kniksje

[EchoMira]

In mijn beleving zijn er twee soorten honden.

De hond loopt door de keuken naar de achterdeur en in de keuken zit de baas.
Hond 1 loopt gewoon door want hij moet naar buiten.
Hond 2 gaat eerst bij de baas buurten en bonden en loopt dan door.

Echo loopt mij nooit voorbij zonder oogcontact. Andersom trouwens ook niet.

Bevestigt jouw hond je aanwezigheid met charmante maniertjes of kun je de beris genieten tot de voerbak vol moet?

[Nanna]

Rozi meurt de hele dag
Maar de andere twee zoeken wel degelijk contact. Niet eens vanwege de voerbak maar wel vanwege de bal. Wie weet wordt ie gegooid. En ‘s morgens komen ze altijd even kroelen op bed.

[Kells]

Ze zijn hier eigenlijk allemaal wel erg sociaal en aanhankelijk. Bezoek wordt ook altijd blij onthaald. Alleen Fin is wat eigen volk betreft wat onverschilliger. Als ik thuis kom van mijn rondje boodschappen, dan staan de dames te jubelen aan de achterdeur. Fin niet, die denkt dat koekje komt ze wel brengen.

[Mo-yi]

Mo had manieren, altijd eerst contact zoeken.
Aangeleerde manieren, maar ook uit haarzelf; spelen met touwbot was gelijk loslaten als ik ging trekken bv, ze werd er heel blij van maar ik moest wel aangeven dat het oke was, of eenmaal mn hand in dr bek met spelen was gelijk bek open. Ze kon echt blij en soms lomp spelen maar was wel bewust leek wel dat ze geen pijn wilde doen.
Tijdens wandelen liep ze in een drafje voor me uit en regelmatig stopte ze en duwde dr neus even tegen mn hand, even contact zoeken denk ik, om daarna weer rustig door te draven.

[Maart]

Als ik thuis werk, ligt Treskor altijd bij me ergens in de keuken. De andere 2 in huis, Piiri komt regelmatig eens checken. Runar beseft het allemaal niet zo goed meer
Andere mensen negeren ze straal, als huisgenoot de kamer verlaat doen ze mss even een oog open. Als ik de kamer verlaat, heb ik een kudde honden achter me aan.
Mensen die binnenkomen worden wel even aan een inspectie onderworpen.

[Teckeltoos]

Peer is zeer wel gemanierd. Zelfs bange honden kunnen met Peer opschieten. Ook katten zijn oké zolang ze niet in ZIJN tuin zitten en zolang ze niet stom doen. Enge mannen worden in huis eerst stevig uitgescholden maar Peer wil even later wel gekriebeld worden.
Bijten doet hij alleen in muizen, zijn brokjes en de dierenarts.

[Maart]

Wat Treskor overigens ook doet, is als ik me ‘s morgens klaar maak, dan draaft hij rondjes robd de keukentafel. En áltijd als hij dan voorbij mij komt, gaan de oren ff plat en is er een kleine kwispel

[EchoMira]

En áltijd als hij dan voorbij mij komt, gaan de oren ff plat en is er een kleine kwispel

Aaach. Wat schattig. Dat is precies wat ik bedoel.

[Nanna]

Ik word de godganse dag aangestaard



Behalve door dn dieje

[blondie]

Alle drie in huis en buiten maken ze oogcontact, komen ze me begroeten als ik opsta in de morgen beneden kom of boven uit bed kom.
Glory komt soms voorbij, en krijg ik een licht vlinderkusje op mijn been als ze voorbij komt.
Chara heeft inmiddels een soort dans ontwikkeld, en heeft een oogopslag en een smile die mijn ochtendhumeur zelfs doet verdwijnen.

Aak zowel binnen als buiten, maakt met regelmaat oogcontact, als ik dan zeg "ben je daar knappe vent" dan gaat die staart weer heen en weer en ook hij " lacht".

Doorweg van keuken naar plaats of naar de woonkamer maken ze altijd wel even contact.

Trouwens als ik voor zit, en baas is met ze weggeweest komen ze alledrie in 1 streep ook weer naar de voortuin, om mij even hoi weer te zeggen.
Ik zet alles we opzij dan, want erg subtiel gebeurd dat niet.
Ze doen het zelfs als ik de keuken hun eten al klaar heb staan op het aanrecht

Als de baas van werk thuiskomt dan komen ze trouwens (ook al hoor en zie ik het) ook mij even 1 voor 1 melden dat de baas er weer is..

Ze zijn hier dus van nature wel van even contact maken en inchecken.

[EchoMira]

Ik word de godganse dag aangestaard

Hahaha. Ja dat doet mira ook.
En als het te lang duurt gaat ze hatelijk kijken. Met zo'n streepmond.

[Frootje]

Aloy zoekt altijd contact. Dat is ook haar ding, al vanaf dat ze in het nest was wilde ze altijd bij mensen zijn. Ik geloof dat @pioenroos haar soms bijna niet kon ontlopen want ze wilde er de kist voor uit klimmen. Toen ze 5 weken oud was zocht ze oogcontact met mij en dat contact was gelijk zo raak dat zij het moest worden. En ze mag het ook gewoon, ik heb het juist altijd gestimuleerd, het levert ook bijna altijd wel wat op. Aloy krijgt zelden te horen "joh, laat me even, ga gewoon ergens liggen, doei". Dus Aloy vindt dat ze het best goed bekeken heeft. Oogcontact is echt haar ding. Aloy maakt áltijd en overal oogcontact. Tenzij ze slaapt of ergens aan het snuffelen is. Dan moet je haar niet bellen.

Ik weet trouwens niet of ze nou echt manieren heeft, want ze zal zo op mijn schoot kruipen als ik niet snel genoeg reageer. Maar aan de andere kant doet ze alles eigenlijk wel heel beleefd. Heel veel van wat Aloy doet voelt gemanierd, omdat ze van zichzelf zo zacht is en gewoon alles goed wil doen. Ze wíl toestemming van je, want ze wil dat je haar de liefste en de knapste vindt. Aloy vindt het trouwens ook heel fijn als je haar oogcontact gewoon beantwoordt met een zacht woordje of een glimlach. Ik vind dat zo lief.




Froo doet wat Froo doet. Contact zoeken doet ze soms wel, dan staat ze ineens op je schoot of zo. Toestemming vragen... doet ze wel, soms. Maar niet altijd. En vaak is ze helemaal niet zo bezig met contact. Ik vind haar een enorm eigenzinnig karakter, maar dat vind ik ook wel haar charme. Vroeger plakte ze enorm aan me, tot aan het obsessieve aan toe. Dit past haar veel beter, dit is écht Froo. Dat merk je en dat vind ik mooi.

[Dirkje]

Dirkje zoekt thuis veel meer contact met me nu ze ouder is. Voorheen was thuis buutvrij. Elders was ze helemaal op mij gefocust door het werken op de kudde, sporten en alle andere dingen die we samen deden. Thuis kon ze me loslaten. In het heden ligt ze nog steeds graag buiten en is ze op zichzelf maar komt ze wel naar me toe om iets te vragen of een kus.
Otje loopt het liefst de hele dag hand in hand met me. Hij volgt me niet maar weet wel steeds waar ik ben. Ook komt hij regelmatig vanuit het niets even knuffelen. Daarna gaat hij weer verder met spelen of op de uitkijk staan.
De honden en ik bespreken de hele dag van alles met elkaar. Dat vinden we alledrie belangrijk.

[Diana]

Mijn honden maken door de dag heen allemaal veel contact, het zijn alle vier erg mensgerichte en attente honden die veel op mij letten om te weten wat er staat te gebeuren: gaat er gewandeld worden, gaan we spelen of trucjes doen in de tuin, ga ik weg, komt er eten aan, gaan we slapen; elk miniem signaal in een bepaalde richting merken ze direct op.
De collies staan altijd met hun puntneuzen overal bovenop, die willen altijd precies weten wat ik doe. Als ze slapen, liggen ze meestal aan mijn voeten, zodat ze in de buurt zijn als iets hun aandacht vereist Amy en Arlo zijn ook altijd geïnteresseerd in wat ik doe, maar die vinden het ook prima om dat vanaf een paar meter afstand te bekijken zonder er met hun neus bovenop te hoeven staan.
Het zijn allemaal honden die op hun eigen manier door de dag heen erg veel contact maken. Mila deed dat vroeger altijd door speelgoed te brengen of haar kop op mijn schoot te leggen, nu vooral nog het laatste. Fayah gaat met haar hele lichaam tegen mijn benen schurken, of brengt speelgoed, net als Mila vroeger Amy duwt haar kop tegen mijn arm, geeft een likje op mijn hand of als het echt dringend is gaat ze met haar poot meppen (dat is dus niet echt gemanierd, maar gebruikt ze gelukkig alleen in serieus dringende situaties) en Arlo komt lief en bescheiden met een vragende blik bij me staan, dan wil hij even een knuffel.

Het komt eigenlijk zelden voor dat ze geen oogcontact maken. Als ze voorbij lopen in stealth mode en expliciet geen oogcontact maken, hebben ze meestal snode plannen of net iets uitgespookt wat niet helemaal de bedoeling is, of moeten ze echt heel nodig poepen.

[CatnDog]

Zeno is wel een beetje een stalker. Het liefst is hij in de buurt. Als ik op de bank zit, is het staren (heel lang als het aan hem ligt). Als ik achter de computer zit, wil hij onder mijn bureaustoel liggen. Tijdens het los wandelen is het vaak omkijken, maar aan de lijn is het contact maken minder vaak. Wel bijvoorbeeld als ik stil zou gaan staan.
Maar ik weet niet of ik het charmante maniertjes zou noemen. Die zet hij meer in als hij mij even niet heeft gezien (bijvoorbeeld als ik thuis kom). Of bij vreemden die hij nog moet inpalmen.

[twinkeltje]

Ja wat zijn inderdaad manieren, wat ik tot nu toe zie van Sofi, is een vriendelijk open gemanierd hondje, dat geregeld contact met me zoekt en nu alleen voor eten.
ze begroet trouwens iedereen spontaan en vriendelijk
Andere honden laat ze wel gemanierd met lang snuffelen haar gebitje zien en dat doet ze zonder geblaferg gemanierd toch?
En het maakt indruk wand de honden stappen opzij

[EchoMira]

Manieren is helemaal geen breed begrip. Het is gewoon wat een hond voorspelbaar doet in het contact met anderen.
Of dat nou kwilspelzitten of in je gezicht boeren is.

"Manieren" betekent 'wijze', 'methode' of 'gedrag', en kan verwijzen naar hoe iets gebeurt of wordt gedaan, zoals verschillende manieren om te leren of te communiceren. Het kan ook synoniem zijn aan 'fatsoen' of 'omgangsvormen', waarmee goed gedrag wordt bedoeld.

[Suzanne]

fatsoen hebben ze hier niet, maar manieren wel
Er is veel contact, en als ik ze negeer dan zorgen ze wel dat dat niet kan.

Wat staren voor eten betreft, als dat bij Eef te lang duurt dan gaat ze "haar kunst" doen, flat, en dan steeds opspringen om te kijken of je ziet dat ze wel een kunst heeft gedaan.
En Saar komt met van alles aan om te ruilen. Wil je misschien dit gevonden blaadje? krijg ik dan nu een hap van jou? Niet? Deze sok? dit doekje? een kluif?

[Josefien]

Hier hebben ze zo hun eigen manieren om affectie naar mij te uiten.

Javier wrijft zijn hoofd langs, tussen mijn benen. In het begin heeft hij me wel eens onderuit geschoffeld, omdat het ietwat grofstoffelijk en onbeholpen was. Ik rekende het goed, omdat het voor hem compleet nieuw was, dat hij een volwassene kon vertrouwen. Mettertijd is dit subtieler geworden.

Merlijntje is echt van de diepzinnige, innige blikken. Intens aankijken en die oogblikken dienen wel beantwoord te worden. Door middel van terugkijken en babbelen met elkaar. Zo niet dan loopt hij weg (nog net geen vertrouwenscrisis , maar wel teleurstelling)

Edison is van de 'hip nudge'. Zijn achterwerk tegen me aan draaien. Heel close, en dan ook zijn voeten op mijn voet geparkeerd. Wat minder geslaagd als je laarzen draagt en hij zijn been daarin friemelt vanwege dat voetcontact. Voor hem de ultieme vorm van verbondenheid. Maar als ik er niet op bedachtzaam ben lig ik op mijn snuffert
als ik opsta of doorloop.
Klittenbandhond, mijn kleine kloothommel

[CatnDog]

Hier hebben ze zo hun eigen manieren om affectie naar mij te uiten.

Javier wrijft zijn hoofd langs, tussen mijn benen. In het begin heeft hij me wel eens onderuit geschoffeld, omdat het ietwat grofstoffelijk en onbeholpen was. Ik rekende het goed, omdat het voor hem compleet nieuw was, dat hij een volwassene kon vertrouwen. Mettertijd is dit subtieler geworden.

Merlijntje is echt van de diepzinnige, innige blikken. Intens aankijken en die oogblikken dienen wel beantwoord te worden. Door middel van terugkijken en babbelen met elkaar. Zo niet dan loopt hij weg (nog net geen vertrouwenscrisis , maar wel teleurstelling)

Edison is van de 'hip nudge'. Zijn achterwerk tegen me aan draaien. Heel close, en dan ook zijn voeten op mijn voet geparkeerd. Wat minder geslaagd als je laarzen draagt en hij zijn been daarin friemelt vanwege dat voetcontact. Voor hem de ultieme vorm van verbondenheid. Maar als ik er niet op bedachtzaam ben lig ik op mijn snuffert
als ik opsta of doorloop.
Klittenbandhond, mijn kleine kloothommel

Heerlijk. Die omschrijvingen.

[Hewi]

Kodi is een kat. Ik ben zijn personeel.
Tis geen knuffelaar geen bedelaar en hij vraagt bijzonder weinig. Hij is wel een heer. Hij zal nooit drammen je omver gooien een kopstoot geven of sowieso dingen die niet mogen.
Mensen begroeten? Waarom? Ja misschien als ie je echt leuk vind gaat ie op je voet zitten voor een aai. Onderweg hysterische honden niks. Katten .niks. de hond is zo netjes en saai ongeloofelijk.

[Gretha]

Cash loopt me zelden voorbij, want hij is waar ik ben.
Bij de zeldzame keren dat het wel gebeurt, drukt hij altijd zijn neus in mijn handpalm.

Tux heeft geen manieren

[Smoushond]

ja precies, wat zijn manieren, net als bij mensen is de mate van hondenmanieren voor iedereen verschillend.
Van de ene persoon moet de hond altijd als een robot netjes doen en lopen en zitten voor stoepranden en dat soort onzin en voor de ander zijn hondenmanieren dat de hond op tafel slaapt en van je bord mee eet.
Ik denk ook weer een weerspiegeling van hoe de eigenaar/mens erachter is?
Mijn hond springt uit enthousiasme wel eens op, als mensen daar niet van gediend zijn zorg ik dat hij die mogelijkheid niet krijgt.
Maar manieren is zo'n breed begrip, bedoel je dan hondenmanieren onderling? sociaal gedrag? Mijn hond was vroeger een bulldozer, als hij iets wilde gaf ie me gerust een kopstootje, nu is een blik genoeg.

Bertus moet van mij op straat ook rustig lopen en bij de stoeprand even zitten ,zo leer ik hem wachten anders denkt hij dat buiten zijn en wandelen alleen maar bestaat uit bewegen en dan raakt hij steeds meer opgewonden en drukker. Maar hij slaapt ook buiten op de tafel en likt mijn bakje yoghurt uit

[Smoushond]

Bertus zoekt me altijd op in huis,inderdaad even eerst bij mij komen zitten in de keuken en dan voor de keukendeur als hij naar buiten wil. Even vragen . Verder kan hij slecht tegen dichte deuren en wil altijd bij me zijn .

[Diana]

ja precies, wat zijn manieren, net als bij mensen is de mate van hondenmanieren voor iedereen verschillend.
Van de ene persoon moet de hond altijd als een robot netjes doen en lopen en zitten voor stoepranden en dat soort onzin en voor de ander zijn hondenmanieren dat de hond op tafel slaapt en van je bord mee eet.
Ik denk ook weer een weerspiegeling van hoe de eigenaar/mens erachter is?
Mijn hond springt uit enthousiasme wel eens op, als mensen daar niet van gediend zijn zorg ik dat hij die mogelijkheid niet krijgt.
Maar manieren is zo'n breed begrip, bedoel je dan hondenmanieren onderling? sociaal gedrag? Mijn hond was vroeger een bulldozer, als hij iets wilde gaf ie me gerust een kopstootje, nu is een blik genoeg.

Bertus moet van mij op straat ook rustig lopen en bij de stoeprand even zitten ,zo leer ik hem wachten anders denkt hij dat buiten zijn en wandelen alleen maar bestaat uit bewegen en dan raakt hij steeds meer opgewonden en drukker. Maar hij slaapt ook buiten op de tafel en likt mijn bakje yoghurt uit

Dan is het wachten wel functioneel ja.
Bij een hond als Mila die zo ongeveer altijd en overal losloopt, vond ik het ook handig om haar te leren wachten voor het oversteken. Ze hoeft niet te zitten, maar wel wachten tot ik zeg dat we gaan oversteken (er zijn inderdaad honden die het rustig wachten alleen snappen als ze moeten zitten). Dat werd heel snel een gewoonte, waardoor ze dus nooit zomaar oversteekt of een weg op loopt. Uit gewoonte blijft ze op dat soort plekken wachten tot ik zeg 'oversteken!'.