Een Hondenleven

blondie schreef: 24 okt 2025, 13:49 Nou zeg. dédain zelfs.. mijn reactie op wespen zit diepgeworteld.. ik heb daar echt bijna geen controle over.
Dat schreeuwen gebrek aan zelfbeheersing is, of onmacht ben ik met je eens.

Gebrek aan zelfbeheersing is iets anders dan onmacht.
Ik kan het niet, Con.
Hysterisch gedoe is gewoon een diskwalificatie, anders werkt mijn wereld niet meer.

Lijkt me geweldig om altijd in controle te zijn, dat je daardoor nooit in situatie komt dat je je dusdanig machteloos voelt dat je dan toch maar uit je tenen eens laat komen wat je er werkelijk van vindt.

Dus je hysterie is communicatief. Exact waar mijn dédain zit.
Gebruik je grote mensen-woorden maar.

Gewoon weglopen en meteen naar binnen gaan is iets totaal anders dan krijsend in de rondte rennen.
Je mag best bang voor wespen zijn maar gillerige aanstellerij kan ik niet aan.
Er is niets aan je geschreeuw dat je tegen wespensteken beschermt. Het slaat nergens op. Doe normaal.
Dat is iets anders dan niet bang voor wespen zijn. Dat mag je zelf weten.

Toen Mira nog heel klein was en Hein net zo klein als nu kwam ik een mevrouw tegen. Die was aan het hardlopen op een dijk. Op een dijk waarvan ze zeker ging weten dat ze honden zou zien.
Mira liep haar richting op (niet naar haar toe, ze wilde er eerder even voorbij) en toen is die mevrouw heel hard huilend weggerend. Meer dan een kilometer. Mira bleef gewoon bij mij want die was nog steeds niet met haar bezig.
Dan ben je niet goed snik.

Ik reed een keer met een huifkar en toen ging een mevrouw met de fiets aan de overkant van de straat gillend de bramen in. Op de fiets.
Ik kan het niet. Ik vind het echt afwijkend en gebrekkig.
Ik ben ook weleens ergens bang voor maar ik word nooit hysterisch.

Diana schreef: 24 okt 2025, 11:34
Hier moet ik wel eerst een stukje langs allemaal blaffende honden in tuinen, maar daar geven mijn honden inclusief Amy helemaal niets om. Zolang die niet ontsnappen (gebeurt gelukkig zelden) hebben we daar dus geen last van.

Als ze niet gewend zijn om structureel te "ontsnappen" staan ze meestal gewoon bij de open poort heen en weer te schelden.

Ik ga ook altijd met de auto of de fiets naar het wandelgebied.
Heb je ook veel meer te kiezen.

Alleen savonds laat loop ik lange rondes vanuit huis omdat het dan stil is en ik niet tussen de fietsers en vrachtwagens door hoef.

Sociaal is iets totaal anders dan aangepast.

SuzanneS schreef: 23 okt 2025, 18:09 Natuurlijk zijn er situaties waarin je schreeuwt. Bij acuut levensgevaar voor wat dan ook. Zelfs Ghandi zal wel een geschreeuwt hebben.

Roepen om hulp misschien. Als ik het duidelijk zelf niet af kan.
Van me af bleren echt nooit.

Niet omdat ik Ghandi ben maar wel volwassen.
Je moest eens weten hoe diep mijn dédain is voor mensen die zich niet in de hand hebben omdat er een wesp langsvliegt of hun eigen tas kapot gaan slaan omdat ze de bus missen. Triest gelul.
Of dingen zeggen die ze 5 minuten later zogenaamd niet gemeend hebben.

En nee, dat is niet opkroppen. Dat is functioneel volwassen gedrag.
Tijdens een wandelingetje met de honden schreeuw echt nooit. Hooguit als mijn honden te ver weg lopen en mijn normale stem niet horen.
Ook niet als er gillende honden aankomen. Dan ben ik alleen maar bezig met deescaleren en de boel veilig proberen te houden en schreeuwen en tieren helpt daar gewoon echt niet bij.


Ik ga trouwens nog een stap verder. Je emoties horen geen rol te spelen in het opvoeden/trainen van dieren.
Zelfs als je vindt dat stemverheffing op zijn plaats is doe je dat bewust en met een andere reden dan een gebrek aan zelfbeheersing.
Een angst of pijnprikkel uitdelen kan best maar alleen als je het verschil begrijpt tussen een grens stellen en van je af tetteren.

Het verschilt ook wel per hond.
Echo is de gevoeligste maar Mira en zeker Scar gaan echt stuk als ik ga schreeuwen. Maakt ook niet uit waarom of wanneer. Dan kunnen ze helemaal niets meer denken of snappen.
Waarschijnlijk ook omdat Echo met flinke afstand de slimste is. Mira is al snel uitgeluld, hoor.

Ik mag thuis niets eens vloeken omdat ik mijn sleutels kwijt ben. Dan gaan ze onder het bed zitten en dat kan natuurlijk niet dus ik hou me maar een beetje gedeisd.

Uitschudden vind ik altijd een heel goed teken. Dan loopt het allemaal wel los (Nou ja, dat het allemaal los loopt wist je al. Haha.).

Smoushond schreef: 23 okt 2025, 15:54 Dan ga ik niet staan afwachten of rustig doorlopen ,maar ik heb geen kik gegeven op dat moment

Dan heb ik verkeerd gelezen. Ik las iets over in een tuig in de lucht hangen en schreeuwen. Ik zie nu dat je dat al hebt toegelicht.
Maar goed, al was dat zo, het gaat niet over jou persoonlijk.

Ik reageerde op "doen alsof je Ghandi bent". Ja, inderdaad, rust is cruciaal. Als jezelf niet onder controle hebt heb je je hond of de situatie ook niet onder controle.

Susam schreef: 23 okt 2025, 14:26 Ik vind het altijd grappig dat als er dit soort incidenten gebeuren, iedereen opeens Gandhi wordt en dat "de eigenaar" dan de reden is waarom de hond zo reageert of gestrest is. Nou nee, zeker niet altijd en ook niet vaak.

Bijna altijd.
Als je niet snapt dat honden sociale dieren zijn en het gedrag van de eigenaar cruciaal is in hoe ze zelf rondlopen weet ik niet waar je verder nog kunt beginnen met de situatie beinvloeden.

We hebben het over een aanrennend russelltje. Dat is op geen enkele manier gevaarlijk genoeg om je hond aan de riem de lucht in te rukken en te gaan krijsen.
Get a fucking grip.

Dus ja, ik word Ghandi. Kop dicht en doorademen. Het werkt gewoon verreweg het best. Of liever gezegd, ongecontroleerd gaan lopen schreeuwen en rukken werkt alvast niet.
En nee, ik zeg helemaal niet dat Smous dat heeft gedaan hoor. Maar er zijn er zat die het wel doen en vervolgens de oorzaak van hun gespannen hondje overal behalve bij zichzelf leggen.

Loraine schreef: 20 okt 2025, 22:02 En dan staan ze uitgebreid tegen me aan te lullen terwijl ik ze wazig aankijk, mijn koptelefoon afzet en dan vraag of ze het tegen mij hadden.

Exact dat.

Ik had het vandaag nog. Er was een oude mevrouw aan het wandelen met haar moeder die minstens honderd was.
Voetje voor voetje.
Ik bleef echt 20 meter eerder al stil staan van "geen haast, ik wacht."
Ik rij 2 minuten later langzaam langs...klopt ze op het raam.
Ik stop.
"Dag meneer. Bedankt voor het stoppen. Mijn moeder wil iets zeggen."
"Dag mevrouw. Oh uw moeder. Nou. Eige.. "
"Ik heb u aan laten houden omdat ik wilde opmerken dat u ontzettend keurig wachtte terwijl Magda en ik euverstaken. U moet weten ik kom uit Bronkhorst, u weet misschien wel waar dat is en daar rijden de mensen niet meer zoals u rijdt."
"Ach...wat vrie.."
"Nee, in Bronkhorst rijden ze nu heel hard! He Magda? Je kunt het gewoon niet geleuven zo hard rijden ze langs je heen.
En ik ben niet meer de jongste he. Dat ziet u misschien wel. Nou, dag meneer. Dahag. Rijdt u maar weer door."

Ik kan het niet. Ik word helemaal gek. Ik ben niet James Harriot.

Nanna schreef: 20 okt 2025, 21:43 Als ze aanhouden zeg ik dat ik op moet schieten want ik moet pissen als een pony.
Werkt altijd.

Prima. Ga maar 8 keer per dag zeggen dan.

Nanna schreef: 20 okt 2025, 21:22 Ik wandel ook voor mezelf. Wil best hallo zeggen of eventueel een kort praatje over de honden maar dan loop ik weer eens aan. Houdoe!

Als het lekker weer is zitten er hier bejaarden op de dijk te wachten op een bankje. "Meneer! Meneer! Is dat een hazewindhond? Och! Nou moet u eens luisteren. Ik ben in 1981 op vakantie geweest in Canada. Bij mijn oudere broer.
Hij had een enige bungalow bij het bos en een hazewindhond. Nou dat was me toch een beest! Ze heette Sigmund en lag altijd naast de stoel van de baas zo te kijken. enzo voort. Enzovoort. En zo fucking en zo voort."

Ik snap dat het voor ieders situatie anders is maar neem van mij aan dat het in mijn situatie wel overlast is.
Juist omdat ik iemand niet in zijn gezicht wegduw. Dus ik ben er de godganse dag mee bezig.
Ik kan echt niet mijn tas uit de auto pakken zonder er dames met een lekke band aan komen lopen. Het is niet normaal. En niet leuk.

Dirkje schreef: 20 okt 2025, 10:19 Ik vind sommigen van jullie wel generaliseren hoor.
Het is niet zo zwart wit. In mijn omgeving wonen nette en beleefde honden en kinderen maar ook onopgevoede klapkaken en krijskoters.
Wandelaars met honden die rekening met elkaar houden, óók in losloopgebied en aso’s met flexlijnen en uitvallende honden.
Heel bijzonder dat er in Nederland ook gebieden zijn waar zonder uitzondering alleen krijstokken en asohonden wonen.

Mijn bek trekt samen van zoveel zurigheid zo ‘s morgens bij de koffie. Hiermee vergeleken lijkt zelfs De Volkskrant zonnig.

Het mag hoor maar ik vraag me wel af waarom je zo in het leven wil staan.

Ik ben alles behalve zuur. Ik word in een ander topic soft genoemd en ik val zeer waarschijnlijk gewoon ergens in het midden.
Ik heb er juist extra last van omdat ik juist wel met mijn bek op testbeeld ga staan luisteren naar een verhaal dat me niet boeit.

Gewoon geen behoefte aan willekeurig sociaal contact hebben maakt je niet zuur of asociaal. Het betekent gewoon dat je er de lol niet van in ziet om met willekeurige mensen en hun stomme honden allerlei activiteiten aan te gaan.
Niet omdat ik te goed voor ze ben of omdat ik op ze neerkijk of ze afkeur.
Ik. Heb. Er. Geen. Behoefte. Aan.
Ik loop liever door of ga doen waar ik voor kwam.
Mag ook, he?

Ik vind het juist heel sociaal om elkaar met rust te laten. Want niemand gaat wandelen om met een of ander behoeftig wijf te kletsen of zijn honden met een geile labrador "kennis te laten maken".
Tot welk doel?

Nee, correctie. Er gaan verschrikkelijk veel mensen uit wandleen om maar iemand tegen te komen.
Elke park in de bebouwde kom loopt er vol mee na het eten.

Ik werk diep in de krochten van het maatschappelijk werk. Ik ken honderden mensen met honden. Wat moet ik met jou en Frenzy?
Waarom ben ik meteen een zwarte zeikpit omdat ik niet geinteresseerd in jouw westie en je scheiding ben?

Ik sta prima sociaal en open in het leven. LOL.
Maar met mijn honden wandelen gaat voor mij gewoon over ons zelf.
Tuurlijk kunnen honden dan leuk spelen. Maar zodra je meer wil dan ik wil en je dan boos gaat doen als het niet gebeurt...gewoon allemaal nee.

Als ik dat wil ga ik wel gewoon langs bij iemand die heel erg op bezoek zit te wachten en dat doe ik ook echt.
Vind ik belangrijk. Beetje naar elkaar omkijken want je kunt zelf maar iemand nodig hebben.
Maar mijn wandeling met mijn honden is van mij. Dan moet je niet met gezeik komen. En als ik het gezeik vind is het gezeik want ik zeg net dat ik niet wil levelen, Linda. Vandaag niet. De poort is dicht.

Kinderen moeten functionele volwassenen worden, geen hyperaangepaste zombies die liever dood gaan dan iets verkeerd doen.
Honden blijven gewoon wat ze zijn. Dus dat vind ik niet helemaal hetzelfde.

Context maakt uit. Ben je een kluizenaar of is Nederland een overspannen hypersociale krijskermis?
Ik heb helemaal geen hekel aan mensen maar het gáát maar door.
Dus nee, ik sta niet open voor het zoveelste gesprekje over helemaal niets. Niet omdat ik te mensenschuw of te hoogmoedig voor een praatje men maar mag het ook een keer klaar zijn? Na het zesde gesprekje geloof ik het eigenlijk wel.

Ik geloof dat vooral mira op dezelfde manier geen behoefte aan kennismaken met andere honden heeft.
Nóg een russelltje die even moet dus dat staat ze dan met dooie ogen maar te tolereren. Zelf heeft ze allang geen sociale behoefte meer want daar is in voorzien en die eenzame vensterbankbewoners lopen er eeuwig in achter.

Marc schreef: 17 okt 2025, 13:21 Jullie doen net alsof er iets mis is met het leuk vinden van andere honden door je hond omdat je zelf honden hebt die daar niet op zitten te wachten.

Het is toch leuk als je hond leuk kan spelen?

In de bouwmarkt?

Ik vind het geweldig als mijn honden met andere honden spelen maar niet aan de riem en op momenten dat het even niet over spelen gaat.
Dan hou ik het liever even bij waar het op dat moment wel over gaat.
Niet dat ze verder helemaal nooit iets met andere honden mogen maar het moet ook niet meteen de tent afbreken worden omdat ze wéér een andere honden zien.

Ook omdat ik ze niet alleen bij me heb als ik aan het recreeren ben en omdat ze ook niet tegen honden mogen blaffen op straat. Gewoon niets. Tijdens het uitlaten mag je naar hartenlust met iedereen spelen maar niet als ik met boodschappentassen loop of ik er gewoon een keer geen zin in heb.

Dus eigenlijk, hoe leuk ook, baken ik het wel af wanneer er gespeeld mag worden.
En kennis maken..Tja. Waarom moet je met iedereen kennis maken?

Frootje schreef: 16 okt 2025, 15:13

Nanna schreef: 16 okt 2025, 11:51 Nee hoor, ook mannen. ‘Ze moeten toch kennismaken?” Nee, waarom. En je dan zakkig aan kijken.

Of vervolgens gelijk een discussie aangaan over hoe ik er volgens hen geen kaas van gegeten heb. Doen vrouwen trouwens ook hoor, maar mannen zeker ook.

"Nee, laat ze maar kennismaken. Dat is de hondentaal."

Dirkje schreef: 16 okt 2025, 12:54 Ik kom zoberzo weinig mannen met honden aan flexlijnen tegen hier in het woud.

Nee die komen een kwartier later godverend aanrennen.

Border Collie schreef: 16 okt 2025, 09:14 Overigens kom ik ook loslopende honden tegen op straat. De honden steken gerust de weg over om naar andere honden te gaan, vriendelijk of voor de aanval.
Zijn wij Nederlandsers dan steeds asocialer aan het worden? 'Ik heb recht op...' dat we dat doorvoeren naar de honden?

Nou, we waren al behoorlijk aso en staan internationaal ook zo bekend.
En Nederlanders overschatten zichzelf altijd verschrikkelijk. Zij kunnen ineens wel een border collie voor in het weekend hebben en die dan goed opvoeden want ze nemen een pup.

En dan natuurlijk nog de fokkers die ze er maar al te graag een verkopen in de volle wetenschap dat er geen reet mee gedaan gaat worden. Ze maken de puppencursus niet eens af.

twinkeltje schreef: 16 okt 2025, 08:34 pompiriaantjes

Hahaha. Die hou ik er in.

Ik zag gisteren nog een pompiriaantje als een tol aan de riem gillen naar elke auto.

Hier ook. Oude vrouwtjes en jonge gozers gelijk, als je een hond hebt ga je wandelen. Punt.
Of je hebt ze thuis op de boerderij los lopen en dan wandelen ze niet. Maar dan hebben ze de hond wel de hele dag mee aan het werk.

Ik ben zelf een Nederlander en geen Duitser en vind ze soms wel erg star maar een uurtje per dag je honden (Eén ei is geen ei) verrijking aanbieden is echt wel het minste.
En dan vooral waar de hond behoefte aan heeft en even niet "multitasken".

Het is trouwens niet alleen met honden hoor. Als ik even op paasvisite ga bij de oude buren zitten de kleinkinderen van 15 een kleurplaat te doen. Nee, je mag geen glaasje drinken of televisie kijken. Jouw taak is om je kop te houden of buiten te gaan spelen. Het is allemaal veel meer dit of dat en honden gaan daar natuurlijk heel goed op.

Dus de honden heten inderdaad allemaal Nein maar krijgen wel wat ze nodig hebben. Ze zijn minder bijzaak dan in Nederland.
Duitsers hoeven niet het perfecte gezinnetje met een hondje op facebook uit te hangen want ze zitten niet op facebook.
Ze komen thuis en dan trekken ze slofjes aan en dan doen ze wat niemand weet wat duitsers dan doen maar het is niet op internet.

Marc schreef: 15 okt 2025, 17:05 In Duitsland hebben veel meer mensen ook ruimte. Minder prikkels voor honden en Duitsers tutten minder. Denk dat dat allemaal meespeelt

Nederlanders lopen de hele dag te schreeuwen over hoe nuchter ze toch zijn.
Duitsers zijn het echt.
Die gaan een dier niet lopen psychologiseren. Behalve paarden.

Marc schreef: 15 okt 2025, 13:16
Bedoel ermee dat overtrainde honden die dus standaard moeten volgen en blijkbaar als ze moeten plassen een woordje vrij of ga plassen ofzo moeten gehoorzamen gewoon te weinig ruimte hebben om zich sociaal op te stellen. Die staan altijd onder druk.

Oh die! Ja helemaal mee eens. Van die gedrilde TBS-ers.

Marc schreef: 15 okt 2025, 11:30 Als ik een getrainde hond zie, die braaf aan slappe lijn kan volgen dan weet ik al dat die hond niet sociaal is. Klopt bijna altijd.

Huh? Dus omdat ze niet aan de riem trekken zijn ze niet sociaal?
En de dogo die gnarfgnarfgnarf over de galerij sleurt wel?

Border Collie schreef: 15 okt 2025, 11:07

Nanna schreef: 15 okt 2025, 10:15 Hangt er van af waar je woont.
Hier vooral veel jachthonden, stichtinghondjes en klein spul dus het valt allemaal enorm mee. Het is maar een prima te ontlopen enkeling die vervelend doet en dat is eeuwig een exponent van een ‘sterk ras’. Wat vind je dr toch an.

Dat ervaar ik ook. De honden in Aerdenhout zijn over het algemeen jachthonden en prima sociaal. Daardoor leren ze van elkaar ook dat andere honden leuk zijn.

Hier is het een mengelmoes van boomertjes, labradors, kangals en tollers.
Doorgaans best gezellig.
Als het mis gaat zijn het altijd the usual suspects waar ik toch al voor omloop. Ongeacht wie ze opgevoed heeft.

Verstijven vind ik niet altijd een probleem. Echo verstijft ook maar is nog nooit van haar leven uitgevallen of op die manier vervelend geweest tegen een andere hond. Dus wat moet ik dan gaan zeggen en waarom?

Ik vind dat er vooral enorm veel gevraagd wordt van de Nederlandse hond. Er m oet en zal mee gewandeled worden waar veel andere honden lopen en ze moeten obveral bij betrokken worden.
Leuk hoor en ik doe het zelf ook maar het is heel veel voor een hond.

In een kennel zitten of gewoon alleen maar op de club los is minder leuk voor de hond maar het is wel makkelijker om goed te doen. Dus ik denk dat het ook een kwestie van moeilijkheidsgraad is.

En Nederlanders zijn inderdaad kampioen buitennissige raskeuze. Ze zijn er van overtuigt dat elke hond hetzelfde is met andere spoilers er op.
Hoe dat precies komt weet ik niet. Iets met eigenwijs en ik bespeur ook een soort calvinisme.
Ze willen in ieder geval allemaal een pup omdat ze de opvoeding zelf willen doen.