Wist ook wel dat het echt een ding kan zijn, ondanks dat soms werd of wordt gezegd.. nee joh, zo sterk reageren honden toch niet.
Pa betrapte ik eens met Finn die los liep op boulevard. Ik maakte rechtsomkeert omdat ik veel te bang was dat hij de auto zou herkennen en achter me aan zou komen. Pa vond dat onzin.
Als ik met mijn trio liep en mijn vriend passeerde op de fiets, dan moest ik altijd wel lachen, want na passeren (ze waren dan vaak aan het snuffen en dollen met elkaar) zag je plots ineens die neuzen in de lucht gaan "Huh... baas, waar, huh..
Net kwam ik na dag kantoor vrij laat terug, ik zag mijn vriend in de verte aankomen met de dames. Ze reageerden niet echt op aanblik van de auto. Ik had wel raampje even open gedaan, woof maar reed zonder wat te zeggen rustig door (weg met drempels dus ik rijd daar stapvoets)
Kijk ik in de achteruitkijkspiegel, zie ik ineens de neuzen de lucht in gaan van de dames, voorzichtig kwispelende staarten en ze draaiden om in de richting waarin ik dus de bocht omging echt meters verder.
Geparkeerd en ineens doet vriend de deur open..
Huh, je ging toch net lopen?
Yep maar de dames wilden niet verder, Glory begon te piepen en trok direct terug naar huis en Chara vloog ook achter de auto aan...
Dan toch wel fijn dat ze aan de lijn zaten bedenk ik me toch altijd in dat soort situaties. Had niet verwacht hoor, dat ze niet door zouden willen lopen, maar goed ergens toch ook wel weer heel lief, voel je je toch geliefd door je honden

