Een Hondenleven

Nou ja zeg, dat verwacht je toch helemaal niet bij een fitte en kerngezonde hond
Gelukkig maar dat hij er zelf helemaal geen last van hoeft te krijgen en jullie nog heel veel wel samen kunnen, maar ik snap dat je een beetje overdonderd en teleurgesteld bent met deze uitslag

Wat is dat genieten en wat is hij knap en een perfecte aanwinst voor jullie allemaal Fijn dat Manu zich ook duidelijk beter voelt

Wat goed van jullie en wat een leuke foto's!

Echt een knapperd is Meeko!
En jij ook, dat je dat allemaal weet te bolwerken met een weglopend jong kind erbij en een Manu die soms andere plannen heeft.

En die oppas
Maar goed dat het maar één nachtje was en dat Meeko gezellig bij Truus en Dirk kon logeren, volgens mij heeft hij het daar hartstikke naar zijn zin gehad

Hopelijk blijft het met Manu op de pijnstilling goed gaan

Mooi, en wat gaat het hard! Hij krijgt al echt een reuenkop

Soof schreef: 10 dec 2021, 14:13 Ik ben Diana wel niet, maar zoals je weet ( ) is Rex ook zo. Altijd. Het meest met hardlopen of op de hondenschool, maar ook bij wandelingen. Bij Rex werkt het goed om al het 'samen dingen doen' ook weer af te sluiten, dus als we tijdens een wandeling samen wat dan ook gedaan hebben is het daarna 'klaar'. Dat zeg ik dan ook, en dan ben ik ook écht klaar, dus laat je niet verleiden om alsnog door te gaan. Praktisch voorbeeld; speel met Rex met stok, Rex klaar, Rex blijft om je heen drentelen en stok voor je voeten werpen. Mijn zeer gewaardeerde echtgenoot zegt dan eerst 'klaar', maar laat zich vervolgens overtuigen om toch nog even te spelen. Gevolg; Rex trekt zich geen donder aan van zijn 'klaar'. Bij mij is het echt klaar. Kun je nog vijf keer die stok voor mn voeten werpen, stap ik gewoon overheen.

Daarnaast hebben hij en ik een soort 'manier' waardoor hij weet dat er niet ge-entertaind (meer) wordt en dat ie zichzelf moet vermaken tijdens het lopen, maar ik weet eigenlijk niet hoe ik hem dat aangeleerd heb. Als ie zo om me heen blijft drentelen en steeds kijkt van 'watgaanwedoen' dan doe ik een soort 'hop hop' met mn hand tegen zn kont en zeg er iets bij en dan weet hij dat ie van mij verder effe niks hoeft te verwachten. Maar nogmaals, ik weet niet hoe ie dat geleerd heeft dus je hebt hier geen fluit aan.

Los daarvan; Rex blijft zo hoor. Hij doet gewoon het aller-allerliefst iets samen. Hij heeft wel geleerd dat de wereld nu eenmaal niet zo in elkaar steekt dat dat de hele dag kan en dat accepteert ie min of meer. De ene keer meer dan de andere keer. Aan de andere kant, dat is nu juist ook wat ik zo leuk aan hem vind.

Ja, herkenbaar, bij Mila moet ik het samen spelen, trainen of wat dan ook ook altijd heel duidelijk beëindigen met 'klaar'. Maar dat snapte ze gelukkig als jonge hond al heel snel en goed. Als je daar heel consequent in bent en je zegt het steeds op momenten dat je ook echt niet snel zelf de fout in zult gaan omdat je bijvoorbeeld even aan het werk gaat achter de computer, gaat douchen of wat huishoudelijke klusjes gaat doen, weet de hond ook heel snel dat er dan bij jou echt even niets te halen of te beleven valt als het woord 'klaar' is gevallen. Ik ben ook minder vaak ballen mee gaan nemen op wandeling, zodat ze dat niet constant ook verwachtte. Vaak spelen we op een vaste plek even wat samen, om het daarna weer duidelijk te beëindigen en na een paar keer wist ze dan wel dat er de verdere wandeling niets meer te verwachten viel.

Haar ongeduld in het algemeen is ook deels vanzelf minder geworden met het volwassen worden, veel oefenen met impulscontrole en belonen voor rust. Als jonge hond kon ze nog geen seconde rustig wachten als ik tijdens de wandeling even stilstond om met iemand te praten bijvoorbeeld, dan werd het meteen blaffen en springen, maar door in allerlei situaties rustig wachten, zitten of liggen te belonen, ging dat ook in die situaties vanzelf beter.

Net als Veertje heb ik haar als pup geregeld brokjes laten zoeken met daarbij de woorden: goed zo, ga maar snuffelen. Dat 'ga maar snuffelen' kon ik later ook in allerlei andere omstandigheden gebruiken. En vooral zelf niets doen als ze rustig snuffelde; als ik in beweging bleef, was zij steeds bang om mij kwijt te raken, dus nam ze ook niet de tijd om rustig te snuffelen.

Edit: Het is wel een groot contrast, want om Amy's aandacht erbij te houden, moet ik juist onvoorspelbaar zijn en op onverwachte momenten met allerlei leuks en verrassends komen. Zodat ze niet weet wat er voor leuks er precies gaat komen, dus ook niet de afweging gaat maken dat ze de beloning op dat moment niet zo interessant vindt (ze weet immers niet wat de beloning gaat zijn, het kan gewoon een brokje zijn, maar ook een berg brokjes, een extra lekkere snack, spel, speuren, brokjes verstopt in een boom, etc.). Dat moet ik met Mila dus júist niet doen, want dan loopt ze de hele wandeling verwachtingsvol naast mij

Lothian schreef: 09 dec 2021, 22:17 Jij hebt echt een cultuurshock zo te lezen

Haha, ja, dat was exact wat ik dacht toen ik het zat te lezen
De omgekeerde cultuurshock dan die ik had na eerdere collies en herders toen Amy en vooral Taartje in mijn leven kwamen

Mila was ook zo ontzettend op mij gericht als pup, daar hoefde ik geen enkele moeite voor te doen. Ik heb haar echt moeten leren om te gaan snuffelen en verder dan een paar meter bij me weg te gaan. En nog steeds zeg ik haar geregeld: 'Ga maar snuffelen' of 'Ga maar wat voor jezelf doen'. Ze heeft wel altijd ook heel goed in haar eentje met speelgoed kunnen spelen, dus dat scheelt wel iets wat betreft je handen vol hebben. En heel bijterig was ze ook niet, maar wel een stuiterende bal van ongeduld. Je hebt dan inderdaad heel andere punten om aan te gaan werken dan bij een hond als Manu of Uma.

Ik vind het heel herkenbaar hoor, en dan heb ik niet eens tegelijk een jong kind dat ook nog veel zorg en aandacht nodig heeft Een energieke pup kan best veel werk zijn, veel beslag leggen op je dagindeling en echt een handenbindertje zijn. Dat het niet alleen maar rozengeur en maneschijn is, doet verder niets af aan hoe lief je hem tegelijkertijd ook vindt en hoe leuk het is om met hem bezig te zijn. En als ik het zo lees, is hij alles wat je had gehoopt en heb je aan hem straks echt de hond waarmee je alles samen kunt ondernemen wat je graag doet.

Ik vond het hier wel een stuk makkelijker om een pup erbij te hebben, omdat hij (Cee) lekker de hele dag in de tuin rond banjerde en heel veel speelde met Amy. Dus hij maakte zichzelf goed moe zonder dat ik constant heel erg op moest letten i.v.m. bijvoorbeeld slopen en zindelijkheid, hij kon gewoon lekker zijn gang gaan. Overdag sliep hij niet zo veel en 's avonds was hij dus goed moe
Dat was met Mila in een appartement wel anders. Zij was wel een brave pup die bijvoorbeeld echt niet sloopte, heel snel zindelijk was en ze deed ook meer slaapjes tussendoor, maar als ze wakker was stond ze ook echt áán en wilde ze alleen maar spelen en samen met mij bezig zijn, ze had natuurlijk ook niet de afleiding van een andere hond waarmee ze veel kon spelen.

Ach, het ventje, grote zwarte bouviers zijn ook heel raar!
Maar wat fijn dat de bouvier zo lief was en de eigenaresse zo veel begrip had en jullie het toch positief af konden sluiten!

Lekker bezig, Manuma! Fijn dat je de vrijheid krijgt om het naar eigen inzicht aan te pakken.

Gudrun schreef: 12 nov 2021, 23:57 Ik snap dat dus niet, pups die op een puppycursus gewoon braaf onder de stoel van de baas zitten te slapen. Of buiten braaf naast de baas zitten terwijl er vb blaadjes waaien en andere dingen gebeuren.
Heb ik echt nooit.

Haha, ik snapte dat ook nooit, ik dacht: hoe doen die mensen dat? (terwijl ik er met een stuiterende, blaffende collie naast stond) Mila was ook echt van de actie, ze had alle aandacht als ze iets moest doen en leerde heel snel, maar verveelde zich ook heel snel. Ik deed nog een vrij traditionele puppycursus met haar, waarbij iedereen om de beurt een oefening moest doen en je dus een heel groot deel van de les stond te niksen. Dan speelde ik wel met haar en deed zelf wat oefeningetjes, maar op den duur merkte ik dat ze dacht: wat staan we hier nou, gaan we nog wat doen? Daarna ben ik naar een wat meer dynamische cursus gegaan waar iedereen veel meer tegelijk bezig was en op eigen tempo kon werken en was dat probleem van die verveling bij het stilstaan op een veldje en te weinig uitdaging in de oefeningen meteen ook helemaal over.

Wat een heerlijk ventje is het! Echt genieten van je verhalen over jullie belevenissen

Manuma schreef: 05 nov 2021, 20:32 Haha Amoz is wel de uitzondering ja. Niet normaal hoe die twee los konden gaan Dat mist Amoz vast wel, zo’n stormram!

Ja, dat ei kan hij hier met de dames en ielige Arlo niet echt kwijt nee En we komen ook al niet veel honden tegen, maar heel soms nog wel eens een flinke herder of husky en dan is het meteen dolle pret Het móeten wel grote imposante reuen zijn, naar andere honden kijkt hij niet om.

Manuma schreef: 05 nov 2021, 20:32Manu vindt het wel zwaar irritant dat Meeko wild met andere honden speelt. Niet! Druk! Doen! Staat ie zwaar brommend z’n mening te verkondigen. We hebben best veel pups in de wijk, een Bernerdoodle, Labradoodle, Hollandse herder, twee Boomers en een Tsjech. Meeko kan z’n lol op met al die wildebrassen.

Hij speelt alleen zachtjes met Manu, maar vandaag was de eerste keer dat hij Manu echt goed los kreeg

Voor Meeko natuurlijk superleuk, zo veel speelmaatjes in de buurt, maar voor Manu klinkt het zwaar
Mila had ook best veel speelmaatjes in de buurt van ongeveer haar leeftijd en die honden zijn allemaal voor altijd haar beste vrienden gebleven. Samen opgroeien en veel spelen schepte duidelijk een band.

Manuma schreef: 05 nov 2021, 20:15 Even gauw tussen alle chaos door want het is weer van alle kanten aaaaaaaaaan vanavond Ik wil soms gillend het huis uit rennen en Manu mee redden

Mijn nooit spelende hond
Vooral het einde vind ik zo mooi. Nu is het klaar in alle rust en toch heel veel respect van die kleine duivel.

O heerlijk! Lekker rennen samen!

'Mijn nooit spelende hond' Amoz en Amy vragen zich af wat je daarmee bedoelt

Wat spelen ze leuk! Mooi om te zien hoe Manu heel duidelijk is, maar tegelijk ook supervoorzichtig met de kleine Meeko!

Fijn dat Meeko toch ook voor wat broodnodige positieve afleiding zorgt. Het lijkt me echt een heerlijk hondje, kijk hem nou mooi zitten op dat kistje!

Inge O schreef: 28 okt 2021, 08:41 Klinkt als een heerlijk mannetje .

Manuma schreef: 27 okt 2021, 23:00 Ik moet Meeko wel vaker alleen mee gaan nemen merk ik, want hij begint zich meer met Manu bezig te houden dan met mij.

Daar zou ik me niet te druk om maken. Natuurlijk is het fijn als jullie af en toe alleen voor elkaar tijd hebben, maar maak er je - vooral bij een driekwart herder - maar geen zorgen in dat Meeko door zo aan Manu te hangen in zijn jeugd op termijn minder met jullie zou hebben.

Ik maak dat hier al pup na pup na pup mee : ik heb een grote roedel, dus mezelf belangrijker maken dan hen is compleet roeien tegen de stroom in, al helemaal omdat bij een groot deel van de pups die hier zijn opgegroeid ook de moeder aanwezig was/is.
En toch zie ik dus bij elke hond hetzelfde patroon : in hun prille jeugd ben ik duidelijker minder interessant dan de rest van de roedel, maar dan zit ik al wat inwendig te grijnzen omdat ik weet wat er gehéid aankomt naarmate ze ouder worden : de andere honden blijven natuurlijk heel belangrijk, maar op een gegeven moment stijg ik daar toch echt automatisch bovenuit hoor .

Ik merk bij de herplaatsers hetzelfde. Zowel Amoz als Arlo zijn echt honden-honden en trokken zich de eerste tijd ook heel erg op aan de andere honden, maar nu ben ik toch wel duidelijk het middelpunt van hun universum. Nu komen ze ook voor steun bij mij in plaats van die bij de andere honden te zoeken.
Amy heeft dat van het begin af aan al gehad, zij is echt een roedeldier, maar andere honden zijn voor haar duidelijk minder belangrijk dan ik.
En dat zijn niet eens herders, dus met een kruising kelpie zou ik me daar inderdaad al helemaal geen seconde druk om maken

Hij begint al een stoer kereltje te worden!
Fijn dat het met Manu samen zo goed gaat en dat dat jullie en Uma nu juist weer wat ruimte geeft.

Wat een heerlijk filmpje! Hij huppelt zo vrolijk met iedereen mee, door de wildernis en over de brug En Manu met zijn omweg omdat hij niet door de prikstruikjes wil
Ik vond die brug ook wel hoog, maar Meeko was rustig en leek zijn koppie er goed bij te hebben, dus ik zat verder geen peentjes te zweten

Ah, wat leuk om te lezen, gaat hartstikke goed! Hopelijk voel jij je zelf ook snel beter

Manuma schreef: 11 okt 2021, 03:40 Morgen ga ik iets meer toelaten van Manu. Ik ben zo bang dat hij gaat bijten en Meeko is zo klein en lief Uma heeft hem al wat vegen uit de pan gegeven maar die maakt alleen herrie. Meeko vond het een goed idee om al zijn knuffels in Uma’s mand te leggen, dat vond ze nog wel oké. Ze lag erin te slapen hè. Maar toen hij ze allemaal rond ging gooien en vervolgens in zijn enthousiasme bovenop haar sprong kreeg hij de wind van voren

Meeko viel net uit bed. Ik schrok me rot, hij zal wel weer raar zijn gaan hangen en ik hoorde ineens een bof. Snel weer bij me gepakt en in een soort armklem gelegd, begon hij ineens heel hard te schudden. Ik kreeg echt paniek en dacht dat hij dood zou gaan. Ligt hij gewoon meteen verder te slapen en keihard te dromen Nu weer terug op de bank want hij was wel erg wild en ook vriend z’n oor aan het perforeren. En ik lig wakker

Het is precies alsof ik Mila en Ceetje zie. Meeko heeft prima door dat hij Manu wat ruimte moet geven en Manu lijkt me vooral wat ongemakkelijk. Bij Mila scheelt het echt ontzettend veel als een pup haar signalen goed oppikt, dan ontdooit ze eigenlijk best snel. Zodra zij minder ongemakkelijk en gespannen is, laat ik dus ook meer toe van haar. Mila bijt niet, maar kan wel érg fel corrigeren en echt boos worden als ze zelf al gespannen is. Als ze zelf een stuk meer ontspannen en op haar gemak is, matigt ze haar correcties beter en dan is het alleen maar duidelijk voor de pup. Als de grenzen dan eenmaal duidelijk gemaakt zijn en de pup houdt zich daaraan, is het wat Mila betreft ook oké. Echt zo'n strenge schooljuf is ze.
Ik snap heel goed dat je voorzichtig bent met dit grootteverschil, maar heb je een reden om te denken dat Manu daadwerkelijk zou bijten?

Eindelijk is het zo ver! Geniet ervan

Puphatend is een groot woord, maar Mila houdt ook niet van drukke pups, zeker niet in haar persoonlijke zone en kan ook flink uit haar slof schieten als ze gestoord wordt wanneer ze ligt te rusten of te slapen of als een pup gewoon in haar ogen erg brutaal is.
Opvangpup Ceetje was behoorlijk druk en aanwezig, maar die had binnen 5 minuten hier al door dat hij Mila met rust moest laten, nog ruim voordat hij een snauw te pakken had. Bij mijn andere honden, zeker bij Amy, kon hij echt heel brutaal doen en zo bovenop haar springen als zij ergens lag te slapen, maar dat haalde hij echt niet in zijn hoofd bij Mila
Ik zorgde er vooral de eerste week voor dat Mila met rust werd gelaten door Cee. Ceetje had genoeg afleiding van mijn andere honden die hem wel meteen leuk vonden, dus dat ging heel makkelijk en hij snapte heel snel dat hij bij Mila niets te zoeken had. Daarna hoorde Cee er gewoon bij en dan kan Mila ook alweer veel meer hebben. Hij heeft heus wel eens een snauw gekregen, maar Mila kan veel beter matigen als ze een beetje gewend is aan de nieuwe hond en ze over haar eerste walging heen is, dus dan blijft het gewoon bij een proportionele snauw en dat laat ik gaan.
Toen hij een maand of 4-4,5 was, begon Mila hem steeds leuker te vinden en speelden ze ook steeds vaker, dus het kwam vanzelf helemaal goed. Ook omdat Cee snapte hoe hij zich tegenover Mila moest gedragen en dat maakt bij haar echt een wereld van verschil.

Superleuk!
Je zult vast wel eens denken: waarom wilde ik dit?! - dat heb ik al met elke opvangpup en ik heb het bij lange na niet zo druk als jij Maar er staan zo veel leuke, mooie en fijne momenten tegenover, en zeker als er weer wat routine in komt, kan ik me niet voorstellen dat ik ooit dat gevoel had en vind ik het alleen maar heel leuk. Samen met een pup de wereld opnieuw ontdekken, een pup zien opgroeien en een nieuw maatje voor het leven, dat is toch een van de mooiste dingen die er zijn.

Veel plezier met de voorpret nog en dat het maar snel zover mag zijn!