Een Hondenleven

Nanna schreef: 20 apr 2026, 11:22 Das het voordeel van een pup uit het buitenland. Die zijn minstens 15 weken en dat slaapt ‘snachts gewoon meteen door. En het waren Puli’s dus geen zware honden en dat ging meteen mee wandelen hoor.
Maar ik heb ook al volwassen honden genomen en dat was net zo prima. In het uiteindelijke resultaat aan hond maakt het niet veel uit of je moet echt een getraumatiseerde hond nemen maar hoe sneu voor het dier ook, daar heb ik geen zin in.

Ik ook niet. Wij hebben dieren, bezoek en twee kinderen die regelmatig komen logeren dus ik wil wel een hond waar ik van op aan kan. Geen onvoorspelbaar getraumatiseerd dier. Dat werkt hier niet.

Gelukkig zijn er genoeg honden uit het buitenland of Nederland die geen trauma hebben maar wel een plekje zoeken. Dus keuze is reuze haha.

Ik heb Guus genomen en ben de volgende dag lekker twee uur met de honden los door het bos gaan wandelen. Ze konden heerlijk spelen en een week later konden ze prima samen alleen blijven op de werkdag maandag. Heerlijk. En uiteraard meteen doorslapen en Guus lekker beneden op de bank met Bas. Bij Eva heb ik de zaken toch heel anders ervaren. Bijna tegen een overspannen gevoel aan. Zij kon een jaar lang niet alleen zijn. Ik durfde een hondje van 8 weken niet zonder toezicht bij de volwassen honden te laten en ik was er de hele dag mee bezig om de boel te managen en te zorgen dat de oudere honden toch lekker konden rennen en uitgelaten werden ook al mocht de pup maar kort lopen. Dan apart met de pup allerlei sociale dingen doen en een cursus etc. ik werd helemaal gek.....

Ik kan ook echt niet met een buggy door het bos lopen dus voor mij werkt dat niet. Snap dat iedereen dat anders zal ervaren maar ik wil gewoon dag twee dat de nieuwe hond lekker meedraait en genieten van het karakter en het uiterlijk van een krachtige mooie volwassen hond.

Dus de oplossingen die je hebt en hoe je er van kan genieten gelden voor mij niet. Ik voel me net een moederkloek over een baby hondje en daar raak ik overbelast van. Aangezien ik ook werk en al honden heb.

Ik vind er gewoon niks aan om een hondje te hebben waar je niks mee kan. Niet wandelen. Niet doorslapen. Niet de deur uit. Niet lekker laten rennen en zwemmen of spelen met andere honden. Ben er gewoon niet geschikt voor. Plus ik vind het veel teveel zorg en weet dat ik daar de tijd en de zin absoluut niet in heb. Kost me teveel van mijn tijd en inzet. Nee sorry we kunnen niet op je verjaardag komen want we hebben een puppy. Nee sorry werk. Ik kan niet op kantoor komen werken etc etc. Ik moet thuis bij de pup blijven die al gaat krijsen als ik alleen naar de wc ga. Poep en pies dweilen. Ik zou er vooral overspannen van raken en hopen dat het hondje maar snel wat ouder is.

DexSaarSophie schreef: 19 apr 2026, 22:14 Maar dat is toch helemaal goed.
Dat past heel erg bij jou dus voor jou kan daar geen pup tegenop en dat hoeft ook niet hè.
Voor anderen is dat misschien weer anders en dat is ook goed.

Absoluut. En natuurlijk vind ik het fijn om een onbegrepen hond uit een vervelende situatie te halen en te zien opbloeien. Maar dat is niet de reden dat ik hem neem. De reden is dat ik hem wil. Ik neem de hond die ik het liefst wil. Net zoals een ander het liefst een pup wil. Ik ben helemaal geen liefhebber van pups. Daar kan ik niks mee Ik wil de dag nadat ik mijn nieuwe hond heb ermee wandelen. Daar is ie voor.

Ik snap dat voor veel mensen een pup of jonge hond het juiste is. Maar ik heb dat totaal niet. Ik wil een hond van minimaal 1.5 jaar waar ik op val. Dus dan kom je automatisch op de massaal aangeboden herplaatsers uit. Keuze te over. Bijna een snoepwinkel voor mij. Zachte Mechelse herders. Sociale KBH en prachtige ex jachthonden en meer. Domweg keuze te over. En leuk als zo'n hond dan bij mij op zijn plaats komt.

Guus is fantastisch leuk. Die zag ik en ik was op slag verliefd. Precies wat ik zocht voor bij Bas. En precies de allerleukste die er is. Daar kan geen pup tegenop. Ik vind hem nog steeds het mooiste kleine hondje ooit. Een lot uit de loterij en heel gemakkelijk te vinden tussen alle buitenlandse leuke hondjes.

Wie heeft het over goede doelen? Ik vind een lieve volwassen kangal of Duitse herder gewoon iets waar ik zelf hebberig van wordt. Heeft helemaal niks met goede de elen te maken. Ik vind een pup of jonge hond totaal niet iets wat ik wil. Moet er niet aan denken. Dus waar het idee van een goed doel vandaan komt snap ik niet. Dat is een misverstand. Natuurlijk vind ik het fijn om een hond een fijne plek te geven maar ik ga absoluut geen hond nemen die ik niet heel graag wil hebben. Om er een te redden. Absoluut niet. Het gaat wel gemakkelijk samen dus ik kies daar voor. Maar dat is deels omdat ik gewoon een grote affe hond wil. En als ik dan bij herplaatsers kijk heb ik keuze te over en juist het soort hond dat ik zoek ook nog.

Ik zou voor geen goud een kangalpup nemen. Never. Maar een volwassen dier dat mij vriendelijk begroet en waarvan ik de opvang of oud eigenaar vertrouw dat het een goede hond is. Graag!

Ik ga met liefde en verstand iets heel raars doen. Ik heb de ruimte en het hart. Ik heb er alle vertrouwen in.

EchoMira schreef: 19 apr 2026, 20:38 Ik heb vorig jaar een hond van 9 genomen.
Dat is dus niet wat ik bedoel.

De markt is wel onbegrensd maar ik heb geen behoefte aan elke hond.
Op het moment dat ik wel een hond zoek kan ik dat niet abstract houden.

Als ik er nu een hond bij zou nemen zou dat een waakhond zijn. Een reu. Want ik heb nu een naaikransje van 3 teven. Dat past goed.
Hij moet alleen kunnen zijn of dat kunnen leren. Niet omdat ik vaak weg ben maar omdat ik gewoon een hond wil hebben die alleen kan zijn.
Nou dan nog even de rassen uitsluiten waar je nog niet betaald naar wil kijken en dan zit je toch echt van het menu af te bestellen.

Ik zoek precies hetzelfde en heb al honderd geschikte honden gezien. Van een kangal tot een Duitse herder uit Zuid Europa met rechte rug. Ik ga zodra Bas er niet meer is direct een potentiële kandidaat aanschaffen. Een heerlijke grote stoere erfvaste wandelmaat. Misschien wel een kangal. Ik heb zin om gek te doen en ik weet dat ik het kan.

EchoMira schreef: 19 apr 2026, 20:27 Het maakt me eerlijk gezegd niet zoveel uit of het een rashond is. Ik wil alleen een bepaald soort hond als ik een nieuwe hond wil en daar hoort bij dat hij nog heel jong is.
Dat is buiten de fok om helaas niet beschikbaar.

Ik heb dat gelukkig niet. Ik neem zo een hond van 6 want ik denk dat je met elke hond opnieuw kan beginnen. Dus voor mij is de markt onbegrensd.

Ik wil gewoon een toffe hond en ik ben altijd van de raslozen geweest. Dat zijn de sterkste en dat heeft me altijd meer aangesproken dan zuiver bloed. Wuilus was veel gaver dan welke Bouvier of Duitse herder dan ook. En ze had een super goed karakter. Tenminste ik vond haar heel gaaf en uniek.

Guus zou een ras moeten zijn. Dat is een hond die eeuwige jeugd heeft en zijn karakter is gewoon top! Ik vertrouw blind op hem ondanks dat het geen golden retriever is. Met alles. Of het een paard of een baby is. Guus laat het heel en zorgt dat het klikt.

Bas idem. En Dapper was ook de stoerste. En Cleo de mooiste en een sociaal wonder. Dus ik heb geen enkele drang of zucht naar bewust gefokte honden met allerlei foute motieven. Doe mij die speciale gave dieren maar die niemand wil. Dat zijn de beste.

EchoMira schreef: 19 apr 2026, 18:49

Marc schreef: 19 apr 2026, 18:41 Je moet gewoon helemaal geen ras willen waar de fokkerij geen zak doet aan het stoppen van de kwellingen die erfelijke gebreken heten.

En dat geldt voor bijna elk ras dat 200 jaar na de start van het stamboek nog steeds in dezelfde stoffige uitgedroogde genenpoel zit te poeren.
Fokkers mogen kiezen; A. je bent te dom om alleen te poepen en snapt oprecht niet hoe inteelt werkt of B. het interesseert je niet omdat het je wat geld oplevert.
Een liefhebber ben je alvast niet.

Je kunt namelijk gewoon dit fokken zonder welke genetische problemen dan ook.
Doen ze niet want geen stamboom en dus geen hoofdprijs.

Deze hond wil ik!!! Wat een heerlijk beest!

Je moet gewoon helemaal geen ras willen waar de fokkerij geen zak doet aan het stoppen van de kwellingen die erfelijke gebreken heten. Elke hond kan wat hebben of krijgen maar willens en wetens een nest op de wereld zetten van een ras dat stijf staat van de pijnlijke vroegtijdige dood veroorzakende genen is meewerken aan die shit. Ik vind het verwerpelijk om ermee te fokken maar ook om ze te kopen voor een flinke zak geld want dan hou je het in stand.

DexSaarSophie schreef: 19 apr 2026, 17:03

Marc schreef: 19 apr 2026, 16:20 Oud zijn is niet hetzelfde als langdurig kwakkelen. Een oude hond kan minder maar wil ook minder. Dus daar heb ik zelf niet zoveel moeite mee. Merk ik. Ik vind het prima dat Bas 17 jaar is of iets in die richting. Binnenkort worden haar tanden waarschijnlijk gedaan. Dat is dan erop of eronder. We gaan zien. Vrede mee en als het wel goed gaat een tijdje erbij zonder tandpijn

Eens. Mensen worden ook oud met gebreken.
Maar het ene gebrek is het andere niet. Een beetje staar, een paar missende tanden. Is iets heel anders dan een hond die 24/7 pijn heeft, die nauwelijks kan lopen of die je met van alles moet behandelen om het leven dierwaardig te houden.

Een oude hond die altijd pijn heeft moet je gewoon in laten slapen. Ik ben absoluut niet van het laten afzien. Dat doen wij ook niet. Want de tanden van Bas zijn slecht en sinds een maand eet ze moeilijk. Je kan het echt zien. Dat is niet de bedoeling dus de tanden worden gedaan met alle risico op doodgaan. Maar anders is het de rest van haar leven tandpijn. Dat mag niet van mij.

Haar echo zei geen gezwellen. Haar bloedbeeld zei nieren mwah....dus ze krijgt tijdelijk niet dieet. En antibiotica om het bloed goed te maken. En haar hart was ok. Dus het zou moeten kunnen.

Oud zijn is niet hetzelfde als langdurig kwakkelen. Een oude hond kan minder maar wil ook minder. Dus daar heb ik zelf niet zoveel moeite mee. Merk ik. Ik vind het prima dat Bas 17 jaar is of iets in die richting. Binnenkort worden haar tanden waarschijnlijk gedaan. Dat is dan erop of eronder. We gaan zien. Vrede mee en als het wel goed gaat een tijdje erbij zonder tandpijn

Nanna schreef: 18 apr 2026, 23:18 Dobermanns die overlijden aan Dilaterende Cardiomyopathie (DCM) sterven hier vaak op de leeftijd van 4 tot 7 jaar, al kunnen symptomen ook later optreden. Het is een erfelijke hartspierziekte die bij dit ras veel voorkomt (naar schatting tot 58% van de populatie) en vaak tot een plotselinge dood leidt.

Zestig procent kans dat je hond opeens dood omdondert op jonge leeftijd. Neen.

Maar dat is wel de snelle dood waar veel mensen geen problemen mee lijken te hebben. Ik zou het helemaal niks vinden om een hond die super vitaal is dood te zien vallen overigens dus snap je prima.

Gonnie schreef: 18 apr 2026, 21:50

EchoMira schreef: 18 apr 2026, 21:18 Voor mij nu mag een hond gewoon 30 worden want ik ben 52 en 82 wil ik wel worden.
Gaan we samen het hoekje om.
Maar dat is nu eenmaal niet hoe het werkt.

Het gaat me echt om het verplegen. Ik vind zieke honden gewoon veel minder leuk. Oud mag best maar ik wil geen symptomen zien.
En echt met alle respect..honden die flauw vallen...nee.
Niet dat ik ze dan niet meer wil maar dat was nooit de bedoeling van honden hebben. Dan heb ik persoonlijk liever dat ze gewoon meteen dood gaan. Ik heb niks met palliatief geneuzel. Niet eens voor mezelf. Ik vind dat dus niet zo leuk. Ik heb er last van. Juist omdat ik zo dol op ze ben.

Wil ik eigenlijk ook niet. Hier heeft jaren in het bos een hond gelopen die amper kon lopen, viel elke keer om. Vond het echt rot om te zien, dat zou ik voor mijn honden echt niet willen.
Ik zou het dan ook niet echt erg vinden als ze ineens dood neervallen.

Waarom lopen mensen met een hond om het bos die amper kan lopen is mijn eerste vraag. Gewoon omdat ze willen dat ze met hun honden in het bos kunnen lopen?

Zou je het ook niet erg vinden als je honden omvallen nu? Ze zijn toch helemaal niet oud? Dan vraag ik me af of je er wel echt blij mee bent. Want ik zou het prima vinden als Bas morgen dood ligt met haar wat...17 jaar. Maar bij Guus vind ik dat echt vervelend. Die is hartstikke vitaal nog en een leuk en fijn en gezellig hondje om te hebben . Dus daarvan kan ik niet zeggen dat ik het niet erg zou vinden als hij ineens dood zou neervallen

Bas valt soms flauw maar omdat ze er zelf niks om geeft en ze er ook helemaal ok weer uit komt geef ik er niks meer om. Ik ben haar eigenaar en de laatste keer was 2 weken geleden. Eigenlijk stelt het niks voor. Het duurt amper 20 seconde en soms negeer ik het. Ik vang haar op als ik het zie aankomen maar loop soms ook gewoon weg om alvast een snoepje te pakken. Dus het stelt voor mij echt niks voor. En als ze er in blijft is het ook goed. Maar voor de twee minuten die het duurt per maand is er voor mij dus weinig aan de hand. En voor haar ook want ze merkt er zelf niks van. Dat zie ik aan haar.

Verder heeft ze eigenlijk weinig issues anders dan oud zijn. Inmiddels kan ik daar wel goed mee omgaan merk ik. Het hoort erbij en ik neem het er ook bij.

Ik kan je volgen behalve als je op voorhand zou weten dat dapper maar 9 werd. Zoals dat bij een doberman of deerhound is. Of beter gezegd een deerhound wordt vaak maar 5 of 6. Ik vind dat investeren in niks. Je kan eerst 2 jaar werken aan opvoeden en grootbrengen en vervolgens heb je nog 2 tot 4 jaar een mooie hond. Nee. Dat is me echt te kort.

Ik heb Guus alweer bijna 10 jaar. Super actieve vrolijke leuke hond. Goddank is het geen mismaakt ras dat ver over de houdbaarheidsdatum was. Want ik vind het prima als hij er nog een paar jaar is. Ik heb hartstikke veel plezier van die hond.
Zelfs van Bas hebben we nog plezier. Ze heeft zelf geen probleem met oud zijn en ik eerlijk gezegd ook niet meer met haar oud zijn.

Van mij hoeft een hond geen 18 te worden. Liever niet. Maar een beetje leuk 12 jaar vind ik wel dat er in potentie in mag zitten.

Nanna schreef: 18 apr 2026, 20:18 Ik was er vroeger weg van. Nu zou ik me de poten er niet aan branden. Ze gaan erg jong dood.

Dat vond je toch geen probleem bij een deerhound? Kort maar krachtig. Want er is toch geen verschil? Ik snap het ergens ook nog als je tijdelijk een grote hond wil en graag een pup. Als je een kangal of een Bouvier neemt kan hij zomaar 15 worden en dat is toch twee keer zo oud.