Scarlett heeft voor het eerst een soort uitwaaistrandwandeling gehad. Ze was al een paar dagen even aan het kijken en nu ging ze los. Helemaal alleen lopen in de nieuwe buitenwereld.
Ze is meteen verliefd op wandelen geworden maar ze vond het ook een beetje eng en nu valt dat eigenlijk wel mee en kon ze vanmorgen heel goed even wat afstand pakken en daarmee haar eigen keusjes maken. Wat weer gezond is voor de rest. Wat allemaal al goed ging.
Prima!
Waar wordt jouw soort hond tevreden van?
Echo en Mira willen alleen maar wandelen en rennen.
Wat een zoet hondje. Het klinkt ook echt of ze heel erg gelukkig aan het worden is.
Mijn honden maak je blij met schapen. Zwemmen, behendigheid, wandelen en spelen zijn ze ook altijd voor in.
Maar als we dan bij de schapen zijn geweest, gegeten hebben en lekker liggen te soezen dan vind Otje het ook leuk om te knuffelen op de bank en elkaar te vertellen wat een fijne dag het was.
Tevreden slapen na een fijne wandeling.
Mooi om alles te verwerken wat ze heeft gezien en geroken.
Mijn honden genieten van lange wandelingen met wat wind en veel geuren (en graag zo hier en daar wat mollen en muizen).
Het toppunt van vreugde is zoeken naar en voorstaan van fazanten in de bieten
Lekker wandelen en hard rennen, en dan even langs de supermarkt want dat is haar favoriete werksituatie. En daarna de rest van de dag thuis slapen. Aloy is best snel tevreden eigenlijk.
Voor Froo is het lekker wandelen op bekend terrein (ze heeft een paar plekken waar ze graag komt) en dan thuis lekker knuffelen. En slapen.
Die vraag stond er eerder toch niet bij? Enfin, mijn honden zijn altijd tevreden als ze maar overal bij mogen zijn. Lange ritten in de auto betekend lekker lang pitten en daarna raggen in het bos of in een veld. Met snacks kun je ze ook altijd blij maken.
Hartelijke groet, Astrid en een lebber van Aislinn, Finbar en Clancy.
Van een losloopwandeling worden mijn honden allemaal heel gelukkig. En van bij ons in de buurt zijn worden ze ook blij, al kunnen ze ook prima alleen zijn als we weg moeten.
Kells schreef: 27 okt 2025, 22:13
mijn honden zijn altijd tevreden als ze maar overal bij mogen zijn. Lange ritten in de auto betekend lekker lang pitten en daarna raggen in het bos of in een veld.
Ja, dit vooral. Dat had ik er niet bijgezet omdat het zo vanzelfsprekend is dat ze bij me zijn en overal mee naartoe gaan. Ze blijven ook gerust een paar uur in de auto op mij wachten als dat zo uitkomt. Dat vinden ze fijner dan alleen thuisblijven.
Ze klinkt echt als een heerlijk hondje dat zich heel knap aan het ontwikkelen is.
Nahbu wordt erg gelukkig van een gevulde Kong of likmat. Of het helemaal schoon likken van een lege Ben&Jerry's of kwarkbak.
En natuurlijk dekens! Zachte fluffy warme dekens.....
Laatst gewijzigd door Sekreetje op 28 okt 2025, 08:35, 1 keer totaal gewijzigd.
Guus en eerder ook Bas werden heel blij van een stevige wandeling los en lekker spelen samen en snuffelen. Ze hielden en hij houdt ook wel echt van marcheren door het bos. Dus door door door en een beetje flink de pas erin. Kilometers maken. Guus is echt onvermoeibaar kwa wandelen maar ook tevreden met een of twee dagen minder. Dus dat is fijn
Kells schreef: 27 okt 2025, 22:13
Die vraag stond er eerder toch niet bij?
Klopt! Ik moest eerst de foto met mijn telefoon plaatsen en toen pas op de laptop het bericht schrijven.
Ik kan niet typen op mijn telefoon. Word ik zenuwachtig van.
*Esther schreef: 28 okt 2025, 10:26
Wat een tevreden poepie. Met dus toch nog meer potentieel dan je dacht.
Ze is pienter zat. Het gaat elke dag beter.
Ze is ook aangekomen dus dat is fijn. @Marc was op visite en die vond haar niet meer te dun. Ze heeft nu ook echt ruggetje in plaats van knekeltjes.
Ja, vreten kan ze wel. Enorme bakken kvv en sardientjes en ei en kefir of yoghurt en kliekjes met gedroogde eend erbij.
En daarna de andere bakken nog langs of die misschien nog iets over hadden gelaten.
Lieve pluizebol!
Onyx was een pup toen ze kwam maar ik herken wel veel van het onzekere gedrag. Ze deed en doet reuze onverschrokken, maar eigenlijk was het leven eng en spannend. Bij haar was de aanval de beste verdediging.
Nu loopt ze binnen en buiten met een houding dat ze wel gered wordt uit situaties, variërend van een boze kat tot een klein wervelwindje van blaadjes. Ze komt naar je toe en verwacht dat je dat even regelt, zij brandt haar pootjes er niet meer aan.
Wandelen vindt ze fijn, overal met je prikneus bij zijn, in de weg lopen en verstoppertje spelen. Slapen, veel slapen op vachtjes onder een dekentje. En eten!
