Zo leuk om terug te zien! Ik was toen 14 jaar.
Normaal gesproken vond ik het helemaal niks om weg van huis te gaan (nog steeds niet). Zeker niet naar dit soort georganiseerde kampen, maar deze week heb ik het enorm naar mijn zin gehad.
Ook wel spannend, want ik reed al wel maar op een pony. Niet op een paard. Dat is toch wel even wat anders.
In principe had iedereen de hele week een vast paard, maar ik heb er 3 gehad.
Eerst Peter, een erg rustig (lees: niet vooruit te branden) paard.
Maar tijdens de eerste buitenrit wilde een van de meisjes ruilen omdat ze haar paard eng vond. Dit meisje was eigenlijk te jong en te klein voor paarden, maar ze was samen met haar zus en wilde ook samen blijven. Ze hadden haar Schanulleke gegeven, want dat was het kleinste paard op stal. Dat wilde ze ook met alle geweld. Maar dat was wel een pittig paardje en daar kwam ze al snel achter.
Dus onderweg ruilen met die van mij. Toen maakte het ineens niet meer uit dat Peter echt geen klein paard was.
Weer op de manege vonden ze Schanulleke niet geschikt voor mij (ik ook niet) en kreeg ik Fire toegewezen.
Wat een schitterend paard, maar ook de grootste van stal en zeker in de bak nogal voorwaarts. In de stal een enorme sacherijn. Zijn halster om zien te krijgen was een uitdaging.
Maar het bleek uiteindelijk een erg fijn paard en ik heb ontzettend veel plezier met hem gehad.
Wel uit mijn rijbroek gescheurd met opstijgen.
Die week was zo leuk dat ik later met 2 meiden nog terug geweest ben bij één van de meisjes. Het waren alle 3 Hagenezen, 2 ervan waren nichtjes. Super gezellige week gehad!
Ik sprak vloeiend Haags na die week. Plat Haags uiteraard, niet de kak variant.
In de herfstvakantie daarna zijn ze een week bij mij geweest. Ze vielen met hun neus in de boter, want we gingen naar de Zuidlaardermarkt en hebben daar Vienna mijn paard gekocht. De ultieme droom voor stadsmeisjes natuurlijk.
Op een rijtje voor de foto toen onze ouder ons weer op kwamen halen. Ik ben de derde van rechts.
Peter, niet het meest florissante paard. Hij was ook al wat ouder volgens mij
Fire, schitterend paard. Die had ik wel mee willen nemen
De bak daar was helemaal in western stijl
Ook dia's uit 1985 een wedstrijd in Vollenhove met mijn pony Wendy.
Haar moeder was een Welsh, haar vader een kruising Arabier x Engels Volbloed.
Een mooie pony, maar helaas geen fijn karakter. Dat maakte dat wedstrijden en lessen niet altijd even leuk was.
Wedstrijden vond ik sowieso niet echt fantastisch. Het was niet echt mijn type volk zeg maar (dan druk ik me nog voorzichtig uit).
Er werd ook erg op ons neergekeken omdat we niet met een dikke mercedes met een splinternieuwe trailer aan kwamen. En niet de blitse aanverwante spullen en kleding hadden die anderen hadden.
Wel deden we goed mee. Iedere wedstrijd die ik gereden heb, vielen we wel in de prijzen.
Ze was wel mooi
Parade rijden met de prijsuitreiking was helemaal doodeng. Twee andere pony's moesten ons insluiten om te voorkomen dat Wendy alles en iedereen om zich heen zou slaan. Niet echt ontspannen zeg maar. Het is aan haar oorstand ook duidelijk te zien.
Zij raakte vrij snel geblesseerd. Een hoefbeenbreuk. Die is wel genezen, maar zo mocht alleen nog recreatief gereden worden. Stiekem was ik daar zo blij mee!
