Zoekt baas-draadje

[Marc]

Waarom kan die hond niet gewoon naar een asiel? Er schijnt een taboe op te rusten. Buitenlandse honden die hier in het asiel belanden. Maar dan zou dat taboe toch voor elke hond moeten gelden? Zat honden die bewust gefokt zijn zitten ook in het asiel. Die zou een fokker ook terug moeten nemen. Nog maar niet te spreken over de vele broodfok hondjes die in het asiel belanden. Zover ik weet helpt een asiel alle honden. Van fokkers, broodfokkers, particuliere oepsnesten etc en waarom dan niet een mastin die in Nederland is en geen huis meer heeft?

De overheid is bezig met het verbieden van helpen van buitenlandse mensen. Hoop niet dat de hondenwereld ook gaat zeggen komt uit Spanje dus terug naar Spanje.

[EchoMira]

Waarom kan die hond niet gewoon naar een asiel? Er schijnt een taboe op te rusten. Buitenlandse honden die hier in het asiel belanden. Maar dan zou dat taboe toch voor elke hond moeten gelden? Zat honden die bewust gefokt zijn zitten ook in het asiel. Die zou een fokker ook terug moeten nemen. Nog maar niet te spreken over de vele broodfok hondjes die in het asiel belanden.

Ohof....leg hem in de tuin aan een ketting (mag ook een verbouwde kinderbox binnen zijn maar buiten heeft hij meer bewegingsruimmte) en ga er lekker mee op cursus en wekelijks naar de gedragstherapeut, dagelijks twee keer een half uurtje samen oefenen.
Tuig er af en een half-check er om. Niet om te corrigeren maar wel om bewustwording van de riem te kweken want een trekkende mastin gaat nergens over. Dat wil niemand.

Werk aan en met die hond in plaats van "ik kan het niet bieden". Er is geen enkele reden waarom een mastin meer ruimte in huis moet hebben dan een beagle en rust hoeft ook niet. Wel vanuit rust werken maar dat is iets anders.

[EchoMira]

De overheid is bezig met het verbieden van helpen van buitenlandse mensen. Hoop niet dat de hondenwereld ook gaat zeggen komt uit Spanje dus terug naar Spanje.

Hou gewoon in de breedte op met je verantwoordelijkheden afschuiven.

Niets mis met terug naar Spanje maar daar moet hij nog steeds opgevoed, mentaal verzorgd en algeheel omarmd worden. En dat gaat niet gebeuren.

[Marc]

Waarom kan die hond niet gewoon naar een asiel? Er schijnt een taboe op te rusten. Buitenlandse honden die hier in het asiel belanden. Maar dan zou dat taboe toch voor elke hond moeten gelden? Zat honden die bewust gefokt zijn zitten ook in het asiel. Die zou een fokker ook terug moeten nemen. Nog maar niet te spreken over de vele broodfok hondjes die in het asiel belanden.

Ohof....leg hem in de tuin aan een ketting (mag ook een verbouwde kinderbox binnen zijn maar buiten heeft hij meer bewegingsruimmte) en ga er lekker mee op cursus en wekelijks naar de gedragstherapeut, dagelijks twee keer een half uurtje samen oefenen.
Tuig er af en een half-check er om. Niet om te corrigeren maar wel om bewustwording van de riem te kweken want een trekkende mastin gaat nergens over. Dat wil niemand.

Werk aan en met die hond in plaats van "ik kan het niet bieden". Er is geen enkele reden waarom een mastin meer ruimte in huis moet hebben dan een beagle en rust hoeft ook niet. Wel vanuit rust werken maar dat is iets anders.

Uiteraard. Maar vanuit een asiel hier lukt dat wel. In Spanje na de reis en terug in een opvang daar is meteen zijn laatste reis. En het einde van zijn kans op een leuk leven. Dus waarom brengen ze hem niet gewoon naar een asiel? Een landelijk gelegen asiel. Zat asielen zeker hier in Duitsland werken samen met Spaanse asielen en meer dan de helft van de honden die er zit is door hen zelf opgehaald. Hier in Kranenburg denk ik wel minstens 90%

Een mislukte plaatsing van een Spaanse hond is toch hetzelfde als een mislukte plaatsing van een rashond van de fokker die hem vervolgens niet terug neemt?

[Marc]

De overheid is bezig met het verbieden van helpen van buitenlandse mensen. Hoop niet dat de hondenwereld ook gaat zeggen komt uit Spanje dus terug naar Spanje.

Hou gewoon in de breedte op met je verantwoordelijkheden afschuiven.

Niets mis met terug naar Spanje maar daar moet hij nog steeds opgevoed, mentaal verzorgd en algeheel omarmd worden. En dat gaat niet gebeuren.

Heb je het nou tegen mij? Ik snap even deze opmerking niet? Of bedoel je de stichting? Die moeten inderdaad achtervang hebben. Dat zouden fokkers ook moeten hebben. Iedereen die honden gaat fokken of importeren en verkopen zou rekening moeten houden met mislukte plaatsing en de hond dan terug moeten nemen. Daar ben ik het volledig mee eens. Ik snap alleen nooit waarom buitenlandse honden hier niet naar een asiel mogen maar terug moeten om daar kansloos opgesloten oud te moeten worden.

[Marc]

De overheid is bezig met het verbieden van helpen van buitenlandse mensen. Hoop niet dat de hondenwereld ook gaat zeggen komt uit Spanje dus terug naar Spanje.

Hou gewoon in de breedte op met je verantwoordelijkheden afschuiven.

Niets mis met terug naar Spanje maar daar moet hij nog steeds opgevoed, mentaal verzorgd en algeheel omarmd worden. En dat gaat niet gebeuren.

Daarom is er dus wel iets mis met terug naar Spanje. Dat beest weet nu beter en kan door slechte plaatsing zijn verdere leven wel vergeten. Daar kan ik slecht tegen. Hier is hier. Nu ligt de verantwoordelijkheid hier. Terug in de tijd is absurd en oneerlijk naar die hond toe.

[blondie]

Waarom kan die hond niet gewoon naar een asiel? Er schijnt een taboe op te rusten. Buitenlandse honden die hier in het asiel belanden. Maar dan zou dat taboe toch voor elke hond moeten gelden? Zat honden die bewust gefokt zijn zitten ook in het asiel. Die zou een fokker ook terug moeten nemen. Nog maar niet te spreken over de vele broodfok hondjes die in het asiel belanden. Zover ik weet helpt een asiel alle honden. Van fokkers, broodfokkers, particuliere oepsnesten etc en waarom dan niet een mastin die in Nederland is en geen huis meer heeft?

De overheid is bezig met het verbieden van helpen van buitenlandse mensen. Hoop niet dat de hondenwereld ook gaat zeggen komt uit Spanje dus terug naar Spanje.

Mijn eigen opmerking op deze hond en andere die je nu dus met regelmaat aangeboden ziet worden (ik zie negen van de tien keer namelijk afkomst buitenlandse hond, geprobeerd te plaatsen vanuit stichting, na bepaalde termijn worden die honden naar een asiel gebracht.

Wat mensen hiermee van doen hebben zie ik niet als vergelijk eerlijk gezegd. Die kunnen voor zichzelf opkomen, kunnen zelf hun kansen inschatten en als ze volgens wetgeving niet in dit land mogen verblijven maar dat wel doen, dan vind ik dat weer van een andere orde.

Persoonlijk vind ik o.a. dus bij deze hond, dat hij blijkbaar ergens is geplaatst waar hij niet kon aarden. Het zij omdat de mensen er niet mee om konden gaan, geen zin of tijd hebben om moeite te doen, of misschien wel omdat de hond domweg niet kan aarden in Nederland of op die plek in Nederland.
En dan vind ik het kwalijk dat omdat een stichting ze niet terug neemt, of niet op zoek gaat naar wel een geschikt adres, dat zo'n hond hier in Nederland in een asiel belandt.
Schiet zo'n dier toch ook al helemaal niet mee op. Zitten ze hier in een kennel, terwijl ze in eigen land misschien wel gewoon in een roedel op groot terrein leefden.

Los van stichting vind ik dus ook dat mensen die voor zo'n hond gaan soms beter na moeten denken wat ze kunnen verwachten, dat ze in moeten kunnen calculeren dat het niet direct koek en ei is, dat ze misschien als ze onervaren zijn naar een hondenschool kunnen voor begeleiding o.i.d..

Nu krijg je dus honden die in een asiel in Nederland komen te zitten, en alsnog totaal niet weten hoe deze samenleving in elkaar zit. Of met begeleiding zouden kunnen wennen.

Dat is wat me irriteert. Moeten ze kant en klaar afgeleverd worden in Nederland, nee. Zijn ze dat, nee. Maar steek wat moeite in zo'n hond als je er zelf voor bent gegaan, bedenk even wat voor ras je in huis haalt, lees je even in als er rassen genoemd staan om bij te beginnen. Hond kan zo mooi zijn en zo waar je voor valt.
Groot groter groots, lieve kop en ook hier staat weer hoe knuffelig de hond is (als hij je kent).

Vind het persoonlijk doodsneu dat dit soort honden dan in een asiel belanden, en ergens denk ik dat ze beter af zijn terug in land van herkomst.
In Spanje in dit geval zijn meer grote afgelegen plekken en woonhuizen waar dit type prima kan wonen en leven.

[Marc]

In Spanje neemt niemand de hond. Wat is precies de weerstand tegen de hond hier in het asiel doen? Er zitten hier toch ook kangals in het asiel die door Turkse mensen massaal meegenomen worden uit Turkije? Moeten die ook terug naar Turkije? En als Nanna een hond weg moet doen moet die naar Hongarije want daar kwam hij vandaan? Snap de redenatie nog steeds niet. Een hond is een hond en een hond in Nederland kan toch zeker wel naar een Nederlands asiel? Ik weet dat Takis zijn honden terug haalt na mislukte plaatsing. Hartstikke goed en nobel en ze komen dan ook goed terecht. Maar terug naar een asiel in Spanje? Met 0 kans op plaatsing vind ik nogal harteloos naar de hond. Hij is toch al eerder hier geplaatst?

[Marc]

Ik hoop toch dat Guus niet terug naar Spanje gaat als ik onder een auto loop morgen. Neem aan dat hij dan wel naar een asiel mag en kans krijgt op een nieuw leven. Mag ik tenminste hopen.

[blondie]

De overheid is bezig met het verbieden van helpen van buitenlandse mensen. Hoop niet dat de hondenwereld ook gaat zeggen komt uit Spanje dus terug naar Spanje.

Hou gewoon in de breedte op met je verantwoordelijkheden afschuiven.

Niets mis met terug naar Spanje maar daar moet hij nog steeds opgevoed, mentaal verzorgd en algeheel omarmd worden. En dat gaat niet gebeuren.

Daarom is er dus wel iets mis met terug naar Spanje. Dat beest weet nu beter en kan door slechte plaatsing zijn verdere leven wel vergeten. Daar kan ik slecht tegen. Hier is hier. Nu ligt de verantwoordelijkheid hier. Terug in de tijd is absurd en oneerlijk naar die hond toe.

Weet ik niet hoor Marc of een hond zo denkt of het zo ervaart. Je vermenselijkt denk ik soms teveel.

Meeste honden zullen echt in de dag leven. Ik heb dat bij mijn eerste hond meegemaakt, en daar was ook gesold in de zin van wat voor hem zijn basis was, weggedaan, bij mensen terecht gekomen die andere verwachtingen van hem hadden, en dus weer afgedankt en volgens mij ergens in een kennel of hok gezeten, baas weer terugzien om vervolgens bij mij achtergelaten te worden.
Zijn vertrouwen in mensen had wel een opdonder gekregen. Maar besloot dan toch maar om het bij en met mij weer te laten slagen.

En Bluf was Bluf die is maar 1x herplaatst vanuit fokker naar mij, maar later even terug geweest lange periode, nou goed, die (en Finn trouwens ook destijds) waren wel helder waar voorkeur lag in bij wie willen zijn of blijven.

Maar Chara en Glory, tsja van asiel naar een verblijf, de ene in een huis op bepaald moment, de ander eerst in opvang met andere honden en daarna naar een verblijf in Belgie, om koud een week erna door ons opgehaald te worden, en Chara idem.

Ik geloof zomaar dat als ik zou beslissen ze te herplaatsen, ze in no time weer ze zich aanpassen aan de nieuwe situatie.

Dat wens je een dier niet toe, maar ze zijn toch vaak flexibeler dan je denkt.

[Josefien]

En halve info vind ik ook zo wat. O.a. moet hij weg vanwege gedrag naar katten.
Wat is dan de rest, hoe woonde hij in Spijkenisse, en waarom al verplaatst naar Ruurlo, en waarom kan hij ook daar niet blijven tot er een geschikte plek komt

Wat meer info over hond en de situatie.

"LAST CHANCE FOR HUMPHREY
Any miracles out there? On 19th July, Humphrey will be sent back to Spain to be a sanctuary dog: well cared for of course, but without the thing he craves, his own person to love. He is currently in the Netherlands where he was adopted, his adopter adores him and would keep him if she had her own place. Can anyone help him?
This is Humphrey’s story. He is a loveable goof and a really good friend. What you would get with Humphrey is a big beautiful nitwit who loves to get you to play with him, throwing his toys and your shoes at you. When he sees you, he falls over and holds his paw out for you to cuddle. At five years old, he has had little experience of life but loves exploring the countryside. He loves getting in cars, but cars/bikes coming towards him can still frighten him.
The trouble is because of his lonely background, chained up in a remote Spanish village, emaciated, half bald and so desperate to escape that he broke his own jaw, followed by over a year locked up in a police dog kennels where he hid in a corner with constant diarrhoea, Humphrey is easily scared. He has had happy new homes, but Humphrey gets very attached to his saviour, and may chase away 'intruders' - you know where this is going. His adopter is a brilliant young police cadet-to-be, and spent a month living with Humphrey before deciding to adopt him. However, she lives with her parents and these days, not able to afford her own place anytime soon. Humphrey won everyone over, but then got territorial with cats. Mum understandably intervened and Humphrey snapped at Mum. No serious injury, but he is a big dog and Mum will be home when his owner at work. Since this, he has been in kennels where the kennel owner says, 'My finding with this dog is absolutely no aggression as long as you know how to interact with this breed.’ Realistically, with the best will in the world, Humphrey needs a rural home with more space, no cats/kids, but most of all, stress free.
If not, he will go back to Spain, as his emergency kennel has no space after the 20th and the transport for Spain leaves on the 19th."

[EchoMira]

En wie schrijft dat?

[Josefien]

Iemand uit het stichtingenwereldje, namens de eigenaresse. Ik heb nog even verder gekeken, na vrijwilligerswerk in Spanje, heeft ze de hond onlangs (half juni) meegenomen naar NL.
En jawel, hij mag binnen een maand wieberen...

[CatnDog]

In Spanje neemt niemand de hond. Wat is precies de weerstand tegen de hond hier in het asiel doen?

Niets, maar ik vermoed dat een stichting niet zomaar een niet geplaatste hond naar een Nederlands asiel mag brengen. Nederlandse asiels zullen wel bepaalde afspraken met stichtingen maken en niet op iedere hond zitten te wachten. Zoals honden die weinig kans op adoptie hebben zoals deze. Zeker als er al ruimtegebrek is.
Daarnaast zullen de kosten om een hond naar een Nederlands asiel te brengen wellicht hoger zijn dan de kosten van het transport terug naar Spanje.

[Marc]

Weet ik niet hoor Marc of een hond zo denkt of het zo ervaart. Je vermenselijkt denk ik soms teveel.

Meeste honden zullen echt in de dag leven.

Volgens mij denkt een hond daar niks over en vermenselijk ik totaal niks. Ik zeg dat een hond die een baas heeft gehad en een mooier leven met aandacht, wandelingen en een ligbed gaat lijden als dat weer wordt weggenomen. En dat heeft werkelijk niks met vermenselijken te maken. Wat is daar menselijk aan? Een kettinghond is blij in een asiel. Een huishond is dat absoluut niet want die missen hun baas en hun leven.

Deze hond leeft zeker met de dag straks in Spanje. In het asiel. Maar wat is daar goed aan? Hij zal zeker zijn eten opeten en zich erbij neerleggen. Verder leven. En dat is dan ok?

Ik heb hele slechte ervaringen met vaak herplaatste honden. Hechten slecht. Veel verlatingsangst. Stress. Wennen lastig want zijn steeds weer alles kwijt geraakt. Worden een beetje autisten. Duurt echt lang voor ze weer echt aarden. Hechten en weggaan en wennen en weggaan zijn ongezond voor de hond. Een baas hebben en daarna geen baas meer hebben is traumatisch voor een hond die daar behoefte aan heeft. Je eigen honden zijn toch ook volledig op jullie gericht? Stel je brengt die naar een omheind bos. Denk je dan echt dat de honden zich de volgende dag neergelegd hebben bij de verdwijning van hun baasjes en hun leven? Die staan gillend bij de poort waar je blijft om ze te komen redden. Een kettinghond rent echter rond en amuseert zich kostelijk. Deze hond is nu gewend aan het leven hier. Straks op uitzichtloos beton in de zon liggen is geen leuke overgang. Dag en dat uit zonder persoonlijke aandacht. Het is duidelijk dat deze hond daar behoefte aan heeft en daar intens van genoot. Mastins hechten zich enorm aan hun familie en roedel. Daar is hun hele waakwezen op ingesteld. Eigen. Regelmaat en een eigen terrein.

[Marc]

Dus ik vind dit not done en doodzielig. Niet omdat ik het vermenselijk maar omdat ik denk dat dat zo is voor het dier.

[EchoMira]

Ik denk wel degelijk dat een hond een geheugen heeft en twee plaatsen met elkaar kan vergelijken en daar een gevoel bij hebben. Dat is ook gewoon nodig om basaal te functioneren.

Een hond kan in het park kwijt raken en alleen naar huis lopen omdat hij weet dat jij daar ook woont, toch?

Niet vermenselijken is niet hetzelfde als doen alsof een hond totaal geen benul, geheugen, overzicht of voorkeur heeft. Het zijn slimme beesten. Komt overeen met een klein kind qua overzicht.
Weet hij dat hij terug in spanje is. Nee. Natuurlijk niet. Hij weet uberhaupt niet dat spanje bestaat.
Maar hij weet wel dat hij iemand had waar hij dacht een band mee te hebben maar nu niet meer. Hij weet wel dat hij terug in een hok zit en dat hij met de mens altijd ging wandelen. Hij weet dat mensen in een huis lekker ruikend eten maken bij die balie en de droge brokken waar hij nu is met een biksschep in zijn bak gooien.

Dat is niet sentimenteel. Dat is gewoon hoe het is.
Ik vind het grotesk om een hond een paar weken of maanden te laten denken dat alles in orde is om hem daarna terug te sturen. Natuurlijk weet een hond dan wat hij kwijt is.

En dat allemaal terwijl je hem ook gewoon met een emmer water en een heerlijke mand buiten aan een lange ketting had kunnen leggen voor de uren wanneer oma alleen thuis is.
En nee, ik ben geen fan van een ketting. Ik ben fan van oplossingen waardoor het wel goed kan gaan.

Doe nou gewoon een keer wat werkt in plaats van doen wat hoort en de tekortkomingen op je hond afwentelen.

[EchoMira]

Iemand uit het stichtingenwereldje, namens de eigenaresse.

Maar geen gedragstherapeut of iemand die hem goed geobserveerd heeft, bedoel ik.

[Josefien]

En dat allemaal terwijl je hem ook gewoon met een emmer water en een heerlijke mand buiten aan een lange ketting had kunnen leggen voor de uren wanneer oma alleen thuis is.
En nee, ik ben geen fan van een ketting. Ik ben fan van oplossingen waardoor het wel goed kan gaan.

Doe nou gewoon een keer wat werkt in plaats van doen wat hoort en de tekortkomingen op je hond afwentelen.

Precies, ze had haar verantwoordelijkheid kunnen en moeten nemen. Door een situatie te creëren, dat bij haar afwezigheid moeder/katten en hond gescheiden waren. Zo moeilijk is dat niet.
Van een hond met een dergelijke achtergrond is toch niet te verwachten dat hij zich binnen 3 of 4 weken ontpopt tot de ideale huishond.
Ik kan me er behoorlijk aan ergeren, het gemak waarmee mensen het dan bij de hond leggen.

[EchoMira]

het gemak waarmee mensen het dan bij de hond leggen.

Het welbekende "we hebben alles geprobeerd."

Dus je laat een jonge hond met een beschermend instinct ongestuurd los lopen terwijl je er zelf niet bent en de allereerste keer dat hij iets fout doet raakt hij alle krediet kwijt en moet hij weg.
Het ergert me niet eens maar het bevestigt wel hoe ontzettend oppervlakkig en lui mensen zijn.

[Josefien]

Iemand uit het stichtingenwereldje, namens de eigenaresse.

Maar geen gedragstherapeut of iemand die hem goed geobserveerd heeft, bedoel ik.

Lijkt me niet, op haar FB-pagina deelt ze allerlei honden van verschillende stichtingen. De eigenaresse zal vrijwilligerswerk hebben verricht bij eentje ervan.

Wel heeft ze de hond in kwestie (op afstand of zo) gekend. Ze weet de eigenaresse te vertellen dat de hond in het asiel een pre-occupatie had met muizen. En dat dit zich waarschijnlijk heeft vertaald naar haar katten. Met die wetenschap zou je als eigenaresse wat kunnen doen. En dus niet verwachten dat de hond zich gelijk als gezellige huisgenoot voor haar katten manifesteert.

[Josefien]

Het ergert me niet eens maar het bevestigt wel hoe ontzettend oppervlakkig en lui mensen zijn.

Het moet tegenwoordig allemaal op een dienblaadje worden geserveerd. Hapklaar en makkelijk. Maar zodra ze zelf het dienblad overnemen en er een glas sneuvelt zijn ze te beroerd om de scherven bij elkaar te rapen.

[EchoMira]

Het ergert me niet eens maar het bevestigt wel hoe ontzettend oppervlakkig en lui mensen zijn.

Het moet tegenwoordig allemaal op een dienblaadje worden geserveerd. Hapklaar en makkelijk. Maar zodra ze zelf het dienblad overnemen en er een glas sneuvelt zijn ze te beroerd om de scherven bij elkaar te rapen.

Maar wel voorop willen lopen met je bek over wat je allemaal gaat doen.
De andere stagiaires namen geen hond mee naar huis. Die hebben het beter gedaan maar ja dat levert minder selfies op dus dat gaat Merel niet doen. Die heeft haar instagramkoers al ingesteld op "in een vliegtuig met een hond terug komen naar nederland".

En ik deed dat ook, een staffordkruising uit het asiel toen ik 23 was en dat sloeg ook nergens op.
Ik wist alleen maar dat ik een riem vast wilde houden met een hond aan de andere kant. Daar ben ik ook altijd blij mee gebleven.

En toen Dapper de turkenleren poef die ik voor mijn verjaardag had gekregen gesloopt had en letterlijk in de bank een hol had gemaakt dacht ik ook " wat als ik hem terug doe? Is dat niet beter?"
Maar dan beroof je jezelf want vorige maand vond je het nog het beste idee van de wereld.

Dapper heeft nog veel meer kapot gemaakt en vuilniszakken op mijn bed uitgepakt en zelfds de balkondeur van mijn appartment gesloopt. Maar toen was hij gewoon van mij dus dat maate me niets meer uit.
Het was wel kut maar het gaf geen twijfel meer.

Als je van honden houdt heb je ook een keer een hond met een tic of een gedrag waar je iets mee moet. Als je dat niet aankan zou ik zelf geen mastin van 5 maanden mee naar je slaapkamer bij je ouders nemen.

Maar goed, dit zijn de strandezeltjes van hondenland. Iedereen wil er wat mee maar niemand gaat er grondwerk mee doen.

[Josefien]

Maar goed, dit zijn de strandezeltjes van hondenland. Iedereen wil er wat mee maar niemand gaat er grondwerk mee doen.

O ja, een hondje redden uit het buitenland, zichzelf op de borst kloppen etc. Het gaat helemaal niet om de hond an sich, maar ijdeltuiterij

Eerder heb ik ook NL'se herplaatsers gehad die me de nodige verrassingen brachten. Na mijn oerhond Josefien, nam ik een hond die precies op haar leek. Ik viel voor haar looks, maar qua gedrag in eerste instantie Diverse keren in mijn billen gebeten door Sanne, zodra ik haar mijn rug toekeerde.
Het was voor mij geen issue, want ik had onvoorwaardelijk voor haar gekozen. Wel moest ik bezoek in het begin adviseren om niet de rug te tonen aan haar. Maar goed, dit gedrag sleet weg, toen we een echte vertrouwensband kregen.

Ook met Gabi (dsk) en Lucas (dsd) het nodige meegemaakt. Gabi, die ontzettend voor mijn katten ging (achteraf vernam ik dat dat de reden van herplaatsing was omdat ze een kat had gedood). Lucas, die een vreselijke etterbak bleek, eens hij zich vertrouwd voelde.. Dat was gewoon een kwestie van grondwerk doen. Basisregels aanleren, structuur aanbieden, waarmee je vertrouwen kweekt
wederzijds.

En nee, ik had ze voor geen goud willen missen. Het verbindt juist met elkaar, die 'struggles'

[Marc]

Ik kreeg Wuilus op 100% verantwoordelijkheid toen mijn la stierf. Ze was van ons samen. Ik woonde in een studentenhuis en studeerde nog. Wuilus beet bezoek en was intolerant naar vreemden. Woog 43 kilo en leek op een monster voor veel mensen. Ik heb dat gewoon gedaan. Ideaal? Nou nee. Maar ik nam wel mijn verantwoordelijkheden. Ze was van mij. En uiteindelijk werd ze lief tegen mensen. Makkelijker en is ze 14 jaar geworden. Deze dame had ook zoals echomira al zegt wel haar verantwoordelijkheid kunnen nemen of in elk geval zo lang haar verantwoordelijkheid kunnen nemen tot de hond evt wel een fijn plekje had.

Gek genoeg doen veel mensen dat niet zodra het tegen zit. Dat die een hond nemen is niet ok. Het zover laten gaan dat je een hond een maand bij je hebt in Spanje. Meeneemt naar huis en na een maand weer een enkele reis terug geeft is eerder martelen dan helpen.