Een Hondenleven

ellen en de birmanen schreef: 14 jan 2023, 12:45

Diana schreef: 13 jan 2023, 21:04

CatnDog schreef: 13 jan 2023, 16:34 Wat een fijne update!

Wat Fayah en castratie betreft. Dat is natuurlijk afwegen van de voor- en nadelen. Hier een reu en ik vond de nadelen groter dan de voordelen. Maar ik denk dat ik een teef (ook een langharige) eerder zou laten castreren omdat ik daar meer (gezondheids)voordelen zie.
Is het trouwens zo dat bij honden bmo vaker voorkomt dan bij andere dieren/mensen?

Ja, ik weet niet precies hoe het bij andere diersoorten zit, maar bij honden komt het in ieder geval relatief vaak voor, het schijnt dat zo'n 25% van de niet-gecastreerde teven ooit een bmo krijgt. Dat is best een flink risico natuurlijk.
Maar Taartje (podenca van mijn avatar) was ook niet gecastreerd en is 13 geworden zonder bmo.

75% krijgt dus geen bmo. dat is nog altijd een meerderheid. voor mij wegen de voordelen niet op tegen de nadelen.

Diana schreef: 29 nov 2022, 12:14

ranetje schreef: 29 nov 2022, 11:57 Dat gaat zo te zien goed
Er is het een en ander uit die buik gehaald, dus dat ze wat rustiger is op haar leeftijd vind ik niet verbazingwekkend.
Ze trekt wel weer bij, duurt misschien wat langer.
Wel even op de temperatuur letten, maar waarschijnlijk zal dat ook geen problemen geven.
Heeft ze nog AB meegekregen?

Ja, ze heeft nog voor vijf dagen ab en ontstekingsremmer/pijnstiller.

Ze begint nu echt goede honger te krijgen. Ze heeft net een mooie portie enthousiast opgegeten inclusief helemaal uitlikken van de bak. Is ook echt wel nodig, want ze is al geen dikzak en was denk ik ook wat slapjes omdat ze gisteren de hele dag niets gegeten heeft en vanochtend maar een paar hapjes. Ze krijgt natuurlijk nog maar kleine porties, maar fijn dat ze echt weer met smaak at en er duidelijk ook echt zin in had.

Diana schreef: 28 nov 2022, 16:29 O, en alles zelf willen doen hè
Ze lag een beetje te smakken, dus ik dacht: ze zal wel dorst hebben. De bak water gepakt en een paar keer aangeboden: nee, dat was helemaal niet goed, daar wilde ze niets van weten Bak water weer weggezet, een minuut later stapte ze uit de mand, liep naar de bak water toe en begon lekker te drinken. Waarna ze mij aankeek alsof ze wilde zeggen: dat kan ik heus wel zelf hoor

Diana schreef: 25 nov 2022, 14:45 Nu snap ik ook hoe een gesloten bmo makkelijk onopgemerkt kan blijven.
Mila eet gewoon, speelt, is normaal levendig (hooguit een fractie rustiger, maar misschien denk ik dat te zien omdat ik haar nu met argusogen in de gaten houd), geen diarree, geen koorts, braakt niet, drinkt en plast niet meer dan normaal, bloeduitslag is zo goed als perfect en ze heeft dus toch een beginnende bmo Als ze die afscheiding niet had gehad, was ik in ieder geval totaal nergens door gealarmeerd geweest.

Diana schreef: 25 nov 2022, 04:57

ranetje schreef: 24 nov 2022, 22:08 Als je de buitenkant van het gebit schoon houdt met de tandenborstel en pasta, hoef je de binnenkant niet te poetsen.
De resterende pasta verdeelt zichzelf over het gebit.
De binnenkant wordt verder door de hond zelf "gepoetst" door de beweging van zijn tong.
Zo heb ik het tenminste geleerd.

Ah, kijk, dat scheelt ook alweer, met zo'n krabbertje moet je dus wel de binnenkant doen als zich daar ook aanslag of tandsteen vormt en dat is lastig, daar kun je moeilijk bij en bij Mila is dat dus nog eens extra lastig omdat ze het niet zo goed/lang toelaat.
Alleen de buitenkant poetsen is bij haar denk ik makkelijker dan dat gepiel met dat krabbertje, zeker op lastige plekken.
Ik moet zeggen dat ze nu wel meteen helemaal van haar slechte adem af is. Dus als ik vanaf nu ga poetsen (dan start ik over een paar dagen, als het tandvlees echt niet meer gevoelig is, anders is het niet zo'n goede start ) blijft die aanslag hopelijk grotendeels weg.
Met Fayah was ik dus al begonnen om het af en toe te oefenen, die ga ik nu ook structureel poetsen zodat zij er hopelijk in de toekomst geen last van krijgt.

Arlo kwam hier overigens met enorme plakkaten donkerbruine tot zwarte aanslag op zijn tanden en kiezen, echt niet normaal voor een hond van toen 2 jaar. Dat heb ik er wel met het krabbertje afgekregen en daaronder zat gewoon een mooi wit gebitje. Nu kluift hij veel en komt die extreme aanslag gelukkig ook niet meer terug.

Hier had ik er al een deel afgehaald:



Na een paar korte sessies met het krabbertje:



En, niet scherp, maar Amoz' gebit een paar maanden voordat hij overleed, dus bijna 14 jaar, met nog mooie witte tanden en geen aanslag of slijtage:

Diana schreef: 25 nov 2022, 09:52 Niet te geloven die hond.
Vanmorgen opeens viezige uitvloeiing uit de vulva
Dus we gaan zo naar de dierenarts. Ze oogt niet ziek en heeft ook geen koorts (38,5).

Persistence schreef: 24 nov 2022, 20:38 Gelukkig is het vlotjes verlopen!

ranetje schreef: 23 nov 2022, 21:16 Die plakkende tandpasta van dentisept is misschien iets om mee te beginnen?
Dat hoef je alleen aan te brengen op de rand van het tandvlees en de tanden.
Is geen tandenborstel bij nodig.
Scheelt gedoe voor Mila.

Dit vind ik wel een goede tip voor hier ook want ik ben echt niet handig met die binnenkant poetsen. Maar wat is dat duur voor een tubetje van 20 gram zeg. Enig idee hoe vaak je daarmee kan ‘poetsen’?
Ter vergelijk, een tube Prodent is 75ml.

Nanna schreef: 23 nov 2022, 21:19 Minse, leer je hond van pup af gefrot in de bek aan. Dan kun je gewoon zelf tanden schoonmaken en dat scheelt een hoop stress, geld en is beter voor de hond.

Diana schreef: 23 nov 2022, 18:45

ranetje schreef: 23 nov 2022, 18:25 Nou die rustgevende prik hoeft ze dus niet meer te krijgen
Gelukkig is verder alles prima gegaan
Kan je haar tanden poetsen o.i.d.?
Dan hoef je haar daar niet meer voor te laten behandelen.
Beter voor jouw hart

Ik denk dat ik er maar eens wat energie in ga steken om haar te laten wennen aan tandenpoetsen, zo op haar oude dag Mila houdt helemaal niet van dat soort gefrut aan haar lijf, dus dat is bij haar best een uitdaging. Ik ben er bij Fayah ook mee begonnen, dus de spullen heb ik al in huis.

Diana schreef: 19 okt 2022, 13:20 Jawel, die cyste op de eierstok en de wat vergrote eierstok zijn er nog steeds. De reden voor castratie is er dus ook nog steeds. Maar het is geen spoed inderdaad. Dat was het volgens de dierenarts sowieso op zich niet, maar toen ik die knoop eenmaal had doorgehakt om te castreren, heb ik de afspraak daarvoor ook maar meteen gepland.
Op basis van de echo kon de dierenarts niet met zekerheid zeggen dat het een cyste was. Dat was volgens haar wel het meest waarschijnlijk, maar het zou ook bijvoorbeeld ook tumorweefsel kunnen zijn, dus er werd ook aangeraden om het op te laten sturen om te onderzoeken.