Een Hondenleven

mijke schreef: 01 nov 2021, 20:34 Haha, dat doet me denken aan die keer dat Oor met een tak van 2 meter lang liep,

Met stokken door de deur zijn ze hier ook meestal redelijk slim, maar één van twee meter zou toch wel een ander verhaal kunnen worden .

Mo-yi schreef: 01 nov 2021, 20:45 We hadden zelfs de meesten van de hele groep..hilarisch was dat

Valt voor mij niet echt onder slim, maar hilarisch moet het wel geweest zijn .

billy schreef: 01 nov 2021, 21:04 en dan in een fractie van een seconde de meerkoet te pakken hebben.

Is hij ook zo slim als hij iets voor jou moet doen ?

Tamara schreef: 01 nov 2021, 21:39 Ik vraag me trouwens af of honden net zoals kraaien puzzels kunnen oplossen op visueel vlak.

Kraaien zijn natuurlijk wel echt superslim in dat soort dingen, maar hebben - maak ik hier dagelijks mee - op hun manier ook weer een soort van erge domheid : ik heb al ruim twee jaar 'huiskraaien', een koppel dat hier nest heeft in een grote, hoge boom. In de buurt staan nog heel wat hoge bomen (canada's, langs een rustige polderweg), maar nee, het moest 'mijn' boom zijn.
En wat blijkt : ze zijn doodsbang voor mij, en na twee jaar nog steeds. Mijn honden buiten : geen enkel probleem, de kat buiten : die gaan ze pesten, maar mijn neus nog maar buiten zien : zoeffffffff, wègggggggg, ál-tijd, zelfs vaak van de broedeieren wegvliegen .
Je zou zo denken dat ze dan óf een rustiger plek hadden kunnen kiezen, óf zouden inzien dat ik geen gevaar ben voor een vogel die 10 meter hoog zit, of me al zouden kennen, maar nee dus.

Johnny Jones schreef: 01 nov 2021, 19:46 Bono is een lieve lobbes, slim is niet echt het woord wat bij je opkomt als je hem zo ziet. Maar vorige week heeft hij ons verbaasd.

Bono ligt graag op ons erf. Als hij al naar binnen zou willen gaat hij rustig voor de deur liggen tot die ooit opengaat.
In de avond lieten we Bono en Happy naar buiten. Een paar minuten later staat Bono bij de deur te blaffen. Doet-ie anders nooit. Mijn man liet hem binnen en zag tot zijn grote schrik dat het hek aan de voorkant, aan de provinciale weg, openstond. Happy was weg Gelukkig kwam Happy na even roepen al snel terug, geen ongelukken gebeurd. Maar het zette ons wel aan het denken. Was het toeval dat Bono stond te blaffen of wilde hij ons waarschuwen?

In de twaalf jaar dat we hier wonen is het nooit eerder gebeurd dat we de honden naar buiten lieten terwijl het hek openstond. Inmiddels heeft mijn man een zwaailicht op het hek gemaakt zodat we gewaarschuwd zijn als het hek opengaat.

Dat zou wel érg toevallig zijn, ja .

Tamara schreef: 01 nov 2021, 16:14

Inge O schreef: 01 nov 2021, 16:08

Maar zelfs een domme mens (en dan heb ik het natuurlijk over normaal functionerende mensen) denkt op een heel ander niveau dan een hond.
Het rare vind ik vooral dat honden op bepaalde punten echt oliedom kunnen zijn (leg eens een hinderend voorwerp in hun mand en kijk dan hoe ze vooral niét kunnen bedenken dat je dat er gewoon uit kan halen en dan gewoon gaan liggen) en op andere dan toch weer verrassend slim.

Haha, of met een stok in de bek door een smalle opening lopen, kunnen sommige honden ook zo mee hannessen.

Dat valt hier nog redelijk mee, maar ja, dat soort 'domheid' bedoel ik, en die lijkt me absoluut niet in evenredigheid met hun slimheid op andere punten.

Tamara schreef: 01 nov 2021, 15:58 Karma is een slimmerik zo te lezen, goed bedacht! Zou er zelf niet op komen en slaafs achteruit gaan om op die riem te gaan liggen zoals baasje het wenst

En haar manier waarop deed me ook erg lachen, in mensentermen vertaald leek ze te denken 'hoe moeilijk kan het zijn zeg, kijk, zolang duurt dat' .

Zo slim is een hond nu ook weer niet: ik zie ze niet snel de wet van pythagoras bedenken. Aan de andere kant, hoe slim is de gemiddelde mens?

Maar zelfs een domme mens (en dan heb ik het natuurlijk over normaal functionerende mensen) denkt op een heel ander niveau dan een hond.
Het rare vind ik vooral dat honden op bepaalde punten echt oliedom kunnen zijn (leg eens een hinderend voorwerp in hun mand en kijk dan hoe ze vooral niét kunnen bedenken dat je dat er gewoon uit kan halen en dan gewoon gaan liggen) en op andere dan toch weer verrassend slim.

Feta kan altijd mijn fiets terugvinden als we naar het bos zijn met de fiets en ik weer eens verdwaald ben. Ik zeg dan: "zoek de fiets", en dan vertrouw ik blindelings op haar dat ze het terug vindt. Dit heb ik niet eens speciaal aangeleerd, het viel me gewoon een paar keer op dat ze de weg wel terug vond als ik het kwijt was (kan ook gewoon met de sterke neus te maken hebben natuurlijk).

Dat ze hem kan vinden vind ik op zich niks bezonders, wel dat ze begrijpt wat je bedoelt.

blondie schreef: 01 nov 2021, 15:31
Hij verbaasde mij toen hij ineens tijdens dollen en loslopen op een groot veld ineens ergens ging liggen en daar niet meer bij weg wilde.

Toen ik inliep bleek ik mijn sleutels te zijn verloren (waarschijnlijk met bal uit jaszak halen waren de sleutels eruit geglipt). Hij was dus zonder dat ik het hem had gevraagd bij de geur van mijn sleutels gaan liggen. Ik wist niet eens dat ik ze verloren had.
Heeft hij later ook gedaan bij een riem die van mijn schouders was gevallen.
Slimheid.. ik weet het niet.. maar dat hij bij voorwerpen ging liggen met mijn geur eraan zonder dat ik hem ernaar liet zoeken omdat ik domweg niet wist dat ik ze verloren was, dat vond ik toch wel slim én erg handig.

Hoort inderdaad wel ergens bij zijn speurroutine, maar de manier waarop vind ik toch ook veel inventiever dan zuiver de oefening afwerken.

Paxi schreef: 01 nov 2021, 13:23 Oh! Dat vind ik ook veel knapper dan de absoluut foutloze uitvoering!
Ik had ongeveer zoiets op een club examen bij dezelfde oefening. Mac lag te ver van de riem, ik gaf extra commando: nee, OP je riem!
Hij keek naar mij, naar zijn riem en rolde zijn hele lijf om zodat hij ondersteboven op de riem lag, poten naar boven. Hevig kwispelend en ondersteboven naar mij kijkend of ik wel zag hoe leuk hij dat opgelost had
Bleef keurig op zijn rug liggen tot ik Zit zei.
Ik vond dat hij EXTRA punten verdiend had voor zijn oplossing, maar helaas, de examinator dacht daar anders over

Dat was ook een mooie oplossing, wat een stijve hark van een examinator .

Heel vaak vind ik dat mensen de slimheid van honden overschatten : dat ze er onterecht menselijke eigenschappen aan toedichten of dingen zien die er gewoon niet zijn (wat dan meestal alleen maar in het nadeel van de hond werkt want 'hij weet het echt wel') maar gisteren kon ik me toch weer eens verbazen over Karma's manier dan denken.

Na twee maanden suffe schijndrachtperiode was ze eindelijk weer 'ontwaakt' uit het progesteronbad en had ze er helemaal zin in om weer eens een trainingsuurtje 'Gehoorzaamheid recreanten' mee te doen op de hondenschool. Ze had door haar enthousiasme echt een inventief dagje, gaf oa. bij het 'los volgen' een eigen invulling aan toestellen die er helemaal niet bijhoorden en vond zichzelf duidelijk heel grappig/knap .

Zo ook bij de oefening 'terug plaatsje' : de bedoeling is dat je ze eerst aflegt bij/op hun riem, dan het riedeltje 'oproepen, naast' en dan weer terugsturen naar hun plekje waar de riem ligt. Om het helemaal juist te hebben moeten ze binnen de halve meter van de riem liggen, die marge krijgen ze dus sowieso, maar bij het aanleren ga je natuurlijk uit van 'de ideale uitvoering' en dat is óp de riem (maakt mij verder geen bal uit, heb min 5 miljoen procent wedstrijdambities maar goed, als je iets doet wil je het toch bij benadering goed doen).

Karma vliegt dus terug richting riem maar gaat niet erop maar ervóór liggen, en ik kon daardoor niet goed zien of het nog wel een beetje klopte en zei 'neenee, Karma, helemáál plaatsje!'.
En wat deed mevrouw? Terwijl ze bleef liggen wrikkelde ze wat zodat ze richting riem gedraaid lag, en gaf met een jolig gezicht (moet ze sowieso weinig moeite voor doen) met uitgestrekte poot een mép op de riem : 'oké, poot ligt op de riem, nu tevreden, vrouwtje ?'

Ik kan me vaak harder verbazen over dit soort kleine details die van enorm inzicht getuigen dan van pakweg een hond die 100 op 100 scoort op een wedstrijd.