Zelf kijk ik wel 10x uit om zeker bij kleinere opgetilde honden, of honden in een buggy mijn handen zomaar uit te steken naar die koppen
Doet me wel denken aan de tijd dat ik nog de autobenches had, met in beide hokken een herder.
1x op een camping waar ik net arriveerde en de klep wijd open had gezet vonden mensen het nodig om van dichtbij de honden te gaan bekijken. Nu bleven die honden (veel op geoefend) stil als mensen passeerden, maar inlopen en aan gaan lopen staren of proberen de handen in de hokken te steken, daar hadden ze heel duidelijk (en terecht) wel een mening over.
Of een keer toen ik wel de klep een stukje open had, maar met zo'n haakslot erop.. hoor ik ze ook tekeer gaan. Stonden mensen ondanks aanslaan domweg met de handen boven de ogen naar binnen te turen
Oh en mensen die blijven aandringen op contact maken met je hond(en) terwijl ik zie én aangeef dat de hond in kwestie er op dat moment geen trek in heeft en met rust gelaten wilde worden.
Dat zijn die mensen die "alle honden vinden mij altijd leuk, dus ik wil gewoon met hem ook vriendjes worden" types.
Als zo'n hond op een bepaald moment dan het écht zat is en gaat grommen en zijn tanden laat zien, dan ligt het aan je hond.
Was met Finn en een oom van mij die ik zelf echt wel leuk vond, en waarschijnlijk vertrouwde dat hij op mijn aangeven echt zou stoppen met blijven proberen. Sindsdien grijp ik eerder in én reageer ik scherper als ik merk dat mensen niet naar de hond en mij luisteren.
Bij Aki kun je veel meer doen dan bij Finn en ook bij Chara, maar bij beiden zit een scherp randje. Chara weet wat ze wel en niet wil, en dat kan ze soms op zeer hondse manier duidelijk maken, en Aki kan bij mensen die hem uitdagen qua krachtspelletjes e.d. nog wel eens zeer snel in een hoge energie komen en is dan zeer sterk en moeten we dan echt wel even tot de orde roepen/in rust zetten want die komt dan echt wel een beetje te heftig door.
' gaat hij harder kwispelen.
