Dit was Zoë, mijn allereerste eigen hond.
Ze was een Amerikaanse Akita. Beetje mislukt qua uiterlijk, maar wel 200% AA karakter. Haar fokster was erg goed in het importeren van top Akita's, zelf goede honden fokken iets minder Met Shiba's had en heeft ze meer succes.
Een wereldhond was ze en luisterde geweldig.
Mijn vorige duo moet ik nog steeds glimlachen om deze foto. Voor mij enorm typerend hoe de karakters waren en ik kan me het moment dat ik die foto maakte ook nog zo goed herinneren. (de serie die ik schoot toen, en de plek)
En deze blijft bijzonder. Finn en Bluf toen van mij en mijn vriend met Jol. Toen hadden we nooit kunnen denken dat hij en ik jaren daarna een stel zouden worden.
Van links naar rechts Tama, Nikkie, Jarah en hun moeder Bijou.
Dit was lang jouw onderschrift foto weet ik nog.
Ja, klopt. Heb hem ook even van het hondenforum gekopieerd, was een beetje te lui om al mijn foto’s door te spitten. Heb daarom even op het hondenforum gekeken. Haha.
Toen Jura ziek werd liet Lazar zich ineens van een heel verzorgende kant zien. Bij haar waken en haar proberen op te vrolijken. Dit was nog de middag dat we op de dierenarts wachtten voor het inslapen...
Gos schreef: 10 feb 2023, 19:23
Mijn eerste eigen hond, uit het asiel een paar dorpen verderop toen ik in Spanje woonde. Hij was geschat op 1,5 a 2 toen ik hem kreeg en hij is ongeveer 14 geworden. Hij heeft mij uitgezocht en hechtte zich meteen aan mij, maar met anderen had hij in het begin veel moeite (vooral met mannen). Apporteren wou hij voor iedereen maar zich laten aanraken was een no-go. Toch is hij gedurende zijn leven langzaam aan steeds minder gespannen geworden met mensen. Hier in zijn eerste mandje (van de supermarkt, gekocht op de terugweg toen ik hem opgehaald had, want ik had geen idee met wat voor hond ik uiteindelijk thuis zou komen), met mij voor m’n huisje en met mij op de bank bij m’n grootouders in Nederland, waar ik soms rond de Kerst even logeerde. Dan reed ik in een oude auto samen met hem naar Nederland, dat stond hij bijna de hele reis op de achterbank met zijn kop op m’n schouder. Totaal onverantwoord dat hij niet vast zat, maar goed, verstand komt met de jaren zeggen ze
een dag voor we onze eerste toller Gilly in moesten laten slapen. nog even samen met mij op het strand, voor de laatste keer nog even zwemmen en rennen. een dag later helaas afscheid van haar moeten nemen. ze was echt mijn soulmate.
Deze kwam vandaag in mijn Facebook herinneringen voorbij.
Een maand voor Shib z'n dood een auto vol knuffels overal en nergens vandaan gehaald en in de woonkamer gegooid. Ohhh wat was hij blij
Deze kwam vandaag in mijn Facebook herinneringen voorbij.
Een maand voor Shib z'n dood een auto vol knuffels overal en nergens vandaan gehaald en in de woonkamer gegooid. Ohhh wat was hij blij
Drammer tje, ons eerste hondje, wat een geweldige hond, zijn naamm heeft hij eerlijk verdiend in de periode dat hij in het asiel zat. Ok eenmaal bij ons wisten we wel waarom. Maar toch na een paar jaar kon hij los mee naast de fiets, hij op het trottoir en ik op de weg/ fietspad