Eerst schoenen aantrekken.
Dan de riem pakken.
We kunnen gaan!
Eerst flink rennen en spelen en snuffelen op ons vaste stuk bij de haven. Het is een van de weinige stukken hier in de buurt waar ze echt los kan rennen, gelukkig vindt ze het er erg leuk. Het heeft zand om in te graven, gras om in te snuffelen en water om in te plonzen, wat wil een hondje nog meer.
Daarna nog een stuk met de scootmobiel gelopen. Dat gaat steeds beter en ze vindt het ook steeds leuker. En dan weer naar huis.
Nog even de sloffen pakken voor het baasje en dan lekker met Froo spelen.
Dat ging er wat wild aan toe dus het duurde niet heel lang voordat Froo er klaar mee was.
Dan maar gewoon lief samen liggen.
Aloy vindt het heerlijk om samen op stap te gaan maar ze komt toch ook altijd weer graag thuis bij haar kleine vriendin. 
Als Aloy wat ouder is kan het denk ik wel gewoon, maar Froo vindt het niet erg hoor. Die twee willen ook heel verschillende dingen tijdens een wandeling dus wandelingen zijn echt individuele aandacht hier. Ik ben er ook altijd de hele ochtend mee bezig voordat ik eens aan mezelf toe kom, maar ik doe het wel graag dus dat maakt me niet uit. 