Met de Fila's was ik altijd voorzichtig omdat het nu eenmaal grote sterke honden waren en ook nogeens niet overal van gediend.
Maar ik heb me wel altijd gerealiseerd dat het mijn verantwoordelijkheid was en niet die van een ander.
Dus een buurtende hond vonden ze niet altijd leuk maar dan was het gewoon doorlopen ,ook in aanlijngebied.
De wereld willen opvoeden gaat toch niet lukken en heb ik bovendien geen zin in.
Micron en Jimi hebben altijd veel vrijheid gehad was loslopen betreft ,ook in aanlijngebieden.
Het waren brave sociale hondjes die nergens naar om keken en zeker niet bij elke passerende hond gingen buurten.
De zure blikken die ze dan toch soms ontvingen nam ik op de koop toe , ik kende ze goed genoeg om te weten dat niemand last van ze had.
De enige keer dat ik ben uitgevallen was toen Abra zo ziek was geweest en aan het opknappen was.
Met haar gingen we toen naar een rustig aanlijngebied ,500 meter verderop is een losloopgebied, en de hond die haar daar op onvriendelijke wijze wilde benaderen.
Die heb ik weggebonjourd en uitgelegd waarom en nog kon de hond niet vast en kwam weer op ons af.
Gelukkig was Luus erbij en wist die feilloos iedere hond met snode plannen op andere gedachten te brengen zonder schade overigens, egoschade niet meegerekend
Iedereen zou een Luus moeten hebben, het wandelt echt heel relaxed als je een kwetsbare hond hebt
