Apporteren en (te) hoge drift

[Inge O]

En toch kan hij het ook op de bank met een zachtgekookt gepeld kwarteleitje.

Neee.. echt? Filmpje?
In mijn wildste dromen niet met een van de mijne. Zachtgekookt gepeld kwarteleitje vakkundig van het aanrecht jatten, dat weer wel.

Ik heb mijn vroegere Spook nog een rookworst laten apporteren, daar twijfelde ze geen seconde over maar deed het gewoon.
En ongekookt ei apporteren hebben we op de hondenschool ook nog gedaan, even kijken of ik daar een foto van kan vinden.

[Lieske_1977]

En toch kan hij het ook op de bank met een zachtgekookt gepeld kwarteleitje.

Neee.. echt? Filmpje?
In mijn wildste dromen niet met een van de mijne. Zachtgekookt gepeld kwarteleitje vakkundig van het aanrecht jatten, dat weer wel.

Ik heb mijn vroegere Spook nog een rookworst laten apporteren, daar twijfelde ze geen seconde over maar deed het gewoon.
En ongekookt ei apporteren hebben we op de hondenschool ook nog gedaan, even kijken of ik daar een foto van kan vinden.

Joy apporteerde ook plakken worst

[Gudrun]

En toch kan hij het ook op de bank met een zachtgekookt gepeld kwarteleitje.

Neee.. echt? Filmpje?
In mijn wildste dromen niet met een van de mijne. Zachtgekookt gepeld kwarteleitje vakkundig van het aanrecht jatten, dat weer wel.

Ik heb mijn vroegere Spook nog een rookworst laten apporteren, daar twijfelde ze geen seconde over maar deed het gewoon.
En ongekookt ei apporteren hebben we op de hondenschool ook nog gedaan, even kijken of ik daar een foto van kan vinden.

Ongekookt ei voor me dragen... ook eens geprobeerd (ze kan andere dingen dragen dus het proberen waard)



Het was lekker, Kika dankt u voor het goede idee!

[Inge O]

Zal het straks ook eens proberen .

[Nanna]

Dat noem ik pas apporteren.

[blondie]

Wel eens dat je het echte apporteren niet moet verwarren met een spelletje halen en brengen.
Aak speelt buiten gewoon en mijn vriend vond "in de hand" wel handig om het af te laten geven

Het is voor de lol en hij hoeft niet aan te komen bieden, lossen en netjes aan de voet zullen we maar zeggen.

Kan hij trouwens wel, met spullen van de grond die we hebben laten vallen, heel handig.


Te grote focus op speelmomenten is inderdaad niet prettig. Bluf had daar een handje van, die bleef vragen om spel ipv rustig even lekker haar eigen gang te kunnen gaan tijdens een wandeling. (Aak ook, maar gelukkig in mindere mate hij accepteert Nee, zogegezegd.)
En wat door iemand anders ook als tip gegeven werd, probeer vaste plekken voor nu even te vermijden waar je standaard speelt. Het is zo aangeleerd dat ze ALTIJD maar in een bepaald water mogen springen.... terwijl dat niet altijd gewenst is (als je een keer geen tijd hebt voor spel en afdrogen...)

Heb wel met mensen gelopen wiens hond ook alleen maar actie wilden als ze eenmaal een bal of speeltje hadden gezien. Wat zich inderdaad uitte in continue om je heen springen en blaffen. Bloedirritant.
Beide mensen waren prima in staat volgens mijn inschatting om honden op te voeden en te trainen, maar zeker bij de persoon met de DH was het een geval dat het niet uit die hond te krijgen was.

Denk dus zeker dat het goed is dat je het hier opwerpt om te kunnen bekijken hoe je dit gedrag om kunt buigen.
Ik denk inderdaad wat Diana en Ranetje aangeven dat als het spelen gaat beginnen je niet haar blafgedrag beloont door te gaan spelen, maar pas als ze haar waffel houdt.
En hoe.. geen idee, wellicht door combi van leren van commando's er controle in te gaan bouwen. Een zit, een af een even laten wachten.

[Zamunda]

Fijn jullie visies. Het komt er kort gezegd eigenlijk op neer dat ik me in moet houden en niet 'gewoon' even een balletje met haar moet gooien totdat ik een versnellingsbak op haar gemonteerd heb. Aan de slag dus.

Het wordt een enorm lange post met allemaal quotes, maar ik vind het reageren anders zo onoverzichtelijk worden.

Hier wordt er niet gespeeld buiten zonder beheersing. Ik heb de pest in blaffende, dwingende honden.

Vooral dat blaffen wil ik niet. Nu weet zazoe niet echt wat blaffen is, dat is fijn. Maar 1x blaffen = klaar.
Zazoe mag niet echt rennen achter de bal aan oid vanwege poten/rug, hij mag de bal zoeken. Daarbij heb ik ook de beheersing opgebouwd. Eerst alleen zitten (vasthouden) en dan bij rustige kont op de grond mogen gaan.
Inmiddels zit, blijf, ik loop weg en gooi de bal in de struiken, en loop nog wat verder, hij moet eerst naar mij en nog een opdrachtje en mag dan zoeken.

Ja precies dat! Mooi om te lezen hoe je het met Zazoe opgebouwd hebt.

Succes
Ik heb de moed opgegeven

Tux doet het ook echt alleen bij apporteren van de dummy uit het water of de bal op het land. De geluiden zijn verschrikkelijk
Maar ik krijg het er niet uit. Zo lang het alleen daarmee is, heb ik er vrede mee. Ze vindt het gewoon helemaal fantastisch en haar drive is enorm.

Edit: zodra ik zeg "klaar" en dummy optil of de bal in mijn zak stop is het wel meteen over en gaat ze weer gewoon haar ding doen. (de bal heb ik meestal bij me als ultieme beloning bij moeilijke situaties)

Ja dat zie ik bij Gimp ook. Enerzijds wil ik haar dat eigenlijk niet eens ontzeggen, maar ik hou toch echt niet van dat dwingende dus ga er toch mee aan de slag.

Ik wens je succes.

Dat geeft de burger moed .

Precies.
En...juist wel gewoontes maar dan de juiste.

Gewoon thuis in de gang beginnen, naast het tafeltje met de antieke vaas.
Rollen met het balletje. In kleermakerszit.
De basis goed zetten en dan toonladders. Naar HEEL VEEL GEDOE..en weer terug.

Alleen maar stoppen is niet duidelijk genoeg. Dan loopt je hond met een bak frustratie naar het volgende doelwit.

Mee eens, ik wil die versnellingsbak erop, kunnen schakelen.

Had ik niet ergens gelezen dat ze graag dingen leert/oefeningetjes doet? Dan zou je een verschillend woord kunnen gebruiken voor 'dat heb je goed gedaan, maar we stoppen er even mee' tov. 'nee, zo speel ik niet meer mee', en dan in het eerste geval het speeltje wegstoppen en een favoriet oefeningetje vragen, en daarvoor (afhankelijk van wat ze het leukste vindt) met een snoepje of stem belonen?

Zoiets dacht ik inderdaad aan. Maar omdat ze tot nog toe eigenlijk meteen zo die focus op die speel heeft wilde ze ook niet iets anders dan dat ik nog een keer zou gooien. Maar ik ga nu dus zoeken naar manieren om eerst in die lagere versnellingen te blijven, desnoods dat ze dus inderdaad niet eens interesse heeft zoals je hieronder ook aanhaalt.

En dat ze een stilliggend speeltje niet meer interessant vindt, zou je dat niet net kunnen gebruiken? Je houdt haar (voorlopig altijd) vast, gooit, en laat haar pas los als het stilligt. Doet ze er niks mee dan is er geen man overboord, dan mist ze de kans op een spelletje. Misschien dat ze geleidelijk aan toch gaat ontdekken dat het dat is of niets? En dat ze dan - ga ik toch vanuit - als ze dan toch maar eens zou beslissen om het op te halen dat sowieso veel rustiger zal doen omdat ze dat niet zo leuk vindt?
En dat je dan - als dit goed zou gaan - om het voor haar toch nog wat leuker te houden er een routine van zou maken om haar alleen de laatste keer 'volle bak' te laten gaan?
Mijn ballenhonden (heb er nu maar eentje, Plezantje) kennen/kenden allemaal het zinnetje 'nog één keer', vaak komen ze de bal al niet eens meer brengen omdat ze weten dat het klaar is.

Ik zou haar op zo'n moment misschien ook juist kunnen belonen voor de rust?
Wat mooi dat ze 'nog een keer' zo goed kennen dat ze de bal vaak niet eens meer terug komen brengen! Ja ik zou dan kunnen afsluiten met een keertje volle bak.

Herkenbaar .

Ik vind dat niet erg, dat hoog in drift gaan, mits bereikbaar blijven.
Dus wat ik doe is het leuks laten zien (speeltje, schapen, agility) en dan eerst rust eisen voor ze mogen gaan. Zowel bij Kika als bij Poppy.
Kika moet gaan liggen en inchecken bij me als ik dat vraag, Poppy moet zitten en stoppen met blaffen, als ze dat doen dan gooi ik/mogen ze vertrekken. Niet gaan zitten/liggen is gewoon niet mogen werken. Ook niet na 5 keer en nog willen, eerst rust en dan mogen ze.

Beiden gaan ook niet achter "dode" speeltjes aan, het moet inderdaad absoluut bewegen anders is de lol er af. Methode rustig in de gang alleen opbouwen heb ik geprobeerd, het lukt wel min of meer maar is bijlange niet zo leuk en zet heel veel druk op hen want he, eerst beweegt het en mogen ze niet, dan is het dood en moeten ze. Niks aan.

Want het gaat ze niet om het apporteren en pakken maar vooral om het najagen!

Hierbij wissel ik de tijd dat ze moeten rustig wachten, tussen 1 seconde en 10 minuten zowat, afhankelijk van situatie en uiteraard opgebouwd over ruim een jaar tijd.

Die bereikbaarheid is mijn grootste punt eigenlijk ja, die is er dan niet meer (naar mijn zin niet genoeg in elk geval). Of ik die hoge drift an sich een punt vind weet ik niet eens, ik denk dat ik het een enkele keer helemaal niet erg vind maar ik wil het vooral kunnen sturen (dus dat ik ervoor kies dat ze die keer los mag gaan en de andere keren niet).

Ik denk dat dit wel goed past en hele goede dat je de duur van die rust af kunt wisselen (na opbouwen).

Zo doe ik het ook. Bij Mila en Amy heb ik het ook uitgebouwd naar blijven wachten als het speeltje al geland is. Ze zijn er dan beide iets minder fanatiek op, maar halen het nog wel op. Het blijven wachten als ik een speel weggooi, is voor hen echt het toppunt van zelfbeheersing, dat vinden ze allebei erg moeilijk Maar eerst rust en oogcontact en in het geval van Amy een zit voordat ik überhaupt gooi, dan heb je de ergste opwinding er al uit.
Die van mij hebben overigens geen superhoge apporteerdrift hoor. Mila doet niets liever, maar is altijd goed bereikbaar gebleven, misschien omdat ik het van jongs af aan altijd op deze manier heb gedaan. Amy had wat meer de neiging om naar de speel te springen en te happen, maar dat was ook heel snel over door pas iets te doen als ze rustig was. Fayah doet dat ook al heel netjes, zij gaat uit zichzelf zitten - op zich hoeft dat van mij niet, rustig zijn is genoeg, maar zo heeft ze dat zelf bedacht.

En ik beëindig het spel altijd met 'klaar' en een brokje zoeken, omdat ik anders ook van die verwachtingsvolle honden naast me heb lopen. Het brokje zoeken doe ik om even de aandacht te verleggen en om die 'klaar' geen negatieve lading te geven, zodat ze niet al te teleurgesteld zijn dat het spel weer voorbij is.

Maar dat heb je dus uitgebouwd door eerst alleen het wachten voor het gooien goed aan te leren en daarna het wachten te verlengen tot het geland is (en dan mogen op een 'go' ofzo)?

Het is niet zozeer stoppen bij te hoog in drift komen, maar eerder dit voorkomen door pas te laten apporteren bij rust en te zorgen dat ze geen succes heeft bij ongewenst gedrag. In jachttraining gaat het dan vooral om inspringen, dus vóór het commando het apport willen halen. Dat kun je met zijn tweeën oefenen: je helper staat een eindje verderop met het speeltje en jij houdt je hond naast je. Je helper gooit goed zichtbaar het speeltje op, eventueel met een geluidje erbij om de aandacht van je hond te trekken. Met inspringlijntje of riem voor de borst zorg je dat je hond niet te vroeg vertrekt. Gebeurt dat toch, haalt je helper het speeltje weg voordat de hond het bereikt, zodat die geen succes scoort (en dus beloond zou worden voor ongewenst gedrag).

Dit wordt stap drie ofzo, dan zal ik even een helper inschakelen .

Ze houdt kennelijk van najagen.
Het idee van Diana is denk ik wel een goeie.
Ze mag gaan als ze stil is, dus je gooit nog niet tot ze stopt met blaffen.
Als je gooit (omdat ze stil is) mag ze er wel meteen achteraan.
Overschakelen van najagen naar apporteren leuk vinden kan je denk ik het beste in kleine stapjes opbouwen.
Ik vermoed dat najagen wel haar voorkeur zal blijven houden

Ik ga wel meer eisen dan alleen stil want het blaffen is maar een klein onderdeel, dus ik ga voor een steady zit (en dan zonder geblaf en gepiep). Dat met stapjes opbouwen van najagen naar apporteren ga ik ook doen .

Het probleem is dus het piepen en schel blaffen? Dat doet Bertus dus niet maar ipv piepen en schel blaffen hapte hij. En dat kan ik dus voorkomen door hem te laten focussen op de andere bal terwijl hij nog een bal in zijn bek heeft. Hij laat die keurig netjes voor mijn voeten vallen .

Al moet ik zeggen dat hij dat alleen doet op een veld . Of in de tuin. Als ik iets in het water gooi weer helemaal niet dan legt hij het rustig neer en wacht. Zit daar bij Gimp ook verschil in? Dat ze na een stukje zwemmen minder hoog in drive komt en rustiger is ?

Deels. Het piepen en blaffen vind ik irritant, maar het is meer een symptoom dan het echte probleem: dat is het dwingende en oncontroleerbare/onbereikbare. Vandaar dat een tweede bal dat voor mij niet oplost want dan geef ik alleen maar toe aan dat het snel snel snel moet terwijl ik juist controle en bereikbaarheid wil.

Haha nee, dat zwemmen doet niets aan de drift af. Ze springt als een malle het water in, zwemt als een speedboot waarbij de boeg zowat boven het water komt en dan snel de kant weer op, naar me toe racen en huphuphup-gooien-baas!!!

Is het bij Gimp wel te hoog in drift gaan? Of gewoon vervelend aangeleerd gedrag? Je hoeft maar een paar keer iets te gooien als ze blaft uit enthousiasme en de link is gelegd . Misschien hebben de vorige eigenaren haar zo beloond?

Ik liep laats met een hond die 4 jaar is en erg rustig ,suf zelfs vooral bij warm weer. Maar zodra er een stok gegooid werd begon hij te blaffen . Apporteren deed hij niet dus weinig drive . Ja drive om te blaffen

Nee, ze komt echt mega-hoog in de drift. Zal best dat de vorige eigenaar ook gegooid heeft als ze ging blaffen maar ze is echt helemaal wild op zo'n moment en wil echtechtecht dat je die speel gooit en wel NU!!!!!!

Het verschil tussen najagen en apporteren moet duidelijk zijn vind ik.

Niet om het een of ander maar anders wordt het zo'n samengesteld gelul. Dat is sowieso kansloos.
Dan moet je niet opvoeden maar basisvoorwaarden scheppen.
Apporteren is het oprapen van een voorwerp en het zittend-in-de-rechterhand- van-de-baas te geven. Heel duidelijk kaderen want dan kun je dat concept ook buiten de herrie toepassen en dan kun je werken.

Hein is balgek. Hij lonkt je echt mee naar het tuinhuisje waar de werparm ligt. Krijsen, draaien en rennen. Helemaal als een junk.
En toch kan hij het ook op de bank met een zachtgekookt gepeld kwarteleitje.

Dat komt wel aardig overeen met Gimp. Doe/deed jij het bij Hein allebei? Dus het gekaderd apporteren en ook het over de top opgewonden bal laten halen? En hou je Hein dan wel nog stuurbaar als je met die werparm gaat gooien?

Wel eens dat je het echte apporteren niet moet verwarren met een spelletje halen en brengen.

In beginsel gaat het me vooral om het spelletje (brengt ze het ding niet terug ook prima), maar dan wel stuurbaar in 'gekte'.

Heb wel met mensen gelopen wiens hond ook alleen maar actie wilden als ze eenmaal een bal of speeltje hadden gezien. Wat zich inderdaad uitte in continue om je heen springen en blaffen. Bloedirritant.

Dat heeft ze gelukkig nog niet meteen bij het zien van een speel, maar wel als ze te hoog in die drive zit.




Plan: beginnen met bereikbaar blijven met een speel in zicht (dus speel laten zien en dan oefeningen doen en later ergens neerleggen en oefeningen doen). Dan blijfoefeningen en die speel laten zien en ergens neerleggen en oppakken etc. Dan blijf met speel stukje gooien en dat uitbouwen. Ook de 'go' erop zetten en dan laten wachten en met een 'go' die speel gooien. En dan verder uitbouwen.

[Diana]

Zo doe ik het ook. Bij Mila en Amy heb ik het ook uitgebouwd naar blijven wachten als het speeltje al geland is. Ze zijn er dan beide iets minder fanatiek op, maar halen het nog wel op. Het blijven wachten als ik een speel weggooi, is voor hen echt het toppunt van zelfbeheersing, dat vinden ze allebei erg moeilijk Maar eerst rust en oogcontact en in het geval van Amy een zit voordat ik überhaupt gooi, dan heb je de ergste opwinding er al uit.
Die van mij hebben overigens geen superhoge apporteerdrift hoor. Mila doet niets liever, maar is altijd goed bereikbaar gebleven, misschien omdat ik het van jongs af aan altijd op deze manier heb gedaan. Amy had wat meer de neiging om naar de speel te springen en te happen, maar dat was ook heel snel over door pas iets te doen als ze rustig was. Fayah doet dat ook al heel netjes, zij gaat uit zichzelf zitten - op zich hoeft dat van mij niet, rustig zijn is genoeg, maar zo heeft ze dat zelf bedacht.

En ik beëindig het spel altijd met 'klaar' en een brokje zoeken, omdat ik anders ook van die verwachtingsvolle honden naast me heb lopen. Het brokje zoeken doe ik om even de aandacht te verleggen en om die 'klaar' geen negatieve lading te geven, zodat ze niet al te teleurgesteld zijn dat het spel weer voorbij is.

Maar dat heb je dus uitgebouwd door eerst alleen het wachten voor het gooien goed aan te leren en daarna het wachten te verlengen tot het geland is (en dan mogen op een 'go' ofzo)?

Ja, en door altijd een commando voor de release te gebruiken, ook dus als ze maar even kort hoeven te wachten voordat ik gooi.

Plan: beginnen met bereikbaar blijven met een speel in zicht (dus speel laten zien en dan oefeningen doen en later ergens neerleggen en oefeningen doen). Dan blijfoefeningen en die speel laten zien en ergens neerleggen en oppakken etc. Dan blijf met speel stukje gooien en dat uitbouwen. Ook de 'go' erop zetten en dan laten wachten en met een 'go' die speel gooien. En dan verder uitbouwen.

Zo ongeveer heb ik het ook gedaan. Bij Mila met het commando 'blijf' en dan opbouwen in moeilijkheid, bij Amy en Fayah meer vanuit de 'regels' van de impulscontrole, dus zonder commando's, maar hen zelf laten kalmeren en op het moment van kalm gedrag het het speeltje een stukje weggooien met het releasecommando (beloning voor kalm gedrag is - in eerste instantie - direct achter de speel aan mogen), en van daaruit verder opbouwen. Ik heb zelf graag dat een hond ook oogcontact zoekt (even niet de focus op het speeltje, maar op mij), dus als ze eenmaal even kunnen kalmeren voordat ik gooi, gebruik ik dat als cue om het releasecommando te geven en het speeltje weg te gooien. Amy en Fayah gaan ook allebei zitten, dat hebben ze zelf zo bedacht en heb ik wel bekrachtigd door het te belonen, maar nooit als commando gegeven.

Het is wel veel makkelijker als je een hond al van pups af aan hebt: rustig wachten voordat je iets krijgt wat je wilt gebruik ik in alle dagelijkse situaties en je maakt er meteen een gewoonte van dat het spel zo verloopt, dus je past het in alles al spelenderwijs en laagdrempelig toe. Dan komt het überhaupt niet tot hysterisch en dwingend gedrag. Natuurlijk heeft Fayah als pup heus wel haar buien dat ze wel gaat opspringen en happen naar de speel, maar dan hoef ik helemaal niets te doen, ze corrigeert zichzelf dan al heel snel omdat ze ondertussen heel goed weet dat er niets gaat gebeuren als ze dat doet.

[ranetje]

Ze houdt kennelijk van najagen.
Het idee van Diana is denk ik wel een goeie.
Ze mag gaan als ze stil is, dus je gooit nog niet tot ze stopt met blaffen.
Als je gooit (omdat ze stil is) mag ze er wel meteen achteraan.
Overschakelen van najagen naar apporteren leuk vinden kan je denk ik het beste in kleine stapjes opbouwen.
Ik vermoed dat najagen wel haar voorkeur zal blijven houden

Ik ga wel meer eisen dan alleen stil want het blaffen is maar een klein onderdeel, dus ik ga voor een steady zit (en dan zonder geblaf en gepiep). Dat met stapjes opbouwen van najagen naar apporteren ga ik ook doen .

Snap ik.
Mijn idee van overschakelen is dat je de touwtjes heel geleidelijk aantrekt.
Als ze niet blaft wordt ze waarschijnlijk al iets meer bereikbaar (ze kan je dan in ieder geval beter horen ) en dat kan je dan verder uitbouwen naar steadyness als je haar gaat helpen om te apporteren i.p.v. na te jagen.
Teveel tegelijk vragen maakt het voor haar waarschijnlijk te moeilijk.
Denk ik, op grond van wat je vertelt.

Ombuigen van het een naar het ander gaat naar mijn idee het beste (met de minste frustratie) in stapjes