Het doel was Polen (Zuid-Silezië en het Reuzengebergte) en daar zijn we de eerste twee weken ook geweest, maar met dagtemperaturen van 5 graden zakten we steeds verder af. Via Adršpach (aanrader!) en Praag in Tsjechië, naar het Müllerthal en Bourscheid in Luxemburg (eindelijk ergens boven de 15 graden) en het laatste weekend Monschau in de Eiffel.
Hoewel Zuid-Silezië, dat vroeger het Toscane van Midden Europa werd genoemd, prachtig ongerept en groen was, en de Sniezka omhoog een fantastische klim, heeft Tsjechië toch wel mijn hart gestolen.
Maar in beide landen alleen maar leuke, hartelijke mensen getroffen!
Boelie was superwelkom overal en kreeg bergen aandacht.
Uiteten en halve liters kosten je de kop niet en is gewoon ontzettend goed.
En Boelie… ja, wat heeft dat kereltje genoten!
Klimmen, klauteren; hij draaide nergens zijn, ooit kapotte pootjes, meer voor om! Lange tochten gedaan en geen centje pijn, hij heeft zo’n lol beleeft aan de bergwandelingen, beekjes doorstruinen, fikkie stoken bij de bus en ook een dagje stad schikte hij zich in.
Waar hij vorig jaar nog op iedere vakantiefoto ergens lag òf op onze arm hing, staat dit jaar bijna overal alleen zijn hol op!
Hahaha… ventje was niet te houden; voorwaarts!
Zijn gang verdient geen schoonheidsprijs en ik maak mij met tijden wel wat zorgen, maar dit ging boven verwachting goed en hebben we maar mooi meegepakt, heel, heel blij om!



























