De Nederlandse huishond

[Nanna]

Ik kan Amersfoort tegenover Brabant zetten. In beide gebieden twintig plus jaar gewoond. En ik kan u verzekeren dat het aantal zure zeikstralen in Amersfoort vele malen hoger ligt. Veluwezoom he. Randje biblebelt. Dan krijg je dat.

[blondie]

x ach het is wat het is soms.

[SuzanneS]

Ik vind sommigen van jullie wel generaliseren hoor.
Het is niet zo zwart wit. In mijn omgeving wonen nette en beleefde honden en kinderen maar ook onopgevoede klapkaken en krijskoters.
Wandelaars met honden die rekening met elkaar houden, óók in losloopgebied en aso’s met flexlijnen en uitvallende honden.
Heel bijzonder dat er in Nederland ook gebieden zijn waar zonder uitzondering alleen krijstokken en asohonden wonen.

Mijn bek trekt samen van zoveel zurigheid zo ‘s morgens bij de koffie. Hiermee vergeleken lijkt zelfs De Volkskrant zonnig.

Het mag hoor maar ik vraag me wel af waarom je zo in het leven wil staan.

Inderdaad. In mijn omgeving lopen alle soorten en maten, van wawas met tijgerpakjes en bijpassende mevrouw tot gemuilkorfde herders met getatoeëerde heren. Er is eigenlijk nooit gedoe. In het bos en op het strand ook niet.
Duitse toeristen in overvloed die hoogstens verbaasd zijn dat de de honden op de kaasmarkt een stukje kaas krijgen en ook op de foto met de kaasmeester mogen. Net als de kinderen.

[Tineke]

Ik vind sommigen van jullie wel generaliseren hoor.
Het is niet zo zwart wit. In mijn omgeving wonen nette en beleefde honden en kinderen maar ook onopgevoede klapkaken en krijskoters.
Wandelaars met honden die rekening met elkaar houden, óók in losloopgebied en aso’s met flexlijnen en uitvallende honden.
Heel bijzonder dat er in Nederland ook gebieden zijn waar zonder uitzondering alleen krijstokken en asohonden wonen.

Mijn bek trekt samen van zoveel zurigheid zo ‘s morgens bij de koffie. Hiermee vergeleken lijkt zelfs De Volkskrant zonnig.

Het mag hoor maar ik vraag me wel af waarom je zo in het leven wil staan.

Helemaal mee eens

[EchoMira]

Ik vind sommigen van jullie wel generaliseren hoor.
Het is niet zo zwart wit. In mijn omgeving wonen nette en beleefde honden en kinderen maar ook onopgevoede klapkaken en krijskoters.
Wandelaars met honden die rekening met elkaar houden, óók in losloopgebied en aso’s met flexlijnen en uitvallende honden.
Heel bijzonder dat er in Nederland ook gebieden zijn waar zonder uitzondering alleen krijstokken en asohonden wonen.

Mijn bek trekt samen van zoveel zurigheid zo ‘s morgens bij de koffie. Hiermee vergeleken lijkt zelfs De Volkskrant zonnig.

Het mag hoor maar ik vraag me wel af waarom je zo in het leven wil staan.

Ik ben alles behalve zuur. Ik word in een ander topic soft genoemd en ik val zeer waarschijnlijk gewoon ergens in het midden.
Ik heb er juist extra last van omdat ik juist wel met mijn bek op testbeeld ga staan luisteren naar een verhaal dat me niet boeit.

Gewoon geen behoefte aan willekeurig sociaal contact hebben maakt je niet zuur of asociaal. Het betekent gewoon dat je er de lol niet van in ziet om met willekeurige mensen en hun stomme honden allerlei activiteiten aan te gaan.
Niet omdat ik te goed voor ze ben of omdat ik op ze neerkijk of ze afkeur.
Ik. Heb. Er. Geen. Behoefte. Aan.
Ik loop liever door of ga doen waar ik voor kwam.
Mag ook, he?

Ik vind het juist heel sociaal om elkaar met rust te laten. Want niemand gaat wandelen om met een of ander behoeftig wijf te kletsen of zijn honden met een geile labrador "kennis te laten maken".
Tot welk doel?

Nee, correctie. Er gaan verschrikkelijk veel mensen uit wandleen om maar iemand tegen te komen.
Elke park in de bebouwde kom loopt er vol mee na het eten.

Ik werk diep in de krochten van het maatschappelijk werk. Ik ken honderden mensen met honden. Wat moet ik met jou en Frenzy?
Waarom ben ik meteen een zwarte zeikpit omdat ik niet geinteresseerd in jouw westie en je scheiding ben?

Ik sta prima sociaal en open in het leven. LOL.
Maar met mijn honden wandelen gaat voor mij gewoon over ons zelf.
Tuurlijk kunnen honden dan leuk spelen. Maar zodra je meer wil dan ik wil en je dan boos gaat doen als het niet gebeurt...gewoon allemaal nee.

Als ik dat wil ga ik wel gewoon langs bij iemand die heel erg op bezoek zit te wachten en dat doe ik ook echt.
Vind ik belangrijk. Beetje naar elkaar omkijken want je kunt zelf maar iemand nodig hebben.
Maar mijn wandeling met mijn honden is van mij. Dan moet je niet met gezeik komen. En als ik het gezeik vind is het gezeik want ik zeg net dat ik niet wil levelen, Linda. Vandaag niet. De poort is dicht.

[Nanna]

Ik wandel ook voor mezelf. Wil best hallo zeggen of eventueel een kort praatje over de honden maar dan loop ik weer eens aan. Houdoe!
En omdat ik eeuwig in dezelfde buurt rondbanjer ken ik mn pappenheimers. Er zitten inderdaad behoeftigen bij die er op uit zijn om zich als een mossel aan je vast te klampen en het zelfs bestaan om met je mee te gaan lopen
Gelukkig ruim zicht hiero en plenty uitwijkmogelijkheid.

[EchoMira]

Ik wandel ook voor mezelf. Wil best hallo zeggen of eventueel een kort praatje over de honden maar dan loop ik weer eens aan. Houdoe!

Als het lekker weer is zitten er hier bejaarden op de dijk te wachten op een bankje. "Meneer! Meneer! Is dat een hazewindhond? Och! Nou moet u eens luisteren. Ik ben in 1981 op vakantie geweest in Canada. Bij mijn oudere broer.
Hij had een enige bungalow bij het bos en een hazewindhond. Nou dat was me toch een beest! Ze heette Sigmund en lag altijd naast de stoel van de baas zo te kijken. enzo voort. Enzovoort. En zo fucking en zo voort."

Ik snap dat het voor ieders situatie anders is maar neem van mij aan dat het in mijn situatie wel overlast is.
Juist omdat ik iemand niet in zijn gezicht wegduw. Dus ik ben er de godganse dag mee bezig.
Ik kan echt niet mijn tas uit de auto pakken zonder er dames met een lekke band aan komen lopen. Het is niet normaal. En niet leuk.

[Nanna]

Als ze aanhouden zeg ik dat ik op moet schieten want ik moet pissen als een pony.
Werkt altijd.

[Kells]

Als ik de verhalen zo lees ben ik blij dat ik in het nuchtere Groningen woon. Als ik de honden uitlaat kom ik maar weinig mensen en honden tegen en de meeste die ik tegen kom ken ik wel/lees; weet wat ik er mee moet. Voor sommige honden neem ik even een ander paadje, voor aangelijnde honden die ik niet ken doe ik dat ook. Ik lijn mijn honden nooit aan, maar kan ze gewoon langs aangelijnde honden sturen tenzij de aangelijnde hond wil spelen. Daar gaat Clancy natuurlijk wel op in, maar dat is logisch, gezien haar leeftijd. Met sommige mensen maak ik kort een praatje, maar dat duurt eigenlijk nooit langer dan een minuut en het gesprek gaat dan eigenlijk altijd over de honden of de vogels in het dorpsbos.

[EchoMira]

Als ze aanhouden zeg ik dat ik op moet schieten want ik moet pissen als een pony.
Werkt altijd.

Prima. Ga maar 8 keer per dag zeggen dan.

[Loraine]

Ik loop standaard met een dikke koptelefoon op, audioboek of podcast oid aan het luisteren en wordt echt te vaak gewoon aangesproken voor een praatje.
En dan staan ze uitgebreid tegen me aan te lullen terwijl ik ze wazig aankijk, mijn koptelefoon afzet en dan vraag of ze het tegen mij hadden.
Ik bedoel maar, je moet nog blinder zijn dan ik om niet te zien dat ik een koptelefoon draag maar blijkbaar remt dat niet af.
Of achteraf van buren de vraag krijgen of ik boos ben want ik reageerde niet.
Maarja, ik hoor ze niet, zie ze vrijwel niet want loop buiten nog zonder bril en ga vaak op in mijn eigen wereldje.

[EchoMira]

En dan staan ze uitgebreid tegen me aan te lullen terwijl ik ze wazig aankijk, mijn koptelefoon afzet en dan vraag of ze het tegen mij hadden.

Exact dat.

Ik had het vandaag nog. Er was een oude mevrouw aan het wandelen met haar moeder die minstens honderd was.
Voetje voor voetje.
Ik bleef echt 20 meter eerder al stil staan van "geen haast, ik wacht."
Ik rij 2 minuten later langzaam langs...klopt ze op het raam.
Ik stop.
"Dag meneer. Bedankt voor het stoppen. Mijn moeder wil iets zeggen."
"Dag mevrouw. Oh uw moeder. Nou. Eige.. "
"Ik heb u aan laten houden omdat ik wilde opmerken dat u ontzettend keurig wachtte terwijl Magda en ik euverstaken. U moet weten ik kom uit Bronkhorst, u weet misschien wel waar dat is en daar rijden de mensen niet meer zoals u rijdt."
"Ach...wat vrie.."
"Nee, in Bronkhorst rijden ze nu heel hard! He Magda? Je kunt het gewoon niet geleuven zo hard rijden ze langs je heen.
En ik ben niet meer de jongste he. Dat ziet u misschien wel. Nou, dag meneer. Dahag. Rijdt u maar weer door."

Ik kan het niet. Ik word helemaal gek. Ik ben niet James Harriot.

[Nanna]

Euverstaken. Dan piste ik al op de zitting van het lachen

[Mo-yi]

Ook 1 van de redenen dat ik met Mo-yi heerlijk extra vroeg de lange wandeling deed. Ook met de auto naar "ons "plekje, terwijl er een bos naast mn huis staat. Hier lopen best veel mensen hun honden uit te laten. Heerlijk een end weg, gewoon Mo en ik en reeën spotten en vogelgeluiden en een relaxed drafje voor me uit, snuffeldesnuffel, dat is/was echt genieten. De rondes thuis is toch altijd wat opletten wie er aankomt, elkaar passeren waar Mo dan even naast me stilstaat en de ander vol gebral al omtrekkend voorbij komt.
We hebben hier wel een paar aso's gehad, zij die dan hun hond niet bij hielden en vervolgens ook doorlopen zonder te checken of het uberhaupt wel gaat of hoe de ontmoeting dan gaat. Toch, in de 17 jaar dat ik hier nu woon, zijn er wel "golven", jaaaren dat je elkaar herkent en dan werkt het wat beter, je weet wel bij wie je gewoon kan doorlopen of bij wie je even aan de kant gaat, of zelfs omloopt. En dan ineens duiken er weer een golf met nieuwe honden/baasjes langs..begint het weer opnieuw Momenteel is het vrij rustig en gemoedelijk.
Ik vind trouwens wel een heel verschil met hoe de mens bij die hond dan is. Als de tegemoetkomende hond heel onstuimig is en de baas is rustig en herhalend en er echt mee bezig, of de onstuimige druktemaker met de baas erachteraan slepend met soortvan paniekerige ogen.

[Loraine]

En dan staan ze uitgebreid tegen me aan te lullen terwijl ik ze wazig aankijk, mijn koptelefoon afzet en dan vraag of ze het tegen mij hadden.

Exact dat.

Ik had het vandaag nog. Er was een oude mevrouw aan het wandelen met haar moeder die minstens honderd was.
Voetje voor voetje.
Ik bleef echt 20 meter eerder al stil staan van "geen haast, ik wacht."
Ik rij 2 minuten later langzaam langs...klopt ze op het raam.
Ik stop.
"Dag meneer. Bedankt voor het stoppen. Mijn moeder wil iets zeggen."
"Dag mevrouw. Oh uw moeder. Nou. Eige.. "
"Ik heb u aan laten houden omdat ik wilde opmerken dat u ontzettend keurig wachtte terwijl Magda en ik euverstaken. U moet weten ik kom uit Bronkhorst, u weet misschien wel waar dat is en daar rijden de mensen niet meer zoals u rijdt."
"Ach...wat vrie.."
"Nee, in Bronkhorst rijden ze nu heel hard! He Magda? Je kunt het gewoon niet geleuven zo hard rijden ze langs je heen.
En ik ben niet meer de jongste he. Dat ziet u misschien wel. Nou, dag meneer. Dahag. Rijdt u maar weer door."

Ik kan het niet. Ik word helemaal gek. Ik ben niet James Harriot.

Ze doen het ook in de supermarkt, terwijl ik mijn boodschappen sta uit te zoeken en in de hondenbuggy sta te douwen.
Want Mahdutje (die standaard mee is) kijkt ze zo schattig aan enzo.
Ik ga gewoon door met mijn boodschappen uitzoeken en wanneer ze echt in my face komen kijk ik ze wazig aan en zeg 'ik hoor u niet, koptelefoon weet u wel' en loop weer door.
Ik hou Mahdutje en iedereen om ons heen met een schuin oog in de gaten, hij is schattig, zoet en aaibaar dus ga je gang zolang je hem geen pijn doet ofzo.

Voorheen was ik veel te geduldig, vriendelijk en afwachtend en deed ik rustig een uur over wat normaal een kwartiertje in de supermarkt is omdat ik constant werd aangeklampt door behoeftige mensen die hele verhalen hadden over hun vroegere honden enzo.
Heel leuk, maar ik kwam compleet overprikkeld weer thuis, gesloopt van een paar boodschappen halen.

[Irma]

En dan staan ze uitgebreid tegen me aan te lullen terwijl ik ze wazig aankijk, mijn koptelefoon afzet en dan vraag of ze het tegen mij hadden.

Exact dat.

Ik had het vandaag nog. Er was een oude mevrouw aan het wandelen met haar moeder die minstens honderd was.
Voetje voor voetje.
Ik bleef echt 20 meter eerder al stil staan van "geen haast, ik wacht."
Ik rij 2 minuten later langzaam langs...klopt ze op het raam.
Ik stop.
"Dag meneer. Bedankt voor het stoppen. Mijn moeder wil iets zeggen."
"Dag mevrouw. Oh uw moeder. Nou. Eige.. "
"Ik heb u aan laten houden omdat ik wilde opmerken dat u ontzettend keurig wachtte terwijl Magda en ik euverstaken. U moet weten ik kom uit Bronkhorst, u weet misschien wel waar dat is en daar rijden de mensen niet meer zoals u rijdt."
"Ach...wat vrie.."
"Nee, in Bronkhorst rijden ze nu heel hard! He Magda? Je kunt het gewoon niet geleuven zo hard rijden ze langs je heen.
En ik ben niet meer de jongste he. Dat ziet u misschien wel. Nou, dag meneer. Dahag. Rijdt u maar weer door."

Ik kan het niet. Ik word helemaal gek. Ik ben niet James Harriot.

Wat ontzettend lief....

[twinkeltje]

Ik vind sommigen van jullie wel generaliseren hoor.
Het is niet zo zwart wit. In mijn omgeving wonen nette en beleefde honden en kinderen maar ook onopgevoede klapkaken en krijskoters.
Wandelaars met honden die rekening met elkaar houden, óók in losloopgebied en aso’s met flexlijnen en uitvallende honden.
Heel bijzonder dat er in Nederland ook gebieden zijn waar zonder uitzondering alleen krijstokken en asohonden wonen.

Mijn bek trekt samen van zoveel zurigheid zo ‘s morgens bij de koffie. Hiermee vergeleken lijkt zelfs De Volkskrant zonnig.

Het mag hoor maar ik vraag me wel af waarom je zo in het leven wil staan.

Een hoor kut kinderen en klapkaken zijn van alle jaren ik zie gelukkig ook merendeels leuke kinderen en opgevoede klapkaken, zelfs een enkele pompiriaan zonder gilbek, maar ja blijkt dat die kleintje vaak hoofdpijn hebben en als je dan aan een lijntje over straat gesleurd wordt zodat je niet vies wordt en niet kan snuffelen te keer gaat tegen andere dan snap ik dat wel soort jaloezie ook denk ik

[Loraine]

Die keesjes (want pommetjes zijn dwergkeesjes ) zijn van zichzelf erg vocaal van zichzelf hoor.
Heb hier een Middenslag en my god wat een herrie daar uit komt bij het minste beetje opwinding.
En dan heeft ze ook nog zo'n schelle hoge kutkef die je trommelvliezen doorboort.

[twinkeltje]

En ik praat trouwens ook wel eens met mensen hoor alleen smorgens niet dan slaapt alles schijnbaar, maar ik schijn wel wat uit te stralen van nu even niet, maar de meeste ken ik ook vreemde met al die mankement verhalen zit ik ook niet op te wachten of die vol zelfmedelijden zitten en de wereld het altijd heeft gedaan en de fout ligt nooit bij hun
Dat heb ik jaren aan gehoord toen dacht ik ineens ja ho even, genoeg ga uit mijn aura

[twinkeltje]

Die keesjes (want pommetjes zijn dwergkeesjes ) zijn van zichzelf erg vocaal van zichzelf hoor.
Heb hier een Middenslag en my god wat een herrie daar uit komt bij het minste beetje opwinding.
En dan heeft ze ook nog zo'n schelle hoge kutkef die je trommelvliezen doorboort.

Ja toch denk ik wel dat het ook een beetje bij de opvoeding zit natuurlijk het zit er ook in maar dat ze hangen in een lijn of ze een slee moeten trekken al gillende ik zie ook enkele gewonen maar die zijn wel van jongs af buiten en komen veder dan een rontje om de flat

[twinkeltje]

Ik heb maandag hier tuis voor het eerst Sofi horen blaffen, die was aan spelen mar Nasty Dasty, ik dacht wat is zijn blaf ineens anders was het Soof zo schattig

[Loraine]

Die keesjes (want pommetjes zijn dwergkeesjes ) zijn van zichzelf erg vocaal van zichzelf hoor.
Heb hier een Middenslag en my god wat een herrie daar uit komt bij het minste beetje opwinding.
En dan heeft ze ook nog zo'n schelle hoge kutkef die je trommelvliezen doorboort.

Ja toch denk ik wel dat het ook een beetje bij de opvoeding zit natuurlijk het zit er ook in maar dat ze hangen in een lijn of ze een slee moeten trekken al gillende ik zie ook enkele gewonen maar die zijn wel van jongs af buiten en komen veder dan een rontje om de flat

Oh absoluut.
Als ik Dívka haar gang liet gaan zat ze nu nog de hele dag in de vensterbank tegen elk blaadje en vermeende bewegingkje aan te tetteren.
Gewoon omdat het kan, of omdat ze zichzelf nogal graag hoort.
Maar dat doet ze inmiddels dus niet meer, ze kan rustig liggen kijken naar alles wat voorbij komt, alleen als bepaalde personen aan komen lopen gaat ze direct stuiteren en tetteren want die personen is ze dol op en dat moet je uiteraard laten weten.

[Smoushond]

Ik ben helemaal klaar met mensen die niet op hun hond letten
Bertus is pasgeleden belaagd door een terror terriër die vanuit de voordeur de oprit afkwam rennen terwijl ik langsliep met Bertus aangelijnd naast me

Wat heeft hij daarvan geleerd ? Dat als je rustig netjes naast je vrouwtje loopt aan de lijn je zomaar ineens aangevallen kan worden en je in de lucht hangt aan je tuigje en je vrouwtje gaat schreeuwen

Dus nu loop ik met een vreselijk zenuwachtig gespannen hond die het liefst vooruit wil rennen en omdat dat niet kan maar links rechts links rechts loopt te scannen

[Marc]

Ik ben helemaal klaar met mensen die niet op hun hond letten
Bertus is pasgeleden belaagd door een terror terriër die vanuit de voordeur de oprit afkwam rennen terwijl ik langsliep met Bertus aangelijnd naast me

Wat heeft hij daarvan geleerd ? Dat als je rustig netjes naast je vrouwtje loopt aan de lijn je zomaar ineens aangevallen kan worden en je in de lucht hangt aan je tuigje en je vrouwtje gaat schreeuwen

Dus nu loop ik met een vreselijk zenuwachtig gespannen hond die het liefst vooruit wil rennen en omdat dat niet kan maar links rechts links rechts loopt te scannen

Dat is super lastig. En het meest vervelende is dat je zelf in paniek raakt want dat is de oorzaak. Ik probeer om die reden eigenlijk zelf niet te reageren op honden. Maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan en zoals het bij jou ging wetende dat hij anders aangevallen wordt zou ik vast ook zo gereageerd hebben. De laksheid van een ander verpest het voor de mensen die wel sociaal gedrag vertonen.

[blondie]

Ik ben helemaal klaar met mensen die niet op hun hond letten
Bertus is pasgeleden belaagd door een terror terriër die vanuit de voordeur de oprit afkwam rennen terwijl ik langsliep met Bertus aangelijnd naast me

Wat heeft hij daarvan geleerd ? Dat als je rustig netjes naast je vrouwtje loopt aan de lijn je zomaar ineens aangevallen kan worden en je in de lucht hangt aan je tuigje en je vrouwtje gaat schreeuwen

Dus nu loop ik met een vreselijk zenuwachtig gespannen hond die het liefst vooruit wil rennen en omdat dat niet kan maar links rechts links rechts loopt te scannen

Is vervelend, dat zeker. Maar dat was je eerste reactie op een onverwachtse actie.

Zou zelf als je dan doelt dat Bertus op die plek zo angstig loopt daar zelf anders mee omgaan, als hij het nu overal doet, dan ook eigenlijk zeker anders gaan lopen nu en hem proberen uit die mindset te halen.

Maar ook je eigen mindset bekijken, loop je nu zelf ook niet anders daar of in zijn algemeenheid buiten met hem aan de lijn?

Tijdje geleden vloog er ook een ineens een bijna tuintje uit op drietal van mij.
Schrok me de tandjes, en dat hebben ze wel gehoord geloof ik.

Maar ik loop die route nu eenmaal met regelmaat. Omdat het naar een losloopstukje gaat, naar een bosje etc. ik ga dat dan niet vermijden.
Dus dan deal ik ermee, en leer mijn honden op dat stukje dan maar dat ze soms even vlak voor die plek wat afleiding krijgen, even moeten luisteren, even naast me moeten lopen bijvoorbeeld en er weer voorbij na x aantal keer oefenen kan ik na voorbijzijn even wat geven qua beloning.

Dirkje sprak over zure reacties, ik herkende mezelf er wel in. Omdat als je het benoemt het inderdaad zuur overkomt, of misschien wel dat het altijd zo is.
Ca. 15 jaar geleden was ik echt zuur erover ja. Anderzijds woon ik nu in andere woonomgeving, heb ik andere honden en nog steeds ervaar ik het zo zoals ik vaak beschrijf.

Enige verandering is hoe ik er zelf mee om heb leren gaan, en niet omdat ik nu brave hendikjes heb of heb gehad die er nu niet meer op reageren. In tegendeel, ik vind het juist lastiger nu ik een hondje heb die het doodeng vind als ze wordt aangevallen. En tot voor kort had ik altijd nog een Aki die er wel wat van wilde vinden..

Maar merk wel dat je zelf moet schakelen, hoe een ander doet of niet doet moet je daar laten. Richt je op je zelf en in dit geval je eigen honden en weet waar je heen wil en hoe je dat kan bereiken, dan heb je meer dan de helft al gewonnen in gedrag en reactie..

Duurde mij ook best lang hoor, eer ik weer dat besef had.

En natuurlijk til je op, schop je weg als de dreiging te hoog is op moment zelf.
Maar hoe je de dagen en weken erna vervolgens weer mee aan de gang gaat, of op pad gaat, daar ben je ook zelf bij.