Ik vond haar namelijk ook wat slomer, maar ja, het was ook een warme zomer en ze wordt wat ouder, dus ik vond het lastig om te zeggen of ze echt slomer was of gewoon wat rustiger vanwege de warmte. En ze dronk wat meer, maar ja, het was zomer en álle honden dronken wat meer. Haar vacht vond ik ook wat dunnetjes, maar ze was ook net flink in de rui geweest. En ze was een halve kilo aangekomen, maar we hadden vanwege de warmte ook wat minder gedaan... Niets heel duidelijks dus, maar wat mogelijke symptomen die samen met die uitblijvende loopsheid zouden kunnen wijzen op een endocrien probleem.
Bloed is gecheckt op alle mediterrane ziektes, schilklier en overig uitgebreid geriatrisch profiel: alles in orde.
Er is een urinetest gedaan voor cushing: waarde was wat aan de hoge kant, maar niet boven de grenswaarde.
Uiteindelijk besloten we dan maar een echo te doen (hebben we een halfjaar geleden ook al eens gedaan toen ze dus 2,5 jaar niet loops was geweest en toen was er niets afwijkends gezien) om toch ook even naar de bijnier te kijken vanwege die wat hoge cortisolwaarde i.v.m. cushing en om nogmaals de baarmoeder etc. te checken.
Op de echo was een licht vergrote eierstok te zien en iets wat waarschijnlijk een kleine cyste was. Advies: ofwel castratie, ofwel regelmatige echo's om die eierstok en waarschijnlijke cyste in de gaten te blijven houden. Aan de bijnier was niets afwijkends te zien.
Ik besloot dan maar voor een castratie te gaan, zodat we van dat hele gedoe af zouden zijn en hetgeen dat afwijkend was ook later niet alsnog voor problemen zou kunnen gaan zorgen. Maar ik vond het idee wel spannend hoor, Mila is nog nooit onder narcose geweest en inmiddels toch echt wel een senior. We hebben meteen een afspraak voor de castratie ingepland.
Drie dagen voordat de castratie zou plaatsvinden werd Mila loops
Die loopsheid verliep verder probleemloos en compleet normaal.
Inmiddels is de loopsheid ruim twee weken afgelopen en eergisterenavond was ze opeens ziek: ze heeft twee keer overgegeven (en Mila heeft in de hele rest van haar leven ook maar twee keer overgegeven of zo, heeft totaal geen gevoelige maag), had diarree, lichte verhoging en was lusteloos. Ze had nog wel eetlust, maar het zat me toch niet lekker, dus we zijn maar weer even naar de dierenarts gegaan. Ze heeft weer een echo gehad om een bmo uit te sluiten, en daarop was niets anders te zien dan op de vorige echo. Waarschijnlijk dus gewoon een maag die flink van streek is of een of ander virusje, dus met een prik tegen het braken en probiotica zijn we weer naar huis gegaan. En sindsdien heeft ze kleine porties gegeten en ook niet meer overgegeven, ik vond haar vanmorgen ook weer een wat fittere indruk maken en ze heeft geen verhoging meer.
Maar ja, binnenkort gaat die castratie er dus wel van komen. Ik zie er behoorlijk tegenop
maar hopelijk zijn we dan voorlopig wel van de medische perikelen af.
.