Vandaag had Ronja geen koorts meer, normale ontlasting en ze had weer zin in eten. Jeeeh. Maar bij het opstaan en lopen piepte ze een aantal keer
En ze bleef dat vaatdoekerige gedrag houden. Ze wilde na een paar passen lopen alweer naar huis. Allemaal abnormaal gedrag voor haar doen... Dat voelde niet goed en dus heb ik toch maar weer de dierenarts gebeld. Ik zat al allerlei horror scenario's te bedenken over vreemde voorwerpen die in d'r darmwand prikte en weet ik veel.
De dierenarts heeft haar helemaal van top tot teen bekeken en bevoelt en kwam bij haar heupen en/of onderrug. Hij kon haar heupen niet strekken. Dat deed haar duidelijk te veel pijn. Ik was helemaal flabbergasted omdat ik gisteren er zo zeker van was dat ze buikpijn had. Ze heeft pijnstillers meegekregen en nu ga ik heel erg hard hopen dat het een verrekte spier is en er niet meer aan de hand is. Volgende stap zou foto's maken zijn, maar dierenarts wil dat dan onder narcose doen vanwege de pijn, maar brengt ook liever niet een windhond onder narcose als t niet nodig is.
Duimen dat Ronja gewoon te hard gerend heeft en niet krakkemikkig in elkaar zit zijn meer dan welkom

















