Hoe komt de broodfok aan zulke mooie hondjes?

[Marc]

Jazeker is die leuk. Maar als ik type boerenfox zou nemen was het sowieso een bodequero. Puur omdat ik die honden ken als super sympathiek en ik er zo een in Spanje kan ophalen omdat ze massaal in elke opvang rondlopen.

Ik ken ze helemaal niet. Wat is er zo sympathiek aan?

Boerenfox vind ik geen categorie. Echo ziet er uit als veredelde boerenfox maar een beagle x jack russel wordt ook zo genoemd dus dat vind ik een beetje te vaag.

De bodeguero is een ras dat gefokt is voor het ratvrij houden van erven, paardenhouderij en van oorsprong wijngaarden. Ook bewaken ze op een sympathieke manier je erf en zijn ze enorm erfvast. Naast die functie moesten ze in roedels leven met de andere honden. In andere functies. Dus jachthonden en waakhonden.

De tweede functie is dat ze uitermate gezellig met de kinderen en het gezin moeten zijn. Het zijn dus hele tolerante vriendelijke honden. Ik heb er een aantal ontmoet en allemaal waren ze sociaal en super leuk om te hebben. Speels, trouw en dus open naar mens en dier.

Deze honden worden in Spanje massaal gehouden en gefokt. Maar ook gedumpt als de kinderen er niet meer mee spelen etc. Het is dus ook echt kinderspeelgoed.

En het zijn dus echte rashonden en ik vind ze er geweldig leuk uitzien. Ze hebben iets van een basenji ook. En ze zijn langbenig en dus super super gezond en atletisch.

[Josefien]

Ze zijn heel leuk, die ratoneros. Hier kwamen regelmatig 2 dames logeren. In de stad konden ze wat nerveus en angstig zijn (vuurwerk enzo). Ik heb ze leren kennen als aangenaam gezelschap, eens ze geaard raakten.

Voor een terriersoort lekker mellow en verdraagzaam. Gezellig, aanhankelijk en energiek. Als Haruki (onze kat) de dames te snel af was in het vangen van muizen, reageerden ze sportief. Ze gunden hem zijn winst.

En lijfjes om van te smullen, fit en atletisch. De looks van een terrier met een labradorkarakter, zoiets

[Diana]

Ze zijn heel leuk, die ratoneros. Hier kwamen regelmatig 2 dames logeren. In de stad konden ze wat nerveus en angstig zijn (vuurwerk enzo). Ik heb ze leren kennen als aangenaam gezelschap, eens ze geaard raakten.

Voor een terriersoort lekker mellow en verdraagzaam. Gezellig, aanhankelijk en energiek. Als Haruki (onze kat) de dames te snel af was in het vangen van muizen, reageerden ze sportief. Ze gunden hem zijn winst.

En lijfjes om van te smullen, fit en atletisch. De looks van een terrier met een labradorkarakter, zoiets

Dat is ook mijn indruk van de ratoneros en bodegueros. Ik zie ze hier best veel en ik heb de indruk dat ze wat makkelijker zijn dan een gemiddelde terriër. Heel sociaal met andere honden, wat minder stug/eigenzinnig en ook wat gevoeliger dan de meeste terriërs. Ik ken er één die ontzettend jaagt, maar de andere die ik zie lopen probleemloos los zonder zelf op jachtavonturen te gaan. Erg baasgerichte, handige en schrandere hondjes.
Ik vind ze ook ontzettend leuk, voor mij zeker een optie voor als ik naar een wat kleiner formaat wil.

[EchoMira]

Ik vind de gemiddelde terrier ook helemaal niet moeilijk.

[Marc]

Ik vind de gemiddelde terrier ook helemaal niet moeilijk.

Ik ook niet. Maar soms wel extreem fanatiek. En dat vind ik niet super wenselijk voor mezelf. En de bodeguero is genoeg terriër.

[Saschesfloor]

Ik vind de gemiddelde terrier ook helemaal niet moeilijk.

Ik ook niet. Pure, eerlijke hondjes. In onkundige handen wellicht wat lastig, maar eigenlijk alle terriërs die ik ken zijn prima hondjes.

[Josefien]

Ik vind de gemiddelde terrier ook helemaal niet moeilijk.

Ik ook niet. Pure, eerlijke hondjes. In onkundige handen wellicht wat lastig, maar eigenlijk alle terriërs die ik ken zijn prima hondjes.

Een beetje een dooddoener, elke hond is in onkundige handen lastig.
Heb je wel eens een bodeguero meegemaakt?

Terriers zijn net als andere hondensoorten in verschillende smaken. Bijvoorbeeld bij herders is
een kortharige Belg niet te vergelijken met een langharige Fransoos. Het is een geleidende schaal qua temperament, energie.

Net zoals je het over een Granny Smith kunt hebben, die zich qua smaak onderscheidt van andere appelsoorten. Dat iemand dan roept dat alle appels lekker zijn, zonder ooit een Granny geproefd te hebben. Helemaal fijn, maar de nuance ontbreekt, wat mij betreft.

Tot zoverre mijn gepreek

[Marc]

Ik vind de gemiddelde terrier ook helemaal niet moeilijk.

Ik ook niet. Pure, eerlijke hondjes. In onkundige handen wellicht wat lastig, maar eigenlijk alle terriërs die ik ken zijn prima hondjes.

Een beetje een dooddoener, elke hond is in onkundige handen lastig.
Heb je wel eens een bodeguero meegemaakt?

Terriers zijn net als andere hondensoorten in verschillende smaken. Bijvoorbeeld bij herders is
een kortharige Belg niet te vergelijken met een langharige Fransoos. Het is een geleidende schaal qua temperament, energie.

Net zoals je het over een Granny Smith kunt hebben, die zich qua smaak onderscheidt van andere appelsoorten. Dat iemand dan roept dat alle appels lekker zijn, zonder ooit een Granny geproefd te hebben. Helemaal fijn, maar de nuance ontbreekt, wat mij betreft.

Tot zoverre mijn gepreek

Ik vind het wel mooi gezegd eigenlijk. Denk dat een terriër best lastig kan zijn. Neem een patterdale of jachtterrier. Honden die ontzettend lastig in het keurslijf van huishond te drukken zijn. De ene vliegt ondanks alles honden aan. De andere gaat met keien rollen door de tuin al krijsend en weer een andere ligt op de bank en je hebt er geen kind aan. Een West Highland White Terrier kan de gemiddelde Nederlander prima hebben en ze lopen massaal rond als gezinshond en doen het ook goed bij onervaren mensen mits binnen de marges verzorgd en behandeld.

Ik vind terriers ook niet moeilijk. Maar mijn eigen uitspraak is dus ook niet correct want ik vind een Amerikaanse Staffordshire terrier die waaks of verdedigend is of misschien heel erg dieragressief ontzettend moeilijk.

Een Bodequero is normaal gesproken niet fanatiek op honden en ook niet waaks of argwanend naar mensen. Toch is het een echte jachthond en een terriër. Ik zag laatst een filmpje dat ze ratten vingen maar daarvoor extreem fanatiek de vegetatie verwijderden. Dus ja, er zit goed pit in maar zelden in een problematische vorm.

Ik vind dat wel fijn. Wij hebben buurhonden. Dieren. Buurkinderen en zelf twee kinderen die soms bij ons logeren. Niet mijn kinderen maar wel handig als die kinderen een warm welkom van mijn honden krijgen zoals dat nu ook is. Zowel Bas als Guus is lief en betrouwbaar met die kinderen al is Bas geen kindervriend. Guus ligt tegen ze aan op de bank en speelt met ze. Dat is best leuk. In elk geval leuker als je hond in een bench moeten zetten een heel weekend..


Kijk. Dit veel te lange filmpje zegt alles. Grote groep honden met een zeker 20 of meer loslopende bodequero. Niks aan het handje. Lekker rennen spelen en luisteren ook nog. Niemand maakt zich ergens zorgen over en alle honden zoals het Spanjaarden betaamt waarschijnlijk intact en zeker niet bekend met elkaar. Super fijne karakters dus en precies wat ik zoek..

[Diana]

Haha, de rennende galgo en podenco kwamen even wat leven in de brouwerij brengen

Dit filmpje komt heel erg overeen met hoe ik ze ook ken en tegenkom. Het zijn geen honden die snel de confrontatie opzoeken en dat baasgerichte, dus uit zichzelf vooral bij de baas in de buurt blijven, vind ik ook herkenbaar.

[Nanna]

Dat kan ook aan de Spaanse opvoeding liggen. Denk dat heel veel van die hondjes doen waarvoor ze gefokt zijn. Als je dan opeens hier in NL driehoog achter naast het dressoir van tante Bets moet liggen het toch een ander verhaal wordt. Maar ik nam er blind eentje hoor, dat wel. Ze zien er niet vechtersbazerig uit en dat is het grootste pluspunt,

[Diana]

Dat kan ook aan de Spaanse opvoeding liggen. Denk dat heel veel van die hondjes doen waarvoor ze gefokt zijn. Als je dan opeens hier in NL driehoog achter naast het dressoir van tante Bets moet liggen het toch een ander verhaal wordt. Maar ik nam er blind eentje hoor, dat wel. Ze zien er niet vechtersbazerig uit en dat is het grootste pluspunt,

Nee, niet noodzakelijk, de meeste die ik tegenkom wonen in het dorp in een appartement en gaan een paar keer per dag een blokje om, dat zijn zeker geen erfhondjes die de boel ongediertevrij houden of honden waarmee elke dag een lange wandeling in de natuur wordt gemaakt (behalve een dan die ik wel eens flink jagend tegenkom, met een baas die ik dan een minuut later een keer tegenkom). Wel op z'n Spaans een blokje om, dus met een lange pauze bij elk terrasje, pleintje en bankje waar mensen zitten.
Ik zie er ook een heel vaak met een man die een mandje op zijn fiets heeft gemaakt en die zijn bodeguero echt overal mee naartoe neemt. Ook naar de supermarkt bijvoorbeeld en dan wacht dat hondje braaf in het fietsmandje van de geparkeerde fiets tot de baas er weer is. Ik geloof dat ik het hondje nog nooit lopend heb gezien, maar ik zie ze wel een paar keer per week zo fietsen (die man woont bij mij om de hoek) of zie het hondje ergens bij een winkel staan.
Ik zie hier in mijn directe omgeving nergens bodeguero's of ratonero's (die laatste zie je hier wat meer, want een Valenciaans ras) bij woningen buitenaf op het terrein lopen, misschien zijn ze te sociaal en niet waaks en dat vinden mensen hier dus geen geschikte buitenhonden, want die honden dienen vooral om te waken en zijn dus meestal ook wat grotere honden.

[Marc]

Dat kan ook aan de Spaanse opvoeding liggen. Denk dat heel veel van die hondjes doen waarvoor ze gefokt zijn. Als je dan opeens hier in NL driehoog achter naast het dressoir van tante Bets moet liggen het toch een ander verhaal wordt. Maar ik nam er blind eentje hoor, dat wel. Ze zien er niet vechtersbazerig uit en dat is het grootste pluspunt,

Gekke is dat zelfs de ras beschrijving in Spaans zegt dat het prima huishondjes voor een appartement zijn als je er maar genoeg mee buiten komt wat dat ook moge betekenen. Dus wat ik begreep is dat ze vaak als echt huishondje gehouden worden en dat is natuurlijk fijn als dat ook kan. Ik durf er ook blind een te nemen mits niet bang en niet totaal ongesoclialiseerd.