Fokker en nazorg

[Nanna]

Dus.
Wat vind jij dat een fokker/stichting/vorige eigenaar moet doen aan nazorg als de pup/hond eenmaal verkocht is?

[Inge O]

Het probleem - welk probleem dan ook - actief mee helpen oplossen, niet het probleem als een vanzelfsprekendheid toegeschoven krijgen.

En uiteraard zal dat per situatie verschillen. Ik stond laatst wel al op het punt om Karma's broer - met de verbrijzelde elleboog - terug te nemen, maar die kans kreeg ik niet meer want hij was al dood .
Vond ik het mijn plicht om dat te doen? Zeer zeker niet, maar mijn gevoel zei anders.

[Nanna]

Ik heb twee keer een pup teruggekregen. De ene al na een week (“ik kan het niet aahaan”) en de ander na een paar weken. Was ook teveel. Zonder morren het complete pupgeld terugbetaald want het laatste dat ik wil is ruzie om geld.
Beide hondjes vrij vlot weer kunnen plaatsen en eigenlijk veel beter dan ze eerst zaten. Haha. De eerste ging lekker jagen in Tsjechië, is ook jachtkampioen geworden. En de ander kwam bij een zwaar autistisch jongetje en die twee werden vrienden voor het leven.

Verder vind ik dat je verantwoordelijk bent voor verwijtbare ziektes. Die dus te voorkomen waren door screening van de ouderdieren.
Wat persoonlijke omstandigheden betreft van de koper, ligt het eraan. Tulijk vind ik dat je altijd bereid moet zijn om te helpen maar dat hoeft niet meteen te betekenen dat je een hond terugneemt want soms kan dat gewoon niet. Als ik zelf een te herplaatsen Kangalreu had bracht ik hem ook liever niet naar de fokker waarvan ik weet dat ie in zijn appartement nog een reu heeft rondlopen.

[Nanna]

Je moet niet willen regeren over je graf.
Dus geen eisen wat betreft voeding of opleiding. Je hebt hooguit een adviserende functie en dan alleen nog indien gevraagd. Ik gaf altijd wel een formulier mee met tips en tricks maar wat de baasjes ermee deden was geheel aan hen.
Op een bemoeizuchtige fokker die over je schouder meekijkt zou ik niet zitten te wachten. Dan liever eentje die zegt houdoe en veel plezier ermee.

[Mo-yi]

Ik zou het zelf fijn vinden als diegene waar ik de hond/pup haal wil meedenken als ik ergens tegen aanloop of vragen ergens over heb. Bij fokkers denk ik dat daar een schat aan kennis van de familie honden zit, of een; oh jaaa dat deed Trees ook altijd zo, geeft niks, komt goed. Fysieke "mankementen"ja dat kan een heel scala aan zijn, maar het is en blijft toch wel een gok die je ook erbij neemt als je een hond in huis haalt, je kan alleen bij een fokker wel meer info erover terughalen.
Als ik een pup in huis haal en die blijkt uiteindelijk een oogziekte te hebben en wordt blind, en wellicht is dat misschien over het hoofd gezien..dan alsnog; alles wat binnenkomt hier dat blijft, dus we dealen ermee.
Ik kan me niet voorstellen dat ik een hond ga teruggeven, en als het niet klikt dan werken we tot we een ons wegen.
Maar omstandigheden als; ik breek mn rug en kan alleen maar plat in bed liggen...dan zou een fokker mee kunnen helpen aan een ander huisje zoeken, maar ik vind dat geen verplichting. Meeste fokkers die ik hier dan tegenkom, die zijn er ook mee begaan en willen graag meezoeken zodat de hond dan toch zeker goed terecht komt.

[Jackira]

Nee ik vind niet dat een fokker nazorg zou hoeven geven.

Als een fokker dat wel wil vind ik dat alleen maar goed. Maar wanneer je een hond aanschaft is het gewoon alleen nog de nieuwe eigenaar zijn of haar verantwoordelijkheid en hoeft diegene niet te gaan leunen op de fokker. En een hond is voor de wet misschien een voorwerp, maar de garantiebepalingen op aandoeningen, zelfs erfelijk, vind ik ook waanzin,

Je kiest voor die hond, informeert jezelf goed, en dan neem je de beslissing. 100% zelf verantwoordelijk wat mij betreft.

En dat een fokker dan betrokken is en helpt bij eventuele herplaatsingen is zou ik alleen maar leuk vinden. Maar niet noodzakelijk.

Ik vind wel dat de fokker de plicht heeft om de toekomstige eigenaren goed te screenenen. Net als stichtingen.

[ellen en de birmanen]

ik voel mij als fokker verantwoordelijk voor wat door mijn toedoen op de wereld is gezet. of de pups nu 12 jaar zijn of 3 maanden, maakt mij niks uit. als de eigenaren met een probleem zitten betreffende de hond dan kunnen ze altijd contact met mij opnemen. ik zal dan naar mijn beste kunnen de eigenaren helpen, als de hond herplaatst moet worden en de hond kan in een roedel en met katten dan is deze hond welkom bij ons. zo niet dan ga ik hard op zoek naar een goed huis voor de hond. of ik geef advies om bijvoorbeeld een gedragtherapeut in te schakelen, medisch onderzoek te laten doen.

gelukkig heb ik met de meeste mensen nog wel contact, ze sturen zo af en toe een foto, of ze bellen. zetten een berichtje op fb in de groep.

kortom, ik behandel de pupkopers hoe ik behandelt zou willen worden als ik ergens een hond koop.

[Frootje]

Als een fokker naar eer en geweten een gezonde en goed gesocialiseerde pup heeft gefokt vind ik het niet zo erg als het daar ophoudt. Ik ben uit mezelf wel het type dat foto’s zal sturen en updates zal sturen als dat gewenst is trouwens, zo makkelijk kom je niet van me af. En mocht ik ooit een hond moeten herplaatsen en het contact met de fokker is/was goed, dan zal ik ook gewoon eerst contact opnemen met de fokker. Ik hoop niet dat het ooit nodig is, maar mocht Aloy ooit niet meer hier kunnen blijven, dan zou ik als eerst pioenroos inlichten, want ik weet hoe betrokken zij is bij de pups en volgens mij zou ze Aloy zo terug nemen als dat haalbaar zou zijn.

Als ik het gevoel heb dat een fokker totaal niet betrokken is en ik na zeven jaar de hond onverhoopt zou moeten herplaatsen, weet ik alleen niet of ik dat per se via de fokker zou willen laten verlopen. Een beetje zoals bij Froo. In het contract van de stichting staat dat ze via hen herplaatst zou moeten worden, maar ik stuurde heel af en toe nog een leuke foto met update en ik heb niet het idee dat het ze wat interesseerde. Die hond is voor mij het belangrijkste in mijn leven, voor hen is ze een nummertje op de lijst, dus mocht zij onverhoopt herplaatst moeten worden (en dat hoeft hopelijk niet, want als er iets met mij gebeurt heeft mijn moeder al gezegd dat ze haar in huis zou nemen) dan vertrouw ik die taak echt niet toe aan een stichting die alleen interesse heeft getoond tijdens de eerste drie weken dat ze bij mij was.

Een stichting ziet natuurlijk wel een stuk meer honden dus ik snap wel dat ze ze niet allemaal blijven volgen, maar er zullen gerust wel fokkers zijn die er ook zo in staan. Al betwijfel ik dan wel weer of dat überhaupt fokkers zijn waar ik een pup vandaan zou halen.

[blondie]

Ik wil me niet verplicht voelen om continue het reilen en zeilen van een (jonge) hond persoonlijk door te gaan geven.

Bij bewezen al dan niet erfelijke aandoeningen of in geval van Bluf acuut dusdanig heftig vonnis, bel ik wel direct de fokker. En, al moet ik er niet aan denken uiteraard, maar als er iets heftigs met Aak zal gebeuren zal ik zeker direct contact met Angela opnemen om haar dat te laten weten.

Puur mijn gevoel, bij Finn heb ik zijn eerste eigenaar geïnformeerd, bij Jol hebben we ook iemand die met haar opgroeide het laten weten, bij Bluf belde ik de fokster op waar ze 2,5 jaar was opgegroeid toen het einde van het leven van deze honden nabij was.

En nu met de 2 buitenlandse honden zien ze het ook op FB hoe het gaat, en recent over Chara nog wel direct een op een contact gehad.
Toen Chara zo slecht eraan toe was bij aankomst de eerste dagen had ik haar trouwens direct terug kunnen brengen bij haar. Wat we dus uiteindelijk niet gedaan hebben, gelukkig. Maar dat is achteraf een koe in de kont kijken Maar vorige week gaf ze aan dat Chara een hond was die ze zonder zelf te hebben gezien op voorhand herplaatste en dat ze toen ze haar ging halen om naar Nederland te begeleiden ze zich rot schrok. Ze heeft er zelf echt van geleerd en doet dit niet weer zo.

En de dame van Glory die in België woont is recent en klikt het persoonlijk ook wel mee dus heb ik wat ander contact mee, maar de dame die haar in Rusland heeft begeleid is ook zeer begaan en reageert via FB ook en vind het zichtbaar prettig om zo nu en dan eens een foto te zien. Maar is niet verplicht gesteld, er is gevraagd of we aub soms een update op een bepaalde FB privé gedeelte willen geven. En dat doe ik dan ook om de zoveel tijd.

-----
Ooit twijfelde ik over Bluf, of ze wel bij me pastte en of ik niet beter een andere plek voor haar moest zoeken.
Het idee om nooit meer een update te krijgen vloog me eigenlijk naar mijn keel, wat me deed beseffen dat ze toch beter bij me hoorde dan ik dacht zij dacht er blijkbaar hetzelfde over want ze deed ineens iets waardoor ik helemaal doorhad dat ze wel degelijk bij mij hoorde

Volledige radiostilte zou ik zelf niet kunnen, maar continue updates moeten geven of verantwoording afleggen over voeding, training, etc.. dat is ook niet voor mij weggelegd.
1x wel gedaan en moeten doen toen ik Bluf op fokkersvoorwaarden kreeg, en dat was best pittig vond ik.
Die bemoeienis wil ik niet meer eerlijk gezegd.

[blondie]

Oh en al dan niet erfelijke "mankementen" bij veel fokkers staat dit wel beschreven volgens mij.

Bij Bluf pups bleek 1 hondje bij voor röntgenen wat minder goede heupen te hebben. Ouders en voorouders HD vrij, dus pech dat dit hondje toch minder goede heupen had.
Stond opgenomen in koopovereenkomst, de man koos ervoor om de hond terug te brengen en kreeg zijn geld retour volgens afspraak.

Hond is in programma opgenomen voor hulphond en bleek geschikt en heeft volgens mij als psychische hulphond een prima leven geleid verder.
Zijn heupen waren niet dramtisch, maar niet geschikt voor IPO of agility bijvoorbeeld.

[Loraine]

Ik vind het fijn als ik bij de fokker/vorige eigenaar terecht kan met vragen rondom afkomst, gedrags/omgangsdingetjes ('goh, hij doet x, deed hij dat bij jou ook en hoe loste je dat op?' 'welke commando's gebruikte je voor y?') en bij interesse wil ik best af en toe wat foto's en een update sturen.
Met de vorige eigenaren van Mahdu heb ik alle contact verbroken en ze overal geblokkeerd, die gingen eisen stellen over afscheid nemen, nog eens bezoeken, hoe ik hem moest opvoeden etcetc en werden daar steeds opdringeriger in tot aan de bemiddelaar en opvanggezin semi stalken en de dierenambulance op mij af sturen omdat hij gestolen of doorverhandeld zou zijn ofzo.
Met de vorige eigenaar van Dívka heb ik nog sporadisch contact, ze weet dat ze Dívka altijd mag komen ophalen voor logeren, wandelen etc maar kiest ervoor dat niet te doen omdat ze het nog best moeilijk heeft met de herplaatsing.
Wel vraagt ze soms naar haar en volgt ons op facebook.

De keren dat ik zelf een dier heb uitgeplaatst heb ik de eerste paar weken af en toe een berichtje gestuurd om te vragen hoe het ging, liepen ze ergens tegenaan, kon het dier een beetje wennen, hadden ze nog wat tips nodig etc.
Na een maand ofzo stuurde ik nog eens een berichtje, verder liet ik het bij de nieuwe eigenaren of en hoe vaak ze een update gaven.

Omdat ik zelf vaak zat ben besodemieterd rondom herplaatsers (zeggen dat ze gezond zijn en bij het eerste dierenartsbezoek erachter komen dat ze een dikke hartafwijking hebben bijvoorbeeld ) stuur ik een te herplaatsen dier standaard voor een korte gezondheidscheck naar de dierenarts, even hart&longen luisteren, checken op afwijkingen etc.
En een verklaring van gezondheid laten opmaken, evt dossier uit laten printen of doormailen zodat de nieuwe eigenaren ook inzicht hebben in wat ze in huis halen qua gezondheid.

[CatnDog]

Als een pup/hond door een fokker/stichting/vorige eigenaar eenmaal verkocht is, vind ik dat de verantwoordelijkheid voor de hond, op enkele genetische afwijken na bij een pup, bij de koper ligt. Het is natuurlijk fijn wanneer er mogelijkheid tot nazorg is als die behoefte er van 1 kant of beide kanten is. Maar dat lijkt me geen verplichting.

Bij een hond in bruikleen vind ik dat dit anders ligt. De hond blijft dan officieel in bezit van een fokker/stichting/vorige eigenaar. Er komt in mijn ogen dan geen volledige verantwoordelijkheid bij degene te liggen die de hond in bruikleen heeft.
Het lijkt me dan ook eerder een verplichting dat de fokker/stichting/vorige eigenaar bereid moet zijn om nazorg te leveren en bepaalde afspraken na te komen. Beide kanten op, overigens.

[EchoMira]

Het heeft voor mij 2 kanten. Mijn kant als hobbyfokker is dat pups altijd terug mogen komen. Je krijgt je geld terug maar dan is het wel einde verhaal. Kom dan niet met tranen aan om te informeren hoe het gaat want het is jouw hond niet meer en in de eventuele toekomst kom je natuurlijk ook niet meer in aanmerking voor een andere pup. Erfelijke mankementen die ik d.m.v. van testen had kunnen ondervangen; neem contact met me op dan lossen we het op. Ik vind zelf wel dat dit bij betrokken fokkerij hoort.

Ik kopieer dit maar. Ik vind dat ik het moet doen en ik wil het ook want ik ben dol op die hondjes.
Volgende maand komt er een logeren. Gezellig!

Ik heb het gewoon druk en ook andere prioriteiten maar dit hoort er ook gewoon bij. ik vind dat schoorvoetende "ik hoef dat toch niet te doen" een vervelende neiging. Maar natuurlijk, je bepaalt zelf.
Geen oordeel trouwens hoor! Geen oordeel. Kunt u mij achterin de zaal ook verstaan? Ik oordeel niet! Voor we dat gejank weer krijgen.

De pupprijs kun je terug krijgen als je reden hebt om dat te vragen. Daar slaap ik geen seconde minder om. Maar meer dan dat krijg je niet.

[EchoMira]

Hond vertoonde ook echt gedrag welke je niet zo snel bij een Golden zou verwachten.
Ze heeft echt haar best gedaan en veel moeite erin gestoken maar het ging gewoon niet.

Ze droeg hem met pijn in haar hart over weer aan de stichting, zoals afgesproken, en als een soort straf mocht ze toen ook niet meer informeren naar hem.
En ze wilde gewoon echt graag weten hoe het verder met hem.ging want ze had er oprecht veel verdriet over.

Maar wat wil ze met die informatie dan?

Hein zijn vorige eigenaar stond er op dat ik haar op de hoogte hield en daar had ik geen zin in.
Het was nu mijn hond en ik wil mijn eigen start ermee maken.
Ik wil iemand best op de hoogte houden maar dan hoor je het als je het hoort. Mensen die er om vragen geven me al snel stalkneigingen waarbij de gegeven details alleen maar tot nog meer vragen leiden.

Een hond wegdoen, om welke reden dan ook is toch een breuk en je kunt niet van iemand anders verwachten dat die dat gaat lijmen.
Of je moet het niet zo voelen natuurlijk.
En dat verdriet is er toch ook gewoon als je wel weet dat het ergens anders ook moeizaam loopt? Wat wil je nou?

[CatnDog]

Kijk gewoon wat de wet daarover zegt en dan heb je toch je antwoord?
Ik hou me daar als fokker aan, ik hou me aan mijn wettelijke en morele plicht en meer kan en hoef ik niet te doen.
Ik zal te allen tijde doen wat ik kan om mijn honden goed te (her)plaatsen en laat los wat ik niet (meer) kan veranderen. Het houdt gewoon een keer ergens op.

Wet en moreel correct is natuurlijk niet altijd hetzelfde.

Maar wat zegt de wet er eigenlijk over? 1 jaar garantie op mankementen, net zoals producten die je uit de winkel haalt?

Even gezocht:
"Hoelang hebt u dan wettelijke garantie? Zo lang als u mag verwachten dat uw product meegaat. In onze wet staat namelijk dat een product moet bieden wat u ervan mag verwachten. Dat is per product anders."

Wat verder zoeken naar het juiste 'product':
"Als de ziekteverschijnselen binnen zes maanden na aankoop optreden dan kun je ervan uitgaan dat het gebrek al aanwezig was bij de aankoop. De fokker is dan aansprakelijk. Het is daarbij ook aan de fokker om te bewijzen dat dit niet zo is."

Bron: https://www.consumentenbond.nl/juridisc ... nd-gekocht

Ik neem aan dat in dit geval alleen 'als fokker je verantwoordeljkheid nemen als een door jou gefokte pup voor 6 maanden ziek is' onder nazorg valt.

[Nicoline]

Ik verwacht van een fokker eigenlijk helemaal niks, tenzij ik een zieke pup mee zou krijgen ofzo. Maar de rest is ten eerste mijn eigen verantwoordelijk, als de fokker dan te hulp schiet is dat alleen maar fijn maar niks moet. Ik heb nogsteeds contact met Colin's fokster en dat is leuk, en het is natuurlijk een goed teken dat ze geïnteresseerd is in hoe het met door haar gefokte honden gaat, maar als dat niet zo was geweest dan had ik daar geen minder fijne hond door ofzo.

[EchoMira]

Ik verwacht van een fokker dat hij gewoon helemaal helder is over wat hij bedoelt. Niets opleuken of aan externe kapstokjes ophangen.
Gewoon wat het is.

Doe mij maar gewoon geen koffie en ook geen opgeruimde werpkist want de poep van die pups wil ik best zien. Geen nette kleren. Het gaat allemaal niet over jou of hoe jij het doet. Ik kom kijken naar wat die oudercombinatie aan het doen is.
De snelste manier om tot wederzijds inzicht te komen is door gewoon allebei niet zo uit je aangeleerde nek te lullen.

Elke fokker wil praten over waarom dit het geworden is. Elke koper wil een hondje om zijn hart aan te geven.
Ik stel voor dat we dat met elkaar bespreken en dan komt het verder vanzelf. Of niet en daar geef je dan dus geen pup aan.

Het maakt niet uit als je als fokker alleen maar middelvingers voor je kopers hebt. Als dat is wat je ze verkocht hebt.
En dan ga ik weer naar het pupprijzentopic. Waar we uiteenzetten waarom het echt, prima is om je pupkoper te laten kiezen tussen je pup of het weekje weg met die pup over 2 maanden.

Ik verwacht van een fokker dat hij zijn pups een zegen meegeeft en dat die zegen ook in materiële zin in het voordeel van de pup is.
Ofzo. Weet ik veel.
Ik vind het gewoon een heel raar moment om zakelijk te gaan doen. Maar doe je ding. Laat zien wie je bent.