Fayah is er nu een week en het gaat nog steeds heel goed.
Onze ritmes zijn meer op elkaar afgestemd nu en ze heeft de routines wel door, dat maakt het allemaal een stuk minder vermoeiend
Ze is nog wel een enorme piranha, maar ook daar zit verbetering in. Ik kon vandaag al meer dan vijf meter lopen zonder dat ze in mijn broek of pantoffels hing
De zindelijkheid gaat goed, het even alleen blijven gaat goed, het gaat uitstekend met de andere honden en met de katten - een voorbeeldig pupje dus
Kat Nena had het meeste moeite met haar en rende soms weg, wat voor Fayah natuurlijk een enorme uitnodiging was om er achteraan te rennen, maar inmiddels rent Nena niet meer weg voor Fayah en is dat 'spelletje' dus ook vanzelf uitgedoofd.
Het is fijn dat ze lekker ondernemend is en zichzelf ook goed kan vermaken, ze loopt rustig even de tuin in in haar eentje om daar wat te struinen, op een takje te knabbelen of met haar speelgoed te spelen, maar komt ook direct als ik haar dan roep. Op de rustmomenten ligt ze bijna altijd aan mijn voeten onder de tafel, ze pakt goed haar rust en kopieert daarin ook heel erg mijn andere honden, die eraan zijn gewend dat ik op bepaalde momenten aan het werk ben en dat ze niets van mij hoeven te verwachten als ik achter de computer zit. Dan gaat zij net als de rest ook maar ergens liggen of aan een nylabone kluiven. Ze wil alleen de grote nylabones van de grote honden trouwens, de kleine puppy nylabone laat ze links liggen
Mila is inmiddels ook helemaal ontdooid en volgens mij best in haar nopjes met de nieuwe aanwinst:
Helaas kunnen we nog niet echt wandelen, omdat Fayah nog niet volledig gevaccineerd is en hier nog veel parvo en hondenziekte voorkomen. Komende week gaan we wel wat uitstapjes maken, op de arm (gaat nog net, ik denk dat ze tegen de 7 kilo aanzit inmiddels) en op plekken waar niet echt andere honden komen en ze dus wel op de grond kan. Het lopen aan een riem was nog een uitdaging, aan het tuigje lukt dat inmiddels goed, maar de halsband vindt ze helemaal niets en daar verzet ze zich hevig tegen. Dus daar oefenen we eerst nog maar iets meer mee.
Het is vooral heel erg genieten dus, ze is behalve slim, makkelijk en actief ook erg lief en ze houdt van knuffelen. Ze is nu ook in de fase dat ze echt graag nieuwe dingen wil leren en dat allemaal ook heel snel doorheeft, dus dat is erg leuk. Komende week staan er ook wat meer ritjes in de auto op de planning, hopelijk went ze daar dan ook aan.
Ze proberen het wel, maar dat zichzelf afremmen kan Arlo nog helemaal niet. Komt vast wel goed, maar hij heeft daarin nog veel te leren en zij is nu nog te kwetsbaar, dus voor nu is het geen handige combinatie. Dat moeten ze dus nog even uitvogelen, hoe ze wel op een enigszins gelijkwaardige manier kunnen spelen.
.
Je ziet wel in het begin dat hij maar net op tijd afremt en dat dat voor haar eigenlijk al te veel is. 
