Een Hondenleven

Als jullie voor de check naar de da gaan, en dan met een wat oudere hond, zeg voor grote honden vanaf een jaar of 10/11
Wat laten jullie dan eigenlijk allemaal checken, of wat is standaard bij jullie dierenarts?

Een algemeen bloedonderzoek + ik vraag extra schildklier, B12, zink, SDMA en bij reu prostaat

Bij mijn dierenarts is dat een lichamelijk onderzoek (hart en longen beluisteren, gebit, ogen, oren, gewicht, checken op eventuele bultjes, mammatumoren en van bewegingsapparaat) en een seniorenbloedonderzoek. Schildklier en SDMA zit daar standaard bij, B12 heb ik bij Mila nog apart laten checken na haar GVS.

Als de hond verder gewoon gezond is. Mooi op gewicht, energiek en mentaal stabiel zou ik eigenlijk niet weten waarom je nierfalen en schildklier moet testen.
Als het andersom is en de hond is obees of te mager en het is meer slapen dan wakker zijn zou ik niet wachten tot hij oud is.

Ouderdom zelf is geen aandoening, he? Als je moet zoeken naar symptomen...

Vroeg het me af, omdat net in een topic per toeval bloed werd gecheckt waar afwijkend iets was gezien en gelukkig geen gekke dingen in haar geval dus "durf" ik dat nu wel aan te halen.
Aki heb ik ik paar maanden geleden ook laten checken, maar niet zijn bloed, ook puur omdat er geen signalen waren dat hij niet lekker in zijn vel zat.
Prostaat klachten had hij wel gehad, maar de kuur Ypozane werkte daar goed voor, en bij de laatste check en de échte laatste, was dat dus geen euvel.

Met de wetenschap van nu, mbt Aak vroeg ik het me dus gewoon af. Had ik bloed laten checken paar maanden geleden, dan hadden we wellicht eerder geconstateerd dat er iets niet in orde was geweest, en mogelijk had het dan nog operabel kunnen zijn.

Achteraf koe in de kont kijken natuurlijk, maar speelt nu wel in mijn hoofd.

Al hoeft dat niet altijd wat te zeggen, bij Jol had ik ook gevoel dat er iets niet in orde was met haar hart en die had ik 2 weken ervoor ook door laten lichten met echo en al. Met een niets aan de hand naar huis gestuurd beetje ab voor mogelijk beginnende baarmoederontsteking, en ook "acuut" hartfalen toen 2 weken later.

Als je dan denkt dat wellicht met wat hartpillen en vocht afdrijver je e.e.a. nog had kunnen voorkomen/vertragen, dan had ik dat zeker gedaan omdat ook zij nog springlevend was en mee dartelde op wandelingen.

Rekken om rekken, of risico operaties/langdurig moeten laten herstellen van actieve honden of hond gaan beperken omwille van langer bij je houden, zou ik zelf niet doen, maar als er een optie is om op een simpele manier tijdig in te kunnen spelen op kwaaltjes, dan laat ik dat zeker niet na.

Vandaar dus mijn vraag hoe het bij anderen gaat.

Bij onze honden hebben we nog nooit een seniorencheck gedaan en op Ginger na zijn ze gezond oud geworden. We komen bijna nooit bij de dierenarts, behalve als ze iets mankeren of voor het titeren/vaccineren, maar dat is ook maar eens in de drie jaar.

Bij de honden en katten doe ik het standaard als ze zo'n 10 à 11 jaar oud zijn. Uitgebreide check, bloedonderzoek en ook foto's van rug en heupen.

Qua organen ben je er vroeg bij mocht er toch iets afwijken. Of je hebt bloedwaardes om mee te vergelijken mocht er bv een jaar later aanleiding zijn voor bloedonderzoek.

Foto's rug en heupen erbij is vooral bij de katten. Daarbij wordt zoveel pijn niet opgemerkt door eigenaren én dierenartsen. Maar ik denk dat als Eevee en Liora die leeftijd halen ik het ook laat doen.

Qua honden heb ik steeds al oudere honden geadopteerd en daarbij wel ook seniorencheck laten doen met foto's erbij. Dan weet je ook niet goed of bepaald gedrag bij de hond hoort of wel degelijk een signaal is van pijn/ongemak. Alleen bij Faye niet meteen laten doen, maar daarna bij elke oude hond dus wel vrij snel. Blij mee ook. Faye miste een complete heupkop, Suze had forse spondylose, Lynne had artrose, Lizzy had artrose. Dan weet je tenminste echt wat er speelt en hoe je de hond het beste kan ondersteunen. Zo vond de orthopeed bij Suze foto's echt niet nodig, gewoon een heel klein beetje artrose hoogstens. Plan van aanpak veranderde dus wel degelijk na de foto's.

Ik check niet ja met de vaccinatie ff tandjes . Kodi moest 2 jaar terug voor tandjes toen wel ff bloed laten testen ivm zijn ehrlichia maar dat was toen allemaal keurig binnen de waardes.

Bij Leo had ik dat niet laten doen. Die ging voor zere kies. Onsteking. 2 week later biopt uitzaaiingen geen houden meer aan. Dus tja. Ik weet het niet waar je wijs aan doet.

Hewi schreef: 24 sep 2025, 18:56 Bij Leo had ik dat niet laten doen. Die ging voor zere kies. Onsteking. 2 week later biopt uitzaaiingen geen houden meer aan. Dus tja. Ik weet het niet waar je wijs aan doet.

Dapper had hetzelfde. Afgebroken kies na het kluiven op een bot. Ik zie hem nog liggen die kies. Op de groene ribfluwelen bank.
Ging een beetje rommelen en zijn lymfklier werd dik. 2 weken later was hij dood.

Maar goed, die was 9 dus van ouderdom geen enkele sprake. Hij was fitter dan ooit. En als we hem wel jaarlijks hadden laten doormeten was het hetzelfde gegaan.

blondie schreef: 24 sep 2025, 13:31 Vroeg het me af, omdat net in een topic per toeval bloed werd gecheckt waar afwijkend iets was gezien en gelukkig geen gekke dingen in haar geval dus "durf" ik dat nu wel aan te halen.
Aki heb ik ik paar maanden geleden ook laten checken, maar niet zijn bloed, ook puur omdat er geen signalen waren dat hij niet lekker in zijn vel zat.
Prostaat klachten had hij wel gehad, maar de kuur Ypozane werkte daar goed voor, en bij de laatste check en de échte laatste, was dat dus geen euvel.

Met de wetenschap van nu, mbt Aak vroeg ik het me dus gewoon af. Had ik bloed laten checken paar maanden geleden, dan hadden we wellicht eerder geconstateerd dat er iets niet in orde was geweest, en mogelijk had het dan nog operabel kunnen zijn.

Achteraf koe in de kont kijken natuurlijk, maar speelt nu wel in mijn hoofd.

Al hoeft dat niet altijd wat te zeggen, bij Jol had ik ook gevoel dat er iets niet in orde was met haar hart en die had ik 2 weken ervoor ook door laten lichten met echo en al. Met een niets aan de hand naar huis gestuurd beetje ab voor mogelijk beginnende baarmoederontsteking, en ook "acuut" hartfalen toen 2 weken later.

Als je dan denkt dat wellicht met wat hartpillen en vocht afdrijver je e.e.a. nog had kunnen voorkomen/vertragen, dan had ik dat zeker gedaan omdat ook zij nog springlevend was en mee dartelde op wandelingen.

Rekken om rekken, of risico operaties/langdurig moeten laten herstellen van actieve honden of hond gaan beperken omwille van langer bij je houden, zou ik zelf niet doen, maar als er een optie is om op een simpele manier tijdig in te kunnen spelen op kwaaltjes, dan laat ik dat zeker niet na.

Vandaar dus mijn vraag hoe het bij anderen gaat.

Helaas is dat met bloedonderzoek ook lang niet altijd te te voorzien. Amoz had nog niet zo lang (minder dan 2 maanden) voor zijn overlijden een bloedonderzoek gehad omdat hij leishmania-positief was, dus het was een routinecheck. Dat is een vrij uitgebreid bloedonderzoek met biochemie (nieren, lever, etc.), bloedbeeld, ontstekingseiwitten. Dat was helemaal perfect, geen enkele afwijkende waarde. Het is een momentopname en zo'n hemangiosarcoom kan supersnel groeien, niets wees er toen op dat er iets mis was.

Je kunt natuurlijk wel beginnende ouderdomsklachten op het spoor komen en op die manier de boel stabiel houden met medicatie en/of aangepaste voeding en ervoor zorgen dat de hond er geen klachten van ondervindt en het niet of veel trager verergert.
Het gaat dan bij mij niet in de eerste plaats om het rekken, maar meer om ervoor zorgen dat de hond comfortabel is.
Bij katten eigenlijk nog meer dan bij honden; bijna al mijn katten kregen op hoge leeftijd wel zo'n typische oudekattenaandoening als verminderde nierwerking, hartproblemen, te snelle schildklierwerking of hoge bloeddruk die door een seniorencheck werd opgemerkt in een vroeg stadium en waarvan ze op dat moment nog geen klachten hadden. Die hebben allemaal, soms alleen met een aangepast dieet, soms met medicatie, nog heel veel compleet klachtenvrije en stabiele jaren gehad.

blondie schreef: 24 sep 2025, 13:31 Vroeg het me af, omdat net in een topic per toeval bloed werd gecheckt waar afwijkend iets was gezien en gelukkig geen gekke dingen in haar geval dus "durf" ik dat nu wel aan te halen.
Aki heb ik ik paar maanden geleden ook laten checken, maar niet zijn bloed, ook puur omdat er geen signalen waren dat hij niet lekker in zijn vel zat.
Prostaat klachten had hij wel gehad, maar de kuur Ypozane werkte daar goed voor, en bij de laatste check en de échte laatste, was dat dus geen euvel.

Met de wetenschap van nu, mbt Aak vroeg ik het me dus gewoon af. Had ik bloed laten checken paar maanden geleden, dan hadden we wellicht eerder geconstateerd dat er iets niet in orde was geweest, en mogelijk had het dan nog operabel kunnen zijn.

Achteraf koe in de kont kijken natuurlijk, maar speelt nu wel in mijn hoofd.

Al hoeft dat niet altijd wat te zeggen, bij Jol had ik ook gevoel dat er iets niet in orde was met haar hart en die had ik 2 weken ervoor ook door laten lichten met echo en al. Met een niets aan de hand naar huis gestuurd beetje ab voor mogelijk beginnende baarmoederontsteking, en ook "acuut" hartfalen toen 2 weken later.

Als je dan denkt dat wellicht met wat hartpillen en vocht afdrijver je e.e.a. nog had kunnen voorkomen/vertragen, dan had ik dat zeker gedaan omdat ook zij nog springlevend was en mee dartelde op wandelingen.

Rekken om rekken, of risico operaties/langdurig moeten laten herstellen van actieve honden of hond gaan beperken omwille van langer bij je houden, zou ik zelf niet doen, maar als er een optie is om op een simpele manier tijdig in te kunnen spelen op kwaaltjes, dan laat ik dat zeker niet na.

Vandaar dus mijn vraag hoe het bij anderen gaat.

Maar stel he ....ik weet niet hoor misschien lees ik je verkeerd. Stel dat er iets was. Enorme operatie chemotherapie.....had je dat nog gewild ?

Ik weet je antwoord hoor ik had alles gedaan om leo te mogen houden
Maar was dat eerlijk geweest?

Aki heeft een geweldig leven gehad. Tis goed je had niks kunnen doen.

Wilde ik toch even gezegd hebben.

Ouderdom is geen ziekte of kwaal. Javier is zo onderhand zestien of zeventien jaar. No way dat hij voor een check gaat. Kans is veel te groot dat men dan allerlei dingen vindt. Geen haar op mijn hoofd om dat te overwegen. Hij is oud, maar goed gebalanceerd. Een fijn hummetje, scharrelend en lekker eigenwijs. En ja , het is een kwetsbaar evenwicht. Daar gaat een DA, wat mij betreft, niet even tussendoor wieberen met diagnoses etc.

Ik denk dat het ook niet goed is om alles te weten. Van mijn twee nesten zijn er twee bij een dierenartsenkoppel in Wenen terecht gekomen. Zij testen alles, gewoon om dat ze het zelf kunnen. Uit die testen blijken beide honden hartafwijkingen hebben, d.w.z. een vergrote hartspier bij Aidan. Moet erbij zeggen dat Aidan bijna 12 is en broer Buddy bijna 9 en ze beiden rond rennen in de bergen van Tirol en daar krijg je een vergrote hartspier van. Ik denk als er niets gecheckt was er waarschijnlijk ook nooit iets was opgevallen.

Ik aanzie ouderdom net wel als een ziekte. Dus ik spoor die graag vroegtijdig op.
Bij Runar was zijn sdma waarde 3 jaar geleden gestegen. Behandeld met oog op vroegtijdig nieraandoening en sindsdien is de waarde terug in orde. En die behandeling was gewoon een zachte, natuurlijke methode.
Niets doen kan hoor, & een hond aan 13 jaar laten inslapen aan nierfalen doet niets af aan het fijne leven dat hij daarvoor gehad heeft, maar ik vind het fijn om hem aan bijna 15 nog te hebben met perfecte nieren.
Vorig jaar was zijn zinkwaarde te laag, dus hop, dat verholpen.

Ik laat mezelf ook preventief checken op wat kan. Waarom zou ik baarmoederhalskanker laten ontwikkelen als dat in een vroeg stadium kan op gespoord worden?

En de moment dat ik weet dat er niets meer aan te doen is, zonder zichtbare tekenen, kan ik ingrijpen vooraleer de tekenen er zijn. Het is zeker niet omdat ik onderzoeken laat doen, dat ik daarom van alle soorten behandelingen ga laten doen die ik voor mezelf nog niet zou willen. Er is gelukkig de dag van vandaag al veel mogelijk zonder drastisch ingrijpen of meteen ganse sloten medicatie.

Ik vind het fijn hoe ik het aanpak en er tegenover sta. Een ander vindt niets doen/weten fijner. Alles mag gelukkig, zonder daarom waarde oordelen te geven over elkaars visie/aanpak.

@Hewi. Mijn antwoord op de vraag was nee geweest.
En met de wetenschap van nu, dat er ook uitzaaiingen te zien waren was ook duidelijk dat we niets hadden kunnen doen als we het eerder hadden geweten.
Was ook meer dat ze benoemde als het duidelijk was geweest dat bij de milt wat was ontstaan, de milt verwijderd had kunnen worden.
Dat had ik dan denk wél laten doen, maar wederom met wetenschap van nu had de uitslag dan kwaadaardige tumor geweest en had het ook snel afgelopen geweest.

Vind het prettig om de antwoorden en onderbouwingen van anderen te lezen in ieder geval, en zet mij ook tot nadenken.

Bij Bluf was het ook gewoon zo abrupt, maar die deed een week ervoor nog pakwerk oefening en week later acuut hartfalen met acht jaar, dat verwacht je ook niet. Daar is toen ook opmerking gemaakt dat we als ik check had laten doen we nog iets hadden kunnen doen, iets wat dag later overigens met verontschuldiging werd teruggenomen want zodra ik merkte dat er wat anders aan haar was ben ik naar da gegaan, en toen constatering longontsteking wat dus drie dagen later hartfalen bleek. Maar weet wel dat die opmerking toen heel lang in mijn hoofd door heeft gespookt.

Bij Aki verzekerde deze da mij dat we écht onszelf niets mochten verwijten. Dan is het nog steeds even moeilijk te verteren, maar dan is het gewoon zo.

Ik ben ook niet zo dat ik voor een poep en een scheet bij de da zit. "Vervelende" is alleen dat als ik een onderbuikgevoel heb én ga, dat het tot nu toe bij alle honden eigenlijk ook écht mis was.

Maart schreef: 25 sep 2025, 05:53 Ik aanzie ouderdom net wel als een ziekte. Dus ik spoor die graag vroegtijdig op.
Bij Runar was zijn sdma waarde 3 jaar geleden gestegen. Behandeld met oog op vroegtijdig nieraandoening en sindsdien is de waarde terug in orde. En die behandeling was gewoon een zachte, natuurlijke methode.
Niets doen kan hoor, & een hond aan 13 jaar laten inslapen aan nierfalen doet niets af aan het fijne leven dat hij daarvoor gehad heeft, maar ik vind het fijn om hem aan bijna 15 nog te hebben met perfecte nieren.
Vorig jaar was zijn zinkwaarde te laag, dus hop, dat verholpen.

Ik laat mezelf ook preventief checken op wat kan. Waarom zou ik baarmoederhalskanker laten ontwikkelen als dat in een vroeg stadium kan op gespoord worden?

En de moment dat ik weet dat er niets meer aan te doen is, zonder zichtbare tekenen, kan ik ingrijpen vooraleer de tekenen er zijn. Het is zeker niet omdat ik onderzoeken laat doen, dat ik daarom van alle soorten behandelingen ga laten doen die ik voor mezelf nog niet zou willen. Er is gelukkig de dag van vandaag al veel mogelijk zonder drastisch ingrijpen of meteen ganse sloten medicatie.

Ik vind het fijn hoe ik het aanpak en er tegenover sta. Een ander vindt niets doen/weten fijner. Alles mag gelukkig, zonder daarom waarde oordelen te geven over elkaars visie/aanpak.

Ik zie dat ook zo. Vaak kun je best veel voorkomen door tijdig ingrijpen. Hoever je daarin nog gaat, hangt natuurlijk helemaal af van de individuele hond en de opties. Ik ga bij een echt oude hond niet meer allerlei ingrepen doen. Wel geheel afhankelijk van de gezondheid en vitaliteit en zwaarte van de ingreep; de ene hond van 13 is de andere niet. Bij Amoz is bijvoorbeeld nog een perianaal gezwelletje weggehaald op z'n 13e en daar was hij een paar uur later dan ook weer volledig van hersteld, want hij was nog superfit en dat is maar een kleine ingreep. Een aanpassing qua voeding, een supplement erbij, pijnstilling of andere medicatie die het leven veel aangenamer maken, dat doe ik wel bij een echt oude hond waarbij ik geen medische ingrepen meer zou laten doen. Dat kan al een wereld van verschil maken.
Mijn honden hebben ook totaal geen probleem met een dierenartsbezoek en bloed prikken. Zouden ze dat verschrikkelijk vinden en daar enorm veel stress van hebben, dan zou ik dat wel mee laten wegen.

Mila is met haar ruim 14,5 jaar echt een stokoude hond. Daar ga ik niks meer aan laten doen en onderzoeken, ze krijgt pijnstilling en een hoge dosis omega 3 voor haar artrose, maar als dat niet meer goed genoeg werkt of ze krijgt andere klachten die haar levenskwaliteit beïnvloeden, dan ga ik daar niet meer aan laten sleutelen, daarvoor is zij echt te hoogbejaard. Maar toen ze op haar 12e een bmo kreeg, was ze nog hartstikke fit, dus heb ik wel een echo en bloedonderzoek laten doen en is ze gewoon onder het mes gegaan, waar ze ook heel vlot en goed van is hersteld.

Rozi is nu zowat veertien en heeft de dierenarts in geen twaalf jaar gezien. Laatste keer was voor sterilisatie. Ze is soms wat warrig en heeft staar maar is verder zo fit als een hoentje. Loopt buiten nog te rennen.
Ik zie geen enkele aanleiding om profylactisch naar een dierenarts te gaan. Als haar leven klaar is krijgt ze een prikje om te gaan overlijden en dat was helemaal dat.
Bij de anderen gaat dat precies zo. Ik wil gerust naar een dierenarts maar niet op niks af.

Ik deed altijd zo'n simpel bloedonderzoekje in huis, preanesthetisch en soms bloedcellen in huis. Vooral voor een comfortabele oude dag. Bij mijn Herder heeft het niet echt zin gehad, want bloed was goed en half jaar later was ze er niet meer. Hemangiosarcoom.

Bij mijn Beagle heeft het wel bijgedragen, hij heeft tussendoor nog een kuurtje gehad voor zijn galblaas gehad en ik kon zijn dieet aanpassen toen zijn nieren slechter werden. Uiteindelijk heeft het ook geholpen om de uiteindelijke beslissing te nemen. Door zijn bloedonderzoek en echo's van de laatste dag en vier maanden ervoor naast elkaar te leggen besloten om direct in te slapen.

Nu alleen nog jong spul dus tegen die tijd zie ik wel weer.

ik laat 1x per jaar een bloedonderzoek doen bij de oudere hond(en). meestal vanaf dat ze 10 jaar zijn. gewoon om te kijken hoe ze ervoor staan. als er iets ernstigs blijkt te zijn zoals kanker dan is het helaas pindakaas, dan kijk ik tot hoe ver ze een leuk leven hebben en dan is het klaar. niks geen operatie of chemo.

Ik ga altijd elke jaar even voor een apk maar alleen de tanden en lichamelijk even niet zomaar bloedprikken of zo
Maar kleine rassen hebben nogal eens last van knietjes en tanden

Een Hondenleven

Ouderdomscheck

Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck

Re: Ouderdomscheck