Onzeker ventje
Geplaatst: 05 okt 2025, 05:59
Kodi is nog niet lang hier en zijn karaktertje komt steeds meer naar boven.
Het is een leergierig klein ventje. Slim, vrolijk en ondernemend.
Maar ook blafferig. Nu ben ik ervan overtuigd dat er tekkel in zijn genen zit dus blaffen past misschien ook wel, maar toch.
Hij is snel onzeker en verbloemt dat met een grote muil. Naar andere honden, naar vreemde mensen, naar zijn eigen spiegelbeeld (al wordt dat laatste wel beter), naar schaduwen van ons in het raam als de rolluik dicht is.
Wat ik nu vooral doe is afleiding bieden. Het commando “blaffen en stil” kent hij nog niet dus kan ik niet gebruiken.
Op straat loop ik met koekjes en probeer de moeilijke situaties gedoseerd op te zoeken. Zowel met alle 3 tegelijk als alleen.
Dat verloopt redelijk, hoewel ik afgelopen vrijdag de fout maakte om een puber te vragen een koekje te geven en Kodi letterlijk in blinde paniek schoot.
Kon puber niks aan doen, mijn inschattingsfout. Ik heb wat meer afstand genomen. Puber vriendelijk bedankt. Ben blijven zitten tot de rust bij Kodi terug was en toen teruggelopen naar huis.
Maar dat onzekere vind ik sneu voor hem. Het loopt niet ontspannen voor hem en ook in huis is schrikachtig zijn niet fijn. Tegelijkertijd wil ik ook voorkomen dat te pas en te onpas gaan blaffen geen ongetrainde gewoonte wordt.
Hebben jullie tips?
Buiten het afleiden en blijven opzoeken van spannende situaties?

Het is een leergierig klein ventje. Slim, vrolijk en ondernemend.
Maar ook blafferig. Nu ben ik ervan overtuigd dat er tekkel in zijn genen zit dus blaffen past misschien ook wel, maar toch.
Hij is snel onzeker en verbloemt dat met een grote muil. Naar andere honden, naar vreemde mensen, naar zijn eigen spiegelbeeld (al wordt dat laatste wel beter), naar schaduwen van ons in het raam als de rolluik dicht is.
Wat ik nu vooral doe is afleiding bieden. Het commando “blaffen en stil” kent hij nog niet dus kan ik niet gebruiken.
Op straat loop ik met koekjes en probeer de moeilijke situaties gedoseerd op te zoeken. Zowel met alle 3 tegelijk als alleen.
Dat verloopt redelijk, hoewel ik afgelopen vrijdag de fout maakte om een puber te vragen een koekje te geven en Kodi letterlijk in blinde paniek schoot.
Kon puber niks aan doen, mijn inschattingsfout. Ik heb wat meer afstand genomen. Puber vriendelijk bedankt. Ben blijven zitten tot de rust bij Kodi terug was en toen teruggelopen naar huis.
Maar dat onzekere vind ik sneu voor hem. Het loopt niet ontspannen voor hem en ook in huis is schrikachtig zijn niet fijn. Tegelijkertijd wil ik ook voorkomen dat te pas en te onpas gaan blaffen geen ongetrainde gewoonte wordt.
Hebben jullie tips?
Buiten het afleiden en blijven opzoeken van spannende situaties?
