Apporteren en (te) hoge drift

[Zamunda]

Gimp is dol op apporteren, op land en in het water (duiken!). Maar na de eerste keer zit ze al heel snel heel hoog in de drift, met later ook piepen en dwingend (en schel ) blaffen. Daar hou ik niet van, maar ik hou wel van de drive om die speel te willen halen en die prachtige duiken die ze maakt in het water .

Ik heb nooit eerder een hond gehad die zo fanatiek was om een speeltje en die ook met doorlopen nog een hele tijd op de speel gefocust blijft. Ik vind het prachtig om die drive te zien, maar zou het graag meer kunnen controleren. Ik denk dat het handig is om te gaan werken aan schakelen?

Met Murf heb ik dat schakelen vanaf het begin gedaan maar dan met trekspelletjes, dat lijkt Gimp niet te kennen/durven maar ik ben er een beginnetje mee aan het maken. Hoe zou ik het bij Gimp aan kunnen pakken met het apporteren? Iets neerleggen en dan vrij geven om te pakken vindt ze geen hol aan, het moet wel 'vliegen' zeg maar . Afwisselen met voer doet niet veel, speel is véél belangrijker op zo'n moment . Ik vind het gaaf, maar ook een uitdaging om haar wel te kunnen laten apporteren zonder dat de controle kwijtraakt.

Mijn duiker

[mijke]

Sowieso heel gedoseerd doen. Direct stoppen zodra ze een bepaalde mate van fanatiek bereikt, idealiter dus vlak voor ze vervelend gaat doen, maar daarin zul je haar gaandeweg vanzelf beter gaan leren kennen. En maak sowieso geen gewoontes. Op plekken, momenten of situaties waarin ze het gaan verwachten loopt de spanning al op voordat je überhaupt begonnen bent, en dan is de lol er snel af.

[Zamunda]

Sowieso heel gedoseerd doen. Direct stoppen zodra ze een bepaalde mate van fanatiek bereikt, idealiter dus vlak voor ze vervelend gaat doen, maar daarin zul je haar gaandeweg vanzelf beter gaan leren kennen. En maak sowieso geen gewoontes. Op plekken, momenten of situaties waarin ze het gaan verwachten loopt de spanning al op voordat je überhaupt begonnen bent, en dan is de lol er snel af.

Dat dacht ik ook al, dan moet ik denk ik het punt zien te vinden waarop ze het wél leuk vindt om er achteraan te gaan maar niet zó leuk dat ze meteen te hoog zit (dat gebeurt dus meestal al na één keer). Minder ver weg gooien en met minder belangrijke speeltjes. En als ze de speel gebracht heeft maar niet te hoog in de drift kwam, dan kijken of je over kunt op iets anders samen doen of juist even 'klaar' en niks samen? Ik zou haar dan eigenlijk juist willen belonen voor het apporteren (met controle) ipv 'klaar' en negeren.

Die gewoontes is een goede! Ik heb nog geen gewoontes gemaakt en daar kan ik nu bewuster van wegblijven.

[mijke]

Ik stopte altijd gewoon met apporteren (was meestal op wandeling) en liep dan verder of ging iets rustigs doen zoals snoepjes snuffelen. En wat ik ook gedaan heb is 'klaar' aangeleerd om het einde van het spel te markeren. Als ze al te fanatiek was werkte dat niet en dan zette ik het commando 'huppelen' in. Dat is een soortvan 'vrij', meestal gebruikt bij het losklikken van de riem, maar ook te gebruiken als commando zo van 'ga nu even iets voor jezelf doen ergens anders'.

[Smoushond]

Minder ver gooien en minder leuke speeltjes is hier mislukt
Bertus vind gewoon alles wat door de lucht vliegt geweldig leuk en staat meteen aan
Wat wel heel goed werkt is 2 ballen gebruiken

Dus 1 bal gooien en als hij die heeft gebracht en los heeft gelaten meteen de andere bal weer gooien
Want als ik de bal wil pakken die hij neerlegt dan hapt hij en als ik niet snel genoeg ben ook
Hap hap hap van 0 naar 100

[Lieske_1977]

Als ze het zo leuk vindt, is het mogen apporteren eigenlijk al een beloning op zich. Je zou kunnen beginnen met meer rust inbouwen voor ze het apport mag halen, bijvoorbeeld door een anti-inspringlijntje te gebruiken of een riem voor haar borst te houden. Als het speeltje is geland, wacht je een seconde en dan laat je haar gaan terwijl je het commando ‘apport’ geeft. Dit wachten kun je steeds verder uitbouwen, totdat ze rustig blijft zitten en op het commando wacht. Het apporteren is dan eigenlijk een beloning voor het blijven zitten en rust bewaren.

Ik hou ervan, die passie! Wel lastig om in goede banen te leiden soms (hè Bliss? )

[Zamunda]

Als ze het zo leuk vindt, is het mogen apporteren eigenlijk al een beloning op zich. Je zou kunnen beginnen met meer rust inbouwen voor ze het apport mag halen, bijvoorbeeld door een anti-inspringlijntje te gebruiken of een riem voor haar borst te houden. Als het speeltje is geland, wacht je een seconde en dan laat je haar gaan terwijl je het commando ‘apport’ geeft. Dit wachten kun je steeds verder uitbouwen, totdat ze rustig blijft zitten en op het commando wacht. Het apporteren is dan eigenlijk een beloning voor het blijven zitten en rust bewaren.

Ik hou ervan, die passie! Wel lastig om in goede banen te leiden soms (hè Bliss? )

Ja ik vind het heel mooi om te zien! Maar voor mij echt nieuw deze vorm van drift dus ik kan wel wat tips van ervaringsdeskundigen gebruiken (hè Bliss ).

Ik zal toch eens naar manieren gaan zoeken om inderdaad meer rust in te bouwen, vooralsnog heeft ze geen interesse meer als het ding al geland is en ze dan pas mag gaan. Maar dan zou ik kunnen beginnen met heel even vasthouden na het gooien en dan loslaten voordat het geland is en van daaruit uitbouwen?

En mee eens dat het apporteren een beloning is, maar als ik stop als ze te hoog in de drift gekomen is dan zou ik graag een verschil maken met stoppen als ze niet te hoog in de drift kwam.

Minder ver gooien en minder leuke speeltjes is hier mislukt
Bertus vind gewoon alles wat door de lucht vliegt geweldig leuk en staat meteen aan
Wat wel heel goed werkt is 2 ballen gebruiken

Dus 1 bal gooien en als hij die heeft gebracht en los heeft gelaten meteen de andere bal weer gooien
Want als ik de bal wil pakken die hij neerlegt dan hapt hij en als ik niet snel genoeg ben ook
Hap hap hap van 0 naar 100

Zo erg is Gimp gelukkig niet . Ik kan ook bij hoge drift wel de speel nog veilig pakken (zolang ze wil happen pak ik dat ding ook gewoon niet) en twee ballen is in mijn geval niet nodig maar ook niet handig: ik wil namelijk juist dat we kunnen gaan schakelen ipv aan één stuk door op standje 100 .

[mijke]

En mee eens dat het apporteren een beloning is, maar als ik stop als ze te hoog in de drift gekomen is dan zou ik graag een verschil maken met stoppen als ze niet te hoog in de drift kwam.

Ik betwijfel of ze die link zelf snel zullen leggen (geen onderbouwing voor, gewoon gevoel, dus wellicht zit ik er naast), maar mocht je dat willen dan is snoepjes snuffelen misschien wel een goede. Dat is én belonend én kalmerend.

[Lieske_1977]

En mee eens dat het apporteren een beloning is, maar als ik stop als ze te hoog in de drift gekomen is dan zou ik graag een verschil maken met stoppen als ze niet te hoog in de drift kwam.

Ik betwijfel of ze die link zelf snel zullen leggen (geen onderbouwing voor, gewoon gevoel, dus wellicht zit ik er naast), maar mocht je dat willen dan is snoepjes snuffelen misschien wel een goede. Dat is én belonend én kalmerend.

Het is niet zozeer stoppen bij te hoog in drift komen, maar eerder dit voorkomen door pas te laten apporteren bij rust en te zorgen dat ze geen succes heeft bij ongewenst gedrag. In jachttraining gaat het dan vooral om inspringen, dus vóór het commando het apport willen halen. Dat kun je met zijn tweeën oefenen: je helper staat een eindje verderop met het speeltje en jij houdt je hond naast je. Je helper gooit goed zichtbaar het speeltje op, eventueel met een geluidje erbij om de aandacht van je hond te trekken. Met inspringlijntje of riem voor de borst zorg je dat je hond niet te vroeg vertrekt. Gebeurt dat toch, haalt je helper het speeltje weg voordat de hond het bereikt, zodat die geen succes scoort (en dus beloond zou worden voor ongewenst gedrag).

[mijke]

@Lieske_1977 ik snap wat je bedoelt hoor, mijn reactie ging over dat belonen dat zamundawil proberen bij een rustige apport, niet over jouw idee van rustig zijn vóór ze gaat apporteren (daarom had ik dat deel van de quotes ook weggehaald ).

[Gretha]

Succes
Ik heb de moed opgegeven

Tux doet het ook echt alleen bij apporteren van de dummy uit het water of de bal op het land. De geluiden zijn verschrikkelijk
Maar ik krijg het er niet uit. Zo lang het alleen daarmee is, heb ik er vrede mee. Ze vindt het gewoon helemaal fantastisch en haar drive is enorm.

Edit: zodra ik zeg "klaar" en dummy optil of de bal in mijn zak stop is het wel meteen over en gaat ze weer gewoon haar ding doen. (de bal heb ik meestal bij me als ultieme beloning bij moeilijke situaties)

[malinois]

Ik wens je succes.

[EchoMira]

Het is niet zozeer stoppen bij te hoog in drift komen, maar eerder dit voorkomen door pas te laten apporteren bij rust en te zorgen dat ze geen succes heeft bij ongewenst gedrag.

Precies.
En...juist wel gewoontes maar dan de juiste.

Gewoon thuis in de gang beginnen, naast het tafeltje met de antieke vaas.
Rollen met het balletje. In kleermakerszit.
De basis goed zetten en dan toonladders. Naar HEEL VEEL GEDOE..en weer terug.

Alleen maar stoppen is niet duidelijk genoeg. Dan loopt je hond met een bak frustratie naar het volgende doelwit.

[Inge O]

j En als ze de speel gebracht heeft maar niet te hoog in de drift kwam, dan kijken of je over kunt op iets anders samen doen of juist even 'klaar' en niks samen? Ik zou haar dan eigenlijk juist willen belonen voor het apporteren (met controle) ipv 'klaar' en negeren.

Had ik niet ergens gelezen dat ze graag dingen leert/oefeningetjes doet? Dan zou je een verschillend woord kunnen gebruiken voor 'dat heb je goed gedaan, maar we stoppen er even mee' tov. 'nee, zo speel ik niet meer mee', en dan in het eerste geval het speeltje wegstoppen en een favoriet oefeningetje vragen, en daarvoor (afhankelijk van wat ze het leukste vindt) met een snoepje of stem belonen?

En dat ze een stilliggend speeltje niet meer interessant vindt, zou je dat niet net kunnen gebruiken? Je houdt haar (voorlopig altijd) vast, gooit, en laat haar pas los als het stilligt. Doet ze er niks mee dan is er geen man overboord, dan mist ze de kans op een spelletje. Misschien dat ze geleidelijk aan toch gaat ontdekken dat het dat is of niets? En dat ze dan - ga ik toch vanuit - als ze dan toch maar eens zou beslissen om het op te halen dat sowieso veel rustiger zal doen omdat ze dat niet zo leuk vindt?
En dat je dan - als dit goed zou gaan - om het voor haar toch nog wat leuker te houden er een routine van zou maken om haar alleen de laatste keer 'volle bak' te laten gaan?
Mijn ballenhonden (heb er nu maar eentje, Plezantje) kennen/kenden allemaal het zinnetje 'nog één keer', vaak komen ze de bal al niet eens meer brengen omdat ze weten dat het klaar is.

[Smoushond]

Het probleem is dus het piepen en schel blaffen? Dat doet Bertus dus niet maar ipv piepen en schel blaffen hapte hij. En dat kan ik dus voorkomen door hem te laten focussen op de andere bal terwijl hij nog een bal in zijn bek heeft. Hij laat die keurig netjes voor mijn voeten vallen .

Al moet ik zeggen dat hij dat alleen doet op een veld . Of in de tuin. Als ik iets in het water gooi weer helemaal niet dan legt hij het rustig neer en wacht. Zit daar bij Gimp ook verschil in? Dat ze na een stukje zwemmen minder hoog in drive komt en rustiger is ?

[Gudrun]

Herkenbaar .

Ik vind dat niet erg, dat hoog in drift gaan, mits bereikbaar blijven.
Dus wat ik doe is het leuks laten zien (speeltje, schapen, agility) en dan eerst rust eisen voor ze mogen gaan. Zowel bij Kika als bij Poppy.
Kika moet gaan liggen en inchecken bij me als ik dat vraag, Poppy moet zitten en stoppen met blaffen, als ze dat doen dan gooi ik/mogen ze vertrekken. Niet gaan zitten/liggen is gewoon niet mogen werken. Ook niet na 5 keer en nog willen, eerst rust en dan mogen ze.

Beiden gaan ook niet achter "dode" speeltjes aan, het moet inderdaad absoluut bewegen anders is de lol er af. Methode rustig in de gang alleen opbouwen heb ik geprobeerd, het lukt wel min of meer maar is bijlange niet zo leuk en zet heel veel druk op hen want he, eerst beweegt het en mogen ze niet, dan is het dood en moeten ze. Niks aan.

Want het gaat ze niet om het apporteren en pakken maar vooral om het najagen!

Hierbij wissel ik de tijd dat ze moeten rustig wachten, tussen 1 seconde en 10 minuten zowat, afhankelijk van situatie en uiteraard opgebouwd over ruim een jaar tijd.

[Inge O]

Want het gaat ze niet om het apporteren en pakken maar vooral om het najagen!

Dat is inderdaad de lol van apporteren, maar najagen heb je in verschillende vormen : ergens heen sprinten en het laatste stuk met je neus moeten doen (in hoog gras bv.) valt ook onder najagen, misschien leert ze dat ook leuk te vinden?
Eigenlijk zou je een speeltje moeten vinden of maken dat uit zichzelf nog wat beweegt, om toch meer te triggeren .

dan is het dood en moeten ze

Nee nee, géén moeten, dat mag het nooit worden want dan is de lol er natuurlijk meteen vanaf.

[Smoushond]

Is het bij Gimp wel te hoog in drift gaan? Of gewoon vervelend aangeleerd gedrag? Je hoeft maar een paar keer iets te gooien als ze blaft uit enthousiasme en de link is gelegd . Misschien hebben de vorige eigenaren haar zo beloond?

Ik liep laats met een hond die 4 jaar is en erg rustig ,suf zelfs vooral bij warm weer. Maar zodra er een stok gegooid werd begon hij te blaffen . Apporteren deed hij niet dus weinig drive . Ja drive om te blaffen

[Diana]

Herkenbaar .

Ik vind dat niet erg, dat hoog in drift gaan, mits bereikbaar blijven.
Dus wat ik doe is het leuks laten zien (speeltje, schapen, agility) en dan eerst rust eisen voor ze mogen gaan. Zowel bij Kika als bij Poppy.
Kika moet gaan liggen en inchecken bij me als ik dat vraag, Poppy moet zitten en stoppen met blaffen, als ze dat doen dan gooi ik/mogen ze vertrekken. Niet gaan zitten/liggen is gewoon niet mogen werken. Ook niet na 5 keer en nog willen, eerst rust en dan mogen ze.

Beiden gaan ook niet achter "dode" speeltjes aan, het moet inderdaad absoluut bewegen anders is de lol er af. Methode rustig in de gang alleen opbouwen heb ik geprobeerd, het lukt wel min of meer maar is bijlange niet zo leuk en zet heel veel druk op hen want he, eerst beweegt het en mogen ze niet, dan is het dood en moeten ze. Niks aan.

Want het gaat ze niet om het apporteren en pakken maar vooral om het najagen!

Hierbij wissel ik de tijd dat ze moeten rustig wachten, tussen 1 seconde en 10 minuten zowat, afhankelijk van situatie en uiteraard opgebouwd over ruim een jaar tijd.

Zo doe ik het ook. Bij Mila en Amy heb ik het ook uitgebouwd naar blijven wachten als het speeltje al geland is. Ze zijn er dan beide iets minder fanatiek op, maar halen het nog wel op. Het blijven wachten als ik een speel weggooi, is voor hen echt het toppunt van zelfbeheersing, dat vinden ze allebei erg moeilijk Maar eerst rust en oogcontact en in het geval van Amy een zit voordat ik überhaupt gooi, dan heb je de ergste opwinding er al uit.
Die van mij hebben overigens geen superhoge apporteerdrift hoor. Mila doet niets liever, maar is altijd goed bereikbaar gebleven, misschien omdat ik het van jongs af aan altijd op deze manier heb gedaan. Amy had wat meer de neiging om naar de speel te springen en te happen, maar dat was ook heel snel over door pas iets te doen als ze rustig was. Fayah doet dat ook al heel netjes, zij gaat uit zichzelf zitten - op zich hoeft dat van mij niet, rustig zijn is genoeg, maar zo heeft ze dat zelf bedacht.

En ik beëindig het spel altijd met 'klaar' en een brokje zoeken, omdat ik anders ook van die verwachtingsvolle honden naast me heb lopen. Het brokje zoeken doe ik om even de aandacht te verleggen en om die 'klaar' geen negatieve lading te geven, zodat ze niet al te teleurgesteld zijn dat het spel weer voorbij is.

[ranetje]

Ze houdt kennelijk van najagen.
Het idee van Diana is denk ik wel een goeie.
Ze mag gaan als ze stil is, dus je gooit nog niet tot ze stopt met blaffen.
Als je gooit (omdat ze stil is) mag ze er wel meteen achteraan.
Overschakelen van najagen naar apporteren leuk vinden kan je denk ik het beste in kleine stapjes opbouwen.
Ik vermoed dat najagen wel haar voorkeur zal blijven houden

[mijke]

De geluiden zijn van d'r vader, want Sofi blaft zelden. Sorry. Fokfout.

[Barkley]

Ik zou ook beginnen zoals @Lieske_1977 het uitlegt. Fred had er een handje van om te gaan miauwen voor z'n apport. Hele liedjes werden er gezongen inclusief tapdansen en inspringen.

Daar hebben we het er uit gekregen door hem echt pas te laten gaan als hij kalm was. Het ging bij hem echt alleen om het najagen wat hij zo lekker vond.

[Gretha]

Tux doet het ook echt alleen bij apporteren van de dummy uit het water of de bal op het land. De geluiden zijn verschrikkelijk
Maar ik krijg het er niet uit. Zo lang het alleen daarmee is, heb ik er vrede mee. Ze vindt het gewoon helemaal fantastisch en haar drive is enorm.

Edit: zodra ik zeg "klaar" en dummy optil of de bal in mijn zak stop is het wel meteen over en gaat ze weer gewoon haar ding doen. (de bal heb ik meestal bij me als ultieme beloning bij moeilijke situaties)

Dat heeft ze van d'r moe.
De geluiden zijn van d'r vader, want Sofi blaft zelden. Sorry. Fokfout.

Nou vooruit, het is je vergeven omdat het verder zo'n top hondje is

[EchoMira]

Het verschil tussen najagen en apporteren moet duidelijk zijn vind ik.

Niet om het een of ander maar anders wordt het zo'n samengesteld gelul. Dat is sowieso kansloos.
Dan moet je niet opvoeden maar basisvoorwaarden scheppen.
Apporteren is het oprapen van een voorwerp en het zittend-in-de-rechterhand- van-de-baas te geven. Heel duidelijk kaderen want dan kun je dat concept ook buiten de herrie toepassen en dan kun je werken.

Hein is balgek. Hij lonkt je echt mee naar het tuinhuisje waar de werparm ligt. Krijsen, draaien en rennen. Helemaal als een junk.
En toch kan hij het ook op de bank met een zachtgekookt gepeld kwarteleitje.

[Gudrun]

En toch kan hij het ook op de bank met een zachtgekookt gepeld kwarteleitje.

Neee.. echt? Filmpje?
In mijn wildste dromen niet met een van de mijne. Zachtgekookt gepeld kwarteleitje vakkundig van het aanrecht jatten, dat weer wel.