Maar ik zie meteen aan de honden hoe laat het is dus dat lukt omdat ik het toesta. Ik vind het ergens wel lief en leuk voor de honden en bij mij bedelen ze nog steeds niet als ik eet dus prima. Ik haat eten met een bedelende hond.
Maar de drang om honden vanalles toe te stoppen verschilt dus echt van mens tot mens. Ik voer nooit honden.
Dan het onderwerp aaien en begroeten. Ik aai nooit andermans honden tenzij ze er overduidelijk op zitten te wachten. Hier ook regelmatig mensen die zich echt op de honden storten. Soms zo vrij en intens dat ik wel eens denk ze zouden best kunnen bijten want eigenlijk vinden ze het teveel en best eng. Maar de drang van die mensen snap ik dus ook al niet. Ik loop zo langs een hond. Draai me af als hij opdringerig doet en aai pas als hij beleefd en kalm komt kijken bij me. Niks een springende hond bij de kop pakken en dan gaan staan joelen en je gezicht erop drukken. Ik denk echt wel eens dat ging misschien maar net goed..... gelukkig accepteren mijn honden super veel. Ik sluit een knauw echter niet uit bij allebei als je ze vastpakt en totaal over hun grenzen gaat en ze niet weg kunnen. Ook een raar type menselijke reactie op honden vind ik.
Wat ik ook heel raar en irritant vind is mensen die met wandelen steeds mijn honden gaan lokken. Met koekjes. Roepen. Ze willen ze perse aanraken en voeren. Maar dan komen hun eigen vaak grote honden ook druk meedoen. En dan krijg ik een beetje stress omdat dat precies gedoe tussen honden in de hand werkt terwijl ze net zo leuk wilden gaan spelen bv. Waarom roep je mijn hond? Hele rare drang. En waarom dwing je meerdere honden zo dicht op elkaar? Vooral dat ergert me kapot. Staat Guus ineens tussen drie grote honden die hij 30 seconde gezien heeft koek te snaaien bij hun baas omdat die hem erbij roept. Ik denk soms als hij er maar heel uitkomt want hij zou zelf best nijdig kunnen worden over snoep. Of te hard bijten bij aanpakken, schrik, stress en die honden klappen op hem. Oprotten dus met mijn honden bij je roepen als je zelf een hond hebt.
En de laatste die ik ook totaal niet begrijp is commandos aan je grote stoere hond willen geven. Ik had Wuilus maar ook Eva lokte dat wel uit. Van de hondenmensen die spontaan hun gezag over je hond willen tonen. En dat was nu net precies wat bij die twee honden niet kon. Wuilus zag het als een machtsspel wat ze meteen aanging. Zit....nope. en dichterbij schuiven....ZIT! Nope.....en nog dichterbij en aanstaren. Dat was best link en dat moest ik dan snel sussen. Eva was helemaal erg want zou je die strak aankijken en een commando geven dan moest je echt niet te dichtbij staan. Die zag dat als regelrechte provocatie en dreiging die ze onmiddellijk oploste.
Dus mensen zijn raar. Maar er zijn vast nog veel raardere mensen die ik nog niet tegen ben gekomen dus ben benieuwd
). De honden vinden het inderdaad vaak gewoon niet interessant om aangeraakt te worden. Even snuffelen & verder geen interesse lijkt voor de meeste honden echt wel ok te zijn.
). En eigenlijk ontzettend veel mensen die dan semi teleurgesteld voor haar zeggen; ohhh ik heb geen snoepjes bij. Ik zeg altijd direct; hoeft ook niet, als ze "hallo"mag zeggen is ze al helemaal happy hoor, ze betaald knuffeltax. Ik ben altijd wel vrij strikt geweest met snoepjes of extra's, en dan alleen hondendingen. Laatste jaar kan ik dat laten varen en snackt ze er maar op los, gelukkig is ze ook net zo blij met een rauwe wortel. Ik kan er zelf niet bij om andermans honden snoepjes te geven, zeker ongevraagd.
Aaien zit er niet in want dat willen ze niet met uitzondering van slet Panni.
"
. Wel een krabbel als ze daar om vragen.
Tegenwoordig komen deze dingen niet meer voor. Wel kindjes die het netjes vragen, dan zeg ik dat ze helaas niet zo houdt van aaien maar dat ze wel een stukje worst mogen geven. Dat vindt Froo wel gezellig en de kindjes zijn dan ook weer blij. Bij Froo snap ik mensen trouwens wel, die heeft als je naar haar kijkt wel een heel hoog aaibaarheidsgehalte, maar helaas, schijn bedriegt. 
