Een Hondenleven

EchoMira schreef: 20 okt 2025, 22:32

Loraine schreef: 20 okt 2025, 22:02 En dan staan ze uitgebreid tegen me aan te lullen terwijl ik ze wazig aankijk, mijn koptelefoon afzet en dan vraag of ze het tegen mij hadden.

Exact dat.

Ik had het vandaag nog. Er was een oude mevrouw aan het wandelen met haar moeder die minstens honderd was.
Voetje voor voetje.
Ik bleef echt 20 meter eerder al stil staan van "geen haast, ik wacht."
Ik rij 2 minuten later langzaam langs...klopt ze op het raam.
Ik stop.
"Dag meneer. Bedankt voor het stoppen. Mijn moeder wil iets zeggen."
"Dag mevrouw. Oh uw moeder. Nou. Eige.. "
"Ik heb u aan laten houden omdat ik wilde opmerken dat u ontzettend keurig wachtte terwijl Magda en ik euverstaken. U moet weten ik kom uit Bronkhorst, u weet misschien wel waar dat is en daar rijden de mensen niet meer zoals u rijdt."
"Ach...wat vrie.."
"Nee, in Bronkhorst rijden ze nu heel hard! He Magda? Je kunt het gewoon niet geleuven zo hard rijden ze langs je heen.
En ik ben niet meer de jongste he. Dat ziet u misschien wel. Nou, dag meneer. Dahag. Rijdt u maar weer door."

Ik kan het niet. Ik word helemaal gek. Ik ben niet James Harriot.