Scar. Zijinstroomster.

[EchoMira]

Vandaag met @Marc en Guus gewandeld.
Ze heeft niet gespeeld en eigenlijk alleen maar direct achter me aan gelopen. Maar toch heeft ze wel genoten.
We hebben andere honden gezien en dat ging goed en daarna in een cafe gezeten waar ze zich heel netjes gedroeg.

Ze was even verzeild geraakt in een bramenbosje op een pier. Moet je er toch nog op op letten ook al gaat ze nooit van haar leven weglopen.

Heerlijk rondje van ongeveer drie kwartier onderweg naar mijn werk dus dat gaan we vaker doen. Voor haar meer dan zat en Echo is dol op strandrennen.

[Marc]

Vandaag met @Marc en Guus gewandeld.
Ze heeft niet gespeeld en eigenlijk alleen maar direct achter me aan gelopen. Maar toch heeft ze wel genoten.
We hebben andere honden gezien en dat ging goed en daarna in een cafe gezeten waar ze zich heel netjes gedroeg.

Ze was even verzeild geraakt in een bramenbosje op een pier. Moet je er toch nog op op letten ook al gaat ze nooit van haar leven weglopen.

Heerlijk rondje van ongeveer drie kwartier onderweg naar mijn werk dus dat gaan we vaker doen. Voor haar meer dan zat en Echo is dol op strandrennen.

Ze was teveel met de nieuwigheid bezig om gecharmeerd te raken van Guus. Hij heeft wel zijn best gedaan en zich super goed gedragen naar haar. Gewoon 10 korte pogingen om de paar minuten en haar verder niets in de weg gezeten. Eigenlijk moeten we het binnenkort weer doen want dan staat ze er al helemaal anders in. Ik wil graag dat ze een keer spelen want dan weet je dat dit normaal is en krijgt het een positief plekje. Lief hondje is ze. En ik was ook verbaasd dat mijn boerenpummel super braaf op een jasje kon liggen in het cafe. Stil en aardig. Zonder dat hij aandacht nodig had. Best leuk voor mij om te zien dat hij dat ondanks dat we het nooit doen wel kan..

[EchoMira]

Het verlatingsangsterige is weg.
Ze zoekt soms wel even maar ze is veeel minder behoeftig dan in het begin.

Ik verander er nog even niets aan. Het gaat prima. Laat maar lekker ontwikkelen.
Ook in de auto zitten is gewoon leuk. Meestal ligt ze dan gewoon te pitten bij de andere twee.

[Kells]

Mooi zo.

[Dirkje]

Lekker voor haar ook dat ze zich niet meer zo hoeft vast te klampen. Ik ben benieuwd hoe ze zich verder ontwikkeld.

[Flamme]

Oh wat goed!
Heel fijn voor jullie!

[EchoMira]

Lekker voor haar ook dat ze zich niet meer zo hoeft vast te klampen. Ik ben benieuwd hoe ze zich verder ontwikkeld.

Nou dat is het. Ik wil die angst gewoon niet zien.
Maar ik kreeg net een appje van de buurman over een pakje dus ik liep even naar buiten, praatje gemaakt.

Ze is haar mand niet eens uitgekomen en bij terugkomst hoefde ik ook geen zenuwachtige begroeting. Het is prima zo. Ze heeft het echt goed gesnapt. Heerlijk!
Dat laten we even marineren.

[Kells]

Dat gaat toch best snel zo.

[EchoMira]

Ja he? Elke dag een stukje beter.
Prima!

[EchoMira]

Gaat nog steeds steeds beter. Ze pakt iets meer ruimte en het heeft ook echt heel erg met de plek te maken.
Het wandelen gaat dus goed.


Volgende ding: ik vind het fijn als mijn honden gewoon even komen zeggen dat ze naar buiten willen en dan doe ik de deur open en als je liever met de auto weg wil kan dat ook.
Of schoon drinken. Of gewoon even komen knuffelen.

Kan ze niet.

Ze gaat wel op de stoel liggen en dan heel hard met vanonder haar pony kijken.
Vanavond kwam ze wel echt tegen me aan staan maar toen ik reageerde door terug te kijken ging ze snel terug naar de mand van "ik slaap".
Ik merk ook wel dat ik veel baas voor haar ben maar dat heb ik nou eenmaal met de anderen zo afgesproken.
Of gewoon andere regels voor haar. Maar dan is ze juist nog minder in een roedel.

Ze is nu ook niet meer op bed.
Ik heb gezegd...niet in mijn smoel. Ik weet dat ze het snapt want ze stopte dan de eerste dag al. Maar wel steeds weer beginnnen. En er ook echt een punt mee willen maken.
Is ook weer logisch want waarom zou je als kanspareltje niet bij de baas slijmen?

Het is een beetje zoeken. Nog steeds.
We moeten lang zoeken merk ik. Is niet erg...maar het moet van ver komen. En het kan ook ver vooruit. Ze is wel beweeglijk op die manier.

We zijn nu bezig met zit en blijf en vooruit..Gaat nog niet goed maar we vermaken ons prima.
Ze kent dus eigenijk geen commando/taal maar zet nog steeds geen poot verkeerd.
Ik kan los met haar door de stad lopen. Doe ik niet...kan.

Voor een hondje dat je anderhalve maand hebt. Die nog nooit naar de stad geweest was.

[Marc]

Ook hier weer precies Bas. Bas doet en deed geen stap verkeerd maar was super slecht trainbaar en al heel snel was het teveel druk en dan blokkeerde ze maar helemaal. De trucjes die ze het beste kon leren waren een enkel woord of nog beter gebarentaal. Dat was blijkbaar het minst stressvol. Dus ze kan plaats. En ze kon rechts. En kom. En nog een paar dingetjes. Die commando s kent ze ook in gebarentaal. Zodra ik ga sturen en babbelen denkt ze mij niet gezien en dan wil ze alleen nog maar aaien of ze rent snel naar haar mandje.

Dat terwijl precies hetzelfde als bij jou zij dus wel overal los mee kon. 1 woord en ze liep aan de voet. Stoep. Rechts. Naast. Feilloos en betrouwbaar.

Maar liggen en zitten of pootje was het teveel..

Wij hebben dus deels met handgebaren en deels met enkele losse woorden heel rustig haar bijgebracht dat ze soms stuurbaar moest zijn. Al was ze al de braafste uit de klas.

Dus misschien moet je het juist in het super subtiele zoeken. Ze doet niks verkeerd en kent alleen geen commando. Ik heb hier altijd geroepen dat ik trainen niks aan vindt en dat is omdat Bas dus vanzelf alles goed deed. Wat ga je dan nog trainen? Bas kan dus niet eens zit of liggen. Dat soort commandos is te heftig voor haar. Ze kan wel los mee naar een snelweg bij wijze van en daar netjes rechts lopen. En ze kan mee los door het centrum van Amsterdam lopen. Daarmee vervalt voor mij de reden om commandos aan te leren.

Wat wel heel erg nodig was was een commando voor genoeg of stoppen. Dat is hier "zo is braaf....". Dat betekent nu is het wel genoeg geweest dus ga je eigen dingen doen. En dat werkt best goed.

[Marc]

Dus uitgaan van wat ze al doet. Bedoel ik ermee. Ik kon bv met mijn arm sturen. Soort van wijzen waar ze moest zijn. Dat werkt echt goed. Zeker met snoepjes en geen woorden. Nog steeds en nu is ze doof. Wijzen naar het mandje is plaats. Een armbewegingen richting achterdeur is plasje doen. Een open handpalm heen en weer betekent niet achter me aan lopen. Met gebarentaal voelt ze helemaal geen druk. Denk dat er tegen haar geschreeuwd is. Plus met gebarentaal cultiveerden wij vooral wat ze doet en hoe. Dus we gingen er niet tegenin maar verbonden er een commando aan. Hele nieuwe dingen waren en zijn lastig maar wat ze al kan cultiveren was vrij eenvoudig. Dus uitgaan van hoe ze zelf tikt en daarmee aan de slag?

[CatnDog]

We zijn nu bezig met zit en blijf en vooruit..

Hoe leer je haar 'vooruit' aan?
Dat is me bij Zeno namelijk niet gelukt. Hij kan echt prima naar een plaats rennen en blijven, maar alleen vooruit sturen, daar begrijpt hij niets van.

[EchoMira]

Ik gebruik nu een plastic dekseltje waar een brokje op ligt. Dan geef ik een handgebaar en loop er samen naartoe. Dan mag ze haar beloning pakken.
Na een paar keer ging ze al vooruit lopen en dat is natuurlijk prima. En na drie dagen (10 minuutjes per keer) ging ze er al gewoon heen.

Een gesproken commando kan niet. Dan is haar concentratie compleet weg. Dan wil ze joelen en rollen en aaien.

Ook vind ze het moeilijk als het meer dan 5 meter wordt (is echt heel weinig) en ik niet meer helemaal meeloop.
Echt puppencursusniveau.
Ze wil ook nog weleens met het dekseltje zelf gaan spelen. Heel schattig maar niet het doel van de oefening.

[CatnDog]

Ik denk dat 'vooruit' best een lastig concept is. Als je iets neerlegt of neerzet (een dekseltje met brokje of een pylon o.i.d.) dan is er een ijkpunt. (Bij Zeno is een heel eind verderop helemaal geen probleem.)
Als je dat weghaalt, dan is er, tja, niets. En lopen doen ze immers altijd wel (iets anders dan een gedraging als 'zit'). Het gesproken commando deel is dus ook waar het mis gaat. Bij Zeno is het dan 'huh' en overspronggedrag.
Ik denk dat de fout wel bij mij ligt, hoor. Zeno kan wel meer dan puppyniveau.

Dat 'aan gaan zitten kijken' ken ik wel van één van mijn katten. Hij gaat dan staren i.p.v. miauwen. Ik denk dat het een beleefdheidsvorm is. Te braaf om je te storen en dan gaat hij maar kijken in de hoop dat je hem ziet.

[Sterre]

Ik denk dat 'vooruit' best een lastig concept is. Als je iets neerlegt of neerzet (een dekseltje met brokje of een pylon o.i.d.) dan is er een ijkpunt. (Bij Zeno is een heel eind verderop helemaal geen probleem.)
Als je dat weghaalt, dan is er, tja, niets. En lopen doen ze immers altijd wel (iets anders dan een gedraging als 'zit'). Het gesproken commando deel is dus ook waar het mis gaat. Bij Zeno is het dan 'huh' en overspronggedrag.
Ik denk dat de fout wel bij mij ligt, hoor. Zeno kan wel meer dan puppyniveau.

Dat 'aan gaan zitten kijken' ken ik wel van één van mijn katten. Hij gaat dan staren i.p.v. miauwen. Ik denk dat het een beleefdheidsvorm is. Te braaf om je te storen en dan gaat hij maar kijken in de hoop dat je hem ziet.

Heel herkenbaar. Mijn eerste eigen hond was een weimaranerteefje. Ze was zo braaf en gehoorzaam. Ik wist nog niet veel van hondengedrag maar ze was gelijk de beste van de puppyklas. Vervolgcursussen ook met vlag en wimpel. Behalve de laatste cursus. Het vooruit sturen in het niks lukte mij voor geen meter om haar dat aan te leren. Als je iets neerlegde zo ver als je wou rende ze er heen en ging er naast liggen. Maar zomaar voorui sturen dan stopte ze na twee meter en keek om naar mij wat nou de bedoeling was. Wat een geweldige hond was het. Nooit meer zo’n hond gehad. De volgende honden vond ik ook allemaal leuk maar die speciale band heb ik nooit meer gekregen met een hond.

[CatnDog]

Heel herkenbaar. Mijn eerste eigen hond was een weimaranerteefje. Ze was zo braaf en gehoorzaam. Ik wist nog niet veel van hondengedrag maar ze was gelijk de beste van de puppyklas. Vervolgcursussen ook met vlag en wimpel. Behalve de laatste cursus. Het vooruit sturen in het niks lukte mij voor geen meter om haar dat aan te leren. Als je iets neerlegde zo ver als je wou rende ze er heen en ging er naast liggen. Maar zomaar voorui sturen dan stopte ze na twee meter en keek om naar mij wat nou de bedoeling was. Wat een geweldige hond was het. Nooit meer zo’n hond gehad. De volgende honden vond ik ook allemaal leuk maar die speciale band heb ik nooit meer gekregen met een hond.

Wat grappig dat ze hetzelfde vooruit-truikelblok had als Zeno.
Ze klinkt als een heel leuke hond. Hoe oud is ze geworden?

[Sterre]

Heel herkenbaar. Mijn eerste eigen hond was een weimaranerteefje. Ze was zo braaf en gehoorzaam. Ik wist nog niet veel van hondengedrag maar ze was gelijk de beste van de puppyklas. Vervolgcursussen ook met vlag en wimpel. Behalve de laatste cursus. Het vooruit sturen in het niks lukte mij voor geen meter om haar dat aan te leren. Als je iets neerlegde zo ver als je wou rende ze er heen en ging er naast liggen. Maar zomaar voorui sturen dan stopte ze na twee meter en keek om naar mij wat nou de bedoeling was. Wat een geweldige hond was het. Nooit meer zo’n hond gehad. De volgende honden vond ik ook allemaal leuk maar die speciale band heb ik nooit meer gekregen met een hond.

Wat grappig dat ze hetzelfde vooruit-truikelblok had als Zeno.
Ze klinkt als een heel leuke hond. Hoe oud is ze geworden?

Bijna 12 jaar. Ze was echt geweldig. Vond ik dan. Ze liep bijna overal los. Nooit problemen met honden. Mensen werden alleen bekeken als er een koekje kwam. Ze werd de Koningin genoemd omdat ze iedereen met opgeheven hoofd voorbij liep .
Ze was natuurlijk een jachthond maar zo gehoorzaam dat ze toch los kon in het bos. Ze heeft eens een meerkoet gepakt (mijn schuld, ik was te laat met terugroepen) en kwam die direct bij mij brengen. Beestje was geen veertje gekrenkt en zwom gauw weg toen ik hem los liet.
Ik heb echt veel verdriet gehad toen ze ingeslapen was.

[CatnDog]

Heel herkenbaar. Mijn eerste eigen hond was een weimaranerteefje. Ze was zo braaf en gehoorzaam. Ik wist nog niet veel van hondengedrag maar ze was gelijk de beste van de puppyklas. Vervolgcursussen ook met vlag en wimpel. Behalve de laatste cursus. Het vooruit sturen in het niks lukte mij voor geen meter om haar dat aan te leren. Als je iets neerlegde zo ver als je wou rende ze er heen en ging er naast liggen. Maar zomaar voorui sturen dan stopte ze na twee meter en keek om naar mij wat nou de bedoeling was. Wat een geweldige hond was het. Nooit meer zo’n hond gehad. De volgende honden vond ik ook allemaal leuk maar die speciale band heb ik nooit meer gekregen met een hond.

Wat grappig dat ze hetzelfde vooruit-truikelblok had als Zeno.
Ze klinkt als een heel leuke hond. Hoe oud is ze geworden?

Bijna 12 jaar. Ze was echt geweldig. Vond ik dan. Ze liep bijna overal los. Nooit problemen met honden. Mensen werden alleen bekeken als er een koekje kwam. Ze werd de Koningin genoemd omdat ze iedereen met opgeheven hoofd voorbij liep .
Ze was natuurlijk een jachthond maar zo gehoorzaam dat ze toch los kon in het bos. Ze heeft eens een meerkoet gepakt (mijn schuld, ik was te laat met terugroepen) en kwam die direct bij mij brengen. Beestje was geen veertje gekrenkt en zwom gauw weg toen ik hem los liet.
Ik heb echt veel verdriet gehad toen ze ingeslapen was.

Ja, begrijpelijk. Ze was er duidelijk één in duizenden. Wat kan je dankbaar zijn, dat je zo'n mooi wezen in je leven hebt gehad.

[EchoMira]

We hebben gewerkt aan afscheid en thuiskomen normaal te maken en dat lijkt te lukken.
Vandaag had ik drie keer een uurtje van huis en Scar kwam wel even gedag zeggen bij thuiskomst maar haar mand was warm en zijzelf koel.
Echo en Mira komen niet eens van de bank want ze lagen net zo lekker.

Gelukkig is het dus geen issue meer. Ik hoef het nu alleen nog maar door te zetten maar ik kan gewoon gaan en komen zonder zenuwachtige hondjes. Erg blij mee.

Kwestie van wennen maar de likmatjes hebben zeker ook erg geholpen.

Ik ga ook nog even wat geluid aan zetten. Dat maakt het nog makkelijker.

Scar heeft met haar kleinere emmertje vaak ook achteraf nog nabranders maar hierover niet meer. Ze had het de hele dag wel naar haar zin eigenlijk.

[Kells]

Super!

[EchoMira]

Wat knap dat je dat aandurfde. 3x achter elkaar. Maar goed aangevoeld dat dat dus kon. Dat geeft weer lucht!!

Ja juist. Doorgaan. Het is oké dus inslijten. Normaal maken.
Het kon ook gewoon niet echt anders. Maar uit ervaring weet ik dat het dan het beste lukt.

Ik was ook al 30 keer even een paar minuten weggegaan, hoor.

[EchoMira]

Tgaat al veel beter. Maar bij hem is t nog niet zo ver dat ik 3x op een dag weg kan gaan.

Wat gebeurt er dan?

[Nanna]

Katus had het ook. Gillen en spullen uit de vensterbank maaien. Maar van haar was het geen angst maar vervelenderigheid. Dus een tik op de billen en boos worden en afgelopen was het.
Ze kan nu prima alleen blijven.

[EchoMira]

Ja. Dat heb ik ook wel gedaan.
Dat je even terug kwam en ze keeeeihard liepen te blaffen. Niet gillen.Blaffen. Het was geclaim. TERUGKOME! NU!
Daar ben ik het niet mee eens. En ik ben er al dus nou krijg je inderdaad even op het kopje.

Maar dat was deze keer niet nodig.