betrouwbaarheid in eigenschappen en veel van deze wrakken zijn gezond zat voor mijn bescheiden wensen.
Het feit dat een deerhound gemiddeld 6 wordt is voor mij geen reden om er geen te nemen. Voor een Berner Senner vind ik 5 jaar te lang. Geen bal aan.

Ook bij rashondenfok vind ik de pecuniaire werking zeer onwenselijk. Er wordt meer gefokt dan nodig is en ook vooral wat er verkoopt en minder wat er nodig is.

Daarnaast is de rashondenwereld enorm conservatief waardoor misstanden te laat en onvoldoende aangepakt worden. Fokkers voelen zich onvoldoende verantwoordelijk voor het welzijn van het ras en verschuilen zich achter regels en instanties.

Nu jullie.

Ik vind een rashond ook fijn. Vanwege de voorspelbare factoren als uiterlijk en gedrag, ruwweg.
Maar van de 400 rassen zou ik me er misschien maar twintig aan durven schaffen. En dan moet ik nog weten van wat voor fokker ook.
Aan op straat opgepikte buitenlandertjes, hoe lief ook, begin ik niet. Vanwege de zuidelijke ziektes. Misschien nog wel uit Polen of zo maar zeker niet uit Spanje en consorten.

Ik heb altijd vuilnisbakkies gehad, de laatste twee waren buitenlanders, op straat geboren maar in Italie in huis opgegroeid en wij hebben ze overgenomen van die mensen.

Sinds 3 jaar een rashond en sinds 10 dagen een tweede van hetzelfde ras. Het karakter en de eigenschappen van de toller passen mij goed, ik vind het leuk om met ze te trainen en doe af en toe een wedstrijd.

Wat de toekomst brengt, ik weet het niet, dat zien we over een jaar of 10 -15 wel.

Als ik voor een ras wil gaan dan wil ik een pup kopen van een fokker, als het een ras betreft waar ik nog geen kennis van heb zal ik her en der (waaronder hier) vragen waar dan te zoeken.

Heb zelf 1x een teefje gehad waar mee werd gefokt, en bij dat ras dus wel meegekregen wat je als fokker (en als houder of eigenaar)moet doen om aan de eisen voor fokgeschiktheid volgens die rasvereniging te voldoen.

En ik dus bij dit ras inderdaad niet zomaar bij een hobbyfokker of van de boerderij dit ras wil gaan halen.

Bij kruisingen val ik dan wel voor bepaalde types blijkt.. maar daar gaat het in dit topic niet over.

Als ik specifiek ras voor ogen heb, dan kies ik wel voor een fokker die bewust en liefst al wat langer fokt met een bepaald ras.
Puur omdat ik dan bepaalde vragen wil kunnen stellen of evt. wat voorouders kan bekijken op internet o.i.d.

Mijn eerste hond kwam uit een Nederlands asiel en was lichamelijk kerngezond. Gezellig met andere honden was ze niet en ze had ook wat andere issues. Ze overleed op een leeftijd van 16 jaar en 7 maanden. In al die jaren werden er veel honden naar het asiel gebracht die ik niet kon redden en ik besloot om daarna een rashond te kopen. Een Ierse setter was een hond waar ik van droomde. Die eerste Ier kwam er, maar bleek verre van gezond. Ze leed aan primaire epilepsie en aan late onset MO. Na heel veel onderzoek bleek dat wel erg vaak voor te komen in haar lijnen en toen had ik echt het idee dat ik er nooit eentje meer wilde. Tot dat ik Henk ten Klooster tegen kwam. Hij fokte Ieren uit werklijnen en om een lang verhaal kort te maken, door hem kreeg ik weer vertrouwen en kreeg ik Kells van hem cadeau. Door hem en Kells ben ik zelf gaan fokken. Niet om de markt van honden te voorzien, maar voor mijn eigen toekomstige honden. De gezondheid van mijn honden heb ik op die manier in eigen hand.

Ik heb rashonden. De laatste hond was een enorme zoektocht want statistisch ben ik aan de beurt voor een bc met epilepsie.
Ik ken veel fokkers, bij een groot aantal zal ik nooit een hond halen, maar het grootste probleem bij borders is dat er nauwelijks epilepsie-vrije lijnen bestaan. Het ras is gewoon vernield.
Er wordt nog steeds te vaak verzwegen door fokkers dat een hond epilepsie heeft. Ondanks dat het twee voor twaalf is voor de rashond. Het ego is groter dan de wens voor een gezonder ras.

Ik heb Otje bij een fokker gehaald die de problemen binnen het ras serieus neemt. Dat is geen garantie op een gezonde hond maar het maakt mij wel meer ontspannen over de gezondheid van mijn hond.

Ik kies tot nu toe voor rashonden omdat ik wil werken met mijn honden. Daarvoor heb ik een bc nodig. Er zijn ook andere rassen die op de kudde werken maar die wil ik niet.
Ook het (gecompliceerde) karakter van een bc spreekt me aan. Ik houd ervan.

Ik denk wel dat dit mijn laatste rashond is. Als Dirkje er niet meer is wil ik een gezellige terriër kruising.

Dirkje schreef: 10 jul 2025, 20:32 Ik heb rashonden. De laatste hond was een enorme zoektocht want statistisch ben ik aan de beurt voor een bc met epilepsie.
Ik ken veel fokkers, bij een groot aantal zal ik nooit een hond halen, maar het grootste probleem bij borders is dat er nauwelijks epilepsie-vrije lijnen bestaan. Het ras is gewoon vernield.
Er wordt nog steeds te vaak verzwegen door fokkers dat een hond epilepsie heeft. Ondanks dat het twee voor twaalf is voor de rashond. Het ego is groter dan de wens voor een gezonder ras.

Ik heb Otje bij een fokker gehaald die de problemen binnen het ras serieus neemt. Dat is geen garantie op een gezonde hond maar het maakt mij wel meer ontspannen over de gezondheid van mijn hond.

Ik kies tot nu toe voor rashonden omdat ik wil werken met mijn honden. Daarvoor heb ik een bc nodig. Er zijn ook andere rassen die op de kudde werken maar die wil ik niet.
Ook het (gecompliceerde) karakter van een bc spreekt me aan. Ik houd ervan.

Ik denk wel dat dit mijn laatste rashond is. Als Dirkje er niet meer is wil ik een gezellige terriër kruising.

Jammer is dat toch. Dat is binnen de ISC ook helaas zo. Ik zat net in een fokkersoverleg over epilepsie en dat ging dan over de database in ZooEasy. Er zijn helaas fokkers die het ontkennen of er niet zo zwaar aan tillen.

Kells schreef: 10 jul 2025, 20:54
Jammer is dat toch. Dat is binnen de ISC ook helaas zo. Ik zat net in een fokkersoverleg over epilepsie en dat ging dan over de database in ZooEasy. Er zijn helaas fokkers die het ontkennen of er niet zo zwaar aan tillen.

Ik vind het onbegrijpelijk.
Er is onlangs een nieuwe rasvereniging voor de border collies opgericht waar men zich actief bezighoudt met de gezondheid van het ras, in tegenstelling tot de oorspronkelijke rv. Daar is nog steeds werkvermogen belangrijker dan epilepsie. Even gechargeerd.

Ik wil geen pup. Ik vind pups geweldig maar niet voor mij. Ik wil je best trainen en geduld etc hebben maar ik ben geen pup mens.
Ook geen kinderen voordat ik dat krijg.

Dus ik wil een herplaatser en 9 van de 10 x is dat in Nederland een galbak. Dus wijk je automatisch uit naar buitenland. En tadaaa zo ging mijn leven.

En wat jij ik hij zij wij vinden ? Joh doe lekker wat je wilt zolang ik ze maar mag knuffelen!

Hewi schreef: 10 jul 2025, 21:05 Ik wil geen pup. Ik vind pups geweldig maar niet voor mij. Ik wil je best trainen en geduld etc hebben maar ik ben geen pup mens.
Ook geen kinderen voordat ik dat krijg.

Nou, dat! Ik vind pups heel schattig bij een ander, leuker dan mensenbaby’s maar ik hoef geen pup meer. Ik vind het een uitputtingsslag.

Ik vind pups geweldig en mijn eigen honden wil ik zo jong mogelijk al hebben. Liefst van geboorte af maar anders hooguit 9 weken en dan ben ik al drie keer gaan kijken.

Dirkje schreef: 10 jul 2025, 21:02

Kells schreef: 10 jul 2025, 20:54
Jammer is dat toch. Dat is binnen de ISC ook helaas zo. Ik zat net in een fokkersoverleg over epilepsie en dat ging dan over de database in ZooEasy. Er zijn helaas fokkers die het ontkennen of er niet zo zwaar aan tillen.

Ik vind het onbegrijpelijk.
Er is onlangs een nieuwe rasvereniging voor de border collies opgericht waar men zich actief bezighoudt met de gezondheid van het ras, in tegenstelling tot de oorspronkelijke rv. Daar is nog steeds werkvermogen belangrijker dan epilepsie. Even gechargeerd.

Binnen mijn ras zijn het vooral honden uit showlijnen die lijden aan epilepsie. Binnen de werklijnen komt het nauwelijks voor. Op de vergadering van vanavond waren wel 5 mensen aanwezig, waaronder ik. Ik ga het bestuur voorstellen om die show- en veldwerk eisen overboord te gooien en vooral te richten op de gezondheid van het ras. Dat doe je door die verplichte kwalificaties overboord te gooien en de genenpoel weer te verbreden omdat alle gezonde honden gebruikt mogen worden.

Ik wil wel weer pups, over anderhalf jaar hoop ik dat er een nest komt van Finbar en Clancy.

Ik vind het idee van een goede fokker uitkiezen ook het lastigste, er zijn inderdaad toch fokkers die de verantwoordelijkheid om gezonde honden te fokken toch inderdaad wat minder belangrijk vinden dan... weet ik veel, uiterlijk of zo? Geen idee waarom ze niet gewoon gezondheid prioriteren, maar het gebeurt toch duidelijk niet overal. Toch denk ik dat ik volgende keer wel voor een rashond ga, ik vind dat inderdaad toch wel de meest voorspelbare optie en dat vind ik prettig als je een werkhond zoekt, want je waait toch wat minder met de wind mee als het ineens toch heel anders uitpakt dan je had gedacht. Ik kan me veel aanpassen aan mijn hond maar over sommige dingen kunnen we niet onderhandelen en dan ga je toch kijken naar rashonden, omdat er ook raseigenschappen zijn waar je absoluut niet op zit te wachten. Maar ik sluit ook niet uit dat ik tegen die tijd weer tegen een nest bewust en verantwoord gefokte kruisingen aanloop waar ik verliefd op word en dat ik toch een andere keuze maak, want ik heb aan Aloy gezien dat dat ook gewoon prima kan uitpakken. Aangezien ik echt voorlopig nog niet op zoek ben, kan ik nog een heel aantal keer van gedachten veranderen voordat ik tegen die tijd een weloverwogen keuze maak.


Overigens zou de beperkte levensverwachting voor mij ook geen overweging zijn om een hond niet te kiezen als ik gewoon een leuk maatje zocht. Vijftien mooie jaren is leuk, zes mooie jaren is ook leuk. Als ik een Newfoundlander zou kopen zou dat zijn omdat ik een mooie, leuke, lieve hond zocht, niet omdat ik dacht dat hij de twaalf zou halen, want dat doen ze vaak gewoon niet.


Pups vind ik heel schattig, maar ik vind het wel de moeilijkste fase van honden houden. Ik hoop altijd stiekem dat het snel voorbij is. En dan klaag ik achteraf dat het zo snel voorbij was en dat ze zo snel gegroeid zijn.

Mijn pups zijn zowat vier maanden als ik ze krijg en ik vind dat ideaal. Dan zijn ze goed sociaal met andere honden en die blaasjes houden het makkelijk een nacht op.
En een Pulipup is natuurlijk zo’n beetje het schattigste dat er is

Kells schreef: 10 jul 2025, 21:17 Ik wil wel weer pups, over anderhalf jaar hoop ik dat er een nest komt van Finbar en Clancy.

Mijn borders kreeg ik met 8 weken. Ik wil ze zelf opvoeden en kneden omdat ze dan als ze volwassen zijn passen als een handschoen. Als ze groot zijn kijk ik dan weer wel met plezier terug op hun puppentijd maar gedurende het eerste jaar kan ik niet wachten tot ze groot zijn.

Kells schreef: 10 jul 2025, 21:17 Ik wil wel weer pups, over anderhalf jaar hoop ik dat er een nest komt van Finbar en Clancy.

Dat zou wel heel erg leuk zijn.

Dirkje schreef: 10 jul 2025, 22:28

Kells schreef: 10 jul 2025, 21:17 Ik wil wel weer pups, over anderhalf jaar hoop ik dat er een nest komt van Finbar en Clancy.

Mijn borders kreeg ik met 8 weken. Ik wil ze zelf opvoeden en kneden omdat ze dan als ze volwassen zijn passen als een handschoen. Als ze groot zijn kijk ik dan weer wel met plezier terug op hun puppentijd maar gedurende het eerste jaar kan ik niet wachten tot ze groot zijn.

Ach, pups kunnen lastig zijn, maar ik ben er wel aan gewend. Clancy heeft het nodige gesloopt, maar we liggen er niet wakker van. Een nee he is de enige reactie die volgt op het zoveelste gesloopte diepvriesbakje.

Pups zijn notoire slopers maar aan tegelmuren en linoleum vloeren is weinig te slopen. Je kunt alleen pakken waar je bij kunt.
Nogmaals, geef ze niet meer dan ze goed kunnen doen. Dat is waar bullenpezen voor zijn.

Ik zal dan wel weer schandalig verwend zijn maar mijn Pulipups hebben nog nooit iets gesloopt.

Nanna schreef: 10 jul 2025, 22:50 Ik zal dan wel weer schandalig verwend zijn maar mijn Pulipups hebben nog nooit iets gesloopt.

Nee??

Och! Hier gaat alles kapot als ik het niet echt buiten bereik hou.
Allerlei schoenen vooral maar ook meubilair en sowieso vliegenmeppers en kartonnen dozen.

Zelfs de zakken uit jassen die aan kapstokken hangen. Maar het is mijn eigen schuld.

Na 8 maanden is het voorbij. Dan pakken ze nooit meer iets maar daarvoor is het echt een kwestie van hekjes en opruimen.

Ik heb ook nog nooit een slopende pup gehad. Ik weet niet precies wat ik gedaan heb om die mazzel te verdienen, maar ik hoop dat de trend zich voortzet.

Nanna schreef: 10 jul 2025, 22:50 Ik zal dan wel weer schandalig verwend zijn maar mijn Pulipups hebben nog nooit iets gesloopt.

De hier geboren pups ook niet maar Clancy dus wel. Het kind is inmiddels ingeburgerd en nu sloopt ze niets meer.

Echo had dat helemaal niet door.
Lag ze lekker op bed te ontspannen en als ik dan even mijn ogen dicht deed had ze zoet kijkend mijn horlogebandjes in snippers geknipt.
En ze kijkt echt zoooo zoet. Helemaal met sprekende oogjes en een lipje.
Maar je spullen zijn de hele dag kapot. Maar ik kan het niet fout rekenen. Ik lag zelf te meuren.

EchoMira schreef: 10 jul 2025, 17:39 Overal waar het uitkomt worden sneren en verdachtmakingen geuit over hoe kwalijk het fenomeen rashond is.

Onze huisbioloog noemt een rashond een genetisch wrak.

Ik sta er weer mooi op.