Broers

[Desiree]

Ondertussen zijn deze 2 echt wel leuk samen. Roderick is overigens wel aardig van het ruw spelen, gelukkig voor Droef maar dat betekend dat hij buiten niet echt met kleinere honden kan spelen. Misschien veranderd dat nog maar voor nu is hij echt te hard en lomp dus spelen doet hij maar met grotere honden die dat wel leuk vinden.

[Persistence]

Hij kan Droef ook wel lekker in z’n vel pakken haha. Vind dat Roderick netjes speelt met hem hoor. Genieten!

[Alfilillo]

Heerlijk om naar te kijken

[Diana]

Heerlijk als ze zo'n lol hebben samen Gelukkig kan hij bij Droef ook gewoon lekker lomp doen

Arlo is net als Roderick ook véél te lomp voor kleine hondjes. Toen Fayah nog een klein Faaytje was, was hij voor haar ook echt te lomp en te overweldigend. Hij heeft het wel iets meer leren doseren, maar hij wordt gewoon meteen zó enthousiast en is zo enorm beweeglijk, dat werkt echt niet met kleine hondjes. Amy had dat ook, maar kan nu wel goed haar speelstijl aanpassen aan de ander en gaat bij erg kleine hondjes meteen liggen en doet echt haar best om zich in te houden en niet te overweldigend te zijn.

[galga's]

De meeste windhonden staan niet bekend om hun subtiele spel. Hier is het voornamelijk tikkertje met de tanden en beuken. Heel fijn dat hij een grote broer heeft waar hij lekker mee kan spelen. Hopelijk gaat hij wel leren dat aan vel trekken zeer doet.

Mijn Afghanen pup vond het erg leuk om met haar grote berenpoten op de rug van mijn Silken (maatje kleine Whippet) te rammen. Arme Aglaia ging regelmatig plat daardoor. Tegenwoordig hebben ze geleerd samen te spelen. Binnen gaat Aislynn op de grond liggen en Aglaia blijft staan, zodat hun koppen op gelijke hoogte zijn. Of Aglaia staat op de voortafel en Aislynn ervoor. Buiten hangt Aglaia voornamelijk in Aislynns billen. Hun kleinere Toller vriendje heeft Aislynn vanaf het begin duidelijk gemaakt dat er met hem NIET zo gespeeld wordt, dus heeft ze groot respect voor hem en blijft het bij wat uitdagen op afstand.

[Desiree]

Hij kan Droef ook wel lekker in z’n vel pakken haha. Vind dat Roderick netjes speelt met hem hoor. Genieten!

Nu ging het wel netjes idd. Roderick leert steeds meer dat wat hij doet Droef ook terug kan doen. Piemel, ballen en enkels bijten is dan ineens niet meer zo leuk. Enkels bijten betekend ook dat Droef dan ineens op je kop kan gaan zitten. En elkaar van de bank afduwen is natuurlijk een oneerlijke strijd tegen Droef.

[Desiree]

De meeste windhonden staan niet bekend om hun subtiele spel. Hier is het voornamelijk tikkertje met de tanden en beuken. Heel fijn dat hij een grote broer heeft waar hij lekker mee kan spelen. Hopelijk gaat hij wel leren dat aan vel trekken zeer doet.

Mijn Afghanen pup vond het erg leuk om met haar grote berenpoten op de rug van mijn Silken (maatje kleine Whippet) te rammen. Arme Aglaia ging regelmatig plat daardoor. Tegenwoordig hebben ze geleerd samen te spelen. Binnen gaat Aislynn op de grond liggen en Aglaia blijft staan, zodat hun koppen op gelijke hoogte zijn. Of Aglaia staat op de voortafel en Aislynn ervoor. Buiten hangt Aglaia voornamelijk in Aislynns billen. Hun kleinere Toller vriendje heeft Aislynn vanaf het begin duidelijk gemaakt dat er met hem NIET zo gespeeld wordt, dus heeft ze groot respect voor hem en blijft het bij wat uitdagen op afstand.

Hij is inderdaad van het happen en beuken. Tel daarbij op dat hij ook lekker vocaal is dus die kleintjes zien meteen heb leven aan henzelf voorbij flitsen. Hij trekt en bijt gelukkig wel al een stuk minder hard nu en de meeste puppy tandjes hebben plaats gemaakt voor iets minder scherpe tandjes.

[Marc]

De meeste windhonden staan niet bekend om hun subtiele spel. Hier is het voornamelijk tikkertje met de tanden en beuken. Heel fijn dat hij een grote broer heeft waar hij lekker mee kan spelen. Hopelijk gaat hij wel leren dat aan vel trekken zeer doet.

Mijn Afghanen pup vond het erg leuk om met haar grote berenpoten op de rug van mijn Silken (maatje kleine Whippet) te rammen. Arme Aglaia ging regelmatig plat daardoor. Tegenwoordig hebben ze geleerd samen te spelen. Binnen gaat Aislynn op de grond liggen en Aglaia blijft staan, zodat hun koppen op gelijke hoogte zijn. Of Aglaia staat op de voortafel en Aislynn ervoor. Buiten hangt Aglaia voornamelijk in Aislynns billen. Hun kleinere Toller vriendje heeft Aislynn vanaf het begin duidelijk gemaakt dat er met hem NIET zo gespeeld wordt, dus heeft ze groot respect voor hem en blijft het bij wat uitdagen op afstand.

Hij is inderdaad van het happen en beuken. Tel daarbij op dat hij ook lekker vocaal is dus die kleintjes zien meteen heb leven aan henzelf voorbij flitsen. Hij trekt en bijt gelukkig wel al een stuk minder hard nu en de meeste puppy tandjes hebben plaats gemaakt voor iets minder scherpe tandjes.

Hij moet gewoon een paar keer goed op zijn flikker krijgen van een stevige kleine hond. Onze Tom was Mira van @EchoMira ook helemaal zat met haar geklier dus die greep haar eens flink in haar lange neus. Niet te hard maar wel hard genoeg om haar te laten gillen en hij ging zo mee omhoog want hij klemde wel even fiks. Mira was daarna een stuk minder druk en wild met hem. Niks aan het handje verder.

Het is super belangrijk voor honden om te leren dat kleine hondjes macht mogen hebben. Een stevige en wat sjaggerijnige jack Russell zou ideaal zijn om hem hierin wat bij te sturen. Maar helaas is die moeilijkheid er natuurlijk niet. Zou wel goed zijn. Want ik vind windhonden ook te wild en te druk doordat ze weten hoe snel ze zijn. Niet erg maar het is wel fijn als ze niet gaan klieren dus als je er met goed socialiseren iets aan kan bijsturen is dat natuurlijk wel fijn.

Bas is ook wel geschikt maar die leen ik er niet voor uit. Die staat en geeft niks in. Als het haar teveel wordt ontploft ze en ik ken weinig honden die dan doorgaan. Gek genoeg want ze stelt werkelijk niks voor. Zelfs grote honden hebben normaal gesproken heilig respect voor haar omdat ze totaal nergens op reageert en een super stevige hoge houding heeft. Ze negeert. Negeert. En als het dan te gortig wordt ontploft ze enorm en dan schrikt eigenlijk iedere sociale hond zich een hoedje. Daarna loopt alles met een hoog om haar heen en is ze tevreden.

[Desiree]

De meeste windhonden staan niet bekend om hun subtiele spel. Hier is het voornamelijk tikkertje met de tanden en beuken. Heel fijn dat hij een grote broer heeft waar hij lekker mee kan spelen. Hopelijk gaat hij wel leren dat aan vel trekken zeer doet.

Mijn Afghanen pup vond het erg leuk om met haar grote berenpoten op de rug van mijn Silken (maatje kleine Whippet) te rammen. Arme Aglaia ging regelmatig plat daardoor. Tegenwoordig hebben ze geleerd samen te spelen. Binnen gaat Aislynn op de grond liggen en Aglaia blijft staan, zodat hun koppen op gelijke hoogte zijn. Of Aglaia staat op de voortafel en Aislynn ervoor. Buiten hangt Aglaia voornamelijk in Aislynns billen. Hun kleinere Toller vriendje heeft Aislynn vanaf het begin duidelijk gemaakt dat er met hem NIET zo gespeeld wordt, dus heeft ze groot respect voor hem en blijft het bij wat uitdagen op afstand.

Hij is inderdaad van het happen en beuken. Tel daarbij op dat hij ook lekker vocaal is dus die kleintjes zien meteen heb leven aan henzelf voorbij flitsen. Hij trekt en bijt gelukkig wel al een stuk minder hard nu en de meeste puppy tandjes hebben plaats gemaakt voor iets minder scherpe tandjes.

Hij moet gewoon een paar keer goed op zijn flikker krijgen van een stevige kleine hond. Onze Tom was Mira van @EchoMira ook helemaal zat met haar geklier dus die greep haar eens flink in haar lange neus. Niet te hard maar wel hard genoeg om haar te laten gillen en hij ging zo mee omhoog want hij klemde wel even fiks. Mira was daarna een stuk minder druk en wild met hem. Niks aan het handje verder.

Het is super belangrijk voor honden om te leren dat kleine hondjes macht mogen hebben. Een stevige en wat sjaggerijnige jack Russell zou ideaal zijn om hem hierin wat bij te sturen. Maar helaas is die moeilijkheid er natuurlijk niet. Zou wel goed zijn. Want ik vind windhonden ook te wild en te druk doordat ze weten hoe snel ze zijn. Niet erg maar het is wel fijn als ze niet gaan klieren dus als je er met goed socialiseren iets aan kan bijsturen is dat natuurlijk wel fijn.

Bas is ook wel geschikt maar die leen ik er niet voor uit. Die staat en geeft niks in. Als het haar teveel wordt ontploft ze en ik ken weinig honden die dan doorgaan. Gek genoeg want ze stelt werkelijk niks voor. Zelfs grote honden hebben normaal gesproken heilig respect voor haar omdat ze totaal nergens op reageert en een super stevige hoge houding heeft. Ze negeert. Negeert. En als het dan te gortig wordt ontploft ze enorm en dan schrikt eigenlijk iedere sociale hond zich een hoedje. Daarna loopt alles met een hoog om haar heen en is ze tevreden.

Hondjes die boos worden moet hij niet. Izzy durft hij bijvoorbeeld niet eens aan te raken met spelen. Tegen haar aan liggen en over en weer krijsen wel maar af en toe een rukje aan haar staart is alles en dan vlucht hij heel snel. Izzy komt dus wel voor zichzelf op maar dan is het dus gelijk weer het andere uiterste. De bordercollie hier in de buurt die hem terecht vertelde dat hij moest kappen net dat gekloot is nu ook een kut hond volgens Roderick.

[Marc]

Hij is inderdaad van het happen en beuken. Tel daarbij op dat hij ook lekker vocaal is dus die kleintjes zien meteen heb leven aan henzelf voorbij flitsen. Hij trekt en bijt gelukkig wel al een stuk minder hard nu en de meeste puppy tandjes hebben plaats gemaakt voor iets minder scherpe tandjes.

Hij moet gewoon een paar keer goed op zijn flikker krijgen van een stevige kleine hond. Onze Tom was Mira van @EchoMira ook helemaal zat met haar geklier dus die greep haar eens flink in haar lange neus. Niet te hard maar wel hard genoeg om haar te laten gillen en hij ging zo mee omhoog want hij klemde wel even fiks. Mira was daarna een stuk minder druk en wild met hem. Niks aan het handje verder.

Het is super belangrijk voor honden om te leren dat kleine hondjes macht mogen hebben. Een stevige en wat sjaggerijnige jack Russell zou ideaal zijn om hem hierin wat bij te sturen. Maar helaas is die moeilijkheid er natuurlijk niet. Zou wel goed zijn. Want ik vind windhonden ook te wild en te druk doordat ze weten hoe snel ze zijn. Niet erg maar het is wel fijn als ze niet gaan klieren dus als je er met goed socialiseren iets aan kan bijsturen is dat natuurlijk wel fijn.

Bas is ook wel geschikt maar die leen ik er niet voor uit. Die staat en geeft niks in. Als het haar teveel wordt ontploft ze en ik ken weinig honden die dan doorgaan. Gek genoeg want ze stelt werkelijk niks voor. Zelfs grote honden hebben normaal gesproken heilig respect voor haar omdat ze totaal nergens op reageert en een super stevige hoge houding heeft. Ze negeert. Negeert. En als het dan te gortig wordt ontploft ze enorm en dan schrikt eigenlijk iedere sociale hond zich een hoedje. Daarna loopt alles met een hoog om haar heen en is ze tevreden.

Waarom laat je het zo lang doorgaan dat zo'n ontploffing nodig is. Dit is de reden dat er zo veel kleine hondjes zo chagrijnig zijn, er wordt zo lang zo erg over ze heen gewalsd precies tot ze helemaal ontploffen. Dat is geen opvoeding, dat is hondje pesten. Er zijn zat andere manieren om een hond op te voeden zonder dat er een Bas, Guus, Tom of Kees helemaal strontchagrijnig moet worden.

Bas is meteen sjaggerijnig als een hond iets van haar wil. Die houdt niet zo van socializen. Ik liet toen Mira haar gang gaan omdat het het hondje van Martijn was en ze bij de roedel hoorde op dat moment. En Tom was zelf ook een klier en heeft diezelfde wandeling ook een afstammeling van Hein gehad. Dus ze waren op dat moment een roedel. Mira heeft hier ook gelogeerd en Bas ook bij Mira. Dus ze moesten er toch zelf uitkomen.

Ik laat Bas verder nooit zelf iets uitzoeken. Dat is veel te gevaarlijk. Daarom schreef ik ook dat ik haar er zeker niet voor uitleen. Soms echter is een hondje met een kort lontje al heel snel bezig met grenzen aangeven. Het is niet zo dat ze daar zelf niet om vraagt. Als wij wandelen en we komen lieve honden tegen is het enige dat Bas doet die honden straal negeren en hun baasjes begroeten. Soms lopen die honden dan in de weg en dat is voor haar al een reden om even te laten weten dat ze niet aangeraakt wordt. Ze rent wel zelf midden tussen de honden door en dringt zich er gewoon tussen. Om vervolgens duidelijk grenzen te stellen. Dat mag ze alleen met honden die ik goed ken. En die respecteren haar ook.

[Marc]

Hij is inderdaad van het happen en beuken. Tel daarbij op dat hij ook lekker vocaal is dus die kleintjes zien meteen heb leven aan henzelf voorbij flitsen. Hij trekt en bijt gelukkig wel al een stuk minder hard nu en de meeste puppy tandjes hebben plaats gemaakt voor iets minder scherpe tandjes.

Hij moet gewoon een paar keer goed op zijn flikker krijgen van een stevige kleine hond. Onze Tom was Mira van @EchoMira ook helemaal zat met haar geklier dus die greep haar eens flink in haar lange neus. Niet te hard maar wel hard genoeg om haar te laten gillen en hij ging zo mee omhoog want hij klemde wel even fiks. Mira was daarna een stuk minder druk en wild met hem. Niks aan het handje verder.

Het is super belangrijk voor honden om te leren dat kleine hondjes macht mogen hebben. Een stevige en wat sjaggerijnige jack Russell zou ideaal zijn om hem hierin wat bij te sturen. Maar helaas is die moeilijkheid er natuurlijk niet. Zou wel goed zijn. Want ik vind windhonden ook te wild en te druk doordat ze weten hoe snel ze zijn. Niet erg maar het is wel fijn als ze niet gaan klieren dus als je er met goed socialiseren iets aan kan bijsturen is dat natuurlijk wel fijn.

Bas is ook wel geschikt maar die leen ik er niet voor uit. Die staat en geeft niks in. Als het haar teveel wordt ontploft ze en ik ken weinig honden die dan doorgaan. Gek genoeg want ze stelt werkelijk niks voor. Zelfs grote honden hebben normaal gesproken heilig respect voor haar omdat ze totaal nergens op reageert en een super stevige hoge houding heeft. Ze negeert. Negeert. En als het dan te gortig wordt ontploft ze enorm en dan schrikt eigenlijk iedere sociale hond zich een hoedje. Daarna loopt alles met een hoog om haar heen en is ze tevreden.

Waarom laat je het zo lang doorgaan dat zo'n ontploffing nodig is. Dit is de reden dat er zo veel kleine hondjes zo chagrijnig zijn, er wordt zo lang zo erg over ze heen gewalsd precies tot ze helemaal ontploffen. Dat is geen opvoeding, dat is hondje pesten. Er zijn zat andere manieren om een hond op te voeden zonder dat er een Bas, Guus, Tom of Kees helemaal strontchagrijnig moet worden.

Helaas zijn er niet zat manieren. Want een grote hond die geen kleine hondjes gewend is kan heel hard reageren op een klein hondje. En dat gaat snel. Daarom ook dat ik zelfden poolhonden en windhonden vertrouwen kan. Die komen vaak uit het buitenland en kennen geen kleine hondjes. En dan kan het kleine hondje het krijgen. Beter is het om een pup dit al te laten voelen zonder dat ze risico lopen. Een pup gaat altijd achteruit en luistert altijd naar een dominant klein hondje. Ik weet nog dat Wuilus elke dag op haar flikker kreeg van twee yorkies. Als ze wilde snuffelen al. Ze woog toen al 35 kilo maar was mentaal nog een grote baby. Maar zij heeft haar hele leven respect voor de grenzen van kleine hondjes gehad. Gewoon omdat ze ermee opgegroeid was. Dat vind ik wel belangrijk. Als ik ooit een grote pup heb en ik kom een fel terriertje tegen die graag duidelijkheid geeft mag dat van mij. Ik laat mijn grote hond de kleine niet sarren.

Ik vind trouwens dat je best wat aannames doet. Want Mira was toen een pup. En die was speels. Dat regelen ze hier mooi zelf. En ze was een whippet en geen Duitse herder. Dus mijn honden waren misschien de helft lichter maar mentaal veel volwassener. Ik laat mijn honden echt niet de sigaar zijn. Dat weet je toch best? Je hebt het zelf gezien. Zelfs een dominant rijdend Jack Russell ding laat ik niet bij Guus. Ik bescherm mijn honden juist misschien wel teveel.

[Marc]

Waarom laat je het zo lang doorgaan dat zo'n ontploffing nodig is. Dit is de reden dat er zo veel kleine hondjes zo chagrijnig zijn, er wordt zo lang zo erg over ze heen gewalsd precies tot ze helemaal ontploffen. Dat is geen opvoeding, dat is hondje pesten. Er zijn zat andere manieren om een hond op te voeden zonder dat er een Bas, Guus, Tom of Kees helemaal strontchagrijnig moet worden.

Helaas zijn er niet zat manieren. Want een grote hond die geen kleine hondjes gewend is kan heel hard reageren op een klein hondje. En dat gaat snel. Daarom ook dat ik zelfden poolhonden en windhonden vertrouwen kan. Die komen vaak uit het buitenland en kennen geen kleine hondjes. En dan kan het kleine hondje het krijgen. Beter is het om een pup dit al te laten voelen zonder dat ze risico lopen. Een pup gaat altijd achteruit en luistert altijd naar een dominant klein hondje. Ik weet nog dat Wuilus elke dag op haar flikker kreeg van twee yorkies. Als ze wilde snuffelen al. Ze woog toen al 35 kilo maar was mentaal nog een grote baby. Maar zij heeft haar hele leven respect voor de grenzen van kleine hondjes gehad. Gewoon omdat ze ermee opgegroeid was. Dat vind ik wel belangrijk. Als ik ooit een grote pup heb en ik kom een fel terriertje tegen die graag duidelijkheid geeft mag dat van mij. Ik laat mijn grote hond de kleine niet sarren.

Ik vind trouwens dat je best wat aannames doet. Want Mira was toen een pup. En die was speels. Dat regelen ze hier mooi zelf. En ze was een whippet en geen Duitse herder. Dus mijn honden waren misschien de helft lichter maar mentaal veel volwassener. Ik laat mijn honden echt niet de sigaar zijn. Dat weet je toch best? Je hebt het zelf gezien. Zelfs een dominant rijdend Jack Russell ding laat ik niet bij Guus. Ik bescherm mijn honden juist misschien wel teveel.

Nee nu je het zo uitlegt met meer details ben ik er ook helemaal mee eens, ik vond het al gek dat je dat zo zou doen want idd zo ken ik je helemaal niet. Misschien las ik scheef of wat maar het kwam lomper over dan hoe ik weet dat jij met je honden omgaat.
En uiteraard wat eigen roedel is is heel anders dan random andermans hond, groot of klein.

Soms moet je uitgaan van wat je van iemand weet. Want anders moeten we alles zo nuanceren alsof we hier net komen schrijven en je niks van elkaar weet. Mijn hondjes zijn mijn verantwoordelijkheid door hun formaat en ik ga ontzettend voorzichtig met ze om. Soms te zodat ze sociale contacten te kort komen. Dus ze opofferen doe ik natuurlijk niet Geeft niks dat het lomper over kwam dan bedoeld. Ik nuanceer graag indien nodig en als je mijn bericht droog leest zou je kunnen denken dat ik voorstander ben van kleine hondjes laten sarren tot ze ontploffen. Maar daar ben ik ontzettend tegen.