Ligt eraan.
Jaren geleden werd kruising husky x herder met regelmaat naar buiten getild in een doek. Dan kon hij ontlasten, de hond kon niet meer zelfstandig staan. Ik snapte dat niet, en vond het behoorlijk ver gaan destijds.
Jaren later werden de eigenaren vrienden via mijn vriend. Dat het iets te lang zo is gegaan vond de man ook, maar de vrouw kon en wilde geen afscheid nemen. Hij gaf mij ook aan dat hij akkoord ging omdat binnen de hond gewoon écht nog lol had. Balletje gooien en terug gooien vanuit de mand etc. eigenlijk nog lol en blijkbaar had de hond zich neergelegd dat hij dingen niet meer kon, maar haalde nog genoeg vreugde aan de nieuwe manier/aanpassing van leven.
Paar jaar later (toen kende ik de mensen nog niet overigens) stond ik er zelf voor met mijn Finn. Die raakte ook langzaam aan verlamd. Nou ja, langzaam.. ineens was het daar die uitval en diagnose.
Ervoor vanwege andere diagnose waren al aanpassingen gemaakt in huis en buiten bij de trap naar beneden die ik had. En op bepaald moment wilde ik gaan ondersteunen met een band of handdoek. Nou.. daar was meneer dus niet van gediend, hij deed het zelf wel.
Rolstoel..tsja zei de dierenarts.. ik denk niet dat je hem daar gelukkig mee maakt. En tot die conclusie was ik ook wel gekomen

dus zolang het ging deden we onze loopjes, soms met vallen en opstaan. Dus nee, voor hem geen rolstoel.
Hij gaf ook aan het moment dat het genoeg was geweest. In tegenstelling dus bij de kennissen wiens hond voor hun gevoel en in hun overtuiging wilde leven, zag ik bij Finn het moment dat hij leek te zeggen "het is goed zo.. ik ben moe en op"
Nu was wel zo dat bij Finn ook de hersenen een tik zouden gaan krijgen, en als ik wel foto's van de laatste dagen terug kijk zie ik dat soms ook terug. Dus voor hem had rolstoel écht geen uitkomst kunnen zijn.
Bij honden die door andere oorzaak verlamd raken of op een andere manier invalide, maar in de kop nog goed zijn zou ik het wel overwegen.
Ik heb een collega die blinde geleide honden die met pensioen mogen in huis opneemt voor een fijne oude dag.
Kreeg ze er een die zelf plots blind werd en daardoor niet meer vrij los durfde te lopen. Daar is toen een helm voor ontwikkeld met stootrand eromheen, beestje heeft nog een klein jaartje fantastisch genoten en vrij los kunnen lopen.
En idem voor een hond die dus ook verlammingsverschijnselen kreeg, rolstoel aangemeten en die hond vond het helemaal super.
Dus als een hond er open voor staat, en hij is nog helder van geest denk ik dat ik wel zo ver zou gaan. Maar alles valt of staat bij mij wel met hoe de hond erin staat.
Nogmaals bij Finn had ik er niet mee aan hoeven komen.. maar bij hem zeiden buitenstaanders ook... och laat hem toch inslapen kijk nou hoe hij loopt buiten.
Maar die zagen niet hoe hij er zelf mee omging, en hoe hij binnen was.
Door eigen beleving, en dan later verhaal van die mensen met de x husky te horen en de filmpjes van de collega (En Bri trouwens met die kleine bull destijds) sta ik er toch wel anders in.