Mo-yi

[Kells]

Het is de leegte die ze achter laten. Ik ken het gevoel. Ik zat net wat filmpjes op YouTube te kijken van Kells. Ze is er nu een al ruim een half jaar niet meer en ik heb er vrede mee. De mooie herinneringen blijven.

[Gretha]

Ach nee, wat een gemis
Heel veel sterkte

[Sterre]

Mo-yi met haar wortels heel veel sterkte, wat een leegte.

Lieve foto

[Fabiola17]

Je prachtige oude dame .
Veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies.

[Flamme]

Ach jee, je knappe meid!
Wat ontzettend erg voor je! Jullie hadden zo’n prachtige band samen. Heel veel sterkte

[Saschesfloor]

Heel veel sterkte

[Eefsel]

Heel veel sterkte

[ellen en de birmanen]

heel veel sterkte met het verlies van je maatje.

[Jackira]

O wat erg, wat zul je haar missen. Heel erg veel sterkte met het verlies van je lieve Mo-yi.

[Cooper]

Ach jee, heel veel sterkte

[EchoMira]

hoe ging het vandaag?

[Mo-yi]

hoe ging het vandaag?

Lief dat je dat vraagt, dankjewel
Vandaag best oke, wel tranen maar geen huilbuien.
Gisteren dacht ik dat ook en sávonds overspoelde het dan toch. Vorige week had ik een kattenkrabpaal besteld en die kwam vandaag dus dat was een beetje een goede afleiding.
Haar eten heb ik weg kunnen geven en dat was oke om te doen, ik pak toch steeds automatisch haar eten om klaar te maken om dan te beseffen dat dat niet nodig is.
Dat ik me nu meer als anders besef hoeveel ik eigenlijk constant alles aan het checken was, altijd naar dr water kijken als ik er voorbij loop, die kleine dingen.

[EchoMira]

Beetje automatische piloot maar toch niet alles weggedrukt, mag ik het zo samenvantten?
Ja, dat is volgens mij een prima reactie.

Ik red me ook altijd wel. Ook met een gebroken hart.
Heb je goed gegeten en gedronken?

Overigens mag je het eten ook gewoon wel klaar maken, hoor. Gooi je het op een ander moment in de kliko.
Ga je toch doen want ze is dood.
Je hoeft niet meteen ook je dagritme aan te passen als dat niet oke voelt.

Rouwen gaat beter als je gewoon je portie pakt en de rest voor een andere keer laat liggen.

[Kells]

hoe ging het vandaag?

Lief dat je dat vraagt, dankjewel
Vandaag best oke, wel tranen maar geen huilbuien.
Gisteren dacht ik dat ook en sávonds overspoelde het dan toch. Vorige week had ik een kattenkrabpaal besteld en die kwam vandaag dus dat was een beetje een goede afleiding.
Haar eten heb ik weg kunnen geven en dat was oke om te doen, ik pak toch steeds automatisch haar eten om klaar te maken om dan te beseffen dat dat niet nodig is.
Dat ik me nu meer als anders besef hoeveel ik eigenlijk constant alles aan het checken was, altijd naar dr water kijken als ik er voorbij loop, die kleine dingen.

Dat is heel herkenbaar hoor. Ik had precies hetzelfde toen mijn eerste en enige honden overleden. Je eigen klok is er zo op ingesteld en opeens hoeft dat niet meer. Dat gevoel is knudde.

[Célie]

Heel veel sterkte, wat een gemis.

[CatnDog]

, ik pak toch steeds automatisch haar eten om klaar te maken om dan te beseffen dat dat niet nodig is.

Hier ook. Ik ben net één van mijn twee katten verloren en ik maak nog steeds automatisch eten voor twee.

Hoe reageert jouw poes op de afwezigheid van Mo-yi? Mijn enig overgebleven kat is gelukkig niet actief naar haar aan het zoeken, al staarde hij gisteren wel naar het (honden)kleedje waar ze ook vaak lag en ging hij op de stoel slapen waar hij haar de afgelopen tijd steeds opzocht. Maar klagend miauwen doet hij gelukkig niet. Ik vind de reactie van Xanu op het verlies van Xygan zo hartverscheurend.

[Mo-yi]

Je hebt vast alle foto's doorgespit?

Ik heb een mapje met foto's die ik heel vaak gebruik/post, maar alle andere mappen is nog wat te pijnlijk

[Mo-yi]

, ik pak toch steeds automatisch haar eten om klaar te maken om dan te beseffen dat dat niet nodig is.

Hier ook. Ik ben net één van mijn twee katten verloren en ik maak nog steeds automatisch eten voor twee.

Hoe reageert jouw poes op de afwezigheid van Mo-yi? Mijn enig overgebleven kat is gelukkig niet actief naar haar aan het zoeken, al staarde hij gisteren wel naar het (honden)kleedje waar ze ook vaak lag en ging hij op de stoel slapen waar hij haar de afgelopen tijd steeds opzocht. Maar klagend miauwen doet hij gelukkig niet. Ik vind de reactie van Xanu op het verlies van Xygan zo hartverscheurend.

Saar was nog niet heel erg lang samen met Mo. Mijn vorige kat Gijs was wel met haar opgegroeid, man wat konden die spelen al rollebollend over de grond, Gijs sprong wat af in haar nek en Mo rolde dan over de grond , schoof hem met dr maaipoten weg en hop daar kwam hij weer, wat een lol die twee.
Saar snuffelde wel aan Mo dr poten als ze lag te slapen, en bij geen reactie nog een keer en als Mo dr hoofd bewoog zei Saar; KKGGG om dan triomfantelijk weg te lopen.
Woensdag met Saar eten geven deed ze wel iets aparts. Ze was me duidelijk aan het maken dat het etenstijd was, rende vrolijk mee naar de keuken, wilde op het aanrecht al snel wat eten, en toen ik haar bakje naar haar eetplek bracht rende ze vrolijk mee. Alleen ze at niet, ze sprong van tafel af en ging midden op het kleed zitten wat om dr heen kijken, alsof ze iets mistte in het eet-ritueel. Daarna ging ze in Mo haar bak kijken en ik zweer je dat ze verbaasd keek..waarom is die nou leeg? Daarna ging ze wel weer eten, maar ik vond dat echt apart wel.

[Mo-yi]

Beetje automatische piloot maar toch niet alles weggedrukt, mag ik het zo samenvantten?
Ja, dat is volgens mij een prima reactie.

Ik red me ook altijd wel. Ook met een gebroken hart.
Heb je goed gegeten en gedronken?

Overigens mag je het eten ook gewoon wel klaar maken, hoor. Gooi je het op een ander moment in de kliko.
Ga je toch doen want ze is dood.
Je hoeft niet meteen ook je dagritme aan te passen als dat niet oke voelt.

Rouwen gaat beter als je gewoon je portie pakt en de rest voor een andere keer laat liggen.

Er liggen in haar andere bak nog wat brokken en dat laat ik zo voorlopig. Haar waterbak ook.
Ik weet dat dit suf klinkt maar Mo was mijn dagritme.
Het is heel onwennig om de deur niet meer uit te moeten en ik heb steeds het gevoel dat ik iets vergeet; oh ja nog even wandelen..oh nee..

[CatnDog]

, ik pak toch steeds automatisch haar eten om klaar te maken om dan te beseffen dat dat niet nodig is.

Hier ook. Ik ben net één van mijn twee katten verloren en ik maak nog steeds automatisch eten voor twee.

Hoe reageert jouw poes op de afwezigheid van Mo-yi? Mijn enig overgebleven kat is gelukkig niet actief naar haar aan het zoeken, al staarde hij gisteren wel naar het (honden)kleedje waar ze ook vaak lag en ging hij op de stoel slapen waar hij haar de afgelopen tijd steeds opzocht. Maar klagend miauwen doet hij gelukkig niet. Ik vind de reactie van Xanu op het verlies van Xygan zo hartverscheurend.

Saar was nog niet heel erg lang samen met Mo. Mijn vorige kat Gijs was wel met haar opgegroeid, man wat konden die spelen al rollebollend over de grond, Gijs sprong wat af in haar nek en Mo rolde dan over de grond , schoof hem met dr maaipoten weg en hop daar kwam hij weer, wat een lol die twee.
Saar snuffelde wel aan Mo dr poten als ze lag te slapen, en bij geen reactie nog een keer en als Mo dr hoofd bewoog zei Saar; KKGGG om dan triomfantelijk weg te lopen.
Woensdag met Saar eten geven deed ze wel iets aparts. Ze was me duidelijk aan het maken dat het etenstijd was, rende vrolijk mee naar de keuken, wilde op het aanrecht al snel wat eten, en toen ik haar bakje naar haar eetplek bracht rende ze vrolijk mee. Alleen ze at niet, ze sprong van tafel af en ging midden op het kleed zitten wat om dr heen kijken, alsof ze iets mistte in het eet-ritueel. Daarna ging ze in Mo haar bak kijken en ik zweer je dat ze verbaasd keek..waarom is die nou leeg? Daarna ging ze wel weer eten, maar ik vond dat echt apart wel.

Mijn katten waren vanaf kitten al samen. Toen ze jong waren hebben ze wel met elkaar gespeeld, maar daarna niet meer. Ze zijn nooit heel erg klef met elkaar geweest, al zochten ze elkaar de laatste jaren wel steeds meer op.
Dat aan de poten snuffelen herken ik. Dat doet Kami ook altijd bij Zeno. En Zeno vindt dat heel stom en die kijkt dan moeilijk weg.
Die routines zitten er echt wel snel/diep ingesleten. Kami vindt het ook heel vreemd dat het andere bakje leeg blijft. Maar hij is ook wel een schrok-op en voergericht, dus hij is tijdens het eten toch vooral bezig met eten.
Wat me vandaag opvalt is dat hij heel erg diep slaapt. Dat is atypisch voor hem. Misschien heeft Saar dat ook? Dat het onbewust toch wel veel impact heeft. Het baart me ook wel zorgen, want hij is even oud. Ik wel hem niet ook kwijt.

[EchoMira]

Vind ik helemaal niet gek.
Mag ik vragen waarom je niet gewoon toch gaat wandelen?

[Mo-yi]

Hier ook. Ik ben net één van mijn twee katten verloren en ik maak nog steeds automatisch eten voor twee.

Hoe reageert jouw poes op de afwezigheid van Mo-yi? Mijn enig overgebleven kat is gelukkig niet actief naar haar aan het zoeken, al staarde hij gisteren wel naar het (honden)kleedje waar ze ook vaak lag en ging hij op de stoel slapen waar hij haar de afgelopen tijd steeds opzocht. Maar klagend miauwen doet hij gelukkig niet. Ik vind de reactie van Xanu op het verlies van Xygan zo hartverscheurend.

Saar was nog niet heel erg lang samen met Mo. Mijn vorige kat Gijs was wel met haar opgegroeid, man wat konden die spelen al rollebollend over de grond, Gijs sprong wat af in haar nek en Mo rolde dan over de grond , schoof hem met dr maaipoten weg en hop daar kwam hij weer, wat een lol die twee.
Saar snuffelde wel aan Mo dr poten als ze lag te slapen, en bij geen reactie nog een keer en als Mo dr hoofd bewoog zei Saar; KKGGG om dan triomfantelijk weg te lopen.
Woensdag met Saar eten geven deed ze wel iets aparts. Ze was me duidelijk aan het maken dat het etenstijd was, rende vrolijk mee naar de keuken, wilde op het aanrecht al snel wat eten, en toen ik haar bakje naar haar eetplek bracht rende ze vrolijk mee. Alleen ze at niet, ze sprong van tafel af en ging midden op het kleed zitten wat om dr heen kijken, alsof ze iets mistte in het eet-ritueel. Daarna ging ze in Mo haar bak kijken en ik zweer je dat ze verbaasd keek..waarom is die nou leeg? Daarna ging ze wel weer eten, maar ik vond dat echt apart wel.

Mijn katten waren vanaf kitten al samen. Toen ze jong waren hebben ze wel met elkaar gespeeld, maar daarna niet meer. Ze zijn nooit heel erg klef met elkaar geweest, al zochten ze elkaar de laatste jaren wel steeds meer op.
Dat aan de poten snuffelen herken ik. Dat doet Kami ook altijd bij Zeno. En Zeno vindt dat heel stom en die kijkt dan moeilijk weg.
Die routines zitten er echt wel snel/diep ingesleten. Kami vindt het ook heel vreemd dat het andere bakje leeg blijft. Maar hij is ook wel een schrok-op en voergericht, dus hij is tijdens het eten toch vooral bezig met eten.
Wat me vandaag opvalt is dat hij heel erg diep slaapt. Dat is atypisch voor hem. Misschien heeft Saar dat ook? Dat het onbewust toch wel veel impact heeft. Het baart me ook wel zorgen, want hij is even oud. Ik wel hem niet ook kwijt.

ahh, blijft sneu als ze een maatje missen.
Saar heeft niet dat ze dieper slaapt. Ze komt vaak even melden en tegen me aan liggen en wil geaaid worden, dat was eerder ook wel zo maar en wel blij dat ze mij niet wat ontwijkt omdat ik bv verdrietig ben

[Mo-yi]

Vind ik helemaal niet gek.
Mag ik vragen waarom je niet gewoon toch gaat wandelen?

Ik heb me de afgelopen maanden al wat "gedwongen"om te gaan lopen, heb toch een bos achter mn huis en ik miste de lekkere doorloop wandelingen. Beter alvast mezelf aansporen om gewoon te gaan. Maar het blijft aansporen tot, ik vind er alleen echt geen hol aan

[EchoMira]

Dingen leuk vinden is een ander hoofdstuk maar lopen is gezond. Juist als het allemaal zo kut is.
Vort.

[Mo-yi]

Dingen leuk vinden is een ander hoofdstuk maar lopen is gezond. Juist als het allemaal zo kut is.
Vort.

ja je hebt gelijk, en ik WIL graag in bos lopen dus ik moet dat gofferdomme ook gewoon doen
punt
geen discussie