Stelling: Je past je aan aan gedrag andere honden en eigenaren

[Rennendehond]

Mijn honden hebben een schijthekel aan de Flatcoat hier in de straat. Die hond liep eens los toen onze heren hun plasje tegen de boom wilde doen en hij zag zijn kans schoon en gaf Meeko een beuk. Manu kwaad. Sindsdien kunnen ze zijn bloed wel drinken.
De eigenaren zien er niet veel kwaad in. Denken dat hun hond de onze negeert maar in werkelijkheid fixeert en patst hij. Als onze honden om ons huis lopen gaan ze voor de deur stilstaan met die hond. Mijn heren zijn dan net twee dolle rottweilers. Dus dan gaan ze naar binnen.

Ik pas me dus aan.

Meeko is vooral degenen die een lange vijandenlijst heeft. Hij is een ontzettend lief kneusje maar hij vindt groot en donker heel erg spannend en gaat dan lopen mopperen. Niemand wil een mopperende grote, donkere hond en ook nog gestreept met punteren tegenkomen dus ik houd grote afstand en klets lekker met hem.
Er zijn eigenlijk verder niet zoveel die een hekel aan ze hebben. Misschien die grote Duitse herder en de eigenaresse weet dat Manu vaak achter het hek ligt. Zij steekt dan even over. Ze zegt het niet erg te vinden. Manu ligt daar ook gewoon en kijkt een beetje naar de straat. Meeko kan dat niet, die gaat toch cool doen.

[Kells]

Wij hebben 4 honden dus ik pas mij wel min of meer aan. In losloopgebieden let ik eigenlijk alleen op enge types en die ontwijk ik. Hier in eigen omgeving kijk ik ver vooruit en hou rekening met andere honden. Met sommige honden kunnen ze uitstekend samen, maar er zijn er ook een paar die wat minder vriendelijk zijn en die ontloop ik door een ander paadje in te slaan. In de eigen omgeving ken ik de meeste honden wel en dan is het gewoon een kwestie van een beetje elkaar de ruimte geven, indien nodig.

[ellen en de birmanen]

ik pas mij regelmatig aan, aan andere mensen zowel met honden als met kinderen. zodra ik dat allemaal aan zie komen steek ik over. zeker als ze aan de lijn zitten. lopen ze los dan heb ik alleen Ecco die andere honden niet pruimt en dan ga ik dus de struiken in bij wijze van.

[jenn90]

Ik pas me ook vaak aan, ik heb met 4 honden geen zin in andere mensen en honden dus als ik in de verte een bulldozer zie waar geen grens op zit ga ik een ander paadje in. Onze honden zijn sociaal maar dat hou ik ook graag zo.

[Diana]

Ja, ik let wel op wat ik tegenkom en als ik het niet vertrouw, ga ik een andere kant op. Ik geef ook andere honden veel ruimte of blijf even wachten als ik zie dat ze geïntimideerd zijn en laat mijn honden niet met z'n allen tegelijk op een andere hond af gaan.

[Loraine]

Ik ontloop ook hoor als dat kan, fijn als mensen dat lachwekkend vinden.

Ik ontloop zelf ook veel. Maar niet op een 'ik schiet snel een steeg in'-manier.

Bij één bepaalde hond in de wijk doe ik dat wel, of rechtsomkeert maken en desnoods wegrennen.
Maar die is gewoon doodeng, helemaal verstrakken en fixeren wanneer die andere honden in het vizier krijgt en er loopt vaak een vrij tenger vrouwtje met kinderwagen mee.
Dívka schiet in een gillende hysterische paniek als ze hem herkent, de helft vd andere honden in de wijk zijn doodsbang voor deze hond.
De energie die hij uitstraalt is ook gewoon doodeng, ik heb de rillingen over mijn rug en het zweet in mijn bilnaad staan als ik hem zie en dat heb ik met geen enkele andere hond gehad in de 40 jaar dat ik leef.

Normaal loop ik even om/steek ik over, neem mijn honden kort en geef ze het commando 'doorrrlopen!'.
Als ik de buggy mee heb zet ik die ertussen als extra barrière.
En nog zijn er mensen die hun hond vrolijk op die van mij af laten gaan of op maximaal een halve meter passeren terwijl ik er één bij heb die uitvalt, één die andere honden eng vindt en de derde doet mee maar meer omdat de andere 2 tekeer gaan.

[S.V.]

No way, maar ik loop dan ook vaak op tijden dat ik niets en niemand tegen kom en ik ga gevoegelijk een zijstraat in als ik mensen met honden zie aan komen. Zie ik een honden mens aan komen dan in overleg mogen ze best even iets met elkaar soms. In losloop gebied zul je mij niet vinden, te veel ellende gezien en meegemaakt en je trekt toch altijd aan het kortste eind. klaar mee ik wordt er te oud voor.

[CatnDog]

Bij één bepaalde hond in de wijk doe ik dat wel, of rechtsomkeert maken en desnoods wegrennen.
Maar die is gewoon doodeng, helemaal verstrakken en fixeren wanneer die andere honden in het vizier krijgt en er loopt vaak een vrij tenger vrouwtje met kinderwagen mee.
Dívka schiet in een gillende hysterische paniek als ze hem herkent, de helft vd andere honden in de wijk zijn doodsbang voor deze hond.
De energie die hij uitstraalt is ook gewoon doodeng, ik heb de rillingen over mijn rug en het zweet in mijn bilnaad staan als ik hem zie en dat heb ik met geen enkele andere hond gehad in de 40 jaar dat ik leef.

Normaal loop ik even om/steek ik over, neem mijn honden kort en geef ze het commando 'doorrrlopen!'.
Als ik de buggy mee heb zet ik die ertussen als extra barrière.
En nog zijn er mensen die hun hond vrolijk op die van mij af laten gaan of op maximaal een halve meter passeren terwijl ik er één bij heb die uitvalt, één die andere honden eng vindt en de derde doet mee maar meer omdat de andere 2 tekeer gaan.

Bij honden die ik echt voor geen cent vertrouw zou ik ook gewoon 180 graden draaien als dat nodig is.
Dat verstrakken en fixeren, die duidelijke lichaamstaal vind ik een groot voordeel. Je kan heel goed lang van tevoren al zien dat die hond 'aan' staat (alerte modus). Continue gespitst of er een andere hond aan komt. Daarna begint het nog verdere opbouwen van spanning met uiteindelijk een uitval als de andere hond te dichtbij zou komen.
Op die lichaamstaal kan je heel goed anticiperen. Ik zie een andere hond vaak al van een afstandje, terwijl Zeno die hond dan nog niet heeft gezien. Dan ben ik ruim op tijd om een omweg te nemen, voordat Zeno die hond zou opmerken en alleen zijn opgerichte oren (he, een hond!) al tot een uit-hun-plaat-gaan reactie zou kunnen leiden.

Op de hondentraining zat een hond (een akita) en die vertrouwde ik ook voor geen cent. Dat was echter meer een 'sluipmoordenaar'. Die was juist niet van het uitstralen van het feit dat hij een andere hond wel eens zou kunnen grijpen als die in de buurt kwam. Dat vond ik pas een engerd. De andere akita van dezelfde eigenares vond ik overigens wel een enorm leuke hond. Het lag niet aan haar. Die hond was echt een heel ander type.

[Loraine]

De hond die hier loopt (een beul van een ik gok AmBull) lijkt op het oog ontspannen tot hij een andere hond binnen een straal van enkele tientallen meters spot, dan verstrakt hij en gaat fixeren.
Vóór dat moment heb ik al een hysterisch panikerende Dívka dus alleen al om haar rustiger te houden neem ik ruim afstand.
Voor haar heb ik ook het motto 'beter geen ervaring dan slechte ervaringen' en ben ik zeer selectief in welke honden erbij mogen komen.
De selectie staat momenteel op 7 buiten Mahdutje en Joep, waren er 10 maar 2 zijn er overleden en 1 heeft na minder fijne ervaring inmiddels het motto 'de beste verdediging is de aanval' maar daarvan zijn de baasjes zeer verantwoordelijk bezig en hebben dat aangegeven toen ik ze tegenkwam zonder de honden.

Maar idd liever eentje waarvan je het ziet dan één die ogenschijnlijk vanuit het niets grijpt ofzo.

Ik heb zelf eens half onder een oude halfblinde Fila Brasileiro gehangen bij het aflijnen vd toenmalige uitlaathond, omdat ze dicht op me kwam staan met een .
Eigenaar helemaal flippen dat ze gevaarlijk was en ik ben heel, héél rustig opzij gestapt voor ik weer omhoog kwam omdat ik wel aanvoelde dat rustig blijven en geen onverwachte bewegingen maken haar ook kalm zou houden.
Ondanks dat ik me bewust was van haar waaksheid en het niet te beroerd zijn om haar tanden te gebruiken voelde ik me daar niet onveilig bij ofzo.
Maar ik durf wel te zeggen dat het heel anders had afgelopen als ik was gaan panikeren ofzo, ze liep niet voor niets met een muilkorf om als ze door een ander dan de eigenaren gehanteerd moest worden ofzo.

[Smoushond]

Had stelling anders moeten formuleren, gaat me echt om huis en tuin omgeving en aangelijnd uitlaten in en om je huis en continue met dezelfde honden en personen te maken krijgen.

Ja daar pas ik me op aan. Ik laat Bertus bijvoorbeeld vaak brokjes zoeken in mijn voortuin want daar ligt gras. Hij loopt dan los aan de lange lijn zodat ik hem snel kan binnenhalen. En laatst kwam de hond van de buren ( die altijd los loopt in de buurt) ook gezellig mee zoeken.

Dat vond Bertus niet goed natuurlijk dus dan ga ik naar binnen en stop.

Nog een andere buurman heeft een teef die altijd zichzelf mag uitlaten en die speelt dan ook met de kinderen op het speelveld voor ons huis. Als ik eraan kom lopen met een hond wil ze nogal eens de weg over rennen naar mij toe,en ik wil geen hond voor mijn ogen onder een auto zien lopen dus ik loop om of wacht met uitlaten tot ze weer in huis is

[Tamara/Bayko]

Ik pas me regelmatig aan aan andere honden en eigenaren. Niet omdat Cody nou zo moeilijk is (want dat is 'ie gelukkig niet) maar wel omdat er in onze omgeving helaas nogal wat honden minder sociaal zijn en/of totaal niet onder appel staan, en er nog steeds veel hondeneigenaren totaal geen kaas lijken te hebben gegeten van het gedrag van hun eigen of andermans hond. Ook bepaalde combinaties waarvan duidelijk is dat men een hond heeft aangeschaft die fysiek veel te sterk is voor de persoon/personen in kwestie. Ik word er soms best wel moe van als ik voor de zoveelste keer mijn route moet aanpassen om een bepaalde hond te ontwijken terwijl ik gewoon lekker ontspannen met Co wil kunnen wandelen, maar voor Cody's welzijn doe ik dat dan toch maar weer. Er zijn hier de laatste jaren een aantal honden komen wonen die ik gewoon echt niet vertrouw en waarvan ik vrees dat Cody er zeker niet zonder kleerscheuren vanaf zal komen als zo'n hond ooit de kans krijgt hem te pakken. Dan dus maar liever wat meer veiligheid inbouwen door snel een zijstraat in te slaan of rechtsomkeert te maken en een stukje om te lopen.