Cash & Caleb

[Gretha]

Dave heeft een nieuwe vriendin, een hele leuke! En ze heeft ook nog eens een geweldig leuke en mooie hond.
Een Hovawart reu van 5 jaar oud om precies te zijn. Super lief en relaxt. Daarom heb ik haar gevraagd of ze me wilde helpen met Cash zijn reactiviteit naar andere honden.
Dat komt voort uit angst, dus een hond die totaal niet reageert op hem is dan ideaal om te oefenen.

Dit wilde ze graag doen
Cash vond het eerst verschrikkelijk spannend, maar we zijn voorzichtig begonnen. Op ruime afstand.
Halverwege de wandeling begon Cash te ontspannen en uiteindelijk liepen we naast elkaar (honden wel aan de buitenkant) met ongeveer 3 meter tussen ons in.
Dit soort oefeningen zijn zo waardevol. Zo kan ik gecontroleerd honden introduceren.
Ik kan hem wel meenemen naar Emmeloord, maar daar weet ik ook niet wat ik tegen ga komen. Een niet luisterende losloper of erger nog een hond die weer op hem klapt wil ik proberen te voorkomen voorlopig.
Eerst zijn zelfvertrouwen proberen op te vijzelen.

Bijna aan het einde even een foto van de beide heren gemaakt.


Deze foto is op de bult gemaakt (oude vuilnisbelt). We liepen eigenlijk op het fietspad wat daar omheen loopt, maar een boer die een stukje verderop woont kwam ons tegemoet met zijn auto (over het fietspad!). Hij flikkert altijd zijn Labradors uit de auto en blijft zelf zitten en rijdt zo de ronde. Die honden luisteren nergens naar en lopen op ruime afstand van de auto. Dit doet hij regelmatig
We konden gelukkig net op tijd het klaphek door de bult op. Een confrontatie met die 2 zou zo zonde geweest zijn.

Met Bronco was dit altijd helemaal spannend. Toen had hij één hond, maar dezelfde manier van uitlaten. Ik snap er werkelijk geen ruk van dat je denkt: laat ik er nog een hond bij nemen, terwijl je niet wil of kan lopen met je honden.
Rand-debiel

[Kells]

Tsja, sommige mensen...

[Anneke]

Wat fijn dat je zo kunt trainen. Ik vind hovawarts altijd leuk om te zien, ik kom ze maar weinig tegen. En ik hoor ook wel eens dat ze niet altijd even vriendelijk zijn.

[Gretha]

Wat fijn dat je zo kunt trainen. Ik vind hovawarts altijd leuk om te zien, ik kom ze maar weinig tegen. En ik hoor ook wel eens dat ze niet altijd even vriendelijk zijn.

Ik denk dat ze meer een beetje hetzelfde karakter hebben als een Beauceron, terughoudend en ongeïnteresseerd.
En dat is prima voor mij. Ik denk niet dat we ze uiteindelijk samen los kunnen gooien, maar dat hoeft ook niet. Desinteresse is waar ik op hoop.

Ik zie ze ook nooit. Toen ik haar voor het eerst zag met hond was ze ook stomverbaasd dat ik wist wat het was En ze vond het speciaal dat Caleb mij en mijn oudste zoon zelf benaderde. Tja, wij lieten hem met rust.
Mijn oudste zoon is helemaal geen hondenman, maar weet wel hoe hij zich moet gedragen bij verschillende type honden. Dave is wel dol op honden en Caleb al heel snel ook op hem.

[ranetje]

Wat fijn om op deze manier te kunnen oefenen

[EchoMira]

Dat komt voort uit angst

Altijd in de gaten houden dat de grondslag voor altijd is.
Niets komt harder terug dan een bijterige hond die "zie je wel, ik wist het!" denkt.

Het zijn allebei intacte reuen. Het is goed en gezond om die samen te laten werken maar hou in de gaten dat de vlam in de pan kan slaan en er een keer toch met de vuisten wordt gewerkt. Probeer dat dan gewoon te laten gebeuren.

En leer ze dat ze altijd terug bij het vrouwtje onder de arm mogen.
Elke hond moet afstand kunnen nemen en het is goed om ze te leren hoe dat moet. Dat scheelt ontzettend veel bij spanning.

[Marc]

Hoe komt het dat Cash zo onzeker zou zijn en weet je echt zeker dat het onzekerheid is? Ik vind onzekerheid heel lastig te bepalen omdat de honden wel gedrag laten zien waarbij ze niet onzeker lijken. Plus hoe lang blijven ze onzeker? Hij kan nu toch weten dat Caleb hem niks doet en toch blijft de spanning? Reuen kunnen hele goede vrienden worden als ze zelf hun rangorde en grenzen mogen bepalen.

Wil niet beweren dat je ook maar iets verkeerd ziet overigens. Maar ik kan me wel voorstellen dat je als baas gekleurd de signalen van je hond leest. En misschien vind ik het lastig om te snappen dat een kalf van een ongecastreerde reu onzeker zou zijn voor drukke labradors bv. Mijn dwergen zijn daar bv totaal niet onzeker bij..Guus is alleen onzeker als een hond knetter dominant doet. En groot is. Bv herders die over hem heen gaan hangen..Dan geeft hij deemoedige signalen af. Kop laag, gedrukte houding en staart laag. Maar wil een Duitse herder spelen dan leest hij dat en spelen ze..

Ik snap dus niet goed waarom Cash zichzelf dan zo laag inschat. Compenseert hij het met agressie? En dan weet je zeker dat dat uit noodweer en onzekerheid is?

[Nanna]

Hij kan nog best over die onzekerheid heengroeien. Dit type hond is vaak heel laat mentaal volwassen. Russsst, goeie ervaringen hebben en een stabiele consequente baas moeten de truc doen. Dat kun jij wel.

[EchoMira]

Ja, maar dan is het een hond die met zijn onzekerheid om heeft leren gaan. Dat is iets anders dan een hond die niet onzeker is geweest.
Ook niet slechter ofzo. Gewoon iets anders.

[Crutz]

Ja, maar dan is het een hond die met zijn onzekerheid om heeft leren gaan. Dat is iets anders dan een hond die niet onzeker is geweest.
Ook niet slechter ofzo. Gewoon iets anders.

Hier mee eens. Laat volwassen hangt zeker niet aan onzekerheid.
Mijn favoriete type reu is laat volwassen en dat hangt dan vaak samen met lomp, maar ook ongeïnteresseerdheid. Geen onzekerheid

[Nanna]

Charles was ook laat volwassen en daarna van zijn onzekerheid af. Goed, hij was niet reactief maar dat zit ook niet in het ras. Maar hij kon zich wel met zijn meter schofthoogte als juffershondje gedragen.
Na zijn derde was dat afgelopen.

[Gretha]

Dat komt voort uit angst

Altijd in de gaten houden dat de grondslag voor altijd is.
Niets komt harder terug dan een bijterige hond die "zie je wel, ik wist het!" denkt.

Het zijn allebei intacte reuen. Het is goed en gezond om die samen te laten werken maar hou in de gaten dat de vlam in de pan kan slaan en er een keer toch met de vuisten wordt gewerkt. Probeer dat dan gewoon te laten gebeuren.

En leer ze dat ze altijd terug bij het vrouwtje onder de arm mogen.
Elke hond moet afstand kunnen nemen en het is goed om ze te leren hoe dat moet. Dat scheelt ontzettend veel bij spanning.

Het doel is niet om ze uiteindelijk samen los te laten o.i.d. dus de vlam in de pan laten slaan gaat niet gebeuren.
Alert blijf ik altijd inderdaad, ook als het uiteindelijk wel beter lijkt te gaan.
Het is en blijft een grote krachtige reu en ik wil niet dat hij problemen veroorzaakt.

Hoe komt het dat Cash zo onzeker zou zijn en weet je echt zeker dat het onzekerheid is? Ik vind onzekerheid heel lastig te bepalen omdat de honden wel gedrag laten zien waarbij ze niet onzeker lijken. Plus hoe lang blijven ze onzeker? Hij kan nu toch weten dat Caleb hem niks doet en toch blijft de spanning? Reuen kunnen hele goede vrienden worden als ze zelf hun rangorde en grenzen mogen bepalen.

Wil niet beweren dat je ook maar iets verkeerd ziet overigens. Maar ik kan me wel voorstellen dat je als baas gekleurd de signalen van je hond leest. En misschien vind ik het lastig om te snappen dat een kalf van een ongecastreerde reu onzeker zou zijn voor drukke labradors bv. Mijn dwergen zijn daar bv totaal niet onzeker bij..Guus is alleen onzeker als een hond knetter dominant doet. En groot is. Bv herders die over hem heen gaan hangen..Dan geeft hij deemoedige signalen af. Kop laag, gedrukte houding en staart laag. Maar wil een Duitse herder spelen dan leest hij dat en spelen ze..

Ik snap dus niet goed waarom Cash zichzelf dan zo laag inschat. Compenseert hij het met agressie? En dan weet je zeker dat dat uit noodweer en onzekerheid is?

Ik weet 200% zeker dat het uit angst is.Ik weet de oorzaak en zijn gedrag is ook overduidelijk.
Ben niet iemand die met een roze bril op loopt wat betreft haar eigen honden, nooit geweest ook.
Was het maar uit dominatie/patser gedrag, dat vind ik veel makkelijker om me om te gaan.

Hij is onzeker bij alle honden, ook bij teven. Zelfs pups vindt hij doodeng.

Hij had de Hovawart nog nooit eerder gezien. Dat hij dan na een kwartiertje al begint te ontspannen vind ik juist erg netjes. Bovendien is Caleb geen zachtgekookt ei en reageert normaal gesproken wel degelijk op dominant gedrag van een andere hond. Hij laat niet over zich lopen. Op Cash zijn gegrom en geblaf reageerde hij totaal niet.

Ja, maar dan is het een hond die met zijn onzekerheid om heeft leren gaan. Dat is iets anders dan een hond die niet onzeker is geweest.
Ook niet slechter ofzo. Gewoon iets anders.

Hier mee eens. Laat volwassen hangt zeker niet aan onzekerheid.
Mijn favoriete type reu is laat volwassen en dat hangt dan vaak samen met lomp, maar ook ongeïnteresseerdheid. Geen onzekerheid

Ik zeg ook nergens dat hij onzeker is doordat hij laat volwassen wordt. Dat is onzin natuurlijk.
Het is een bekend "probleem" bij Beaucerons. In hun jeugd zijn erg veel honden enorm onzeker, wat vaak verbeterd als ze volwassen worden. En dat is pas rond 3 tot 4 jaar.
Als er dan in die tussentijd ook nog dingen fout gaan, wordt het erg lastig om het in goede banen te leiden. Zeker voor zo'n lange periode.

Hij kan nog best over die onzekerheid heengroeien. Dit type hond is vaak heel laat mentaal volwassen. Russsst, goeie ervaringen hebben en een stabiele consequente baas moeten de truc doen. Dat kun jij wel.

Dank je wel.
Dat is precies wat ik hoop te bereiken. En lukt dat uiteindelijk niet, dan heb ik pech gehad. Maar op dit moment valt er nog winst te behalen.
Ik vind het vooral gewoon sneu voor hem en ja...ook wel lastig voor mij nu ik weer alles uit de weg moet gaan.
Het is niet zo dramatisch als met Bronco natuurlijk, maar ik vind het wel jammer.