Marc schreef: 23 feb 2024, 14:49
S.V. schreef: 23 feb 2024, 09:37
Of geen enkel besef van zelfbehoud?, ik weet het niet, ik heb 3 honden en ze zijn er alle drie volkomen anders in, dus tot zover de invloed van de eigenaar..eigenlijk is iedere hond die ik tot nu toe gehad heb daar heel eigen in zeg maar..
Zelfbehoud komt ook met de afweging. En ik denk dat ze er op rekenen dat honden de taal spreken. Geen idee. Guus rent echt niet op dominante reuen af. Die staat dan stil en wacht af. Komen ze doet hij respectvol en anders loopt hij door zonder begroeting. Bas lijkt daarin dominant en misschien wel naief. Ze was overigens toen we haar kregen heel bang voor andere honden en na een jaar was dat helemaal weg. Misschien rekent ze op ons. Ze begroet zo een boerboel. Of een kangal. Zonder issues. Kwispel kwispel. En als ze te opdringerig worden gromt ze en loopt ze weg. Helaas dus niet altijd succesvol
Guus wordt zelden gepakt. Maar die gaat ook echt op zijn zij liggen en beklikken als een reu super dominant doet tegen hem.
Vreemd genoeg, want ik vraag me echt af hoe dat kan, is de gemiddelde hond hier in Spanje anders in sociale contacten met vreemde honden dan wat ik gewend ben uit Nederland. Of het ligt aan de rassen en types die hier meer voorkomen, hoe er met honden omgegaan wordt, hun verleden en ervaringen, of er iets in de lucht of in het water zit, ik heb geen idee
Het grootste verschil vind ik dat de honden meer aftasten en veel meer ontspannen contact maken.
Als ik hier met meerdere honden loop, komt het zo goed als niet voor dat er een hond op ons af komt stuiven bijvoorbeeld. Zo'n roedel loop je niet zomaar in, dan kijk je op een afstandje of contact wel gewenst is en als mijn honden aangeven ook wel voor contact open te staan, dan wordt er veelal rustig en beleefd contact gemaakt. Geeft een van mijn honden heel subtiel aan dat dat contact niet zo hoeft, wat Amy bijvoorbeeld doet door wegkijken of haar lichaam wat wegdraaien en te gaan snuffelen, dan nadert zo'n hond niet. In Nederland ging dat zeker 8 van de 10 keer anders en sloegen honden totaal geen acht op die subtiele signalen van Amy, en stoven er ook geregeld honden als een gek mijn hele roedel in.
Honden die op je af komen stuiven zijn hier een zeldzaamheid, ook als ik maar één hond bij me heb. Honden komen gewoon rustig aanlopen, maken een mooie boog, snuffelen een keer en lopen weer verder, of als er duidelijk van beide kanten meer interesse is, gaan uitdagen om te spelen of om samen te rennen. Het enige opdringerige gedrag dat ik wel eens meemaak, is van hitsige reu naar teef, maar zelfs dat gaat nog vrij beleefd met vooral hofmakerij.
Ik vind mensen hier enerzijds best makkelijk en nonchalant met hun honden, maar ik kan er tot nu toe wel van op aan dat honden die heel vrij gelaten worden, ook heel sociale honden zijn. En dan bedoel ik dus sociaal zoals hierboven omschreven, niet op een opdringerige manier. Honden die niet zo makkelijk zijn in sociaal contact, worden veelal kort aangelijnd uitgelaten en actief overal bij weggehouden.
Natuurlijk zijn er uitzonderingen. Vorige week kwamen we nog een vrij drukke jonge stafford tegen die losliep, maar die hond had gelukkig vooral interesse in mij en niet echt in mijn honden, dus heb ik bij de halsband gepakt tot het baasje er was (Fayah vond die hond door zijn drukke en opdringerige gedrag eng). Mijn dat zijn echt grote uitzonderingen, op twee handen te tellen in de vijf jaar dat ik hier nu woon. In Nederland was het voor mij wekelijkse kost
), ik schat in dat nog geen 20% een herplaatser (voormalig asiel- of zwerfhond) heeft. 
Die honden hebben dus geen buiten. Ik wandel in het weekend vaak met Fayah met een wandelclubje in Valencia en dat zijn dan toch voornamelijk mensen die in de stad wonen en naar het natuurpark komen om een lange wandeling met hun hond te maken. Maar ik ben daar (behalve die stafford die ik eerder noemde) nog nooit een vervelende hond tegengekomen. Het zijn op de een of andere manier altijd heel ontspannen, rustige ontmoetingen.
