Helaas heb ik bijna 3 weken geleden mijn lieve hond Duke moeten laten inslapen.
‘s ochtends liepen we nog niets vermoedend ons ochtend rondje, en ‘s avonds was hij er niet meer. Bij thuiskomst wilde hij niet eten. Ik keek het nog even aan, maar laat op de middag was zijn buik helemaal hard en pijnlijk. Toen naar de dierenarts. Ik dacht aan constipatie of zo. Maakte me eigenlijk nog helemaal geen grote zorgen.
Tot de dierenarts begon over vocht in de buik. Foto’s en een echo en aanprikken later was het duidelijk. Tumor van minstens 8 cm, nabij mild en lever, door de vorm hoogstwaarschijnlijk kwaadaardig, en die was geknapt. Zijn buik zat vol bloed.
Opereren is nog even ter sprake gekomen. Het was een verschikkelijk moeilijke keuze, maar ik heb hem laten gaan. Achteraf ben ik ook overtuigd dat hij die operatie ook nooit overleefd had. Waar zijn ogen en tandvlees bij binnenkomst nog een beetje roze waren, waren die bij het inslapen echt al helemaal wit.
Duke is ruim 10 jaar geworden. Gelukkig heb ik vorig jaar nog prachtige foto’s van hem en ons samen laten maken, die me de rest van mijn leven vreselijk dierbaar zullen blijven.
Duke, je was mijn beste maatje. Ik ga je vreselijk missen! Dag lieve schat!
