Een Hondenleven

Kun je het? Of kun je het niet?

Vandaag de laagste boomfoto van Runar gezet, oa op fb waar weer dan 1000 reacties opgekomen zijn, gaande van ‘sterkte’ tot ‘op naar nog vele jaren’

Maar oa ook een reactie van iemand die inslapen gepland heeft voor komend weekend.

Ik kan het niet. Dood inplannen. Ik zou het voor mezelf wel kunnen overigens, nog even een afscheidstournee houden, maar zonder dat het geweten is.
Met Runar heb in mijn ouders ook ingelicht ‘ik laat hem inslapen, wil je nog afscheid nemen?’
Ofwel ja, ofwel nee op die moment. Niet binnen x aantal dagen.
Piiri zal gevoelsmatig ook zo zijn, Treskor niet.


Maar afscheid inplannen over x aantal dagen om uur y kan ik niet. Alle begrip overigens voor wie dit wel kan of nodig heeft, zelf maak ik herinneringen terwijl we beide leven.

Nee, nu een datum voor in februari plannen kan ik ook niet. Wel voor morgen.
Of uiterlijk overmorgen.

Zou bij mij van de situatie afhangen denk ik.
Ik had voor Joy een afspraak over 2 dagen gemaakt (voor thuis, langer gaan we zeker niet doen). Toen ging het echter ineens zo snel achteruit dat wachten geen optie meer was.
Sinne kreeg een epileptische aanval waar ze niet meer uit kwam (bij de da toen gelijk ingeslapen).

Wat de huidige dames betreft zie ik wel wat er gebeurt.
Niemand dan wij hoeven ze nog te zien, dus wat dat betreft geen problemen.

Ik kan het wel.
Kan zomaar zijn dat ik het weer 2 weken uitstel maar ik kan in principe wel een knoop doorhakken.

Ik heb beide keren de dag dat het helder was, gelijk kunnen afspreken en ik vond die uren wachten op de d.a heel moeilijk, laat staan als je het al weken weet.

Nee, ik beslis op het moment en dan moet het gelijk in principe. Voor Xavi kwam dat helaas midden in de nacht en moest ik wachten tot de ochtend. Ik kan t niet plannen ...

Echt inplannen, nee. Dan liever gelijk nu.

Gelukkig zijn de kat en zowel Sjuun iets wat we wel zagen aankomen ivm slecht lijf. Dus mijn ouders heb ik bericht dat "het er niet goed uitziet" en als ze nu langs willen komen ze welkom zijn.

Toen kenzi vorig jaar zo slecht lag in Arnhem, waren er overigens maar bar weinig mensen die uiteindelijk echt wisten hoe slecht ze was en we op punt van inslapen stonden. Maar toen heb ik alle internet ook uitgezet en was ik niet bereikbaar omdat ik dat echt niet trok.

Nee, ik beslis op een gegeven moment en dan regel ik het ook meteen dezelfde dag.

Nee, niet voor over een week of zo, wel voor de volgende dag of die erna.
Wij hadden een poosje terug iemand die een euthanasie inplande voor 2 bejaarde hondjes voor een maand later. Dat begrijp ik gewoon echt niet, dat je een maand lang met die hondjes leeft in de wetenschap dat je ze op dag x een maand later pas laat gaan. Met berekenen van exact genoeg medicatie tot de dag daar was en al...

Aan bucketlist afwerken met mijn hond doe ik niet. Eens de beslissing is genomen, is de max een tot hooguit twee dagen.

Ik heb nu twee keer de “mazzel” gehad dat het ineens moest. Ik zou het ook niet vooruit kunnen plannen. Verschrikkelijk lijkt me dat.

Ik zou het wel kunnen maar doe het niet. Je hond kan op zijn maar niet ziek en er kan een moment komen waarop dat niet meer haalbaar is. Bijvoorbeeld als je weer moet werken na je zomervakantie oid. Bas vraagt nu best veel zorg. Ook heel weinig overigens want ze wandelt niet meer. Maar ik kan me best voorstellen dat je een leven hebt waarin je geen hospis behandeling aan je stokoude hond kan geven. En dan plan je een afscheid.

Maar ik zou het zelf niet doen en willen. Wel kunnen. Want er is niks mis met een tweetal maanden intensief voor je stokoude hond zorgen maar besluiten dat je daarna aan je nieuwe baan moet beginnen en geen tijd meer hebt. Dat is dan prima in mijn ogen.

Nee ik ook niet. Doe maar gelijk nu. Maar alle 3 waren ze ook gelijk zo ziek dat je het wist. En dan gaan we niet leuren

Lou heeft een complete feestweek gehad. Met bezoekjes aan haar favoriete plekken en van haar favoriete mensen.
Zwaar? Ja, absoluut. Maar het kon en zo had ik ook de zekerheid dat het crematorium en de dierenarts plek hadden en met mijn wensen rekening konden houden. Bovendien was ze er nog 'goed genoeg' voor. Precies de dag van inslapen liet alles in en aan haar zien dat het genoeg was geweest. Perfecte timing dus wat mij betreft.
Ik kijk er met een grote glimlach naar terug.
En of ik het met een volgende hond weer zo zou doen? Geen idee, zien we dan wel. Maar nu bij Lou voelde dit goed en dat is wat telt.

Wij hebben dat 1 keer zo gedaan. Op donderdag bij de DA besloten dat hij op maandagmiddag bij ons thuis zou komen.
Het meest vreselijke weekend ooit geweest.

Ik ben als de dood voor afwachten tot je ziet dat je hond vanzelf dood aan het gaan is.
Daarnaast heb ik ook gewoon andere dingen te doen dus als ik niet plan betekent dat vaak dat het een chaotische kutsituatie wordt waarin dingen minder goed geregeld zijn dan zou moeten.
Niet altijd, hoor. Maar te vaak wel.

Ik wil er gewoon de tijd voor hebben. De andere honden goed kunnen opvangen. Uit kunnen huilen en bovendien voor de hond zelf stevig staan.
Dat staat allemaal op losse schroeven als ik het op zijn beloop laat. En waarvoor? Voor twee extra februariweken met een palliatief geriatrische casus? Nee hoor. Dan pak ik wel degelijk mijn agenda.

Ybbihs schreef: 01 jan 2026, 12:47 Lou heeft een complete feestweek gehad. Met bezoekjes aan haar favoriete plekken en van haar favoriete mensen.
Zwaar? Ja, absoluut. Maar het kon en zo had ik ook de zekerheid dat het crematorium en de dierenarts plek hadden en met mijn wensen rekening konden houden. Bovendien was ze er nog 'goed genoeg' voor. Precies de dag van inslapen liet alles in en aan haar zien dat het genoeg was geweest. Perfecte timing dus wat mij betreft.
Ik kijk er met een grote glimlach naar terug.
En of ik het met een volgende hond weer zo zou doen? Geen idee, zien we dan wel. Maar nu bij Lou voelde dit goed en dat is wat telt.

Met Rio ook zo gedaan, op maandag de uitslag van het laboratorium dat het kwaadaardige lymfomen waren ,de euthanasie op donderdag gepland.

Rio had geen pijn dus het kon en is toen in alle rust bij ons thuis op donderdag ingeslapen.
Maar die vier dagen hebben we gevierd en hij wist natuurlijk niet waarom maar genoot er wel van.

Nee ik kan dat niet.
Met Toos wat het vroeg in de ochtend duidelijk dat het klaar was. Dierenarts gebeld en kreeg te horen dat er die dag geen dierenarts beschikbaar was, of ik een dag later kon.
Nee regel maar een andere praktijk waar we dan naartoe kunnen.
Ik vond het wachten tot half 12 al verschrikkelijk, ik trek dat echt niet.
Laats staan nog een dag of langer moeten wachten.

Nee ik kan dat niet uit mezelf, inplannen voor over een maand. Wel als het in het belang van de hond zou zijn. Dan kan ik wel doen wat ik moet doen.

Maar ik kan me niet voorstellen in welke situatie ik dat voor over een maand zou moeten afspreken. Als er nog een maand gewacht kan worden is het niet urgent lijkt mij. En als het moment van inslapen daar is kan er ook niet nog langer gewacht worden, want dan is er een acute situatie.

Alleen als bijvoorbeeld een hond geen pijn heeft en verder comfortabel dan zou ik ook om alles goed te kunnen regelen er wel een paar dagen aan toe kunnen voegen. Maar ik weet inderdaad dat het wachten op de dierenarts voor dezelfde dag al ellendig genoeg was.

Dus een paar dagen kan ik me nog voorstellen bij een hond die van ouderdom ingeslapen moet worden. Maar een maand lijkt me hel.

Niet voor over een maand, maar maximaal een week bij geen pijn/lijden of spoed wel.
Verrot zware week wel dan, emotioneel gezien.
Bij pijn/spoed is het even overleggen of het daadwerkelijk klaar is en dan gelijk handelen.

Ik heb tot nog toe geen honden hoeven laten inslapen, de huidige zijn mijn eerste echt eigen honden.
Wel wat katten en op 1 na zijn ze gelijk ingeslapen.
Bij één daarvan heb ik in eerste instantie 's morgens gebeld voor een afspraak ivm behandeling, nog geen kwartier later kon ik hem gewoon oppakken en was het lichtje in zijn ogen gedoofd.
Toen heb ik gelijk weer gebeld om de afspraak om te zetten naar een euthanasie afspraak.

De ene kat die later werd ingeslapen (ivm aan huis inslapen) was overduidelijk aan het verslechteren terwijl ze op papier nog best goed leek.
Voor een nierkat best nette nierwaarden bij bloedonderzoek maar ze was inmiddels broodmager, chagrijnig, moest niets meer hebben vd andere katten etc.
Daar twijfelde de dierenarts over of ze er wel echt zo slecht aan toe was tot ze hier binnen stapte en zag hoe de kat eruit zag.
Had ik die kat meegenomen naar de dierenarts voor controle dan had ik haar wsl direct laten inslapen.

Ik heb het nu 2 keer vooruit gepland wegens dementie. Dus er was geen fysieke pijn en kwam ook nog op een dag of 2. Mijn eerste hond zat een dag of 3 tussen toen ik besloot het is klaar en bij Opoe een week omdat dit gewoon zo uit kwam qua planning. Beide waren dus geen spoed gevallen maar het zou uiteindelijk wel op termijn alleen maar slechter worden.

Maylo sloeg in als een bom, die is 5 weken serieus ziek geweest en steeds leek hij weer op te knappen tot hij de zoveelste terug val had en de DA me eerlijk aangaf dat als het zijn hond was hij niet nog verder ging omdat de kans dat hij 100% beter zou worden nihil was. En zo heb ik hem stel op sprong in laten slapen zonder dat ik daar eigenlijk voor heen ging.

Bij Droef 10 jaar inmiddels ga ik er voor alsnog vanuit dat hij mentaal goed blijft en lichamelijk echt ineens op zal zijn en dan weet ik wel dat het direct moet. Izzy 12 jaar inmiddels begint mentaal achteruit te gaan en slecht te zien. Ik verwacht bij haar ook niet dat het een het moet dezelfde dag nog zal worden als het zo ver is tenzij een ongeluk of zo.

Roderick is 3,5, die gaat nog 15 jaar mee dus bij hem denk ik er helemaal niet over na.

Ik kan het niet vooruit plannen. Het is beslissen en dan op zo'n kort mogelijke termijn moet het gebeuren. Bij de meesten was het 's morgens bellen en in de middag zijn ze ingeslapen.
Bij Max ging er nog een nacht overheen maar konden we 's morgens op tijd terecht.

Als ik die beslissing maak wil ik er niet nog een week op wachten. Dan loop ik een week te huilen met een hond die eigenlijk ook niet goed genoeg meer is, wamt anders had ik doe beslissing niet gemaakt. Nee, gewoon zsm dan maar..

Zal het niet steeds vaker voorkomen dat je het half moet inplannen? Veel dierenartsenpraktijken werken op afspraak, dus je moet daar dan sowieso een afspraak maken? Alleen bij spoed zou het inslaapmoment voorrang krijgen. Ik kan me dus goed voorstellen dat het gaat lijken op 'dan wordt het volgende week dinsdag'. Dan staat het dus ook ingepland en zal je daarmee moeten dealen.

Als ik maandag bel kan ik vaak uiterlijk donderdag wel terecht.
Maar vaker dinsdag of soms dezelfde dag al, afhankelijk van mijn eigen beschikbaarheid en hoe druk het is op de praktijk.
Er zijn weken dat je voor niet spoed pas de week erop terecht kunt, maar voor meer spoedeisende dingen vaak uiterlijk de dag erna en voor bloedspoed maken ze gewoon ruimte, dan kun je aangeven dat je eraan komt en binnen x tijd daar bent.