Locatie waar we konden kijken vonden we te heet voor met de honden, maar ze bleken vertraging te hebben waardoor we vlak bij huis toch nog tijdens een korte wandeling we de corso tegen kwamen.
Ik vind dit wel typisch onverwachtse taferelen waarvan ik gewoon geïnteresseerd ben hoe de honden zouden reageren. Destijds met Aki, en nu dus ook met Chara en Glory, en vaste prik is toch wel zwaaien naar een collega op een van de praalwagens.
Uit het bosparkpaadje liepen we tegen de stoet aan
Ah op tijd voor mijn collega
De fanfare
De reactie van de dames
Afgrijselijk he die muziek en die bloemen op die auto's vind je ook niet
