En ze wilde wat vaker na een wandeling/uitje in het appartement blijven en niet meer mee als we ergens gingen avondeten. Prima! Toch heeft ze ook pittig doorgelopen. Zelfs toen we de verkeerde route namen en de wandeling de berg af in plaats van 1,5 uur 4 uur duurde, ging ze alleen het laatste halfuurtje maar in de rugzak en dan voornamelijk omdat ik zei dat het genoeg was, zelf is ze een bikkel en geeft ze niet zo snel wat aan. 
Ze was trouwens wel echt een braaf hondje. Zo makkelijk overal mee te nemen en altijd zo lief.Ik merkte ook dat ze het er wel moeilijk mee had dat Aloy er niet bij was. Als Aloy er niet is heb ik het op bepaalde momenten toch zwaarder en Froo trekt zich dat altijd heel erg aan, helaas. Voor mij was dat natuurlijk een ingecalculeerd dingetje en hoeft Froo zich daar niet mee bezig te houden, maar leg dat maar eens uit aan Froo.
Met Aloy erbij laat Froo dat soort dingen los, ze is dan echt merkbaar een onbezorgdere hond. Misschien kunnen ze volgende keer allebei mee, nu ging dat helaas nog niet!Ik heb natuurlijk ook heel veel foto's gemaakt en die moest ik hier toch nog even delen.
Ze staan niet op volgorde want Postimage heeft dat om zeep geholpen.
Afgepeigerd na een wandeldag. Froo was overal een graag geziene gast.
Hier was ze echt enorm vies na het wandelen. Froo houdt echt helemaal niet van vies worden maar in Oostenrijk was ze dat ineens vergeten.
Froo kreeg het wel snel koud als we een pauze namen tijdens het wandelen op een frisse dag. Dan deed ik mijn vest over haar heen en dan ging het lampje uit. Zij bijslapen, wij pauze houden, en daarna konden we weer door.
Een Murmeltier. Gelukkig had Froo die niet gezien.
