Een Hondenleven

Dat heeft Django wel. Stok weggegooid en hij zag hem niet vallen. Dus dan maar snuiven.
Je ziet aan zijn staart dat ie het geurtje te pakken heeft. Et voila.

Leuk is dat hè?

Doet ie goed!
Deed dat met Ollie altijd met zo n rubberen bal.
Expres de andere kant op.
Bij hem ging zn staart van kwispel naar stokstijf als ie m gevonden had, en dan weer snel komen brengen voor nóg een keer.

Dat vind ik altijd zo indrukwekkend. Mijn borders hebben veel kwaliteiten maar hun neus gebruiken is er niet een van. Er wordt plichtmatig gesnuffeld als een bal uit de richting is geland maar binnen enkele seconden: ‘Heb je een nieuwe?’

Dirkje schreef: 25 mar 2026, 14:02 Dat vind ik altijd zo indrukwekkend. Mijn borders hebben veel kwaliteiten maar hun neus gebruiken is er niet een van. Er wordt plichtmatig gesnuffeld als een bal uit de richting is geland maar binnen enkele seconden: ‘Heb je een nieuwe?’

Dan laat je je in het ootje nemen

Dirkje schreef: 25 mar 2026, 14:02 Dat vind ik altijd zo indrukwekkend. Mijn borders hebben veel kwaliteiten maar hun neus gebruiken is er niet een van. Er wordt plichtmatig gesnuffeld als een bal uit de richting is geland maar binnen enkele seconden: ‘Heb je een nieuwe?’

Die Puli’s ook hoor. Het zit niet in hun DNA.

Ik denk dat zo'n stok wel een specifieke lucht zal hebben.
Bij Zeno herken ik het wel een beetje (al valt hij ook in een categorie waarbij het gebruiken van de neus nu niet echt bovenaan staat). Als hij tijdens een wandeling een stokje pakt en hij gaat plassen, dan laat hij de stok vaak vallen. Twee dingen tegelijkertijd doen is te moeilijk. Daarna kijkt hij me vragend aan 'ik mis iets' en dan zeg ik 'waar is je stok?' en dan gaat hij terug om te zoeken en dat doet hij duidelijk op de neus. Hij wil dan ook per se die ene stok hebben die hij al had. Niet een andere.

Simone kon het ook. Dan gooide ik een dennenappeltje in een hele stapel dennenappels en dan bleef ze net zo lang ruiken tot ze de goeie weer had. En die staart draaide ondertussen overuren.

Nanna schreef: 25 mar 2026, 16:31 Simone kon het ook. Dan gooide ik een dennenappeltje in een hele stapel dennenappels en dan bleef ze net zo lang ruiken tot ze de goeie weer had. En die staart draaide ondertussen overuren.

Precies. Bij dennenappels ook. De andere zijn niet goed

Nanna schreef: 25 mar 2026, 15:01

Dirkje schreef: 25 mar 2026, 14:02 Dat vind ik altijd zo indrukwekkend. Mijn borders hebben veel kwaliteiten maar hun neus gebruiken is er niet een van. Er wordt plichtmatig gesnuffeld als een bal uit de richting is geland maar binnen enkele seconden: ‘Heb je een nieuwe?’

Die Puli’s ook hoor. Het zit niet in hun DNA.

Mijn opmerking over in ootje nemen was deels grappig, maar deels ook wel "serieus"

Ik had Bluf Duitse herder.
Die toch echt wel kwaliteiten zou moeten hebben..
Om de haverklap een dure bal kwijt.. en dan had ik Finn er gelukkig naast die dan maar bleef verwijzen waar dat verrekte speeltje van die "trut" lag.

Op bepaald moment voorkomen dat Finn het oploste. Bluf.. bal weg baas, nieuw?
Ga maar zoeken joh, je krijgt niets nu.. zelf zoeken en vinden en dan zien we wel weer verder.

Ineens dacht ze oei... ik krijg niets meer zomaar ter vervanging.. in no time had ze dat speeltje weer gevonden
Kwartje viel bij mij ook pas na een paar weken.

Maar dan kon ik op bepaald momen ook heerlijke zoekspellen doen bedenk ik me nu.. enorme hopen bladeren en daar dan een bal in verstoppen uit zicht... een lol dat ze dan hadden om die bal te vinden

maar ook wel moeilijker.. specifieke eigen takje of eikeltje. Altijd weer bijzonder om te zien dat ze dan écht hun item eruit pikten, alle honden trouwens, Jol kon het ook prima, al had zij meer met steentjes, maar altijd bijzonder.. precies dat ene kleine minuscule steentje was die van haar. en ze moest dan snel zoeken, want ook Aki wist dat dat steentje die van haar was, dus ze wilde sneller zijn voor hij hem had

Misschien dat de enige Katus nog zou zijn omdat die erg aan haar bal hangt. De andere twee zijn communisten en geven niets om bezit
Maar ook Katus denkt na een bal die is zoekgeraakt ‘ach Django vindt hem van de week wel’. En dat is dan ook zo

Ik ben dan weer veel te zuinig voor de meerdere-ballen-tactiek. We hebben één bal en daar moet je het maar mee doen. Die gaat weer mee naar huis.
Dus als Zeno hem echt niet meer kan vinden, dan ga ik zelf zoeken - en dan zoekt hij automatisch ook mee.

Leuk om te zien dat filmpje.
Zoals Django zoekt is zo ongeveer de specialiteit van een Springer

Dirkje schreef: 25 mar 2026, 14:02 Dat vind ik altijd zo indrukwekkend. Mijn borders hebben veel kwaliteiten maar hun neus gebruiken is er niet een van. Er wordt plichtmatig gesnuffeld als een bal uit de richting is geland maar binnen enkele seconden: ‘Heb je een nieuwe?’

Grappig, ik hoor dat vaker van Border Collies
Hier in de buurt blijft iemand hardnekkig met haar BC zoeken tot de bal gevonden is, in de hoop dat haar hond het ooit nog gaat "snappen" zoals ze zegt.

ranetje schreef: 25 mar 2026, 17:41 Hier in de buurt blijft iemand hardnekkig met haar BC zoeken tot de bal gevonden is, in de hoop dat haar hond het ooit nog gaat "snappen" zoals ze zegt.

Wat optimistisch.

Grappig dat dat zoveel verschilt tussen honden. Pom was ook echt een hond die goed haar neus kon gebruiken, terwijl Karel dat veel minder had. Teun heeft ook wel een actieve neus

sabine schreef: 25 mar 2026, 20:09 Grappig dat dat zoveel verschilt tussen honden. Pom was ook echt een hond die goed haar neus kon gebruiken, terwijl Karel dat veel minder had. Teun heeft ook wel een actieve neus

Volgens mij is het niet eens een kwestie van kunnen, want kunnen ze het allemaal - de een heeft vast wat meer talent of reukvermogen dan de ander - maar meer een kwestie van voorkeuren. Mila gebruikte van nature ook niet zo snel haar neus, die zocht altijd in eerste instantie met haar ogen. Maar ik heb altijd veel snuffelspelletjes met haar gedaan, zoals haar eigen takje zoeken tussen een hoopje willekeurige takjes, speeltjes verstoppen die ze op geur moest vinden, etc. en daardoor ging ze zelf ook meer die neus gebruiken, bijvoorbeeld om haar bal terug te vinden. Ze is in haar hele leven dan ook maar één keer een bal echt kwijtgeraakt. En zo heeft ze ook ooit mijn telefoon in het bos teruggevonden
Met Mila deed ik ook weleens een lesje praktijkspeuren en zij was eigenlijk net zo succesvol als Amy, terwijl Amy toch echt wel duidelijk getalenteerder en creatiever was. Mila was heel geconcentreerd en nauwgezet, raakte nooit het spoor kwijt en vond de juf ook gewoon altijd.

Dat bedoelde ik inderdaad ook, het is een beetje voorkeur. Net als dat sommige mensen beter dingen opnemen als ze het horen en anderen als ze het lezen, denk ik

sabine schreef: 25 mar 2026, 20:27 Dat bedoelde ik inderdaad ook, het is een beetje voorkeur. Net als dat sommige mensen beter dingen opnemen als ze het horen en anderen als ze het lezen, denk ik

Ja, exact, dat denk ik ook.

Dit is bij eva een beetje verkeerd gegaan.
Ze deed wel zoeken doen en dat was dan met veel gedoe enorm indrukwekkend "revieren".
Tot je apport zei. Dan ging ze hem zonder verder gezoek gewoon halen.

sabine schreef: 25 mar 2026, 20:09 Grappig dat dat zoveel verschilt tussen honden. Pom was ook echt een hond die goed haar neus kon gebruiken, terwijl Karel dat veel minder had. Teun heeft ook wel een actieve neus

Ik heb weleens gelezen dat eigenlijk elke hond een prima neus heeft om dingen mee op te zoeken.
Het verschil in genetisch ruikvermogen is niet groot genoeg om het verschil in gedrag te verklaren. Het is het aangeboren gedrag dat een hond een goede speurder maakt. Niet de neus zelf inderdaad.

blondie schreef: 25 mar 2026, 14:44

Dirkje schreef: 25 mar 2026, 14:02 Dat vind ik altijd zo indrukwekkend. Mijn borders hebben veel kwaliteiten maar hun neus gebruiken is er niet een van. Er wordt plichtmatig gesnuffeld als een bal uit de richting is geland maar binnen enkele seconden: ‘Heb je een nieuwe?’

Dan laat je je in het ootje nemen

Dat doe ik graag.
Ga ik zelf zoeken, Dirkje en Ot aanwijzen waar de bal ligt en dan zeggen ‘knappe jachthond ben je!’ als ze hem dan eindelijk in het zicht hebben. En dan ook hard juichen als ze de bal pakken.
Vinden we alledrie leuk.

Het is een leuk spelletje maar ze gebruiken hun neus echt nauwelijks om te speuren. Het komt niet in ze op en ze vinden er ook niets aan. Gaan ze zo een beetje suffig naar me staan kijken.

Herken ik ook hoor, was ik ook driftig aan het meezoeken, maar inderdaad op zicht en bij felgele ballen zag ik e.e.a. al sneller liggen dan dat zij een verkeerd geworpen bal/speel door de lucht terug hadden gevonden.

Met dat persoon zoeken in bos vroeg de instructrice mij of ik de dames wel eens willekeurig had laten zoeken, of snoep over de grond strooide.
Ik zei nee, maar later bedacht ik me dat ik af en toe wel eens telefoon of sleutels in gras heb leren zoeken en aangeven.
En op vakantie met grote tuinen strooit mijn vriend nog wel eens voer uit wat ze dan konden gaan zoeken.

Zal haar eens vragen waarom ze het precies vroeg, want blijkbaar merkte ze het op aan de meiden.

Met die eerste les mensenspoor oppikken had ik eigenlijk ook verwacht dat de dames zouden stoppen, om te gaan kijken naar mij wat de bedoeling precies zou zijn. Zeker op moment dat ze de geur kwijt waren omdat ze doorliepen/overliepen daar waar de persoon was afgeslagen.
Het verbaasde me dan ook echt met name van Chara dat ze dat echt niet deed, maar met teruglopen mij voorbij liep en weer terug op de route ging.

Glory was wat onzekerder en de zocht wel steun, en op bepaald moment oversprong gedrag door te gaan graven en spel met Chara op proberen te zoeken , emmertje zat vol.

Bij Chara zie ik ook in de tuin soms als ze lucht opsnuift die neus alle kanten op gaan, de neus zelf beweegt dan ook, zo grappig om te zien. Kop omhoog snoet in de wind bek half open om meer lucht op te pakken..

Moet je ze hier zien als de kippenpoten de erfraaier in gaan. Volleerde jachthonden
Maar een bal? Moeder pakt wel een nieuwe.